GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1364
Display Settings
Translations
ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਸਭੈ​ਪੁਕਾਰਤ​ਭਏ​॥​
(ਆ ਕੇ) ਸਾਰੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਕਾਰ ਕਰਨ ਲਗੇ।
इह बिधि सभै पुकारत भए ॥
ਜਨੁ​ਕਰ​ਲੂਟਿ​ਬਨਿਕ​ਸੇ​ਲਏ​॥​
(ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਕਿਸੇ ਬਨੀਏ ਵਾਂਗ ਲੁਟੇ ਗਏ ਹੋਣ।
जनु कर लूटि बनिक से लए ॥
ਤ੍ਰਾਹਿ​ਤ੍ਰਾਹਿ​ਹਮ​ਸਰਨ​ਤਿਹਾਰੀ​॥​
(ਮਹਾ ਕਾਲ ਨੂੰ ਮੁਖ਼ਾਤਬ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲਗੇ, ਹੇ ਮਹਾ ਕਾਲ! (ਸਾਨੂੰ) ਬਚਾ ਲਵੋ, ਬਚਾ ਲਵੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿਚ (ਆਏ ਹਾਂ)
त्राहि त्राहि हम सरन तिहारी ॥
ਸਭ​ਭੈ​ਤੇ​ਹਮ​ਲੇਹੁ​ਉਬਾਰੀ​॥੯੦॥​
ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਉਬਾਰ ਲਵੋ ॥੯੦॥
सभ भै ते हम लेहु उबारी ॥९०॥
ਤੁਮ​ਹੋ​ਸਕਲ​ਲੋਕ​ਸਿਰਤਾਜਾ​॥​
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਹੋ।
तुम हो सकल लोक सिरताजा ॥
ਗਰਬਨ​ਗੰਜ​ਗਰੀਬ​ਨਿਵਾਜਾ​॥​
ਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਨਿਵਾਜਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
गरबन गंज गरीब निवाजा ॥
ਆਦਿ​ਅਕਾਲ​ਅਜੋਨਿ​ਬਿਨਾ​ਭੈ​॥​
(ਤੁਸੀਂ) ਜਗਤ ਵਿਚ ਆਦਿ (ਮੁਢ ਕਦੀਮ ਦੇ) ਅਕਾਲ, ਅਜੂਨੀ, ਨਿਰਭੈ,
आदि अकाल अजोनि बिना भै ॥
ਨਿਰਬਿਕਾਰ​ਨਿਰਲੰਬ​ਜਗਤ​ਮੈ​॥੯੧॥​
ਨਿਰਵਿਕਾਰ, ਨਿਰਲੰਬ (ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ ਦੇ) ਹੋ ॥੯੧॥
निरबिकार निरलंब जगत मै ॥९१॥
ਨਿਰਬਿਕਾਰ​ਨਿਰਜੁਰ​ਅਬਿਨਾਸੀ​॥​
ਨਿਰਵਿਕਾਰ, ਨਿਰਜੁਰ (ਨਿਰੋਗ) ਅਬਿਨਾਸ਼ੀ,
निरबिकार निरजुर अबिनासी ॥
ਪਰਮ​ਜੋਗ​ਕੇ​ਤਤੁ​ਪ੍ਰਕਾਸੀ​॥​
ਪਰਮ ਯੋਗ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ,
परम जोग के ततु प्रकासी ॥
ਨਿਰੰਕਾਰ​ਨਵ​ਨਿਤ੍ਯ​ਸੁਯੰਭਵ​॥​
ਨਿਰਾਕਾਰ, ਨਿੱਤ ਨਵੀਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
निरंकार नव नित्य सुयंभव ॥
ਤਾਤ​ਮਾਤ​ਜਹ​ਜਾਤ​ਨ​ਬੰਧਵ​॥੯੨॥​
(ਤੁਹਾਡਾ) ਨਾ ਕੋਈ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਨਾ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੰਬੰਧੀ ॥੯੨॥
तात मात जह जात न बंधव ॥९२॥
ਸਤ੍ਰੁ​ਬਿਹੰਡ​ਸੁਰਿਦਿ​ਸੁਖਦਾਇਕ​॥​
(ਤੁਸੀਂ) ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭਗਤਾਂ ('ਸੁਰਿਦਿ') ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ,
सत्रु बिहंड सुरिदि सुखदाइक ॥
ਚੰਡ​ਮੁੰਡ​ਦਾਨਵ​ਕੇ​ਘਾਇਕ​॥​
ਚੰਡ ਅਤੇ ਮੁੰਡ ਦੈਂਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ,
चंड मुंड दानव के घाइक ॥
ਸਤਿ​ਸੰਧਿ​ਸਤਿਤਾ​ਨਿਵਾਸਾ​॥​
ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਚਾਈ ਵਿਚ ਨਿਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ
सति संधि सतिता निवासा ॥
ਭੂਤ​ਭਵਿਖ​ਭਵਾਨ​ਨਿਰਾਸਾ​॥੯੩॥​
