GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1369
Display Settings
Translations
ਝਮਕਤ​ਕਹੀ​ਅਸਿਨ​ਕੀ​ਧਾਰਾ​॥​
ਕਿਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
झमकत कही असिन की धारा ॥
ਭਭਕਤ​ਰੁੰਡ​ਮੁੰਡ​ਬਿਕਰਾਰਾ​॥੧੫੫॥​
(ਕਿਤੇ) ਭਿਆਨਕ ਰੁੰਡ ਅਤੇ ਮੁੰਡ ਭਕ ਭਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ॥੧੫੫॥
भभकत रुंड मुंड बिकरारा ॥१५५॥
ਭੁਜੰਗ​ਛੰਦ​॥​
ਭੁਜੰਗ ਛੰਦ:
भुजंग छंद ॥
ਤਹਾ​ਜੁਧ​ਮਾਚਾ​ਮਹਾ​ਬੀਰ​ਖੇਤੰ​॥​
ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਮਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ
तहा जुध माचा महा बीर खेतं ॥
ਬਿਦਾਰੇ​ਪਰੇ​ਬੀਰ​ਬ੍ਰਿੰਦੰ​ਬਿਚੇਤੰ​॥​
ਅਤੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ ਜੁਟ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਅਚੇਤ ਪਏ ਸਨ।
बिदारे परे बीर ब्रिंदं बिचेतं ॥
ਕਹੂੰ​ਡਾਮਰੂੰ​ਡਹ​ਡਹਾ​ਸਬਦ​ਬਾਜੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਡਮਰੂ ਡਹ ਡਹ ਸ਼ਬਦ ਕਰਦੇ ਵਜ ਰਹੇ ਸਨ
कहूं डामरूं डह डहा सबद बाजै ॥
ਸੁਨੇ​ਦੀਹ​ਦਾਨਵਾਨ​ਕੋ​ਦ੍ਰਪ​ਭਾਜੈ​॥੧੫੬॥​
(ਜਿਸ ਨੂੰ) ਸੁਣ ਕੇ ਵੱਡੇ ਦੈਂਤਾਂ ਦਾ ਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ॥੧੫੬॥
सुने दीह दानवान को द्रप भाजै ॥१५६॥
ਕਹੂੰ​ਸੰਖ​ਭੇਰੀ​ਬਜੈ​ਤਾਲ​ਭਾਰੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਸੰਖ, ਭੇਰੀ, ਤਾਲ, ਵਜ ਰਹੇ ਸਨ।
कहूं संख भेरी बजै ताल भारे ॥
ਕਹੂੰ​ਬੇਨ​ਬੀਨਾ​ਪਨੋ​ਔ​ਨਗਾਰੇ​॥​
ਬੇਨ, ਵੀਣਾ, ਤੰਬੂਰੇ ('ਪਨੋ') ਅਤੇ ਨਗਾਰੇ ਵਜ ਰਹੇ ਸਨ।
कहूं बेन बीना पनो औ नगारे ॥
ਕਹੂੰ​ਨਾਇ​ਨਾਫੀਰਿਯੈ​ਨਾਦ​ਐਸੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਤੂਤੀਆਂ, ਨਫ਼ੀਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਦ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ,
कहूं नाइ नाफीरियै नाद ऐसे ॥
ਬਜੈ​ਘੋਰ​ਬਾਜਾ​ਪ੍ਰਲੈ​ਕਾਲ​ਜੈਸੇ​॥੧੫੭॥​
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਲੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਘੋਰ ਵਾਜਾ ਵਜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ॥੧੫੭॥
बजै घोर बाजा प्रलै काल जैसे ॥१५७॥
ਕਹੂੰ​ਛੈਨ​ਤੂਰੈ​ਨਗਾਰੈ​ਮ੍ਰਿਦੰਗੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਛੈਣੇ, ਤੁਰੀਆਂ, ਨਗਾਰੇ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ,
कहूं छैन तूरै नगारै म्रिदंगै ॥
ਕਹੂੰ​ਬਾਸੁਰੀ​ਬੀਨ​ਬਾਜੈ​ਸੁਰੰਗੈ​॥​
ਬੰਸਰੀ, ਬੀਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਜੇ (ਵਜ ਰਹੇ ਸਨ।)
कहूं बासुरी बीन बाजै सुरंगै ॥
