GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1384
Display Settings
Translations
ਜੋ​ਜੂਝੇ​ਸਨਮੁਖ​ਅਸ​ਧਾਰਾ​॥​
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਸਾਹਮਣਿਓਂ ਧਾਰ ਸਹਿ ਕੇ ਜੂਝਦਾ ਸੀ,
जो जूझे सनमुख अस धारा ॥
ਤਿਨ​ਕਾ​ਪਲ​ਮੋ​ਭਯੋ​ਉਧਾਰਾ​॥​
ਉਸ ਦਾ ਪਲ ਵਿਚ ਉੱਧਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
तिन का पल मो भयो उधारा ॥
ਇਹ​ਜਗ​ਤੇ​ਬਿਲਖਤ​ਨਹਿ​ਭਏ​॥​
ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਬਿਲਖਦੇ ਨਹੀਂ,
इह जग ते बिलखत नहि भए ॥
ਚੜਿ​ਬਿਵਾਨ​ਸੁਰਲੋਕ​ਸਿਧਏ​॥੩੪੫॥​
ਸਗੋਂ ਬਿਮਾਨ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ॥੩੪੫॥
चड़ि बिवान सुरलोक सिधए ॥३४५॥
ਸੋਫੀ​ਜੇਤੇ​ਭਜਤ​ਪ੍ਰਹਾਰੇ​॥​
ਜਿਤਨੇ ਭਜਦੇ ਹੋਏ ਸੋਫ਼ੀਆਂ ਉਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ,
सोफी जेते भजत प्रहारे ॥
ਤੇ​ਲੈ​ਬਡੇ​ਨਰਕ​ਮੋ​ਡਾਰੇ​॥​
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਸੁਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ते लै बडे नरक मो डारे ॥
ਸਾਮੁਹਿ​ਹ੍ਵੈ​ਜਿਨਿ​ਦੀਨੇ​ਪ੍ਰਾਨਾ​॥​
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨਿਛਾਵਰ ਕੀਤੇ,
सामुहि ह्वै जिनि दीने प्राना ॥
ਤਿਨ​ਨਰ​ਬੀਰ​ਬਰੰਗਨਿ​ਨਾਨਾ​॥੩੪੬॥​
ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਪੱਛਰਾਵਾਂ ਨੇ ਵਰ ਲਿਆ ॥੩੪੬॥
तिन नर बीर बरंगनि नाना ॥३४६॥
ਕੇਤਿਕ​ਬਿਧੇ​ਬਜ੍ਰ​ਅਰੁ​ਬਾਨਾ​॥​
ਕਿਤਨੇ ਬਜ੍ਰ ਅਤੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹੇ ਗਏ ਸਨ
केतिक बिधे बज्र अरु बाना ॥
ਗਿਰਿ​ਗਿਰਿ​ਪਰੇ​ਧਰਨ​ਪਰ​ਨਾਨਾ​॥​
ਅਤੇ ਕਈ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਡਿਗੇ ਪਏ ਸਨ।
गिरि गिरि परे धरन पर नाना ॥
ਮਹਾਰਥੀ​ਬਾਨਨ​ਕੌ​ਬਾਧੇ​॥​
ਕਈ ਮਹਾ ਰਥੀ ਬਾਣਾਂ (ਦੇ ਭਥਿਆਂ) ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਇਆਂ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਡਿਗੇ ਪਏ ਸਨ,
महारथी बानन कौ बाधे ॥
ਗਿਰਿ​ਗਿਰਿ​ਪਰੇ​ਰਹੇ​ਪੁਨਿ​ਸਾਧੇ​॥੩੪੭॥​
ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ) ਨਿਸ਼ਾਣਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ॥੩੪੭॥
गिरि गिरि परे रहे पुनि साधे ॥३४७॥
ਸੂਰ​ਬਡੇ​ਰਨ​ਮਚੇ​ਬਿਕਟ​ਅਤਿ​॥​
