GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1365
Display Settings
Translations
ਕਰਿ​ਕਰਿ​ਕੋਪ​ਕਾਲ​ਸ੍ਰੀ​ਤਬ​ਹੀ​॥​
ਤਦ ਹੀ ਸ੍ਰੀ ਕਾਲ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰ ਕੇ
करि करि कोप काल स्री तब ही ॥
ਰਥ​ਪਰ​ਚੜਾ​ਸਸਤ੍ਰ​ਲੈ​ਸਭ​ਹੀ​॥​
ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਕੇ ਰਥ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹ ਪਿਆ।
रथ पर चड़ा ससत्र लै सभ ही ॥
ਸਕਲ​ਸਤ੍ਰੁਅਨ​ਕੇ​ਛੈ​ਕਾਰਨ​॥​
(ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦਾ ਉਸ ਦਾ ਮੂਲ ਮਨੋਰਥ ਸੀ) ਸਾਰਿਆਂ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨਾ
सकल सत्रुअन के छै कारन ॥
ਸਭ​ਸੰਤਨ​ਕੇ​ਪ੍ਰਾਨ​ਉਬਾਰਨ​॥੧੦੨॥​
ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨਾ ॥੧੦੨॥
सभ संतन के प्रान उबारन ॥१०२॥
ਪ੍ਰਾਨ​ਔਰ​ਪਾਨਿਪ​ਧਨੁ​ਰਾਜਾ​॥​
ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਰੂਪ ਧਨ ਦਾ ਸੁਆਮੀ
प्रान और पानिप धनु राजा ॥
ਰਾਖਨ​ਚੜਾ​ਸੇਵਕਨ​ਕਾਜਾ​॥​
ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਲਈ ਚੜ੍ਹ ਪਿਆ।
राखन चड़ा सेवकन काजा ॥
ਜਾ​ਕੀ​ਧੁਜਾ​ਬਿਖੈ​ਰਾਜਿਤ​ਅਸਿ​॥​
ਜਿਸ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰ (ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ) ਸ਼ੋਭ ਰਿਹਾ ਸੀ
जा की धुजा बिखै राजित असि ॥
ਨਿਰਖਿ​ਸਤ੍ਰੁ​ਜਿਹ​ਹੋਤ​ਬਿਮਨ​ਬਸਿ​॥੧੦੩॥​
ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵੈਰੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ॥੧੦੩॥
निरखि सत्रु जिह होत बिमन बसि ॥१०३॥
ਅਸਿਧੁਜ​ਅਧਿਕ​ਕੋਪ​ਕਰਿ​ਧਾਯੋ​॥​
ਅਸਿਧੁਜ (ਜਿਸ ਦੀ ਧੁਜਾ ਉਪਰ ਤਲਵਾਰ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਭਾਵ-ਮਹਾ ਕਾਲ) ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਚੜ੍ਹ ਪਿਆ
असिधुज अधिक कोप करि धायो ॥
ਬੈਰਿ​ਬ੍ਰਿੰਦ​ਦਲ​ਪ੍ਰਗਟ​ਖਪਾਯੋ​॥​
ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਦਲਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਜ਼ਾਹਿਰਾ ਤੌਰ ਤੇ ਖਪਾ ਦਿੱਤਾ।
बैरि ब्रिंद दल प्रगट खपायो ॥
ਸਾਧੁਨ​ਕੀ​ਰਛਾ​ਕਰਿ​ਲੀਨੀ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਸਾਧਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰ ਲਈ
साधुन की रछा करि लीनी ॥
ਸਤ੍ਰੁ​ਸੈਨ​ਤਿਲ​ਤਿਲ​ਖੈ​ਕੀਨੀ​॥੧੦੪॥​
ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਤਿਲ ਤਿਲ ਕਰ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ॥੧੦੪॥
सत्रु सैन तिल तिल खै कीनी ॥१०४॥
ਤਿਲ​ਤਿਲ​ਏਕ​ਏਕ​ਕਰਿ​ਡਾਰਾ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਇਕ ਇਕ ਨੂੰ ਤਿਲ ਤਿਲ ਜਿੰਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
तिल तिल एक एक करि डारा ॥
ਗਜੀ​ਰਥੀ​ਬਾਜਿਯਨ​ਬਿਦਾਰਾ​॥​
ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
गजी रथी बाजियन बिदारा ॥
ਤਿਹ​ਤੇ​ਅਮਿਤ​ਅਸੁਰ​ਉਠਿ​ਧਏ​॥​
ਉਸ ਤੋਂ ਅਣਗਿਣਤ ਦੈਂਤ ਉੱਠ ਕੇ ਦੌੜ ਪਏ ਅਤੇ
तिह ते अमित असुर उठि धए ॥
ਘੇਰਤ​ਮਹਾਕਾਲ​ਕਹ​ਭਏ​॥੧੦੫॥​
ਮਹਾਂਕਾਲ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ॥੧੦੫॥
घेरत महाकाल कह भए ॥१०५॥
ਮਚਤ​ਭਯੋ​ਜਬ​ਹੀ​ਰਨ​ਦਾਰੁਨ​॥​
ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ
मचत भयो जब ही रन दारुन ॥
ਕਟਿ​ਕਟਿ​ਗਏ​ਬਾਜ​ਅਰੁ​ਬਾਰੁਨ​॥​
ਤਾਂ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਕਟੇ ਜਾਣ ਲਗੇ।
कटि कटि गए बाज अरु बारुन ॥
ਜੰਬਕ​ਗੀਧ​ਮਾਸੁ​ਲੈ​ਗਏ​॥​
ਗਿਧਾਂ ਅਤੇ ਗਿਦੜ ਮਾਸ ਲੈ ਗਏ
जंबक गीध मासु लै गए ॥
ਰਨ​ਤਜਿ​ਸੁਭਟਨ​ਭਾਜਤ​ਭਏ​॥੧੦੬॥​
ਅਤੇ ਯੋਧੇ ਰਣ ਛਡ ਕੇ ਭਜ ਗਏ ॥੧੦੬॥
रन तजि सुभटन भाजत भए ॥१०६॥
ਸਸਤ੍ਰ​ਸਾਜ​ਕੋਪਾ​ਤਬ​ਕਾਲਾ​॥​
ਤਦ ਮਹਾ ਕਾਲ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਰੋਹ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ
ससत्र साज कोपा तब काला ॥
ਧਾਰਨ​ਭਯੋ​ਭੇਸ​ਬਿਕਰਾਲਾ​॥​
ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਭੇਸ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ।
धारन भयो भेस बिकराला ॥
ਬਾਨ​ਅਨੇਕ​ਕੋਪ​ਕਰਿ​ਛੋਰੇ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਾਣ ਛਡੇ
बान अनेक कोप करि छोरे ॥
ਸਤ੍ਰੁ​ਅਨੇਕਨ​ਕੇ​ਸਿਰ​ਫੋਰੇ​॥੧੦੭॥​
ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਫੋੜ ਦਿੱਤੇ ॥੧੦੭॥
सत्रु अनेकन के सिर फोरे ॥१०७॥
ਹਕਾਹਕੀ​ਮਾਚਾ​ਸੰਗ੍ਰਾਮਾ​॥​
ਖਿਚੋਤਾਣੀ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਹੋਣ ਲਗ ਗਿਆ।
हकाहकी माचा संग्रामा ॥
ਪਠੈ​ਦਏ​ਬਹੁ​ਅਰਿ​ਮ੍ਰਿਤੁ​ਧਾਮਾ​॥​
(ਮਹਾ ਕਾਲ ਨੇ) ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਯਮ-ਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
पठै दए बहु अरि म्रितु धामा ॥
ਬਾਜ​ਖੁਰਨ​ਭੂ​ਆਕੁਲ​ਭਈ​॥​
ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਖੁਰਾਂ (ਦੇ ਵਜਣ ਨਾਲ) ਧਰਤੀ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਗਈ
बाज खुरन भू आकुल भई ॥
ਖਟ​ਪਟ​ਭੂਮਿ​ਗਗਨ​ਉਡਿ​ਗਈ​॥੧੦੮॥​
ਅਤੇ ਭੂਮੀ ਦੇ ਛੇ ਪੜਦੇ (ਪਟ, ਪੁੜ) ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ (ਧੂੜ ਬਣ ਕੇ) ਉਡ ਗਏ ॥੧੦੮॥
खट पट भूमि गगन उडि गई ॥१०८॥
ਏਕੈ​ਰਹਿ​ਗਯੋ​ਜਬੈ​ਪਯਾਲਾ​॥​
ਜਦ ਕੇਵਲ ਇਕੋ ਪਾਤਾਲ ਰਹਿ ਗਿਆ
एकै रहि गयो जबै पयाला ॥
ਐਸਾ​ਮਚਾ​ਜੁਧ​ਬਿਕਰਾਲਾ​॥​
ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਮਚਿਆ
ऐसा मचा जुध बिकराला ॥
ਮਹਾ​ਕਾਲ​ਕੈ​ਭਯੋ​ਪ੍ਰਸੇਤਾ​॥​
ਕਿ ਮਹਾ ਕਾਲ ਨੂੰ ਪਸੀਨਾ ਆ ਗਿਆ।
महा काल कै भयो प्रसेता ॥
ਡਾਰਾ​ਭੂਮਿ​ਪੌਛਿ​ਕਰਿ​ਤੇਤਾ​॥੧੦੯॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਉਹ ਸਾਰਾ ਪੂੰਝ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਸੁਟ ਦਿੱਤਾ ॥੧੦੯॥
डारा भूमि पौछि करि तेता ॥१०९॥
