ਛੂਹਨਿਸਹਸਅਸੁਰਕੀਸੈਨਾ॥
ਦੈਂਤਾਂ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅਛੋਹਣੀ ਸੈਨਾ,
छूहनि सहस असुर की सैना ॥
ਧਾਵਤਭਈਅਰੁਨਕਰਿਨੈਨਾ॥
ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰ ਕੇ ਅਗੇ ਵੱਧ ਚਲੀ।
धावत भई अरुन करि नैना ॥
ਧਾਵਤਕੋਪਅਮਿਤਕਰਿਭਏ॥
ਅਮਿਤ (ਸੈਨਾ ਦਲ) ਕ੍ਰੋਧ ਕਰ ਕੇ ਚੜ੍ਹ ਪਏ
धावत कोप अमित करि भए ॥
ਪ੍ਰਿਥਵੀਕੇਖਟਪਟਉਡਿਗਏ॥੭੮॥
ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਦੇ ਛੇ ਪਟ (ਧੂੜ ਬਣ ਕੇ) ਉਡ ਗਏ ॥੭੮॥
प्रिथवी के खट पट उडि गए ॥७८॥
ਏਕੈਪੁਰਪ੍ਰਿਥਵੀਰਹਿਗਈ॥
ਧਰਤੀ ਕੇਵਲ ਇਕ ਪੁੜ ਰਹਿ ਗਈ।
एकै पुर प्रिथवी रहि गई ॥
ਖਟਪਟਹਯਨਪਗਨਉਡਿਗਈ॥
ਛੇ ਪਟ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਉਡ ਗਏ।
खट पट हयन पगन उडि गई ॥
ਜਨੁਬਿਧਿਏਕੈਰਚਾਪਯਾਰਾ॥
(ਇੰਜ ਲਗਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਵਿਧਾਤਾ ਨੇ ਇਕੋ ਪਾਤਾਲ ਹੀ ਰਚਿਆ ਹੋਵੇ
जनु बिधि एकै रचा पयारा ॥
ਗਗਨਰਚੇਦਸਤੀਨਿਸੁਧਾਰਾ॥੭੯॥
ਅਤੇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ॥੭੯॥
गगन रचे दस तीनि सुधारा ॥७९॥
ਮਹਾਦੇਵਆਸਨਤੇਟਰਾ॥
ਮਹਾਦੇਵ ਆਸਣ ਤੋਂ ਡੋਲ ਗਿਆ।
महादेव आसन ते टरा ॥
ਬ੍ਰਹਮਾਤ੍ਰਸਤਬੂਟਮਹਿਦੁਰਾ॥
ਬ੍ਰਹਮਾ ਭੈ ਭੀਤ ਹੋ ਕੇ ਬੂਟੇ (ਭਾਵ ਕਮਲ ਨਾਭ) ਵਿਚ ਵੜ ਗਿਆ।
ब्रहमा त्रसत बूट महि दुरा ॥
ਨਿਰਖਿਬਿਸਨਰਨਅਧਿਕਡਰਾਨਾ॥
ਰਣ-ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਿਆ
निरखि बिसन रन अधिक डराना ॥
ਦੁਰਾਸਿੰਧਕੇਬੀਚਲਜਾਨਾ॥੮੦॥
ਅਤੇ ਲਾਜ ਦਾ ਮਾਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾ ਛੁਪਿਆ ॥੮੦॥
दुरा सिंध के बीच लजाना ॥८०॥
ਕੜਾਕੜੀਮਾਚਾਘਮਸਾਨਾ॥
ਖ਼ੂਬ ਮਾਰ ਕਾਟ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਮਚਿਆ
कड़ा कड़ी माचा घमसाना ॥
ਨਿਰਖਤਦੇਵਦੈਤਜਾਨਾਨਾ॥
ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਨੇਕ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਂਤ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
निरखत देव दैत जा नाना ॥
ਮਹਾਘੋਰਆਹਵਤਹਪਰਾ॥
ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਭਿਅੰਕਰ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
महा घोर आहव तह परा ॥
ਕਾਪੀਭੂਮਿਗਗਨਥਰਹਰਾ॥੮੧॥
ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਗਈ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਥਰਥਰਾ ਗਿਆ ॥੮੧॥
कापी भूमि गगन थरहरा ॥८१॥
ਨਿਰਖਿਜੁਧਕਾਪਾਕਮਲੇਸਾ॥
ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ('ਕਮਲੇਸਾ') ਕੰਬ ਗਿਆ।
निरखि जुध कापा कमलेसा ॥
ਤਾਤੇਧਰਾਨਾਰਿਕਾਭੇਸਾ॥
