GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1368
Display Settings
Translations
ਕਹੂੰ​ਬੀਰ​ਮਾਰੇ​ਗਿਰੇ​ਭੂਮਿ​ਮੋਹੈ​॥੧੩੭॥​
ਕਿਤੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਸੂਰਮੇ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਡਿਗੇ ਹੋਏ ਮੋਹ ਰਹੇ ਸਨ ॥੧੩੭॥
कहूं बीर मारे गिरे भूमि मोहै ॥१३७॥
ਜਿਤੇ​ਸ੍ਰੋਨ​ਕੇ​ਬੂੰਦ​ਭੂ​ਪੈ​ਪਰੇ​ਹੈ​॥​
ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਜਿਤਨੀਆਂ ਵੀ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਪਈਆਂ,
जिते स्रोन के बूंद भू पै परे है ॥
ਤਿਤੇ​ਦਾਨਵੋ​ਰੂਪ​ਬਾਕੇ​ਧਰੇ​ਹੈ​॥​
ਉਤਨੇ ਹੀ ਦੈਂਤਾਂ ਨੇ ਬਾਂਕੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ।
तिते दानवो रूप बाके धरे है ॥
ਹਠੀ​ਓਰ​ਚਾਰੌ​ਬਿਖੈ​ਆਨਿ​ਢੂਕੇ​॥​
(ਉਹ) ਹਠੀ ਚੌਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆ ਢੁਕੇ
हठी ओर चारौ बिखै आनि ढूके ॥
ਮਹਾ​ਕੋਪ​ਕੈ​ਮਾਰ​ਹੀ​ਮਾਰਿ​ਕੂਕੈ​॥੧੩੮॥​
ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ 'ਮਾਰੋ ਮਾਰੋ' ਪੁਕਾਰਨ ਲਗੇ ॥੧੩੮॥
महा कोप कै मार ही मारि कूकै ॥१३८॥
ਜਿਤੇ​ਦੈਤ​ਆਏ​ਤਿਤੇ​ਕਾਲ​ਮਾਰੇ​॥​
ਜਿਤਨੇ ਵੀ ਦੈਂਤ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
जिते दैत आए तिते काल मारे ॥
ਬਹੇ​ਸ੍ਰੋਨ​ਕੇ​ਭੂਮ​ਹੂੰ​ਪੈ​ਪਨਾਰੇ​॥​
ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਲਹੂ ਦੇ ਪਰਨਾਲੇ ਵਗਣ ਲਗੇ।
बहे स्रोन के भूम हूं पै पनारे ॥
ਉਠ​ਦੈਤ​ਬਾਕੇ​ਬਲੀ​ਸਸਤ੍ਰ​ਲੈ​ਕੈ​॥​
(ਉਸ ਲਹੂ ਤੋਂ) ਬਾਂਕੇ ਬਲਵਾਨ ਦੈਂਤ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ ਉਠ ਖੜੋਤੇ।
उठ दैत बाके बली ससत्र लै कै ॥
ਦੁਹੂੰ​ਓਰ​ਤੇ​ਮਾਰ​ਹੀ​ਮਾਰਿ​ਕੈ​ਕੈ​॥੧੩੯॥​
ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ 'ਮਾਰੋ ਮਾਰੋ' ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਣ ਲਗੀਆਂ ॥੧੩੯॥
दुहूं ओर ते मार ही मारि कै कै ॥१३९॥
ਹਠੀ​ਬਧਿ​ਗੋਪਾ​ਗੁਲਿਤ੍ਰਾਨ​ਬਾਕੇ​॥​
ਹਠੀ ਬਾਂਕੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੇ ਗੋਪੇ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਦਸਤਾਨੇ ('ਗੁਲਿਤ੍ਰਾਨ') ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
