GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1374
Display Settings
Translations
ਸੈਦ​ਹੁਸੈਨ​ਕੋਪ​ਕਰਿ​ਗਰਜੋ​॥​
ਸੱਯਦ ਹੁਸੈਨ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਗਜਿਆ
सैद हुसैन कोप करि गरजो ॥
ਜਾਫਰ​ਸੈਦ​ਰਹਾ​ਨਹਿ​ਬਰਜੋ​॥​
ਅਤੇ ਜਾਫ਼ਰ ਸੱਯਦ ਵੀ ਰੋਕਿਆਂ ਰੁਕ ਨਾ ਸਕਿਆ।
जाफर सैद रहा नहि बरजो ॥
ਲੋਹ​ਪ੍ਰਜੰਤ​ਬਾਨ​ਤਨਿ​ਮਾਰੇ​॥​
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਵਿਚ ਲੋਹੇ (ਦੇ ਕਵਚ) ਤਕ ਬਾਣ ਮਾਰੇ
लोह प्रजंत बान तनि मारे ॥
ਭਏ​ਲੀਨ​ਨਹਿ​ਬਹੁਰਿ​ਨਿਹਾਰੇ​॥੨੧੫॥​
ਜੋ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰਾਂ ਵਿਚ) ਹੀ ਖੁਭ ਗਏ, ਫਿਰ ਵਿਖਾਈ ਨਾ ਦਿੱਤੇ ॥੨੧੫॥
भए लीन नहि बहुरि निहारे ॥२१५॥
ਬਹੁਰੋ​ਅਮਿਤ​ਕੋਪ​ਕਹ​ਕਰਿ​ਕੈ​॥​
ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਅਧਿਕ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰ ਕੇ,
बहुरो अमित कोप कह करि कै ॥
ਛਾਡੇ​ਬਿਸਿਖ​ਧਨੁਖ​ਕੌ​ਧਰਿ​ਕੈ​॥​
ਧਨੁਸ਼ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਬਾਣ ਛਡੇ।
छाडे बिसिख धनुख कौ धरि कै ॥
ਛੂਟਤ​ਭਏ​ਸਲਭ​ਕੀ​ਜਿਮਿ​ਸਰ​॥​
ਉਹ ਤੀਰ ਪਤੰਗਿਆਂ ਵਾਂਗ ਛੂਟੇ
छूटत भए सलभ की जिमि सर ॥
ਲੀਨ​ਭਏ​ਨਹਿ​ਲਖੇ​ਦ੍ਰਿਗਨ​ਕਰਿ​॥੨੧੬॥​
ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਜਿਹੇ ਖੁਭੇ ਕਿ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖੇ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ ॥੨੧੬॥
लीन भए नहि लखे द्रिगन करि ॥२१६॥
ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਮਾਰਿ​ਸੈਯਦੀ​ਸੈਨਾ​॥​
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਯਦਾਂ ਦੀ ਫ਼ੌਜ ਮਾਰੀ ਗਈ
इह बिधि मारि सैयदी सैना ॥
ਸੇਖ​ਫੌਜ​ਭਾਜੀ​ਬਿਨੁ​ਚੈਨਾ​॥​
ਅਤੇ ਸ਼ੇਖਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਕੇ ਭਜ ਗਈ।
सेख फौज भाजी बिनु चैना ॥
ਮਹਾ​ਕਾਲ​ਜਬ​ਭਜੇ​ਨਿਹਾਰੇ​॥​
ਮਹਾ ਕਾਲ ਨੇ ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ,
महा काल जब भजे निहारे ॥
ਬਿਸਿਖ​ਕੋਪ​ਨਹਿ​ਤਾਹਿ​ਪ੍ਰਹਾਰੇ​॥੨੧੭॥​
(ਤਦ) ਰੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਤੇ ਬਾਣ ਨਾ ਚਲਾਏ ॥੨੧੭॥