ਬਹੁਤ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੇ ਡਰਾਉਣਾ ਯੁੱਧ ਮਚਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
सूर बडे रन मचे बिकट अति ॥
ਧਾਇ​ਧਾਇ​ਕਰ​ਪਰੇ​ਬਿਕਟ​ਮਤਿ​॥​
ਉਹ ਕਠੋਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉਤੇ ਭਜ ਭਜ ਕੇ ਵਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
धाइ धाइ कर परे बिकट मति ॥
ਮਾਰਿ​ਮਾਰਿ​ਕਰਿ​ਸਕਲ​ਪੁਕਾਰਾ​॥​
ਨਗਾਰੇ, ਢੋਲ ਅਤੇ ਦਮਾਮੇ ਵਜ ਰਹੇ ਸਨ
मारि मारि करि सकल पुकारा ॥
ਦੁੰਦਭਿ​ਢੋਲ​ਦਮਾਮੋ​ਭਾਰਾ​॥੩੪੮॥​
ਅਤੇ ਸਾਰੇ (ਸੂਰਮੇ) 'ਮਾਰੋ ਮਾਰੋ' ਪੁਕਾਰ ਰਹੇ ਸਨ ॥੩੪੮॥
दुंदभि ढोल दमामो भारा ॥३४८॥
ਹਾਕਿ​ਹਾਕਿ​ਹਥਿਯਾਰ​ਪ੍ਰਹਾਰੇ​॥​
ਵੰਗਾਰ ਵੰਗਾਰ ਕੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾ ਰਹੇ ਸਨ
हाकि हाकि हथियार प्रहारे ॥
ਬੀਨਿ​ਬੀਨਿ​ਬਾਨਨ​ਤਨ​ਮਾਰੇ​॥​
ਅਤੇ (ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰਾਂ ਉਤੇ) ਚੁਣ ਚੁਣ ਕੇ ਤੀਰ ਚਲਾ ਰਹੇ ਸਨ।
बीनि बीनि बानन तन मारे ॥
ਝੁਕਿ​ਝੁਕਿ​ਹਨੇ​ਸੈਹਥੀ​ਘਾਇਨ​॥​
ਝੁਕ ਝੁਕ ਕੇ ਬਰਛੀਆਂ ਮਾਰ ਕੇ ਘਾਇਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ
झुकि झुकि हने सैहथी घाइन ॥
ਜੂਝੈ​ਅਧਿਕ​ਦੁਬਹਿਯਾ​ਚਾਇਨ​॥੩੪੯॥​
ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਚਾਓ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਾਲੇ ਸੂਰਮੇ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ ॥੩੪੯॥
जूझै अधिक दुबहिया चाइन ॥३४९॥
ਕਹੀ​ਪਰੇ​ਹਾਥਿਨ​ਕੇ​ਸੁੰਡਾ​॥​
ਕਿਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੁੰਢਾਂ ਪਈਆਂ ਸਨ।
कही परे हाथिन के सुंडा ॥
ਬਾਜੀ​ਰਥੀ​ਗਜਨ​ਕੇ​ਮੁੰਡਾ​॥​
ਕਿਤੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
बाजी रथी गजन के मुंडा ॥
ਝੁੰਡ​ਪਰੇ​ਕਹੀ​ਜੂਝਿ​ਜੁਝਾਰੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ
झुंड परे कही जूझि जुझारे ॥
ਤੀਰ​ਤੁਫੰਡ​ਤੁਪਨ​ਕੇ​ਮਾਰੇ​॥੩੫੦॥​
ਤੀਰਾਂ, ਬੰਦੂਕਾਂ ਅਤੇ ਤੋਪਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ॥੩੫੦॥
तीर तुफंड तुपन के मारे ॥३५०॥
ਬਹੁ​ਜੂਝੇ​ਇਹ​ਭਾਤਿ​ਸਿਪਾਹੀ​॥​
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਸਿਪਾਹੀ ਮਾਰੇ ਗਏ
बहु जूझे इह भाति सिपाही ॥
ਭਾਤਿ​ਭਾਤਿ​ਧੁਜਨੀ​ਰਿਪੁ​ਗਾਹੀ​॥​
ਅਤੇ ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਗਾਹਿਆ ਗਿਆ।
भाति भाति धुजनी रिपु गाही ॥
ਉਤ​ਕੀਯ​ਸਿੰਘ​ਬਾਹਨੀ​ਕੋਪੈ​॥​