हठी बधि गोपा गुलित्रान बाके ॥
ਹਠੀਲੇ​ਕਟੀਲੇ​ਰਜੀਲੇ​ਨਿਸਾਕੇ​॥​
(ਉਹ) ਬੜੇ ਹਠੀਲੇ, ਕਟੀਲੇ (ਕਟਣ ਵਲੇ) ਕਠੋਰ ('ਰਜੀਲੇ') ਅਤੇ ਨਿਡਰ ('ਨਿਸਾਕੇ') ਸਨ।
हठीले कटीले रजीले निसाके ॥
ਗਦਾ​ਹਾਥ​ਲੈ​ਕੇ​ਕਿਤੇ​ਬੀਰ​ਗਾਜੇ​॥​
ਕਿਤਨੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਦਾਵਾਂ ਲੈ ਕੇ ਗਜ ਰਹੇ ਸਨ।
गदा हाथ लै के किते बीर गाजे ॥
ਲਰੇ​ਆਨਿ​ਕੈ​ਪੈਗ​ਦ੍ਵੈ​ਕੈ​ਨ​ਭਾਜੇ​॥੧੪੦॥​
(ਉਹ) ਆ ਕੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਲੜਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵੀ ਪਿਛੇ ਹਟਾ ਕੇ ਭਜਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ ॥੧੪੦॥
लरे आनि कै पैग द्वै कै न भाजे ॥१४०॥
ਕਹੂੰ​ਬੀਰ​ਮਾਰੇ​ਬਿਦਾਰੇ​ਪਰੇ​ਹੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਸੂਰਮੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਚੀਰੇ ਪਾੜੇ ਪਏ ਸਨ।
कहूं बीर मारे बिदारे परे है ॥
ਕਹੂੰ​ਖੇਤ​ਮੈ​ਖਿੰਗ​ਖਤ੍ਰੀ​ਜਰੇ​ਹੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਯੁੱਧ-ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਛਤ੍ਰੀ ਝੜੇ ਪਏ ਸਨ।
कहूं खेत मै खिंग खत्री जरे है ॥
ਕਹੂੰ​ਮਤ​ਦੰਤੀ​ਕਹੂੰ​ਉਸਟ​ਮਾਰੇ​॥​
ਕਿਤੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਊਠ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਪਏ ਸਨ
कहूं मत दंती कहूं उसट मारे ॥
ਬਿਰਾਜੈ​ਕਹੂੰ​ਨਗਨ​ਖੰਡੇ​ਕਟਾਰੇ​॥੧੪੧॥​
ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਨੰਗੇ ਖੰਡੇ ਅਤੇ ਕਟਾਰਾਂ ਪਈਆਂ ਸਨ ॥੧੪੧॥
बिराजै कहूं नगन खंडे कटारे ॥१४१॥
ਕਹੂੰ​ਖੋਲ​ਖਾਡੇ​ਗਿਰੇ​ਭੂਮਿ​ਸੋਹੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਮਿਆਨ ਭੂਮੀ ਉਤੇ ਡਿਗੇ ਪਏ ਸਨ।
कहूं खोल खाडे गिरे भूमि सोहै ॥
ਕਹੂੰ​ਬੀਰ​ਬਾਨੀ​ਪਰੇ​ਭੂਮਿ​ਮੋਹੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਪ੍ਰਮੁਖ ('ਬਾਨੀ') ਸੂਰਮੇ ਭੂਮੀ ਉਤੇ ਪਏ ਹੋਏ ਮੋਹ ਰਹੇ ਸਨ।
कहूं बीर बानी परे भूमि मोहै ॥
ਕਹੂੰ​ਸ੍ਵਾਰ​ਮਾਰੇ​ਫਿਰੈ​ਬਾਜ​ਛੂਟੈ​॥​
ਕਿਤੇ ਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਕਰ ਕੇ ਘੋੜੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਫਿਰ ਰਹੇ ਸਨ।