बिसिख कोप नहि ताहि प्रहारे ॥२१७॥
ਬਹੁਰੌ​ਭਿਰੇ​ਸੇਖ​ਭਰਿ​ਲਾਜਾ​॥​
ਸ਼ੇਖ ਸੈਨਿਕ ਲਾਜ ਦੇ ਮਾਰੇ ਫਿਰ ਲੜਨ ਲਗੇ
बहुरौ भिरे सेख भरि लाजा ॥
ਲੈ​ਲੈ​ਸਸਤ੍ਰ​ਅਸਤ੍ਰ​ਸਭ​ਸਾਜਾ​॥​
ਅਤੇ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸੁਸਜਿਤ ਹੋ ਗਏ।
लै लै ससत्र असत्र सभ साजा ॥
ਜਿਮਿ​ਮ੍ਰਿਗ​ਬਧ​ਮ੍ਰਿਗਪਤਿ​ਕੌ​ਤਕਹੀ​॥​
ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ
जिमि म्रिग बध म्रिगपति कौ तकही ॥
ਝਖਿ​ਝਖਿ​ਗਿਰਤ​ਮਾਰਿ​ਨਹਿ​ਸਕਹੀ​॥੨੧੮॥​
ਝਖ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਡਿਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ॥੨੧੮॥
झखि झखि गिरत मारि नहि सकही ॥२१८॥
ਸੇਖ​ਫਰੀਦ​ਹਨਾ​ਤਤਕਾਲਾ​॥​
ਸ਼ੇਖ ਫ਼ਰੀਦ ਨੂੰ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ
सेख फरीद हना ततकाला ॥
ਸੇਖ​ਉਜੈਨ​ਹਨਾ​ਬਿਕਰਾਲਾ​॥​
ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ੇਖ ਉਜੈਨ ਨੂੰ ਵੀ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
सेख उजैन हना बिकराला ॥
ਸੇਖ​ਅਮਾਨੁਲਹ​ਪੁਨਿ​ਮਾਰਿਯੋ​॥​
ਫਿਰ ਸ਼ੇਖ ਅਮਾਨੁੱਲਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ
सेख अमानुलह पुनि मारियो ॥
ਸੇਖ​ਵਲੀ​ਕੋ​ਸੈਨ​ਸੰਘਾਰਿਯੋ​॥੨੧੯॥​
ਅਤੇ ਸ਼ੇਖ ਵਲੀ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ॥੨੧੯॥
सेख वली को सैन संघारियो ॥२१९॥
ਤਿਲ​ਤਿਲ​ਪਾਇ​ਸੁਭਟ​ਕਹੂੰ​ਕਰੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਲ ਤਿਲ ਕਰ ਕੇ ਸੁਟ ਦਿੱਤਾ
तिल तिल पाइ सुभट कहूं करे ॥
ਚਰਮ​ਬਰਮ​ਰਨ​ਮੋ​ਕਹੂੰ​ਝਰੇ​॥​
ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਢਾਲਾਂ ('ਚਰਮ') ਅਤੇ ਕਵਚ ('ਬਰਮ') ਰਣ ਵਿਚ ਖਿਲਰ ਗਏ।
चरम बरम रन मो कहूं झरे ॥
ਭਖਿ​ਭਖਿ​ਉਠੈ​ਸੁਭਟ​ਕਹੂੰ​ਕ੍ਰੁਧਾ​॥​
ਉਥੇ ਅਜਿਹਾ ਹੈਬਤਨਾਕ ਯੁੱਧ ਮਚਿਆ
भखि भखि उठै सुभट कहूं क्रुधा ॥
ਦਾਰੁਣ​ਮਚਿਯੋ​ਐਸ​ਤਹ​ਜੁਧਾ​॥੨੨੦॥​
ਕਿ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਭਖਾ ਭਖਾ ਕੇ ਉਠਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ॥੨੨੦॥
दारुण मचियो ऐस तह जुधा ॥२२०॥
ਕਹੂੰ​ਕਬੰਧ​ਫਿਰਤ​ਸਿਰ​ਬਿਨਾ​॥​
ਕਿਤੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਧੜ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ
कहूं कबंध फिरत सिर बिना ॥
ਕਹੂੰ​ਸੁਭਟ​ਗਹਿ​ਦਾਤਨ​ਤ੍ਰਿਨਾ​॥​
ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੇ ਦੰਦਾਂ ਵਿਚ ਘਾਹ ਪਕੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
कहूं सुभट गहि दातन त्रिना ॥
ਰਛ​ਰਛ​ਕਹਿ​ਤਾਹਿ​ਪੁਕਾਰੈ​॥​
(ਅਰਥਾਤ-ਈਨ ਮੰਨ ਰਹੇ ਸਨ)। ਉਹ 'ਬਚਾ ਲਓ, ਬਚਾ ਲਓ' ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਕਰ ਕੇ
रछ रछ कहि ताहि पुकारै ॥
ਮਹਾ​ਕਾਲ​ਜਿਨਿ​ਹਮੈ​ਸੰਘਾਰੈ​॥੨੨੧॥​
ਮਹਾ ਕਾਲ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਿਓ ॥੨੨੧॥
महा काल जिनि हमै संघारै ॥२२१॥
ਕਹੂੰ​ਆਨਿ​ਡਾਕਿਨਿ​ਡਹਕਾਰੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਡਾਕਣੀਆਂ ਆ ਕੇ 'ਡਹ ਡਹ' ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ
कहूं आनि डाकिनि डहकारै ॥
ਕਹੂੰ​ਮਸਾਨ​ਕਿਲਕਟੀ​ਮਾਰੈ​॥​
ਅਤੇ ਕਿਤੇ 'ਮਸਾਨ' (ਪ੍ਰੇਤ) ਕਿਲਕਾਰੀਆਂ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।
कहूं मसान किलकटी मारै ॥
ਭੂਤ​ਪਿਸਾਚ​ਨਚੇ​ਬੈਤਾਲਾ​॥​
ਕਿਤੇ ਭੂਤ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਬੈਤਾਲ ਨਚ ਰਹੇ ਸਨ
भूत पिसाच नचे बैताला ॥
ਬਰਤ​ਫਿਰਤ​ਬੀਰਨ​ਕਹ​ਬਾਲਾ​॥੨੨੨॥​
ਅਤੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਅਪੱਛਰਾਵਾਂ ਵਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ॥੨੨੨॥
बरत फिरत बीरन कह बाला ॥२२२॥
ਏਕੈ​ਅਛ​ਏਕ​ਹੀ​ਬਾਹਾ​॥​
(ਕਿਸੇ ਸੂਰਮੇ ਦੀ) ਇਕ ਅੱਖ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇਕ ਹੀ ਬਾਂਹ।
एकै अछ एक ही बाहा ॥
ਏਕ​ਚਰਨ​ਅਰੁ​ਅਰਧ​ਸਨਾਹਾ​॥​
ਕਿਸੇ ਦਾ ਇਕ ਪੈਰ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਕਵਚ ਸੀ।
एक चरन अरु अरध सनाहा ॥
ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਸੁਭਟ​ਬਿਕਟ​ਹਨਿ​ਡਾਰੇ​॥​
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਸੂਰਮੇ ਮਾਰ ਸੁਟੇ,
इह बिधि सुभट बिकट हनि डारे ॥
ਪਵਨ​ਬਲੀ​ਜਨੁ​ਰੂਖ​ਉਖਾਰੇ​॥੨੨੩॥​
ਮਾਨੋ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਨੇ ਬ੍ਰਿਛ ਉਖਾੜ ਦਿੱਤੇ ਹੋਣ ॥੨੨੩॥