ਉਧਰ ਸ਼ੇਰ ਉਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ (ਦੂਲਹ ਦੇਈ) ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਗਈ
उत कीय सिंघ बाहनी कोपै ॥
ਇਤਿ​ਅਸਿਧੁਜ​ਲੈ​ਧਾਯੋ​ਧੋਪੈ​॥੩੫੧॥​
ਅਤੇ ਇਧਰ ਮਹਾ ਕਾਲ ('ਅਸਿਧੁਜ') ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਪੈ ਗਿਆ ॥੩੫੧॥
इति असिधुज लै धायो धोपै ॥३५१॥
ਕਹੂੰ​ਲਸੈ​ਰਨ​ਖੜਗ​ਕਟਾਰੀ​॥​
ਕਿਤੇ ਯੁੱਧ-ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਖੜਗਾਂ ਅਤੇ ਕਟਾਰਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
कहूं लसै रन खड़ग कटारी ॥
ਜਾਨੁਕ​ਮਛ​ਬੰਧੇ​ਮਧਿ​ਜਾਰੀ​॥​
(ਇੰਜ ਲਗਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਮੱਛਲੀਆਂ ਜਾਲ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ (ਭਾਵ ਫਸੀਆਂ) ਹੋਣ।
जानुक मछ बंधे मधि जारी ॥
ਸਿੰਘ​ਬਾਹਨੀ​ਸਤ੍ਰੁ​ਬਿਹੰਡੇ​॥​
ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ (ਦੂਲਹ ਦੇਈ) ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
सिंघ बाहनी सत्रु बिहंडे ॥
ਤਿਲ​ਤਿਲ​ਪ੍ਰਾਇ​ਅਸੁਰ​ਕਰਿ​ਖੰਡੇ​॥੩੫੨॥​
ਅਤੇ ਦੈਂਤਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲ ਤਿਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਟੁਕੜੇ ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ॥੩੫੨॥
तिल तिल प्राइ असुर करि खंडे ॥३५२॥
ਕਹੂੰ​ਪਾਖਰੈ​ਕਟੀ​ਬਿਰਾਜੈ​॥​
ਕਿਤੇ (ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ) ਝੁਲਾਂ ਕਟੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ
कहूं पाखरै कटी बिराजै ॥
ਬਖਤਰ​ਕਹੂੰ​ਗਿਰੇ​ਨਰ​ਰਾਜੈ​॥​
ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਯੋਧੇ ਕਵਚਾਂ ਸਮੇਤ ਡਿਗੇ ਹੋਏ ਸ਼ੋਭਦੇ ਸਨ।
बखतर कहूं गिरे नर राजै ॥
ਕਹੂੰ​ਚਲਤ​ਸ੍ਰੋਨਤ​ਕੀ​ਧਾਰਾ​॥​
ਕਿਤੇ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਤਤੀਰੀਆਂ ਚਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
कहूं चलत स्रोनत की धारा ॥
ਛੁਟਤ​ਬਾਗ​ਮੋ​ਜਨਕੁ​ਫੁਹਾਰਾ​॥੩੫੩॥​
(ਇੰਜ ਲਗਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਬਾਗ਼ ਵਿਚ ਫਵਾਰਾ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ॥੩੫੩॥
छुटत बाग मो जनकु फुहारा ॥३५३॥
ਕਹੂੰ​ਡਾਕਨੀ​ਸ੍ਰੋਨਤ​ਪੀਯੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਚੁੜੇਲਾਂ ਲਹੂ ਪੀ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
