GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1371
Display Settings
Translations
ਸਭੈ​ਆਨਿ​ਜੂਝੈ​ਭਜੈ​ਕੋਟ​ਕੋਟੈ​॥​
ਸਾਰੇ ਆ ਕੇ ਜੂਝ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਜੀ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
सभै आनि जूझै भजै कोट कोटै ॥
ਕਿਤੇ​ਸੂਲ​ਔ​ਸੈਹਥੀ​ਖਿੰਗ​ਖੇਲੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ ਅਤੇ ਸੈਹਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ (ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ) ਯੁੱਧ ਕ੍ਰੀੜਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।
किते सूल औ सैहथी खिंग खेलै ॥
ਕਿਤੇ​ਪਾਸ​ਔ​ਪਰਸ​ਲੈ​ਪਾਵ​ਪੇਲੈ​॥੧੭੯॥​
ਕਿਤੇ ਪਾਸ (ਫਾਹੀ) ਅਤੇ ਕੁਹਾੜੇ ਲੈ ਕੇ ਕਦਮਾਂ ਨੂੰ ਅਗੇ ਵਧਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ॥੧੭੯॥
किते पास औ परस लै पाव पेलै ॥१७९॥
ਕਿਤੇ​ਪਾਖਰੈ​ਡਾਰਿ​ਕੈ​ਤਾਜਿਯੌ​ਪੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਉਤੇ ਕਾਠੀਆਂ ਪਾ ਕੇ ਅਤੇ
किते पाखरै डारि कै ताजियौ पै ॥
ਚੜੈ​ਚਾਰੁ​ਜਾਮੈ​ਕਿਤੇ​ਬਾਜਿਯੌ​ਪੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਸੁੰਦਰ ਜਾਮਿਆਂ (ਵਿਚ ਸੂਰਮੇ) ਤਾਜ਼ੀਆਂ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
चड़ै चारु जामै किते बाजियौ पै ॥
ਕਿਤੇ​ਮਦ​ਦੰਤੀਨਿਯੌ​ਪੈ​ਬਿਰਾਜੈ​॥​
ਕਿਤੇ (ਸੂਰਮੇ) ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਉਤੇ ਬਿਰਾਜ ਰਹੇ ਸਨ,
किते मद दंतीनियौ पै बिराजै ॥
ਮਨੋ​ਬਾਰਣੇਸੇ​ਚੜੇ​ਇੰਦ੍ਰ​ਲਾਜੈ​॥੧੮੦॥​
ਮਾਨੋ ਐਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ('ਬਾਰਣੇਸੇ') ਉਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਇੰਦਰ ਲਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ॥੧੮੦॥
मनो बारणेसे चड़े इंद्र लाजै ॥१८०॥
ਕਿਤੇ​ਖਚਰਾਰੋਹ​ਬੈਰੀ​ਬਿਰਾਜੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਖਚਰਾਂ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਵੈਰੀ ਬਿਰਾਜ ਰਹੇ ਸਨ।
किते खचरारोह बैरी बिराजै ॥
ਕਿਤੇ​ਗਰਧਭੈ​ਪੈ​ਚੜੇ​ਸੂਰ​ਗਾਜੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਖੋਤਿਆਂ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਸੂਰਮੇ ਗਜ ਰਹੇ ਸਨ।
किते गरधभै पै चड़े सूर गाजै ॥
ਕਿਤੇ​ਦਾਨਵੌ​ਪੈ​ਚੜੇ​ਦੈਤ​ਭਾਰੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਉਤੇ ਭਾਰੀ ਦੈਂਤ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ
किते दानवौ पै चड़े दैत भारे ॥
ਚਹੂੰ​ਓਰ​ਗਾਜੇ​ਸੁ​ਦੈ​ਕੈ​ਨਗਾਰੇ​॥੧੮੧॥​
ਅਤੇ ਨਗਾਰੇ ਵਜਾ ਕੇ ਚੌਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚ ਗਜ ਰਹੇ ਸਨ ॥੧੮੧॥