पवन बली जनु रूख उखारे ॥२२३॥
ਜਿਹ​ਅਰਿ​ਕਾਲ​ਕ੍ਰਿਪਾਨ​ਬਹੀ​ਸਿਰ​॥​
ਜਿਸ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉਤੇ ਕਾਲ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਵਜੀ,
जिह अरि काल क्रिपान बही सिर ॥
ਤਿਨ​ਕੇ​ਰਹੀ​ਨ​ਜੀਵ​ਕਰਾ​ਫਿਰਿ​॥​
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਫਿਰ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ('ਜੀਵਕਰਾ' ਜੀਵਨ-ਕਲਾ) ਨਾ ਰਹੀ।
तिन के रही न जीव करा फिरि ॥
ਜਾ​ਕਹ​ਕਾਲ​ਖੜਗ​ਛ੍ਵੈ​ਗਯਾ​॥​
ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਲ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਛੋਹ ਵੀ ਗਈ,
जा कह काल खड़ग छ्वै गया ॥
ਅਰਧੈ​ਅਰਧ​ਛਿਨਿਕ​ਮਹਿ​ਭਯਾ​॥੨੨੪॥​
ਉਹ ਛਿਣ ਭਰ ਵਿਚ ਅਧੋ ਅੱਧ ਹੋ ਗਿਆ ॥੨੨੪॥
अरधै अरध छिनिक महि भया ॥२२४॥
ਬਹੀ​ਜਾਹਿ​ਸਿਰ​ਸਰਕਿ​ਸਰੋਹੀ​॥​
ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉਤੇ 'ਸਰਕ' ਕਰਦੀ ਤਲਵਾਰ ਵਜ ਗਈ
बही जाहि सिर सरकि सरोही ॥
ਤਾ​ਕਾ​ਰਹਾ​ਸੀਸੁ​ਹ੍ਵੈ​ਦੋਹੀ​॥​
ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਦੋ ਟੋਟੇ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ता का रहा सीसु ह्वै दोही ॥
ਜਾ​ਕੌ​ਬਾਨ​ਕਾਲ​ਕਾ​ਲਾਗਾ​॥​
ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਲ ਦਾ ਬਾਣ ਲਗ ਗਿਆ,
जा कौ बान काल का लागा ॥
ਤਾ​ਕੇ​ਪ੍ਰਾਨ​ਬਾਨ​ਲੈ​ਭਾਗਾ​॥੨੨੫॥​
ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ ਭਜ ਗਿਆ ॥੨੨੫॥
ता के प्रान बान लै भागा ॥२२५॥
ਮਾਰੂ​ਬਜਤ​ਦੋਊ​ਦਿਸਿ​ਐਸੋ​॥​
ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚ ਮਾਰੂ ਨਗਾਰੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਜ ਰਹੇ ਸਨ
मारू बजत दोऊ दिसि ऐसो ॥
ਜਾਨੁਕ​ਪ੍ਰਲੈ​ਕਾਲ​ਕੇ​ਐਸੇ​॥​
ਮਾਨੋ ਪਰਲੋ ਕਾਲ ਵਿਚ ਵਜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹੋਣ।
जानुक प्रलै काल के ऐसे ॥
ਗੋਮੁਖ​ਝਾਝਰ​ਤੂਰ​ਅਪਾਰਾ​॥​
ਗੋਮੁਖ, ਝਾਂਝਰ, ਤੁਰੀਆਂ,
गोमुख झाझर तूर अपारा ॥
ਢੋਲ​ਮ੍ਰਿਦੰਗ​ਮੁਚੰਗ​ਹਜਾਰਾ​॥੨੨੬॥​
ਢੋਲ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਮੁਚੰਗ ਆਦਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ (ਵਜ ਰਹੇ) ਸਨ ॥੨੨੬॥