कहूं स्वार मारे फिरै बाज छूटै ॥
ਕਿਤੇ​ਛੈਲ​ਛੋਰੇ​ਕਿਤੇ​ਦੁਸਟ​ਲੂਟੈ​॥੧੪੨॥​
ਕਿਤੇ ਛੈਲ ਛਬੀਲੇ ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਦੁਸ਼ਟ (ਵੈਰੀ) ਲੁਟੇ ਪੁਟੇ ਪਏ ਸਨ ॥੧੪੨॥
किते छैल छोरे किते दुसट लूटै ॥१४२॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਤਹਾ​ਭਯੋ​ਸੰਗ੍ਰਾਮਾ​॥​
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਥੇ ਘਮਸਾਨ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ
इह बिधि तहा भयो संग्रामा ॥
ਨਿਰਖਤ​ਦੇਵ​ਦਾਨਵੀ​ਬਾਮਾ​॥​
ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
निरखत देव दानवी बामा ॥
ਕੇਤਿਕ​ਕਰੀ​ਕਰਨ​ਬਿਨੁ​ਭਏ​॥​
ਕਿਤਨੇ ਹੀ ਹਾਥੀ ਬਿਨਾ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਹੋ ਗਏ
केतिक करी करन बिनु भए ॥
ਪ੍ਰਾਪਤ​ਦੁਸਟ​ਨਿਧਨ​ਕਹ​ਗਏ​॥੧੪੩॥​
ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਗ ਮ੍ਰਿਤੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ ॥੧੪੩॥
प्रापत दुसट निधन कह गए ॥१४३॥
ਮਾਰਹਿ​ਮਾਰਿ​ਮਹਾ​ਸੂਰ​ਕੂਕਹਿ​॥​
ਮਹਾਨ ਸੂਰਮੇ 'ਮਾਰੋ' 'ਮਾਰੋ' ਕੂਕ ਰਹੇ ਸਨ
मारहि मारि महा सूर कूकहि ॥
ਕਾਢਿ​ਕਾਢਿ​ਦਾਤਨ​ਕਹ​ਢੂਕਹਿ​॥​
ਅਤੇ ਦੰਦ ਕਢ ਕਢ ਕੇ ਢੁਕ ਰਹੇ ਸਨ।
काढि काढि दातन कह ढूकहि ॥
ਬਾਜਹਿ​ਢੋਲ​ਮ੍ਰਿਦੰਗ​ਨਗਾਰੇ​॥​
ਢੋਲ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਜੰਗ,
बाजहि ढोल म्रिदंग नगारे ॥
ਜੰਗ​ਮਚੰਗ​ਉਪੰਗ​ਜੁਝਾਰੇ​॥੧੪੪॥​
ਮਚੰਗ, ਉਪੰਗ ਅਤੇ ਜੰਗੀ ਨਗਾਰੇ ਵਜ ਰਹੇ ਸਨ ॥੧੪੪॥
जंग मचंग उपंग जुझारे ॥१४४॥
ਜਿਹ​ਤਨ​ਕਾਲ​ਬਿਸਿਖ​ਕੀ​ਮਾਰੈ​॥​
ਜਿਸ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਉਤੇ ਕਾਲ ਬਾਣ ਮਾਰਦਾ ਸੀ,
जिह तन काल बिसिख की मारै ॥
ਤਾ​ਕਹ​ਤਹੀ​ਚੂਰ​ਕਰਿ​ਡਾਰੈ​॥​
ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਹੀ ਚੂਰ ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ता कह तही चूर करि डारै ॥
ਜਾ​ਕਰ​ਕੋਪਿ​ਕ੍ਰਿਪਾਨ​ਪ੍ਰਹਾਰਤ​॥​
ਜਿਸ ਉਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤਲਵਾਰ ਦਾ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ,
जा कर कोपि क्रिपान प्रहारत ॥
ਤਿਹ​ਕਾ​ਮੂੰਡ​ਕਾਟਿ​ਹੀ​ਡਾਰਤ​॥੧੪੫॥​
ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਹੀ ਕਟ ਸੁਟਦਾ ਸੀ ॥੧੪੫॥
तिह का मूंड काटि ही डारत ॥१४५॥
ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਭਯੋ​ਭਯਾਨਕ​ਜੁਧਾ​॥​
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
इह बिधि भयो भयानक जुधा ॥
ਉਪਜਾ​ਕਛੁਕ​ਕਾਲ​ਕੇ​ਕ੍ਰਧਾ​॥​
ਕਾਲ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁਝ ਕੁ ਕ੍ਰੋਧ ਹੋ ਗਿਆ।
उपजा कछुक काल के क्रधा ॥
ਕੇਸਨ​ਤੇ​ਗਹਿ​ਅਸੁਰ​ਪਛਾਰੇ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਦੈਂਤਾਂ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਕੜ ਕੇ ਪਛਾੜ ਸੁਟਿਆ
केसन ते गहि असुर पछारे ॥
ਕਾਢਿ​ਕ੍ਰਿਪਾਨ​ਏਕ​ਹਨਿ​ਡਾਰੇ​॥੧੪੬॥​
ਅਤੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕਢ ਕੇ ਮਾਰ ਸੁਟਿਆ ॥੧੪੬॥
काढि क्रिपान एक हनि डारे ॥१४६॥
ਮਾਰੇ​ਅਧਿਕ​ਤਾਹਿ​ਦਾਨਵ​ਰਨ​॥​
ਉਥੇ ਰਣ-ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੈਂਤ ਮਾਰੇ ਗਏ।
मारे अधिक ताहि दानव रन ॥
ਟੂਕ​ਟੂਕ​ਹ੍ਵੈਗੇ​ਤਿਨ​ਕੇ​ਤਨ​॥​
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਨ ਟੁਕੜੇ ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਗਏ।
टूक टूक ह्वैगे तिन के तन ॥
ਤਊ​ਮਾਰ​ਹੀ​ਮਾਰਿ​ਪੁਕਾਰਤ​॥​
ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ 'ਮਾਰੋ ਮਾਰੋ' ਪੁਕਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।
तऊ मार ही मारि पुकारत ॥
ਪਾਛੇ​ਪਾਵ​ਏਕ​ਨਹਿ​ਡਾਰਤ​॥੧੪੭॥​
ਇਕ ਪੈਰ ਵੀ ਪਿਛੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ ॥੧੪੭॥
पाछे पाव एक नहि डारत ॥१४७॥
ਕੇਤਿਕ​ਘੂਮਿ​ਗਿਰਤ​ਹੈ​ਘਾਇਲ​॥​
ਕਈ ਘਾਇਲ ਘੁਮੇਰੀ ਖਾ ਕੇ ਡਿਗ ਰਹੇ ਸਨ
केतिक घूमि गिरत है घाइल ॥
ਪਰਤ​ਭਏ​ਭੂ​ਤਰ​ਹ੍ਵੈ​ਹਾਇਲ​॥​
ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵਾਲੇ ('ਹਾਇਲ') ਬਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਡਿਗ ਰਹੇ ਸਨ।
परत भए भू तर ह्वै हाइल ॥
ਤਊ​ਜੁਧ​ਕੋ​ਤ੍ਯਾਗਿ​ਨ​ਭਜਹੀ​॥​
(ਫਿਰ ਵੀ) ਉਹ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਤਦ ਤਕ ਨਾ ਭਜਦੇ ਸਨ,
तऊ जुध को त्यागि न भजही ॥
ਜਬ​ਲਗਿ​ਦੁਸਟ​ਪ੍ਰਾਨ​ਨਹਿ​ਤਜਹੀ​॥੧੪੮॥​
ਜਦ ਤਕ ਦੁਸ਼ਟ ਪ੍ਰਾਣ ਨਹੀਂ ਛਡਦੇ ਸਨ ॥੧੪੮॥