ਇਸ ਕਰ ਕੇ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ता ते धरा नारि का भेसा ॥
ਪਰਬਤੀਸਲਖਿਡਰਾਲਰਾਈ॥
ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਡਰ ਗਿਆ
परबतीस लखि डरा लराई ॥
ਬਾਸਾਬਨਬਿਖੈਅਤਿਥਕਹਾਈ॥੮੨॥
ਅਤੇ ਜੋਗੀ ਅਖਵਾ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾ ਵਸਿਆ ॥੮੨॥
बासा बन बिखै अतिथ कहाई ॥८२॥
ਕਾਰਤਿਕੇਯਹ੍ਵੈਰਹਾਬਿਹੰਡਲ॥
ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਬਿਹੰਡਲ (ਨੜ ਅਥਵਾ ਨਪੁੰਸਕ) ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।
कारतिकेय ह्वै रहा बिहंडल ॥
ਬ੍ਰਹਮਛਾਡਿਗ੍ਰਿਹਗਯੋਕਮੰਡਲ॥
ਬ੍ਰਹਮਾ ਘਰ ਛਡ ਕੇ ਕਮੰਡਲ ਵਿਚ ਜਾ ਲੁਕਿਆ।
ब्रहम छाडि ग्रिह गयो कमंडल ॥
ਪਬਪਿਸਾਨਪਗਨਭੇਤਬਹੀ॥
ਤਦ ਤੋਂ ਹੀ ਪਹਾੜ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਸ ਗਏ
पब पिसान पगन भे तब ही ॥
ਜਾਇਬਸੇਉਤਰਦਿਸਿਸਬਹੀ॥੮੩॥
ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਜਾ ਵਸੇ ॥੮੩॥
जाइ बसे उतर दिसि सब ही ॥८३॥
ਡਗੀਧਰਨਿਅੰਬਰਿਘਹਰਾਨਾ॥
ਧਰਤੀ ਡਗਡੋਲ ਗਈ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਗਰਜਣ ਲਗਾ।
डगी धरनि अंबरि घहराना ॥
ਬਾਜਖੁਰਨਤੇਪਬਪਿਸਾਨਾ॥
ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਪਰਬਤ ਪਿਸ ਗਏ।
बाज खुरन ते पब पिसाना ॥
ਅੰਧਗੁਬਾਰਭਯੋਬਾਨਨਤਨ॥
ਬਾਣਾਂ (ਦੇ ਅਧਿਕ ਛਾ ਜਾਣ ਨਾਲ) ਅੰਧ ਗ਼ੁਬਾਰ ਛਾ ਗਿਆ
अंध गुबार भयो बानन तन ॥
ਹਾਥਬਿਲੋਕ੍ਯੋਜਾਤਨਆਪਨ॥੮੪॥
ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ॥੮੪॥
हाथ बिलोक्यो जात न आपन ॥८४॥
ਬਿਛੂਆਬਾਨਬਜ੍ਰਰਨਬਰਖਤ॥
ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਬਿਛੂਏ, ਬਾਣ, ਬਜ੍ਰ ਆਦਿ ਵਰ੍ਹਨ ਲਗੇ
बिछूआ बान बज्र रन बरखत ॥
ਰਿਸਿਰਿਸਿਸੁਭਟਧਨੁਖਕਹਕਰਖਤ॥
ਅਤੇ ਸੂਰਮੇ ਰੋਹ ਵਿਚ ਆ ਆ ਕੇ ਧੁਨਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤਣਨ ਲਗੇ।
रिसि रिसि सुभट धनुख कह करखत ॥
ਤਕਿਤਕਿਬਾਨਪ੍ਰਕੋਪਚਲਾਵੈ॥
(ਉਹ) ਨਿਸ਼ਾਣਾ ਬੰਨ੍ਹ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਅਤੇ ਰੋਹ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਤੀਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸਨ,
तकि तकि बान प्रकोप चलावै ॥
ਭੇਦਿਤ੍ਰਾਨਤਨਪਰੈਪਰਾਵੈ॥੮੫॥
ਜੋ ਕਵਚਾਂ ('ਤ੍ਰਾਨ ਤਨ') ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਕੇ ਪਾਰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ॥੮੫॥
भेदि त्रान तन परै परावै ॥८५॥
ਜਬਹੀਭਏਅਮਿਤਰਣਜੋਧਾ॥
ਜਦ ਯੁੱਧ-ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਅਧਿਕ ਯੋਧੇ (ਇਕਤ੍ਰ) ਹੋ ਗਏ,