चहूं ओर गाजे सु दै कै नगारे ॥१८१॥
ਕਿਤੇ​ਮਹਿਖੀ​ਪੈ​ਚੜੇ​ਦੈਤ​ਢੂਕੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਝੋਟਿਆਂ ਉਤੇ ਚੜ ਕੇ ਦੈਂਤ ਢੁਕ ਰਹੇ ਸਨ।
किते महिखी पै चड़े दैत ढूके ॥
ਕਿਤੇ​ਸੂਕਰਾ​ਸ੍ਵਾਰ​ਹ੍ਵੈ​ਆਨਿ​ਝੂਕੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਸੂਰਾਂ ਉਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ (ਦੈਂਤ) ਆ ਡਟੇ ਸਨ।
किते सूकरा स्वार ह्वै आनि झूके ॥
ਕਿਤੇ​ਦਾਨਵੋ​ਪੈ​ਚੜੇ​ਦੈਤ​ਭਾਰੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਭਾਰੇ ਦੈਂਤ ਦਾਨਵਾਂ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ
किते दानवो पै चड़े दैत भारे ॥
ਚਹੂੰ​ਓਰ​ਤੇ​ਮਾਰ​ਮਾਰੈ​ਪੁਕਾਰੈ​॥੧੮੨॥​
ਅਤੇ ਚੌਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ 'ਮਾਰੋ ਮਾਰੋ' ਪੁਕਾਰ ਰਹੇ ਸਨ ॥੧੮੨॥
चहूं ओर ते मार मारै पुकारै ॥१८२॥
ਕਿਤੇ​ਸਰਪ​ਅਸਵਾਰ​ਹੈ​ਕੈ​ਸਿਧਾਏ​॥​
ਕਿਤੇ ਦੁਸ਼ਟ (ਵੈਰੀ) ਸੱਪਾਂ ਉਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ
किते सरप असवार है कै सिधाए ॥
ਕਿਤੇ​ਸ੍ਵਾਰ​ਬਘ੍ਰਯਾਰ​ਹ੍ਵੈ​ਦੁਸਟ​ਆਏ​॥​
ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਬਘਿਆੜਾਂ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਏ ਸਨ।
किते स्वार बघ्रयार ह्वै दुसट आए ॥
ਕਿਤੇ​ਚੀਤਿਯੌ​ਪੈ​ਚੜੇ​ਕੋਪ​ਕੈ​ਕੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਏ ਚੀਤਿਆਂ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ
किते चीतियौ पै चड़े कोप कै कै ॥
ਕਿਤੇ​ਚੀਤਰੋ​ਪੈ​ਚੜੇ​ਤੇਜ​ਤੈ​ਕੈ​॥੧੮੩॥​
ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਤੱਤੇ ਹੋ ਕੇ ਚੀਤਲਾਂ (ਮ੍ਰਿਗਾਂ) ਉਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ ॥੧੮੩॥
किते चीतरो पै चड़े तेज तै कै ॥१८३॥
ਕਿਤੇ​ਚਾਕਚੁੰਧ੍ਰ​ਚੜੇ​ਕਾਕ​ਬਾਹੀ​॥​
ਕਿਤੇ ਛਛੂੰਦਰ ਕਾਂਵਾਂ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਚਲ ਰਹੇ ਸਨ
किते चाकचुंध्र चड़े काक बाही ॥
ਅਠੂਹਾਨ​ਕੌ​ਸ੍ਵਾਰ​ਕੇਤੇ​ਸਿਪਾਹੀ​॥​
ਅਤੇ ਕਿਤਨੇ ਸਿਪਾਹੀ ਅਠੂਇਆਂ ਉਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ।
अठूहान कौ स्वार केते सिपाही ॥
ਕਿਤੇ​ਬੀਰ​ਬਾਨੀ​ਚੜੇ​ਬ੍ਰਿਧ​ਗਿਧੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਪ੍ਰਮੁਖ ਸੂਰਮੇ ਵੱਡੀਆਂ ਗਿੱਧਾਂ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ।
किते बीर बानी चड़े ब्रिध गिधै ॥
ਮਨੋ​ਧ੍ਯਾਨ​ਲਾਗੇ​ਲਸੈ​ਸੁਧ​ਸਿਧੈ​॥੧੮੪॥​
(ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੇ ਸਨ) ਮਾਨੋ ਸ਼ੁੱਧ ਸਿੱਧ ਸਮਾਧੀ ਲਗਾ ਕੇ ਸ਼ੋਭਦੇ ਹੋਣ ॥੧੮੪॥
मनो ध्यान लागे लसै सुध सिधै ॥१८४॥
ਹਠੀ​ਬਧਿ​ਗੋਪਾ​ਗੁਲਿਤ੍ਰਾਨ​ਬਾਕੇ​॥​