कहूं डाकनी स्रोनत पीयै ॥
ਝਾਕਨਿ​ਕਹੂੰ​ਮਾਸ​ਭਖਿ​ਜੀਯੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਗਿਰਝਾਂ ਜੀ ਭਰ ਕੇ ਮਾਸ ਖਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
झाकनि कहूं मास भखि जीयै ॥
ਕਾਕਨਿ​ਕਹੂੰ​ਫਿਰੈ​ਕਹਕਾਤੀ​॥​
ਕਿਤੇ ਕਾਉਣੀਆਂ ਕਾਂ ਕਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਫਿਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
काकनि कहूं फिरै कहकाती ॥
ਪ੍ਰੇਤ​ਪਿਸਾਚਨ​ਡੋਲਤ​ਮਾਤੀ​॥੩੫੪॥​
ਕਿਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਅਤੇ ਪਿਸਾਚ ਮਦਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਡੋਲ ਰਹੇ ਸਨ ॥੩੫੪॥
प्रेत पिसाचन डोलत माती ॥३५४॥
ਹਸਤ​ਫਿਰਤ​ਪ੍ਰੇਤਨ​ਕੀ​ਦਾਰਾ​॥​
(ਕਿਤੇ) ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਹਸਦੀਆਂ ਫਿਰਦੀਆਂ ਸਨ
हसत फिरत प्रेतन की दारा ॥
ਡਾਕਨਿ​ਕਹੂੰ​ਬਜਾਵਤ​ਤਾਰਾ​॥​
ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਡਾਕਣੀਆਂ (ਚੁੜੇਲਾਂ) ਤਾੜੀਆਂ ਵਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
डाकनि कहूं बजावत तारा ॥
ਜੋਗਿਨ​ਫਿਰੈ​ਕਹੂੰ​ਮੁਸਕਾਤੀ​॥​
ਕਿਤੇ ਜੋਗਣਾਂ ਹਸਦੀਆਂ ਫਿਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
जोगिन फिरै कहूं मुसकाती ॥
ਭੂਤਨ​ਕੀ​ਇਸਤ੍ਰੀ​ਮਦ​ਮਾਤੀ​॥੩੫੫॥​
ਕਿਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ (ਭੂਤਨੀਆਂ) ਮਦਮਸਤ (ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਸਨ) ॥੩੫੫॥
भूतन की इसत्री मद माती ॥३५५॥
ਫਿਰਤ​ਡਕਾਰ​ਕਹੂੰ​ਰਨ​ਡਾਕਨਿ​॥​
ਕਿਤੇ ਰਣ-ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਡਾਕਣੀਆਂ ਡਕਾਰਦੀਆਂ ਫਿਰਦੀਆਂ ਸਨ
फिरत डकार कहूं रन डाकनि ॥
ਮਾਸ​ਅਹਾਰ​ਕਰਤ​ਕਹੂੰ​ਝਾਕਨਿ​॥​
ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਗਿਰਝਾਂ ਮਾਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
मास अहार करत कहूं झाकनि ॥
ਪ੍ਰੇਤ​ਪਿਸਾਚ​ਹਸੇ​ਕਿਲਕਾਰੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਅਤੇ ਪਿਸਾਚ ਕਿਲਕਾਰੀਆਂ ਮਾਰ ਕੇ ਹਸ ਰਹੇ ਸਨ।
प्रेत पिसाच हसे किलकारै ॥
ਕਹੂੰ​ਮਸਾਨ​ਕਿਲਕਟੀ​ਮਾਰੈ​॥੩੫੬॥​
ਕਿਤੇ ਮਸਾਨ (ਪ੍ਰੇਤ) ਕਿਲਕਾਰੀਆਂ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ ॥੩੫੬॥
कहूं मसान किलकटी मारै ॥३५६॥