ਸਤ੍ਰੁਅਨੇਕਨਿਧਨਕਹਗਏ॥
ਅਨੇਕ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
सत्रु अनेक निधन कह गए ॥
ਬਹੁਰਿਉਪਜਿਬਹੁਠਾਢੇਭਏ॥੨੯੧॥
ਪਰ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ) ਫਿਰ (ਹੋਰ ਦੈਂਤ) ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ ਉਠ ਖੜੋਤੇ ॥੨੯੧॥
बहुरि उपजि बहु ठाढे भए ॥२९१॥
ਬਹੁਰਿਕਾਲਕੁਪਿਬਾਨਪ੍ਰਹਾਰੇ॥
ਕਾਲ ਨੇ ਫਿਰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਬਾਣ ਚਲਾਏ
बहुरि काल कुपि बान प्रहारे ॥
ਬੇਧਿਦਾਨਵਨਪਾਰਪਧਾਰੇ॥
ਜੋ ਦੈਂਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਕੇ ਪਾਰ ਹੋ ਗਏ।
बेधि दानवन पार पधारे ॥
ਦਾਨਵਤਬੈਅਧਿਕਕਰਿਕ੍ਰੁਧਾ॥
ਦੈਂਤਾਂ ਨੇ ਤਦ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ
दानव तबै अधिक करि क्रुधा ॥
ਮੰਡਾਮਹਾਕਾਲਤਨਜੁਧਾ॥੨੯੨॥
ਮਹਾ ਕਾਲ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ॥੨੯੨॥
मंडा महा काल तन जुधा ॥२९२॥
ਮਹਾਕਾਲਤਬਬਾਨਪ੍ਰਹਾਰੇ॥
ਮਹਾ ਕਾਲ ਨੇ ਤਦ ਤੀਰ ਚਲਾਏ
महा काल तब बान प्रहारे ॥
ਦਾਨਵਏਕਏਕਕਰਿਮਾਰੇ॥
ਅਤੇ ਇਕ ਇਕ ਕਰ ਕੇ ਦੈਂਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
दानव एक एक करि मारे ॥
ਤਿਨਤੇਬਹੁਉਪਜਿਤਰਨਭਏ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ (ਰਣ-ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਫਿਰ) ਹੋਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਏ
तिन ते बहु उपजित रन भए ॥
ਮਹਾਕਾਲਕੇਸਾਮੁਹਿਸਿਧਏ॥੨੯੩॥
ਅਤੇ ਮਹਾ ਕਾਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਡੱਟੇ ॥੨੯੩॥
महा काल के सामुहि सिधए ॥२९३॥
ਜੇਤਿਕਧਏਤਿਤਕਕਲਿਮਾਰੇ॥
ਜਿਤਨੇ ਵੀ (ਦੈਂਤ) ਧਾ ਕੇ ਆਏ, ਉਤਨੇ ਹੀ ਕਲਿ (ਮਹਾ ਕਾਲ) ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
जेतिक धए तितक कलि मारे ॥
ਰਥੀਗਜੀਤਿਲਤਿਲਕਰਿਡਾਰੇ॥
ਰਥਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਲ ਤਿਲ ਕਰ ਕੇ ਸੁਟ ਦਿੱਤਾ।
रथी गजी तिल तिल करि डारे ॥
ਤਿਨਤੇਉਪਜਿਠਾਢਭੇਘਨੇ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਫਿਰ ਅਨੇਕਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ ਡਟ ਗਏ
तिनते उपजि ठाढ भे घने ॥
ਰਥੀਗਜੀਬਾਜੀਸੁਭਬਨੇ॥੨੯੪॥
ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਬਣ ਕੇ ਸਜ ਗਏ ॥੨੯੪॥
रथी गजी बाजी सुभ बने ॥२९४॥
ਬਹੁਰਿਕਾਲਕਰਿਕੋਪਪ੍ਰਹਾਰੇ॥
ਫਿਰ ਕਾਲ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
बहुरि काल करि कोप प्रहारे ॥
ਦੈਤਅਨਿਕਮ੍ਰਿਤੁਲੋਕਪਧਾਰੇ॥
(ਫਲਸਰੂਪ) ਅਨੇਕ ਦੈਂਤ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
दैत अनिक म्रितु लोक पधारे ॥
ਮਹਾਕਾਲਬਹੁਰੌਧਨੁਧਰਾ॥
ਮਹਾ ਕਾਲ ਨੇ ਫਿਰ ਧਨੁਸ਼ (ਬਾਣ) ਫੜ ਲਿਆ
महा काल बहुरौ धनु धरा ॥
ਸੌਸੌਬਾਨਏਕਇਕਹਰਾ॥੨੯੫॥
ਅਤੇ ਇਕ ਇਕ ਬਾਣ ਨਾਲ ਸੌ ਸੌ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ॥੨੯੫॥
सौ सौ बान एक इक हरा ॥२९५॥
ਸੌਸੌਏਕਏਕਸਰਮਾਰਾ॥
ਸੌ ਸੌ ਨੂੰ ਇਕ ਇਕ ਬਾਣ ਮਾਰਿਆ
सौ सौ एक एक सर मारा ॥
ਸੌਸੌਗਿਰੀਸ੍ਰੋਨਕੀਧਾਰਾ॥
(ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ) ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਸੌ ਸੌ ਤਤੀਰੀਆਂ ਚਲ ਪਈਆਂ।
सौ सौ गिरी स्रोन की धारा ॥
ਸਤਸਤਅਸੁਰਉਪਜਿਭੇਠਾਢੇ॥
(ਫਿਰ) ਸੌ ਸੌ ਦੈਂਤ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ ਡਟ ਗਏ।
सत सत असुर उपजि भे ठाढे ॥
ਅਸੀਗਜੀਕੌਚੀਬਲਗਾਢੇ॥੨੯੬॥
(ਉਹ) ਤਲਵਾਰਧਾਰੀ, ਹਾਥੀ ਸਵਾਰ, ਕਵਚਧਾਰੀ ਬਲ ਪੂਰਵਕ ਗਡ ਗਏ ॥੨੯੬॥
असी गजी कौची बल गाढे ॥२९६॥
ਰੂਪਹਜਾਰਹਜਾਰਧਾਰਿਕਲਿ॥
ਕਲਿ (ਮਹਾ ਕਾਲ) ਹਜ਼ਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਕੇ
रूप हजार हजार धारि कलि ॥
ਗਰਜਤਭਯੋਅਤੁਲਕਰਿਕੈਬਲ॥
ਅਪਾਰ ਬਲ ਨਾਲ ਗਰਜਣ ਲਗਿਆ।
गरजत भयो अतुल करि कै बल ॥
ਕਹਕਹਹਸਾਕਾਲਬਿਕਰਾਲਾ॥
ਵਿਕਰਾਲ ਕਾਲ 'ਕਹ ਕਹ' ਕਰ ਕੇ ਹਸਿਆ।
कह कह हसा काल बिकराला ॥
ਕਾਢੇਦਾਤਤਜਤਮੁਖਜ੍ਵਾਲਾ॥੨੯੭॥
ਦੰਦ ਕਢ ਕੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗ ਉਗਲਣ ਲਗਾ ॥੨੯੭॥
काढे दात तजत मुख ज्वाला ॥२९७॥
ਏਕਏਕਰਨਬਾਨਚਲਾਯੋ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਰਣ-ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਇਕ ਇਕ ਬਾਣ ਚਲਾਇਆ
एक एक रन बान चलायो ॥
ਸਹਸਸਹਸਦਾਨਵਕਹਘਾਯੋ॥
ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਦੈਂਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
सहस सहस दानव कह घायो ॥
ਕੇਤਿਕਸੁਭਟਦਾੜਗਹਿਚਾਬੇ॥
ਕਿਤਨਿਆਂ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਪਕੜ ਕੇ ਦਾੜ੍ਹਾਂ ਹੇਠਾਂ ਚਬਾ ਲਿਆ