ਹਠੀ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੇ ਗੋਪਾ ਅਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨੂੰ ਢਕਣ ਵਾਲੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਦਸਤਾਨੇ ('ਗੁਲਿਤ੍ਰਾਨ') ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਨ।
हठी बधि गोपा गुलित्रान बाके ॥
ਬਰਜੀਲੇ​ਕਟੀਲੇ​ਹਠੀਲੇ​ਨਿਸਾਕੇ​॥​
(ਉਹ ਬਹੁਤ) ਕਠੋਰ, ਕਟਣ ਵਾਲੇ, ਹਠ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਨਿਡਰ ਸਨ।
बरजीले कटीले हठीले निसाके ॥
ਮਹਾ​ਜੁਧ​ਮਾਲੀ​ਭਰੇ​ਕੋਪ​ਭਾਰੇ​॥​
ਉਹ ਮਹਾ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਮੰਡਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਭਰੇ ਹੋਏ
महा जुध माली भरे कोप भारे ॥
ਚਹੂੰ​ਓਰ​ਤੈ​ਅਭ੍ਰ​ਜ੍ਯੋ​ਚੀਤਕਾਰੇ​॥੧੮੫॥​
(ਯੋਧੇ) ਚੌਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਗਜ ਰਹੇ ਸਨ ॥੧੮੫॥
चहूं ओर तै अभ्र ज्यो चीतकारे ॥१८५॥
ਬਡੇ​ਦਾਤ​ਕਾਢੇ​ਚਲੇ​ਕੋਪਿ​ਭਾਰੇ​॥​
ਵੱਡੇ ਦੰਦ ਕਢ ਕੇ ਅਤੇ ਖ਼ੂਬ ਰੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ
बडे दात काढे चले कोपि भारे ॥
ਲਹੇ​ਹਾਥ​ਮੈ​ਪਬ​ਪਤ੍ਰੀ​ਉਪਾਰੇ​॥​
(ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ) ਹੱਥ ਵਿਚ ਪਰਬਤ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਛ ('ਪਤ੍ਰੀ') ਪੁਟ ਕੇ ਲਏ ਹੋਏ ਸਨ।
लहे हाथ मै पब पत्री उपारे ॥
ਕਿਤੇ​ਸੂਲ​ਸੈਥੀ​ਸੂਆ​ਹਾਥ​ਲੀਨੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਸੈਹਥੀ ਅਤੇ ਭਾਲੇ ('ਸੂਆ') ਲਏ ਹੋਏ ਸਨ
किते सूल सैथी सूआ हाथ लीने ॥
ਮੰਡੇ​ਆਨਿ​ਮਾਰੂ​ਮਹਾ​ਰੋਸ​ਕੀਨੇ​॥੧੮੬॥​
ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਅਧਿਕ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰ ਕੇ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਮਚਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ॥੧੮੬॥
मंडे आनि मारू महा रोस कीने ॥१८६॥
ਹਠੀ​ਹਾਕ​ਹਾਕੈ​ਉਠਾਵੈ​ਤੁਰੰਗੈ​॥​
ਹਠੀ ਯੋਧੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਕ ਹਿਕ ਕੇ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ
हठी हाक हाकै उठावै तुरंगै ॥
ਮਹਾ​ਬੀਰ​ਬਾਕੇ​ਜਗੇ​ਜੋਰ​ਜੰਗੈ​॥​
ਅਤੇ ਬਾਂਕੇ ਮਹਾਬੀਰ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਸਚੇਤ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
महा बीर बाके जगे जोर जंगै ॥
ਸੂਆ​ਸਾਗ​ਲੀਨੇ​ਅਤਿ​ਅਤ੍ਰੀ​ਧਰਤ੍ਰੀ​॥​
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਾਲਿਆਂ, ਸਾਂਗਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ
सूआ साग लीने अति अत्री धरत्री ॥
ਮਚੇ​ਆਨਿ​ਕੈ​ਕੈ​ਛਕੇ​ਛੋਭ​ਛਤ੍ਰੀ​॥੧੮੭॥​