ਅਤੇ ਭੂਤ, ਭਵਿਖ ਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ('ਨਿਰਾਸਾ' ਆਸ਼ਾਰਹਿਤ) ਹੋ ॥੯੩॥
भूत भविख भवान निरासा ॥९३॥
ਆਦਿ​ਅਨੰਤ​ਅਰੂਪ​ਅਭੇਸਾ​॥​
(ਤੁਸੀਂ) ਆਦਿ (ਰੂਪ ਵਾਲੇ) ਅਨੰਤ, ਅਰੂਪ ਅਤੇ ਭੇਸ-ਰਹਿਤ ਹੋ।
आदि अनंत अरूप अभेसा ॥
ਘਟ​ਘਟ​ਭੀਤਰ​ਕੀਯਾ​ਪ੍ਰਵੇਸਾ​॥​
(ਤੁਸੀਂ) ਘਟ ਘਟ (ਭਾਵ ਹਰ ਇਕ ਜੀਵ) ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ (ਅਰਥਾਤ ਸਭ ਵਿਚ ਆਤਮਾ ਹੋ ਕੇ ਵਸ ਰਹੇ ਹੋ)।
घट घट भीतर कीया प्रवेसा ॥
ਅੰਤਰ​ਬਸਤ​ਨਿਰੰਤਰ​ਰਹਈ​॥​
(ਤੁਸੀਂ) ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਿਰੰਤਰ ਵਸਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ।
अंतर बसत निरंतर रहई ॥
ਸਨਕ​ਸਨੰਦ​ਸਨਾਤਨ​ਕਹਈ​॥੯੪॥​
(ਇਹ ਵਿਚਾਰ) ਸਨਕ, ਸਨੰਦਨ, ਸਨਾਤਨ (ਅਤੇ ਸਨਤ ਕੁਮਾਰ) ਆਦਿ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ॥੯੪॥
सनक सनंद सनातन कहई ॥९४॥
ਆਦਿ​ਜੁਗਾਦਿ​ਸਦਾ​ਪ੍ਰਭੁ​ਏਕੈ​॥​
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! (ਤੁਸੀਂ) ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਤੋਂ ਇਕ ਹੀ ਹੋ
आदि जुगादि सदा प्रभु एकै ॥
ਧਰਿ​ਧਰਿ​ਮੂਰਤਿ​ਫਿਰਤਿ​ਅਨੇਕੈ​॥​
ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਵਿਚਰ ਰਹੇ ਹੋ।
धरि धरि मूरति फिरति अनेकै ॥
ਸਭ​ਜਗ​ਕਹ​ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਭਰਮਾਯਾ​॥​
ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ
सभ जग कह इह बिधि भरमाया ॥
ਆਪੇ​ਏਕ​ਅਨੇਕ​ਦਿਖਾਯਾ​॥੯੫॥​
ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਕ ਤੋਂ ਅਨੇਕ ਕਰ ਕੇ ਵਿਖਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ॥੯੫॥
आपे एक अनेक दिखाया ॥९५॥
ਘਟ​ਘਟ​ਮਹਿ​ਸੋਇ​ਪੁਰਖ​ਬ੍ਯਾਪਕ​॥​
ਘਟ ਘਟ ਵਿਚ ਉਹ ਪੁਰਸ਼ (ਤੁਸੀਂ ਹੀ) ਵਿਆਪਤ ਹੋ
घट घट महि सोइ पुरख ब्यापक ॥
ਸਕਲ​ਜੀਵ​ਜੰਤਨ​ਕੇ​ਥਾਪਕ​॥​
ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜੰਤੂਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
सकल जीव जंतन के थापक ॥
ਜਾ​ਤੇ​ਜੋਤਿ​ਕਰਤ​ਆਕਰਖਨ​॥​
ਜਿਸ ਤੋਂ ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਖਿਚ ਲੈਂਦੇ ਹੋ,
जा ते जोति करत आकरखन ॥
ਤਾ​ਕਹ​ਕਹਤ​ਮ੍ਰਿਤਕ​ਜਗ​ਕੇ​ਜਨ​॥੯੬॥​
ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਤ ਵਾਲੇ ਲੋਗ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ॥੯੬॥
ता कह कहत म्रितक जग के जन ॥९६॥
ਤੁਮ​ਜਗ​ਕੇ​ਕਾਰਨ​ਕਰਤਾਰਾ​॥​
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਜਗ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਕਰਤਾ ਹੋ
तुम जग के कारन करतारा ॥
ਘਟਿ​ਘਟਿ​ਕੀ​ਮਤਿ​ਜਾਨਨਹਾਰਾ​॥​
ਅਤੇ ਘਟ ਘਟ ਦੇ ਮਤ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
घटि घटि की मति जाननहारा ॥
ਨਿਰੰਕਾਰ​ਨਿਰਵੈਰ​ਨਿਰਾਲਮ​॥​
(ਤੁਸੀਂ) ਨਿਰਾਕਾਰ, ਨਿਰਵੈਰ, ਨਿਰਾਲੇ ਹੋ
निरंकार निरवैर निरालम ॥
ਸਭ​ਹੀ​ਕੇ​ਮਨ​ਕੀ​ਤੁਹਿ​ਮਾਲਮ​॥੯੭॥​
ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਦੀ (ਹਾਲਤ ਦਾ) ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ॥੯੭॥
सभ ही के मन की तुहि मालम ॥९७॥
ਤੁਮ​ਹੀ​ਬ੍ਰਹਮਾ​ਬਿਸਨ​ਬਨਾਯੋ​॥​
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ
तुम ही ब्रहमा बिसन बनायो ॥
ਮਹਾ​ਰੁਦ੍ਰ​ਤੁਮ​ਹੀ​ਉਪਜਾਯੋ​॥​
ਅਤੇ ਮਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
महा रुद्र तुम ही उपजायो ॥
ਤੁਮ​ਹੀ​ਰਿਖਿ​ਕਸਪਹਿ​ਬਨਾਵਾ​॥​
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ
तुम ही रिखि कसपहि बनावा ॥
ਦਿਤ​ਅਦਿਤ​ਜਨ​ਬੈਰ​ਬਢਾਵਾ​॥੯੮॥​
ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿਚ ਵੈਰ ਵਧਾਇਆ ਹੈ ॥੯੮॥
दित अदित जन बैर बढावा ॥९८॥
ਜਗ​ਕਾਰਨ​ਕਰੁਨਾਨਿਧਿ​ਸ੍ਵਾਮੀ​॥​
ਜਗ-ਕਾਰਨ, ਕਰੁਣਾ-ਨਿਧਾਨ, ਸੁਆਮੀ,
जग कारन करुनानिधि स्वामी ॥
ਕਮਲ​ਨੈਨ​ਅੰਤਰ​ਕੇ​ਜਾਮੀ​॥​
ਹੇ ਕਮਲ ਨੈਨ, ਅੰਤਰਯਾਮੀ
कमल नैन अंतर के जामी ॥
ਦਯਾ​ਸਿੰਧੁ​ਦੀਨਨ​ਕੇ​ਦਯਾਲਾ​॥​
ਦਯਾ, ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਦੀਨ-ਦਿਆਲ
दया सिंधु दीनन के दयाला ॥
ਹੂਜੈ​ਕ੍ਰਿਪਾਨਿਧਾਨ​ਕ੍ਰਿਪਾਲਾ​॥੯੯॥​
ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ-ਨਿਧਾਨ! (ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਉਤੇ) ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੋ ॥੯੯॥
हूजै क्रिपानिधान क्रिपाला ॥९९॥
ਚਰਨ​ਪਰੇ​ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਬਿਨਤੀ​ਕਰਿ​॥​
(ਤੁਹਾਡੇ) ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਏ (ਅਸੀਂ) ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ
चरन परे इह बिधि बिनती करि ॥
ਤ੍ਰਾਹਿ​ਤ੍ਰਾਹਿ​ਰਾਖਹੁ​ਹਮ​ਧੁਰਧਰ​॥​
ਕਿ ਹੇ ਧੁਰ ਤੋਂ ਹੀ ਮਰਯਾਦਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਵਾਲੇ! ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ ਲਵੋ, ਬਚਾ ਲਵੋ।
त्राहि त्राहि राखहु हम धुरधर ॥
ਕਹ​ਕਹ​ਹਸਾ​ਬਚਨ​ਸੁਨ​ਕਾਲਾ​॥​
ਕਾਲ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ) ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ 'ਕਹ ਕਹ' ਕਰ ਕੇ ਹਸਣ ਲਗਾ
कह कह हसा बचन सुन काला ॥
ਭਗਤ​ਜਾਨ​ਕਰ​ਭਯੋ​ਕ੍ਰਿਪਾਲਾ​॥੧੦੦॥​
ਅਤੇ ਭਗਤ ਜਾਣ ਕੇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਹੋ ਗਿਆ ॥੧੦੦॥
भगत जान कर भयो क्रिपाला ॥१००॥
ਰਛ​ਰਛ​ਕਰਿ​ਸਬਦ​ਉਚਾਰੋ​॥​
(ਮਹਾ ਕਾਲ ਨੇ ਅਗੋਂ) 'ਰਖਿਆ, ਰਖਿਆ' ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ
रछ रछ करि सबद उचारो ॥
ਸਭ​ਦੇਵਨ​ਕਾ​ਸੋਕ​ਨਿਵਾਰੋ​॥​
ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
सभ देवन का सोक निवारो ॥
ਨਿਜੁ​ਭਗਤਨ​ਕਹ​ਲਿਯੋ​ਉਬਾਰਾ​॥​
ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ
निजु भगतन कह लियो उबारा ॥
ਦੁਸਟਨ​ਕੇ​ਸੰਗ​ਕਰਿਯੋ​ਅਖਾਰਾ​॥੧੦੧॥​
ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ ॥੧੦੧॥
दुसटन के संग करियो अखारा ॥१०१॥