जब ही भए अमित रण जोधा ॥
ਬਾਢ੍ਯੋਮਹਾਕਾਲਕੈਕ੍ਰੋਧਾ॥
ਤਾਂ ਮਹਾ ਕਾਲ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਵੱਧ ਗਿਆ।
बाढ्यो महा काल कै क्रोधा ॥
ਮਹਾਕੋਪਕਰਿਬਿਸਿਖਪ੍ਰਹਾਰੇ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਬਹੁਤ ਅਧਿਕ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰ ਕੇ ਬਾਣ ਚਲਾਏ
महा कोप करि बिसिख प्रहारे ॥
ਅਧਿਕਸਤ੍ਰੁਛਿਨਮਾਝਸੰਘਾਰੇ॥੮੬॥
ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵੈਰੀ ਛਿਣ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ॥੮੬॥
अधिक सत्रु छिन माझ संघारे ॥८६॥
ਰਕਤਸੰਬੂਹਧਰਨਿਤਬਪਰਾ॥
ਤਦ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਬਹੁਤ ਲਹੂ ਡਿਗਿਆ।
रकत संबूह धरनि तब परा ॥
ਤਾਤੇਬਹੁਦਾਨ੍ਵਨਬਪੁਧਰਾ॥
ਉਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੈਂਤਾ ਨੇ ਸ਼ਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਏ।
ता ते बहु दान्वन बपु धरा ॥
ਏਕਏਕਸਰਸਭਹਿਚਲਾਏ॥
(ਉਨ੍ਹਾਂ) ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਇਕ ਇਕ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ।
एक एक सर सभहि चलाए ॥
ਤਿਨਤੇਅਸੁਰਅਨਿਕਹ੍ਵੈਧਾਏ॥੮੭॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅਨੇਕ ਦੈਂਤ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ ਪੈ ਗਏ ॥੮੭॥
तिन ते असुर अनिक ह्वै धाए ॥८७॥
ਆਏਜਿਤਕਤਿਤਕਤਹਮਾਰੇ॥
ਜਿਤਨੇ ਵੀ (ਅਗੇ) ਆਏ, ਉਤਨੇ ਹੀ (ਮਹਾ ਕਾਲ ਨੇ) ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
आए जितक तितक तह मारे ॥
ਬਹੇਧਰਨਿਪਰਰਕਤਪਨਾਰੇ॥
ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਲਹੂ ਦੇ ਪਰਨਾਲੇ ਵਗ ਪਏ।
बहे धरनि पर रकत पनारे ॥
ਤਿਨਤੇਅਮਿਤਅਸੁਰਨਬਪੁਧਰਾ॥
ਉਸ ਤੋਂ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਦੈਂਤਾਂ ਨੇ ਸ਼ਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ,
तिन ते अमित असुरन बपु धरा ॥
ਹਮਤੇਜਾਤਬਿਚਾਰਨਕਰਾ॥੮੮॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ॥੮੮॥
हम ते जात बिचार न करा ॥८८॥
ਡਗਮਗਲੋਕਚਤੁਰਦਸਭਏ॥
ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਡਗਮਗਾ ਗਏ
डगमग लोक चतुरदस भए ॥
ਅਸੁਰਨਸਾਥਸਕਲਭਰਿਗਏ॥
ਅਤੇ ਦੈਂਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਭਰ ਗਏ।
असुरन साथ सकल भरि गए ॥
ਬ੍ਰਹਮਾਬਿਸਨਸਭੈਡਰਪਾਨੇ॥
ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਡਰ ਗਏ
ब्रहमा बिसन सभै डरपाने ॥
ਮਹਾਕਾਲਕੀਸਰਨਿਸਿਧਾਨੇ॥੮੯॥
ਅਤੇ ਮਹਾ ਕਾਲ ਦੀ ਸ਼ਰਨ (ਵਿਚ ਆਣ) ਲਈ ਚਲ ਪਏ ॥੮੯॥
महा काल की सरनि सिधाने ॥८९॥