ਛਤ੍ਰੀ ਸੂਰਮੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਯੁੱਧ-ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਆ ਡਟੇ ਸਨ ॥੧੮੭॥
मचे आनि कै कै छके छोभ छत्री ॥१८७॥
ਕਹੂੰ​ਬੀਰ​ਬੀਰੈ​ਲਰੈ​ਸਸਤ੍ਰਧਾਰੀ​॥​
ਕਿਤੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਸੂਰਮੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
कहूं बीर बीरै लरै ससत्रधारी ॥
ਮਨੋ​ਕਾਛ​ਕਾਛੇ​ਨਚੈ​ਨ੍ਰਿਤਕਾਰੀ​॥​
(ਇੰਜ ਲਗਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ (ਨਟਾਂ ਵਾਂਗ) ਸੂਰਮੇ ਸਜ ਧਜ ਕੇ ਨਾਚ ਨਚ ਰਹੇ ਹੋਣ।
मनो काछ काछे नचै न्रितकारी ॥
ਕਹੂੰ​ਸੂਰ​ਸਾਗੈ​ਪੁਐ​ਭਾਤਿ​ਐਸੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਸੂਰਮੇ ਸਾਂਗਾਂ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰੁਚੇ ਹੋਏ ਸਨ
कहूं सूर सागै पुऐ भाति ऐसे ॥
ਚੜੈ​ਬਾਸ​ਬਾਜੀਗਰੈ​ਜ੍ਵਾਨ​ਜੈਸੇ​॥੧੮੮॥​
ਜਿਵੇਂ ਬਾਜੀਗਰਾਂ ਵਾਂਗ ਜਵਾਨ ਬਾਂਸ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ ॥੧੮੮॥
चड़ै बास बाजीगरै ज्वान जैसे ॥१८८॥
ਕਹੂੰ​ਅੰਗ​ਭੰਗੈ​ਗਿਰੇ​ਸਸਤ੍ਰ​ਅਸਤ੍ਰੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਅੰਗ ਟੁਟੇ ਹੋਏ ਪਏ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਅਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਡਿਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
कहूं अंग भंगै गिरे ससत्र असत्रै ॥
ਕਹੂੰ​ਬੀਰ​ਬਾਜੀਨ​ਕੇ​ਬਰਮ​ਬਸਤ੍ਰੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਕਵਚ ਅਤੇ ਬਸਤ੍ਰ (ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ)।
कहूं बीर बाजीन के बरम बसत्रै ॥
ਕਹੂੰ​ਟੋਪ​ਟਾਕੇ​ਗਿਰੇ​ਟੋਪ​ਟੂਟੇ​॥​
ਕਿਤੇ (ਸਿਰਾਂ ਉਤੇ) ਪਾਏ ਟੋਪ (ਅਤੇ ਮੱਥੇ ਉਤੇ ਲਗਾਏ ਲੋਹੇ ਦੇ) ਟਿੱਕੇ ਟੁਟ ਕੇ ਡਿਗ ਪਏ ਸਨ
कहूं टोप टाके गिरे टोप टूटे ॥
ਕਹੂੰ​ਬੀਰ​ਅਭ੍ਰਾਨ​ਕੀ​ਭਾਤਿ​ਫੂਟੇ​॥੧੮੯॥​
ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਸੂਰਮੇ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਫਟੇ ਪਏ ਸਨ ॥੧੮੯॥
कहूं बीर अभ्रान की भाति फूटे ॥१८९॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਬੀਰ​ਖੇਤ​ਬਿਕਰਾਲਾ​॥​
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਸ ਸਮੇਂ
इह बिधि बीर खेत बिकराला ॥
ਮਾਚਤ​ਭਯੋ​ਆਨਿ​ਤਿਹ​ਕਾਲਾ​॥​
ਉਥੇ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।
माचत भयो आनि तिह काला ॥
ਮਹਾ​ਕਾਲ​ਕਛੁਹੂ​ਤਬ​ਕੋਪੇ​॥​
ਤਦ ਮਹਾ ਕਾਲ ਬਹੁਤ ਰੋਹ ਵਿਚ ਆਏ
महा काल कछुहू तब कोपे ॥
ਪੁਹਮੀ​ਪਾਵ​ਗਾੜ​ਕਰਿ​ਰੋਪੇ​॥੧੯੦॥​
ਅਤੇ ਭੂਮੀ ਉਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੈਰ ਗਡ ਕੇ ਜਮਾ ਲਏ ॥੧੯੦॥
पुहमी पाव गाड़ करि रोपे ॥१९०॥