केतिक सुभट दाड़ गहि चाबे ॥
ਕੇਤਿਕਸੁਭਟਪਾਵਤਰਦਾਬੇ॥੨੯੮॥
ਅਤੇ ਕਿਤਨਿਆਂ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਦਬ ਦਿੱਤਾ ॥੨੯੮॥
केतिक सुभट पाव तर दाबे ॥२९८॥
ਕੇਤਕਪਕਰਿਭਛਕਰਿਲਯੋ॥
ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਪਕੜ ਕੇ ਖਾ ਲਿਆ।
केतक पकरि भछ करि लयो ॥
ਤਿਨਤੇਏਕਨਉਪਜਤਭਯੋ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਕ ਵੀ ਹੋਰ ਪੈਦਾ ਨਾ ਹੋ ਸਕਿਆ।
तिन ते एक न उपजत भयो ॥
ਕਿਤਕਨਦ੍ਰਿਸਟਾਕਰਖਨਕੀਯੋ॥
ਕਿਤਨਿਆਂ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਖਿਚ ਲਿਆ
कितकन द्रिसटाकरखन कीयो ॥
ਸਭਹਿਨਕੋਸ੍ਰੋਨਿਤਹਰਿਲੀਯੋ॥੨੯੯॥
ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਲਹੂ ਖਿਚ ਲਿਆ ॥੨੯੯॥
सभहिन को स्रोनित हरि लीयो ॥२९९॥
ਸ੍ਰੋਨਰਹਿਤਦਾਨਵਜਬਭਯੋ॥
ਜਦੋਂ ਦੈਂਤ ਲਹੂ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਏ,
स्रोन रहित दानव जब भयो ॥
ਦੈਤਉਪਰਾਜਨਤੇਰਹਿਗਯੋ॥
(ਤਦ) ਹੋਰ ਦੈਂਤ ਪੈਦਾ ਹੋਣੋ ਰਹਿ ਗਏ।
दैत उपराजन ते रहि गयो ॥
ਸ੍ਰਮਿਤਅਧਿਕਹ੍ਵੈਛਾਡਤਸ੍ਵਾਸਾ॥
ਬਹੁਤ ਥਕ ਕੇ ਉਹ ਸੁਆਸ ਛਡਦੇ ਸਨ
स्रमित अधिक ह्वै छाडत स्वासा ॥
ਤਾਤੇਕਰਤਦੈਤਪਰਗਾਸਾ॥੩੦੦॥
ਜਿਸ ਤੋਂ (ਹੋਰ) ਦੈਂਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ॥੩੦੦॥
ता ते करत दैत परगासा ॥३००॥
ਪਵਨਾਕਰਖਕਰਾਤਬਕਾਲਾ॥
ਤਦ ਕਾਲ ਨੇ ਪਵਨ ਨੂੰ (ਆਪਣੇ ਵਲ) ਖਿਚਿਆ,
पवनाकरख करा तब काला ॥
ਘਟੇਬਢਨਤੇਅਰਿਬਿਕਰਾਲਾ॥
ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਵੈਰੀ ਵਧਣ ਤੋਂ ਘਟ ਗਏ (ਭਾਵ ਰੁਕ ਗਏ)।
घटे बढन ते अरि बिकराला ॥
ਇਹਬਿਧਿਜਬਆਕਰਖਨਕੀਯਾ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜਦ ਆਕਰਸ਼ਣ ('ਆਕਰਖਨ') ਕੀਤਾ
इह बिधि जब आकरखन कीया ॥
ਸਭਬਲਹਰਿਅਸੁਰਨਕਾਲੀਯਾ॥੩੦੧॥
(ਤਦ) ਦੈਂਤਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਬਲ ਹਰ ਲਿਆ ॥੩੦੧॥
सभ बल हरि असुरन का लीया ॥३०१॥
ਮਾਰਿਮਾਰਿਜੋਅਸੁਰਪੁਕਾਰਤ॥
ਦੈਂਤ ਜੋ 'ਮਾਰੋ ਮਾਰੋ' ਪੁਕਾਰਦੇ ਸਨ,
मारि मारि जो असुर पुकारत ॥
ਤਿਹਤੇਅਮਿਤਦੈਤਤਨਧਾਰਤ॥
ਉਸ ਤੋਂ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਦੈਂਤ ਸ਼ਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਸਨ।
तिह ते अमित दैत तन धारत ॥