ढोल म्रिदंग मुचंग हजारा ॥२२६॥
ਘੋਰ​ਆਯੁਧਨ​ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਭਯੋ​॥​
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘੋਰ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ,
घोर आयुधन इह बिधि भयो ॥
ਜਿਹ​ਕੋ​ਪਾਰ​ਨ​ਕਿਨਹੂੰ​ਲਯੋ​॥​
ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਅੰਤ ਨਾ ਪਾ ਸਕਿਆ।
जिह को पार न किनहूं लयो ॥
ਜੇਤਿਕ​ਅਸੁਰ​ਮਲੇਛੁਪਜਾਏ​॥​
ਦੈਂਤਾਂ ਨੇ ਜਿਤਨੇ ਵੀ ਮਲੇਛ (ਮੁਗ਼ਲ) ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਸਨ,
जेतिक असुर मलेछुपजाए ॥
ਮਹਾ​ਕਾਲ​ਛਿਨ​ਬੀਚ​ਖਪਾਏ​॥੨੨੭॥​
ਮਹਾ ਕਾਲ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਿਣ ਵਿਚ ਖਪਾ ਦਿੱਤਾ ॥੨੨੭॥
महा काल छिन बीच खपाए ॥२२७॥
ਬਹੁਰਿ​ਅਸੁਰ​ਕ੍ਰੁਧਤ​ਅਤਿ​ਭਯੋ​॥​
ਦੈਂਤ ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਵਾਨ ਹੋ ਗਏ।
बहुरि असुर क्रुधत अति भयो ॥
ਅਮਿਤ​ਅਸੁਰ​ਉਪਰਾਜਿ​ਸੁ​ਲਯੋ​॥​
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਅਨੰਤ ਦੈਂਤ ਪੈਦਾ ਕਰ ਲਏ।
अमित असुर उपराजि सु लयो ॥
ਧੂਲੀ​ਕਰਨ​ਬਿਦਿਤ​ਕੇਸੀ​ਭਨ​॥​
(ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ) ਧੂਲੀ ਕਰਨ, ਕੇਸੀ,
धूली करन बिदित केसी भन ॥
ਘੋਰ​ਦਾੜ​ਅਰੁ​ਸ੍ਰੋਨਤ​ਲੋਚਨ​॥੨੨੮॥​
ਘੋਰ ਦਾੜ੍ਹ ਅਤੇ ਸ੍ਰੋਨਤ ਲੋਚਨ ਸ਼ਾਮਲ ਦਸੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ॥੨੨੮॥
घोर दाड़ अरु स्रोनत लोचन ॥२२८॥
ਗਰਧਬ​ਕੇਤੁ​ਮਹਿਖ​ਧੁਜ​ਨਾਮਾ​॥​
ਗਰਧਬ ਕੇਤੁ, ਮਹਿਖ ਧੁਜ,
गरधब केतु महिख धुज नामा ॥
ਅਰੁਨ​ਨੇਤ੍ਰ​ਉਪਜਾ​ਸੰਗ੍ਰਾਮਾ​॥​
ਅਤੇ ਅਰੁਨ ਨੇਤ੍ਰ ਨਾਂ (ਦੇ ਦੈਂਤ) ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਏ।
अरुन नेत्र उपजा संग्रामा ॥
ਅਸਿਧੁਜ​ਨਿਰਖਿ​ਅਸੁਰ​ਉਪਜੇ​ਰਨ​॥​
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਣ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੇਖ ਕੇ
असिधुज निरखि असुर उपजे रन ॥
ਮਾਰਤ​ਭਯੋ​ਦਾਨਵਨ​ਕੇ​ਗਨ​॥੨੨੯॥​
ਮਹਾ ਕਾਲ ('ਅਸਿਧੁਜ') ਨੇ ਦੈਂਤਾਂ ਦੇ ਦਲ ਖਪਾ ਦਿੱਤੇ ॥੨੨੯॥
मारत भयो दानवन के गन ॥२२९॥
ਅਸਿਧੁਜ​ਕੋਪ​ਅਧਿਕ​ਕਹ​ਕਰਾ​॥​