ਕਹੂੰ​ਬਗਲ​ਤਾਰੰਗ​ਬਾਜੇ​ਬਜਾਵੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਤੂੰਬਾ ('ਬਗਲ') ਤਰੰਗ ਆਦਿ ਵਾਜੇ ਵਜਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
कहूं बगल तारंग बाजे बजावै ॥
ਕਹੂੰ​ਬਾਰਤਾ​ਰੰਗ​ਨੀਕੇ​ਸੁਹਾਵੈ​॥੧੫੮॥​
ਕਿਤੇ ਸੋਹਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੀਰ-ਵਾਰਤਾ ਸੁਣਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ॥੧੫੮॥
कहूं बारता रंग नीके सुहावै ॥१५८॥
ਕਹੂੰ​ਝਾਝ​ਬਾਜੈ​ਕਹੂੰ​ਤਾਲ​ਐਸੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਝਾਂਝ, ਤਾਲ, ਬੇਨ, ਬੀਨਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ
कहूं झाझ बाजै कहूं ताल ऐसे ॥
ਕਹੂੰ​ਬੇਨੁ​ਬੀਨਾ​ਪ੍ਰਲੈ​ਕਾਲ​ਜੈਸੇ​॥​
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਲੋ ਕਾਲ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ।
कहूं बेनु बीना प्रलै काल जैसे ॥
ਕਹੂੰ​ਬਾਸੁਰੀ​ਨਾਇ​ਨਾਦੈ​ਮ੍ਰਿਦੰਗੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਬੰਸਰੀ, ਸ਼ਹਿਨਾਈ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ,
कहूं बासुरी नाइ नादै म्रिदंगै ॥
ਕਹੂੰ​ਸਾਰੰਗੀ​ਔ​ਮੁਚੰਗੈ​ਉਪੰਗੈ​॥੧੫੯॥​
ਸਾਰੰਗੀ, ਮੁਚੰਗ ਅਤੇ ਉਪੰਗ ਵਜ ਰਹੇ ਸਨ ॥੧੫੯॥
कहूं सारंगी औ मुचंगै उपंगै ॥१५९॥
ਕਹੂੰ​ਗਰਜਿ​ਕੈ​ਕੈ​ਭੁਜਾ​ਭੂਪ​ਠੋਕੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਰਾਜੇ ਗਜ ਗਜ ਕੇ ਭੁਜਾਵਾਂ ਉਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।
कहूं गरजि कै कै भुजा भूप ठोकै ॥
ਕਹੂੰ​ਬੀਰ​ਬੀਰਾਨ​ਕੀ​ਰਾਹ​ਰੋਕੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਸੂਰਮੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕ ਰਹੇ ਸਨ।
कहूं बीर बीरान की राह रोकै ॥
ਕਿਤੇ​ਅਸਤ੍ਰ​ਔ​ਸਸਤ੍ਰ​ਲੈ​ਲੈ​ਚਲਾਵੈ​॥​
ਕਿਤੇ (ਸੂਰਮੇ) ਅਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਲੈ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਰਹੇ ਸਨ
किते असत्र औ ससत्र लै लै चलावै ॥
ਕਿਤੇ​ਚਰਮ​ਲੈ​ਚੋਟ​ਤਾ​ਕੀ​ਬਜਾਵੈ​॥੧੬੦॥​
ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਢਾਲਾਂ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਟਾਂ ਵਜਾਉਂਦੇ (ਮਾਰਦੇ) ਸਨ ॥੧੬੦॥
किते चरम लै चोट ता की बजावै ॥१६०॥
ਕਹੂੰ​ਰੁੰਡ​ਸੋਹੈ​ਕਹੂੰ​ਮੁੰਡ​ਬਾਕੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਬਾਂਕੇ (ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ) ਰੁੰਡ (ਧੜ) ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਮੁੰਡ (ਸਿਰ) ਸ਼ੋਭ ਰਹੇ ਸਨ।
कहूं रुंड सोहै कहूं मुंड बाके ॥
ਕਹੂੰ​ਬੀਰ​ਮਾਰੇ​ਬਿਦਾਰੇ​ਨਿਸਾਕੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਨਿਡਰ ('ਨਿਸਾਕੇ') ਸੂਰਮੇ ਕਟੇ ਵਢੇ ਹੋਏ ਮਾਰੇ ਪਏ ਸਨ।