जब लगि दुसट प्रान नहि तजही ॥१४८॥
ਗੁਰਜ​ਗੋਫਨੈ​ਕਿਤਕ​ਸੰਭਾਰੈ​॥​
ਕਿਤਨਿਆਂ ਨੇ ਗੁਰਜ ਅਤੇ ਗੋਫਨੇ ਸੰਭਾਲੇ ਹੋਏ ਸਨ।
गुरज गोफनै कितक संभारै ॥
ਕੇਤਿਕ​ਕਸਿ​ਕਸਿ​ਬਾਨ​ਪ੍ਰਹਾਰੈ​॥​
ਕਿਤਨੇ ਕਸ ਕਸ ਕੇ ਬਾਣ ਚਲਾ ਰਹੇ ਸਨ।
केतिक कसि कसि बान प्रहारै ॥
ਕਿਤੇ​ਤਮਕਿ​ਰਨ​ਤੁਰੀ​ਨਚਾਵੈ​॥​
ਕਿਤਨੇ ਆਕੜ ਕੇ ਰਣ ਵਿਚ ਘੋੜੇ ਨਚਾ ਰਹੇ ਸਨ।
किते तमकि रन तुरी नचावै ॥
ਚਟਪਟ​ਸੁਭਟ​ਜੂਝਿ​ਰਨ​ਜਾਵੈ​॥੧੪੯॥​
ਕਿਤਨੇ ਸੂਰਮੇ ਝਟ ਪਟ ਰਣ-ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਜੂਝ ਰਹੇ ਸਨ ॥੧੪੯॥
चटपट सुभट जूझि रन जावै ॥१४९॥
ਕਿਤਕ​ਤਮਕਿ​ਰਨ​ਤੁਰੀ​ਨਚਾਵਤ​॥​
ਕਿਤਨੇ ਹੀ ਐਂਠ ਕੇ ਰਣ-ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਘੋੜੇ ਨਚਾ ਰਹੇ ਸਨ
कितक तमकि रन तुरी नचावत ॥
ਮਾਰਿ​ਮਾਰਿ​ਧੁਨਿ​ਕਿਤਕ​ਉਘਾਵਤ​॥​
ਅਤੇ ਕਿਤਨੇ ਹੀ 'ਮਾਰੋ ਮਾਰੋ' ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗਰਜ ਰਹੇ ਸਨ।
मारि मारि धुनि कितक उघावत ॥
ਮੰਡਹਿ​ਮਹਾ​ਕਾਲ​ਸੌ​ਜੁਧਾ​॥​
(ਉਹ) ਮਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਵਾਨ ਹੋ ਕੇ
मंडहि महा काल सौ जुधा ॥
ਹ੍ਵੈ​ਹ੍ਵੈ​ਅਧਿਕ​ਚਿਤ​ਮਹਿ​ਕ੍ਰੁਧਾ​॥੧੫੦॥​
ਮਹਾ ਕਾਲ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ ਸਨ ॥੧੫੦॥
ह्वै ह्वै अधिक चित महि क्रुधा ॥१५०॥
ਜੇਤਿਕ​ਸੁਭਟ​ਕੋਪਿ​ਕਰਿ​ਆਏ​॥​
ਜਿਤਨੇ ਵੀ ਸੂਰਮੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ (ਅਗੇ) ਆਏ,
जेतिक सुभट कोपि करि आए ॥
ਮਹਾ​ਕਾਲ​ਤੇਤੇ​ਈ​ਖਪਾਏ​॥​
ਮਹਾ ਕਾਲ ਨੇ ਉਤਨੇ ਹੀ ਖਪਾ ਦਿੱਤੇ।
महा काल तेते ई खपाए ॥
ਤਿਨ​ਕੋ​ਮੇਦ​ਮਾਸ​ਭੂਅ​ਪਰਾ​॥​
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਝ ਅਤੇ ਮਾਸ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਡਿਗਿਆ।
तिन को मेद मास भूअ परा ॥
ਬਹੁ​ਅਸੁਰਨ​ਤਾ​ਤੇ​ਬਪੁ​ਧਰਾ​॥੧੫੧॥​
ਉਸ ਤੋਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੈਂਤਾਂ ਨੇ ਸ਼ਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਏ ॥੧੫੧॥
बहु असुरन ता ते बपु धरा ॥१५१॥
ਮਹਾ​ਕਾਲ​ਤੇ​ਦਏ​ਖਪਾਇ​॥​
ਮਹਾ ਕਾਲ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਪਾ ਦਿੱਤਾ
महा काल ते दए खपाइ ॥
ਸ੍ਰੋਨਤ​ਸੋ​ਪ੍ਰਿਥਵੀ​ਰਹੀ​ਛਾਇ​॥​
ਅਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਰੰਗੀ ਗਈ।
स्रोनत सो प्रिथवी रही छाइ ॥
ਤਿਹ​ਤੇ​ਅਮਿਤ​ਅਸੁਰ​ਉਠਿ​ਢੂਕੇ​॥​
ਉਸ ਤੋਂ ਹੋਰ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਦੈਂਤ ਉਠ ਕੇ ਆ ਢੁਕੇ
तिह ते अमित असुर उठि ढूके ॥
ਮਾਰਹਿ​ਮਾਰਿ​ਦਸੌ​ਦਿਸਿ​ਕੂਕੇ​॥੧੫੨॥​
ਅਤੇ ਦਸਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ 'ਮਾਰੋ ਮਾਰੋ' ਕੂਕਣ ਲਗੇ ॥੧੫੨॥
मारहि मारि दसौ दिसि कूके ॥१५२॥
ਕੇਤਿਕ​ਕੀ​ਬਾਹਨ​ਕਟਿ​ਡਾਰਾ​॥​
ਕਿਤਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਵਾਂ ਕਟ ਦਿੱਤੀਆਂ
केतिक की बाहन कटि डारा ॥
ਕਰੇ​ਰੁੰਡ​ਬਿਨੁ​ਮੁੰਡ​ਹਜਾਰਾ​॥​
ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧੜ ਸਿਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
करे रुंड बिनु मुंड हजारा ॥
ਕੇਤਿਕ​ਚੀਰ​ਅਧੌ​ਅਧ​ਡਾਰੇ​॥​
ਕਿਤਨੇ ਹੀ ਅਧੋ ਅਧ ਚੀਰ ਸੁਟੇ।
केतिक चीर अधौ अध डारे ॥
ਨਾਚਤ​ਭੂਤ​ਪ੍ਰੇਤ​ਮਤਵਾਰੇ​॥੧੫੩॥​
ਭੂਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਮਤਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਨਚਣ ਲਗ ਗਏ ॥੧੫੩॥
नाचत भूत प्रेत मतवारे ॥१५३॥
ਜੇ​ਤਿਨ​ਕੇ​ਸਿਰਿ​ਬਹੀ​ਕ੍ਰਿਪਾਨੈ​॥​
ਜਿਤਨਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾਨਾਂ ਚਲੀਆਂ ਸਨ,
जे तिन के सिरि बही क्रिपानै ॥
ਅਰਧ​ਅਰਧ​ਹ੍ਵੈ​ਜੂਝੇ​ਜ੍ਵਾਨੈ​॥​
ਉਹ ਜਵਾਨ ਅੱਧੇ ਅੱਧੇ ਹੋ ਕੇ ਮਾਰੇ ਗਏ।
अरध अरध ह्वै जूझे ज्वानै ॥
ਗਜ​ਬਾਜੀ​ਲੋਟਤ​ਕਹੂੰ​ਭੂ​ਪਰ​॥​
ਕਿਤੇ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਲੋਟ ਪੋਟ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ
गज बाजी लोटत कहूं भू पर ॥
ਸੁੰਭਨ​ਸਬਦ​ਸੁਨਾ​ਅਵਨੀ​ਤਰ​॥੧੫੪॥​
ਅਤੇ ਸੁੰਮਾਂ (ਖੁਰਾਂ) ਦੇ ਵਜਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੁਣੀਂਦੀ ਸੀ ॥੧੫੪॥
सुंभन सबद सुना अवनी तर ॥१५४॥
ਗਿਰਿ​ਗਿਰਿ​ਪਰੇ​ਕਹੂੰ​ਘਾਯਲ​ਰਨ​॥​
ਰਣ-ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਕਿਤੇ (ਸੂਰਮੇ) ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ ਡਿਗ ਰਹੇ ਸਨ।
गिरि गिरि परे कहूं घायल रन ॥
ਭਾਜਿ​ਚਲੇ​ਕਈ​ਹੋਇ​ਬਿਮਨ​ਮਨ​॥​
ਕਈ ਬੇਮਨੇ ਹੋ ਕੇ (ਰਣ ਵਿਚੋਂ) ਭਜ ਚਲੇ ਸਨ।
भाजि चले कई होइ बिमन मन ॥