ਅਸਿਧੁਜ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧ ਕੀਤਾ
असिधुज कोप अधिक कह करा ॥
ਸੈਨ​ਦਾਨਵਨ​ਕੋ​ਰਨ​ਹਰਾ​॥​
ਅਤੇ ਦੈਂਤਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਰਣ ਵਿਚ ਹਰ ਲਿਆ (ਅਰਥਾਤ ਮਾਰ ਮੁਕਾਇਆ)।
सैन दानवन को रन हरा ॥
ਭਾਤਿ​ਭਾਤਿ​ਤਨ​ਸਸਤ੍ਰ​ਪ੍ਰਹਾਰੇ​॥​
ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਮਾਰ ਕੇ
भाति भाति तन ससत्र प्रहारे ॥
ਤਿਲ​ਤਿਲ​ਪਾਇ​ਸੁਭਟ​ਕਟਿ​ਡਾਰੇ​॥੨੩੦॥​
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਟੋਟੇ ਟੋਟੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ॥੨੩੦॥
तिल तिल पाइ सुभट कटि डारे ॥२३०॥
ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਹਨੀ​ਸੈਨ​ਅਸਿਧੁਜ​ਜਬ​॥​
ਜਦ ਅਸਿਧੁਜ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ (ਦੈਂਤ) ਸੈਨਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ
इह बिधि हनी सैन असिधुज जब ॥
ਕਾਪਤ​ਭਯੋ​ਅਸੁਰ​ਜਿਯ​ਮੋ​ਤਬ​॥​
ਤਦ ਦੈਂਤ ਮਨ ਵਿਚ ਕੰਬਣ ਲਗਾ ਗਏ।
कापत भयो असुर जिय मो तब ॥
ਅਮਿਤ​ਅਸੁਰ​ਰਨ​ਔਰ​ਪ੍ਰਕਾਸੇ​॥​
ਰਣ ਵਿਚ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਦੈਂਤ ਹੋਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।
अमित असुर रन और प्रकासे ॥
ਤਿਨ​ਕੋ​ਕਹਤ​ਨਾਮ​ਬਿਨੁ​ਸਾਸੇ​॥੨੩੧॥​
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ (ਹੁਣ ਮੈਂ) ਬਿਨਾ ਸਾਹ ਲਿਆਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ (ਅਰਥਾਤ ਲਗਾਤਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ) ॥੨੩੧॥
तिन को कहत नाम बिनु सासे ॥२३१॥
ਗੀਧ​ਧੁਜਾ​ਕਾਕ​ਧੁਜ​ਰਾਛਸ​॥​
ਗੀਧ ਧੁਜਾ, ਕਾਕ ਧੁਜ ਦੈਂਤ
गीध धुजा काक धुज राछस ॥
ਉਲੂ​ਕੇਤੁ​ਬੀਯੋ​ਬਡ​ਰਾਛਸ​॥​
ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਲੂ ਕੇਤੁ ਨਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦੈਂਤ ਰਣ ਵਿਚ
उलू केतु बीयो बड राछस ॥
ਅਸਿਧੁਜ​ਕੇ​ਰਨ​ਸਮੁਹਿ​ਸਿਧਾਏ​॥​
ਅਸਿਧੁਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਡਟੇ
असिधुज के रन समुहि सिधाए ॥
ਮਾਰਿ​ਮਾਰਿ​ਚਹੂੰ​ਓਰ​ਉਘਾਏ​॥੨੩੨॥​
ਅਤੇ ਚੌਹਾਂ ਪਾਸੇ 'ਮਾਰੋ ਮਾਰੋ' ਕਹਿਣ ਲਗੇ ॥੨੩੨॥
मारि मारि चहूं ओर उघाए ॥२३२॥