कहूं बीर मारे बिदारे निसाके ॥
ਕਹੂੰ​ਬਾਜ​ਮਾਰੇ​ਗਜਾਰਾਜ​ਜੂਝੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਪਏ ਸਨ ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਹਾਥੀ ਜੂਝੇ ਪਏ ਸਨ।
कहूं बाज मारे गजाराज जूझे ॥
ਕਹੂੰ​ਉਸਟ​ਕਾਟੇ​ਨਹੀ​ਜਾਤ​ਬੂਝੇ​॥੧੬੧॥​
ਕਿਤੇ ਊਠ ਕਟੇ ਪਏ ਸਨ (ਜੋ) ਪਛਾਣ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਸਨ ॥੧੬੧॥
कहूं उसट काटे नही जात बूझे ॥१६१॥
ਕਹੂੰ​ਚਰਮ​ਬਰਮੈ​ਗਿਰੇ​ਭੂਮਿ​ਐਸੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਢਾਲਾਂ ('ਚਰਮ') ਅਤੇ ਕਵਚ ('ਬਰਮ') ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਿਗੇ ਪਏ ਸਨ,
कहूं चरम बरमै गिरे भूमि ऐसे ॥
ਬਗੇ​ਬ੍ਰਯੋਤਿ​ਡਾਰੇ​ਸਮੈ​ਸੀਤ​ਜੈਸੇ​॥​
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀਣ ਵੇਲੇ ਬਸਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਉਂਤ ਕੇ ਰਖਿਆ ਹੋਵੇ।
बगे ब्रयोति डारे समै सीत जैसे ॥
ਗਏ​ਜੂਝਿ​ਜੋਧਾ​ਜਗੇ​ਜੋਰ​ਜੰਗੈ​॥​
ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਜੰਗ ਰੂਪ ਯੱਗ ਵਿਚ ਯੋਧੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੂਝੇ ਪਏ ਸਨ,
गए जूझि जोधा जगे जोर जंगै ॥
ਮਨੋ​ਪਾਨ​ਕੈ​ਭੰਗ​ਸੋਏ​ਮਲੰਗੈ​॥੧੬੨॥​
ਮਾਨੋ ਭੰਗ ਪੀ ਕੇ ਮਲੰਗ ਸੁਤੇ ਪਏ ਹੋਣ ॥੧੬੨॥
मनो पान कै भंग सोए मलंगै ॥१६२॥
ਕਿਤੇ​ਡਹਡਹਾ​ਸਬਦ​ਡਵਰੂ​ਬਜਾਵੈ​॥​
ਕਿਤੇ 'ਡਹ ਡਹ' ਕਰਦੇ ਡੌਰੂ ਵਜਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
किते डहडहा सबद डवरू बजावै ॥
ਕਿਤੇ​ਰਾਗ​ਮਾਰੂ​ਖਰੇ​ਖੇਤ​ਗਾਵੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਯੁੱਧ-ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਮਾਰੂ ਰਾਗ ਬਹੁਤ ਗਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
किते राग मारू खरे खेत गावै ॥
ਹਸੈ​ਗਰਜਿ​ਠੋਕੈ​ਭੁਜਾ​ਪਾਟ​ਫਾਟੈ​॥​
ਕਿਤੇ (ਸੂਰਮੇ) ਹਸ ਕੇ ਭੁਜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੋਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਗਜ ਕੇ ਪੱਟਾਂ ਉਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰਦੇ ਸਨ।
हसै गरजि ठोकै भुजा पाट फाटै ॥
ਕਿਤੇ​ਬੀਰ​ਬੀਰਾਨ​ਕੇ​ਮੂੰਡ​ਕਾਟੈ​॥੧੬੩॥​
ਕਿਤੇ ਸੂਰਮੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦਾ ਸਿਰ ਕਟ ਰਹੇ ਸਨ ॥੧੬੩॥
किते बीर बीरान के मूंड काटै ॥१६३॥
ਕਹੂੰ​ਚੰਚਲਾ​ਚਾਰੁ​ਚੀਰੈ​ਬਨੈ​ਕੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਅਪੱਛਰਾਵਾਂ ('ਚੰਚਲਾ') ਸੁੰਦਰ ਬਸਤ੍ਰ ਸਜਾ ਕੇ
कहूं चंचला चारु चीरै बनै कै ॥
ਬਰੈ​ਜ੍ਵਾਨਿ​ਜੋਧਾ​ਜੁਝਿਯੋ​ਜ੍ਵਾਨ​ਧੈ​ਕੈ​॥​
ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਵਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਜੂਝੇ ਸਨ।
बरै ज्वानि जोधा जुझियो ज्वान धै कै ॥
ਕਹੂੰ​ਬੀਰ​ਬੀਰਾਨ​ਕੇ​ਪਾਵ​ਪੇਲੈਂ​॥​
ਕਿਤੇ ਯੋਧੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰ (ਪਿਛੇ ਵਲ) ਧਕਦੇ ਸਨ।
कहूं बीर बीरान के पाव पेलैं ॥
ਮਹਾ​ਜੰਗ​ਜੋਧਾ​ਲਗੇ​ਸੁਧ​ਸੇਲੈਂ​॥੧੬੪॥​
(ਉਸ) ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਵਿਚ ਯੋਧੇ ਚੰਗੇ ਨੇਜ਼ੇ (ਮਾਰਨ ਵਿਚ) ਲਗੇ ਹੋਏ ਸਨ ॥੧੬੪॥
महा जंग जोधा लगे सुध सेलैं ॥१६४॥
ਕਹੂੰ​ਜਛਨੀ​ਕਿੰਨ੍ਰਨੀ​ਆਨਿ​ਕੈ​ਕੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਯਕਸ਼ਣੀ, ਕਿੰਨ੍ਰਨੀ,
कहूं जछनी किंन्रनी आनि कै कै ॥
ਕਹੂੰ​ਗੰਧ੍ਰਬੀ​ਦੇਵਨੀ​ਮੋਦ​ਹ੍ਵੈ​ਕੈ​॥​
ਗੰਧਰਬੀ ਅਤੇ ਦੇਵਨੀ (ਇਸਤਰੀਆਂ) ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ (ਵਿਚਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ)।
कहूं गंध्रबी देवनी मोद ह्वै कै ॥
ਕਹੂੰ​ਅਛਰਾ​ਪਛਰਾ​ਗੀਤ​ਗਾਵੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਪਰੀਆਂ ਅਤੇ ਅਪੱਛਰਾਵਾਂ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
कहूं अछरा पछरा गीत गावै ॥
ਕਹੂੰ​ਚੰਚਲਾ​ਅੰਚਲਾ​ਕੋ​ਬਨਾਵੈ​॥੧੬੫॥​
ਕਿਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ (ਸੁੰਦਰ) ਬਸਤ੍ਰ ਸਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ॥੧੬੫॥
कहूं चंचला अंचला को बनावै ॥१६५॥
ਕਹੂੰ​ਦੇਵ​ਕੰਨ੍ਯਾ​ਨਚੈ​ਤਾਲ​ਦੈ​ਕੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਦੇਵ-ਕੰਨਿਆਵਾਂ ਤਾਲ ਦੇ ਕੇ ਨਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ
कहूं देव कंन्या नचै ताल दै कै ॥
ਕਹੂੰ​ਦੈਤ​ਪੁਤ੍ਰੀ​ਹਸੈ​ਮੋਦ​ਹ੍ਵੈ​ਕੈ​॥​
ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਦੈਂਤ-ਪੁੱਤਰੀਆਂ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪੂਰਵਕ ਹਸ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
कहूं दैत पुत्री हसै मोद ह्वै कै ॥
ਕਹੂੰ​ਚੰਚਲਾ​ਅੰਚਲਾ​ਕੋ​ਬਨਾਵੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਬਸਤ੍ਰਾਂ ('ਅੰਚਲਾ') ਨੂੰ ਸੰਵਾਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
कहूं चंचला अंचला को बनावै ॥
ਕਹੂੰ​ਜਛਨੀ​ਕਿੰਨ੍ਰਨੀ​ਗੀਤ​ਗਾਵੈ​॥੧੬੬॥​
ਕਿਤੇ ਯਕਸ਼ਣੀਆਂ ਅਤੇ ਕਿੰਨ੍ਰਨੀਆਂ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ॥੧੬੬॥
कहूं जछनी किंन्रनी गीत गावै ॥१६६॥
ਲਰੈ​ਆਨਿ​ਜੋਧਾ​ਮਹਾ​ਤੇਜ​ਤੈ​ਕੈ​॥​
ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਯੋਧੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ
लरै आनि जोधा महा तेज तै कै ॥