ਭਟਾਚਾਰਜ​ਰੂਪ​ਤਬ​ਧਰਾ​॥​
(ਮਹਾ ਕਾਲ ਦੇ) ਮੁਖ ਦਾ ਜੋ ਪਸੀਨਾ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਡਿਗਿਆ,
भटाचारज रूप तब धरा ॥
ਬਦਨ​ਪ੍ਰਸੇਤ​ਧਰਨਿ​ਜੋ​ਪਰਾ​॥​
ਉਸ ਨੇ ਤਦ ਭਟਾਚਾਰਜ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ।
बदन प्रसेत धरनि जो परा ॥
ਢਾਢਿ​ਸੈਨ​ਢਾਢੀ​ਬਪੁ​ਲਯੋ​॥​
(ਫਿਰ) ਢਾਢਿ ਸੈਨ ਨੇ ਢਾਢੀ ਦਾ ਸ਼ਰੀਰ ('ਬਪੁ') ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ
ढाढि सैन ढाढी बपु लयो ॥
ਕਰਖਾ​ਬਾਰ​ਉਚਾਰਤ​ਭਯੋ​॥੧੧੦॥​
ਅਤੇ ਕਰਖਾ ਛੰਦ ਵਿਚ (ਮਹਾ ਕਾਲ ਦੇ ਯਸ਼ ਦੀ) ਵਾਰ ਉਚਾਰਨ ਲਗਾ ॥੧੧੦॥
करखा बार उचारत भयो ॥११०॥
ਜਿਹ​ਅਰਿ​ਕਾਲ​ਕ੍ਰਿਪਾਨ​ਪ੍ਰਹਾਰੈ​॥​
ਜਿਸ ਉਤੇ ਕਾਲ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਦਾ ਵਾਰ ਕੀਤਾ,
जिह अरि काल क्रिपान प्रहारै ॥
ਇਕ​ਤੇ​ਦੋਇ​ਪੁਰਖ​ਕੈ​ਡਾਰੈ​॥​
(ਉਸ ਨੂੰ) ਇਕ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁਰਸ਼ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
इक ते दोइ पुरख कै डारै ॥
ਦ੍ਵੈ​ਮਨੁਖਨ​ਪਰ​ਕਰਤ​ਪ੍ਰਹਾਰਾ​॥​
(ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ) ਦੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉਤੇ ਵਾਰ ਕਰਦਾ
द्वै मनुखन पर करत प्रहारा ॥
ਦ੍ਵੈ​ਤੇ​ਹੋਤ​ਛਿਨਿਕ​ਮੋ​ਚਾਰਾ​॥੧੧੧॥​
ਅਤੇ ਛਿਣ ਭਰ ਵਿਚ ਦੋ ਤੋਂ ਚਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ॥੧੧੧॥
द्वै ते होत छिनिक मो चारा ॥१११॥
ਬਹੁਰਿ​ਕਾਲ​ਕੀਨਾ​ਘਮਸਾਨਾ​॥​
ਕਾਲ ਨੇ ਫਿਰ ਘਮਸਾਨ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ
बहुरि काल कीना घमसाना ॥
ਮਾਰਤ​ਭਯੋ​ਦੈਤ​ਬਿਧਿ​ਨਾਨਾ​॥​
ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦੈਂਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
मारत भयो दैत बिधि नाना ॥
ਅਧਿਕ​ਪ੍ਰਸੇਤ​ਧਰਨਿ​ਪਰ​ਪਰਿਯੋ​॥​
(ਜਦ ਮਹਾ ਕਾਲ ਦਾ) ਹੋਰ ਪਸੀਨਾ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਪਿਆ,
अधिक प्रसेत धरनि पर परियो ॥
ਭੂਮ​ਸੈਨ​ਤਾ​ਤੇ​ਬਪੁ​ਧਰਿਯੋ​॥੧੧੨॥​
ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਭੂਮ ਸੈਨ ਨੇ ਸ਼ਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ॥੧੧੨॥
भूम सैन ता ते बपु धरियो ॥११२॥
ਕਾਢਿ​ਕ੍ਰਿਪਾਨ​ਧਸੌ​ਹੁੰਕਾਰਾ​॥​
(ਉਹ) ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕਢ ਕੇ ਲਲਕਾਰਦਾ ਹੋਇਆ (ਵੈਰੀ ਸੈਨਾ ਵਿਚ) ਧਸ ਵੜਿਆ।
काढि क्रिपान धसौ हुंकारा ॥
ਤਿਨ​ਤੇ​ਅਮਿਤ​ਗਨਨ​ਤਨ​ਧਾਰਾ​॥​
ਉਸ ਤੋਂ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਗਣਾਂ ਨੇ ਆਕਾਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ।
तिन ते अमित गनन तन धारा ॥
ਢੋਲ​ਪਟਹਿ​ਇਕ​ਤਾਲ​ਬਜਾਵੈ​॥​
ਕਈ ਇਕ ਢੋਲ, ਪੱਟਾ ਅਤੇ ਤਾਲ ਵਜਾਉਂਦੇ
ढोल पटहि इक ताल बजावै ॥
ਜੰਗ​ਮੁਚੰਗ​ਉਪੰਗ​ਸੁਨਾਵੈ​॥੧੧੩॥​
ਅਤੇ ਚੰਗ, ਮੁਚੰਗ ਤੇ ਉਪੰਗ (ਆਦਿ ਵਾਜੇ ਵਜਾ ਕੇ) ਸੁਣਾਉਂਦੇ ॥੧੧੩॥
जंग मुचंग उपंग सुनावै ॥११३॥