ਬਾਚਾਕਰਖਕਾਲਤਬਕਯੋ॥
ਤਦ ਕਾਲ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ('ਬਾਚ') ਨੂੰ ਵੀ ਖਿਚ ਲਿਆ,
बाचाकरख काल तब कयो ॥
ਬੋਲਨਤੇਦਾਨਵਰਹਿਗਯੋ॥੩੦੨॥
(ਜਿਸ ਕਰ ਕੇ) ਦੈਂਤ ਬੋਲਣੋ ਰਹਿ ਗਏ ॥੩੦੨॥
बोलन ते दानव रहि गयो ॥३०२॥
ਦਾਨਵਜਬਬੋਲਹਿਰਹਿਗਯੋ॥
ਜਦ ਦੈਂਤ ਬੋਲਣੋ ਰਹਿ ਗਏ
दानव जब बोलहि रहि गयो ॥
ਚਿੰਤਾਕਰਤਚਿਤਮੋਭਯੋ॥
ਤਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਲਗੇ।
चिंता करत चित मो भयो ॥
ਤਾਹੀਤੇਦਾਨਵਬਹੁਭਏ॥
ਉਸ (ਚਿੰਤਾ) ਤੋਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਦੈਂਤ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਏ
ताही ते दानव बहु भए ॥
ਸਨਮੁਖਮਹਾਕਾਲਕੇਧਏ॥੩੦੩॥
ਅਤੇ ਮਹਾ ਕਾਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਡਟ ਗਏ ॥੩੦੩॥
सनमुख महा काल के धए ॥३०३॥
ਸਸਤ੍ਰਅਸਤ੍ਰਕਰਿਕੋਪਪ੍ਰਹਾਰੇ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਸਤ੍ਰ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਪਕੜ ਕੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤੇ
ससत्र असत्र करि कोप प्रहारे ॥
ਮਹਾਬੀਰਬਰਿਯਾਰਡਰਾਰੇ॥
(ਜਿਸ ਨਾਲ) ਮਹਾਬੀਰ ਯੋਧੇ ਡਰਾ ਦਿੱਤੇ।
महाबीर बरियार डरारे ॥
ਮਹਾਕਾਲਤਬਗੁਰਜਸੰਭਾਰੀ॥
ਮਹਾ ਕਾਲ ਨੇ ਤਦ ਗੁਰਜ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ
महा काल तब गुरज संभारी ॥
ਬਹੁਤਨਕੀਮੇਧਾਕਢਿਡਾਰੀ॥੩੦੪॥
ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ (ਦੈਂਤਾਂ ਦੀ) ਮਿਝ ਕਢ ਦਿੱਤੀ ॥੩੦੪॥
बहुतन की मेधा कढि डारी ॥३०४॥
ਤਿਨਕੀਭੂਅਮੇਜਾਜੋਪਰੀ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋ ਮਿਝ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਪਈ,
तिन की भूअ मेजा जो परी ॥
ਤਾਤੇਸੈਨਦੇਹਬਹੁਧਰੀ॥
ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ ਹੋਂਦ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ता ते सैन देह बहु धरी ॥
ਮਾਰਿਮਾਰਿਕਰਿਕੋਪਅਪਾਰਾ॥
'ਮਾਰੋ ਮਾਰੋ' ਕਰਦੇ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਵਿਕਰਾਲ ਦੈਂਤ
मारि मारि करि कोप अपारा ॥
ਜਾਗਤਭਏਅਸੁਰਬਿਕਰਾਰਾ॥੩੦੫॥
ਕ੍ਰੋਧਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਜਾਗ ਪਏ (ਅਰਥਾਤ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ) ॥੩੦੫॥
जागत भए असुर बिकरारा ॥३०५॥
ਤਿਨਕੇਫੋਰਿਮੂੰਡਿਕਲਿਡਰੇ॥
ਕਲਿ (ਮਹਾ ਕਾਲ) ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਪਾੜ ਦਿੱਤੇ।
तिन के फोरि मूंडि कलि डरे ॥
ਤਾਤੇਮੇਧਾਜੋਭੂਅਪਰੇ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋ ਮਿਝ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਪਈ,
ता ते मेधा जो भूअ परे ॥
ਮਾਰਿਮਾਰਿਕਹਿਅਸੁਰਜਗੇਰਨ॥
ਉਸ ਤੋਂ 'ਮਾਰੋ ਮਾਰੋ' ਕਰਦੇ ਰਣ ਵਿਚ ਦੈਂਤ ਜਾਗ ਪਏ
मारि मारि कहि असुर जगे रन ॥
ਸੂਰਬੀਰਬਰਿਯਾਰਮਹਾਮਨ॥੩੦੬॥
(ਜੋ) ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਸੂਰਮੇ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਨ ॥੩੦੬॥
सूरबीर बरियार महामन ॥३०६॥
ਪੁਨਿਕਰਿਕਾਲਗਦਾਰਿਸਿਧਰੀ॥
ਕਾਲ ਨੇ ਫਿਰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਦਾ ਪਕੜ ਲਈ
पुनि करि काल गदा रिसि धरी ॥
ਸਤ੍ਰੁਖੋਪਰੀਤਿਲਤਿਲਕਰੀ॥
ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਖੋਪੜੀਆਂ ਚੂਰ ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
सत्रु खोपरी तिल तिल करी ॥
ਜੇਤੇਟੂਕਖੋਪ੍ਰਿਯਨਪਰੇ॥
ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੇ ਜਿਤਨੇ ਵੀ ਟੁਕੜੇ ਡਿਗੇ,
जेते टूक खोप्रियन परे ॥
ਤੇਤਿਕਰੂਪਦਾਨਵਨਧਰੇ॥੩੦੭॥
ਉਤਨੇ ਹੀ ਦੈਂਤਾਂ ਨੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਏ ॥੩੦੭॥
तेतिक रूप दानवन धरे ॥३०७॥
ਕੇਤਿਕਗਦਾਪਾਨਗਹਿਧਾਏ॥
ਕਿਤਨੇ ਹੀ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਗੁਰਜ ਪਕੜ ਕੇ ਆ ਧਸੇ।
केतिक गदा पान गहि धाए ॥
ਕੇਤਿਕਖੜਗਹਾਥਲੈਆਏ॥
ਕਿਤਨੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
केतिक खड़ग हाथ लै आए ॥
ਮਾਰਿਮਾਰਿਕੈਕੋਪਹਿਸਰਜੇ॥
'ਮਾਰੋ ਮਾਰੋ' ਕਰਦੇ ਉਹ ਗੁੱਸਾ ਕਢ ਰਹੇ ਸਨ,
मारि मारि कै कोपहि सरजे ॥
ਮਾਨਹੁਮਹਾਕਾਲਘਨਗਰਜੇ॥੩੦੮॥
ਮਾਨੋ ਪਰਲੋ ਕਾਲ (ਮਹਾਕਾਲ) ਦੇ ਬਦਲ ਗਰਜ ਰਹੇ ਹੋਣ ॥੩੦੮॥
मानहु महाकाल घन गरजे ॥३०८॥
ਆਨਿਕਾਲਕਹਕਰਤਪ੍ਰਹਾਰਾ॥
ਉਹ ਇਕ ਇਕ ਸੂਰਮਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ
आनि काल कह करत प्रहारा ॥
ਇਕਇਕਸੂਰਸਹਸਹਥਿਯਾਰਾ॥
ਕਾਲ ਉਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
इक इक सूर सहस हथियारा ॥