GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1349
Display Settings
Translations
ਲਾਲ​ਮਤੀ​ਰਾਨੀ​ਤਿਹ​ਸੋਹੈ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦਾ ਨਾਂ ਲਾਲ ਮਤੀ ਸ਼ੋਭਦਾ ਸੀ
लाल मती रानी तिह सोहै ॥
ਸੁਰ​ਨਰ​ਨਾਰਿ​ਭੁਜੰਗਨ​ਮੋਹੈ​॥੧॥​
(ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ) ਦੇਵਤੇ, ਮਰਦ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਗ-ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ ॥੧॥
सुर नर नारि भुजंगन मोहै ॥१॥
ਸਿੰਘ​ਮੇਦਨੀ​ਸੁਤ​ਕਾ​ਨਾਮਾ​॥​
(ਉਸ ਦੇ) ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਮੇਦਨੀ ਸਿੰਘ ਸੀ
सिंघ मेदनी सुत का नामा ॥
ਥਕਿਤ​ਰਹਤ​ਜਾ​ਕੌ​ਲਖਿ​ਬਾਮਾ​॥​
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਸ਼ਿਥਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ।
थकित रहत जा कौ लखि बामा ॥
ਅਧਿਕ​ਰੂਪ​ਤਾ​ਕੋ​ਬਿਧਿ​ਕਰਿਯੋ​॥​
ਵਿਧਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ (ਕੁਝ) ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ ਰੂਪਵਾਨ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
अधिक रूप ता को बिधि करियो ॥
ਜਨੁ​ਕਰਿ​ਕਾਮ​ਦੇਵ​ਅਵਤਰਿਯੋ​॥੨॥​
(ਇੰਜ ਲਗਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਕਾਮ ਦੇਵ ਹੀ ਅਵਤਰਿਤ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ॥੨॥
जनु करि काम देव अवतरियो ॥२॥
ਚਪਲਾ​ਦੇ​ਤਹ​ਸਾਹ​ਦੁਲਾਰੀ​॥​
(ਉਥੇ) ਚਪਲਾ ਦੇ (ਦੇਈ) ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਸੀ।
चपला दे तह साह दुलारी ॥
ਕਨਕ​ਅਵਟਿ​ਸਾਚੇ​ਜਨੁ​ਢਾਰੀ​॥​
ਮਾਨੋ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਪੰਘਾਰ ਕੇ ਸੰਚੇ ਵਿਚ ਢਾਲੀ ਹੋਵੇ।
कनक अवटि साचे जनु ढारी ॥
ਰਾਜ​ਪੁਤ੍ਰ​ਜਬ​ਤਾਹਿ​ਨਿਹਾਰਾ​॥​
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ,
राज पुत्र जब ताहि निहारा ॥
ਨਿਰਖਿ​ਤਰੁਨਿ​ਹ੍ਵੈ​ਗਯੋ​ਮਤਵਾਰਾ​॥੩॥​
ਤਾਂ ਮੁਟਿਆਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਤਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ॥੩॥
निरखि तरुनि ह्वै गयो मतवारा ॥३॥
ਏਕ​ਸਹਚਰੀ​ਨਿਕਟਿ​ਬੁਲਾਈ​॥​
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਕੋਲ ਬੁਲਾਇਆ।
एक सहचरी निकटि बुलाई ॥
ਅਮਿਤ​ਦਰਬ​ਦੈ​ਤਹਾ​ਪਠਾਈ​॥​
(ਉਸ ਨੂੰ) ਬੇਹਿਸਾਬ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਉਥੇ ਭੇਜਿਆ।
अमित दरब दै तहा पठाई ॥
ਜਬ​ਤੈ​ਚਪਲ​ਮਤੀ​ਕੌ​ਲ੍ਰਯੈ​ਹੈਂ​॥​
(ਅਤੇ ਕਿਹਾ) ਜਦ ਤੂੰ ਚਪਲ ਮਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇਂਗੀ,
जब तै चपल मती कौ ल्रयै हैं ॥
ਮੁਖਿ​ਮੰਗ​ਹੈ​ਜੋ​ਕਛੁ​ਸੋ​ਪੈ​ਹੈਂ​॥੪॥​
(ਤਦ) ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੂਹੋਂ ਮੰਗੇਂਗੀ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗੀ ॥੪॥
मुखि मंग है जो कछु सो पै हैं ॥४॥
ਬਚਨ​ਸੁਨਤ​ਸਹਚਰਿ​ਤਹ​ਗਈ​॥​
(ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਦਾ) ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਦਾਸੀ ਉਥੇ ਗਈ
बचन सुनत सहचरि तह गई ॥
ਬਹੁ​ਬਿਧਿ​ਤਾਹਿ​ਪ੍ਰਬੋਧਤ​ਭਈ​॥​
ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਣ ਲਗੀ।
बहु बिधि ताहि प्रबोधत भई ॥
ਸਾਹ​ਸੁਤਾ​ਜਬ​ਹਾਥ​ਨ​ਆਈ​॥​
ਜਦ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਕਾਬੂ ਨਾ ਆਈ,
साह सुता जब हाथ न आई ॥
ਤਬ​ਦੂਤੀ​ਇਹ​ਘਾਤ​ਬਨਾਈ​॥੫॥​
ਤਦ ਦੂਤੀ ਨੇ ਇਹ ਦਾਓ ਵਰਤਿਆ ॥੫॥
तब दूती इह घात बनाई ॥५॥
ਤਵ​ਪਿਤਿ​ਧਾਮ​ਜੁ​ਨਏ​ਉਸਾਰੇ​॥​
(ਕਹਿਣ ਲਗੀ) ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜੋ ਨਵੇਂ ਮਹੱਲ ਉਸਾਰੇ ਹਨ,
तव पिति धाम जु नए उसारे ॥
ਚਲਹੁ​ਜਾਇ​ਤਿਹ​ਲਖੌ​ਸਵਾਰੇ​॥​
ਚਲੋ ਅਤੇ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖੋ।
चलहु जाइ तिह लखौ सवारे ॥
ਯੌ​ਕਹਿ​ਡਾਰਿ​ਡੋਰਿਯਹਿ​ਲਿਯੋ​॥​
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ (ਉਸ ਸ਼ਾਹ-ਪੁੱਤਰੀ ਨੂੰ) ਡੋਲੀ (ਪਾਲਕੀ) ਵਿਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ
यौ कहि डारि डोरियहि लियो ॥
ਪਰਦਨ​ਡਾਰਿ​ਚਹੂੰ​ਦਿਸਿ​ਦਿਯੋ​॥੬॥​
ਅਤੇ ਚੌਹਾਂ ਪਾਸੇ ਪਰਦੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ॥੬॥
परदन डारि चहूं दिसि दियो ॥६॥
ਇਹ​ਛਲ​ਸਾਹ​ਸੁਤਾ​ਡਹਕਾਈ​॥​
ਇਸ ਛਲ ਨਾਲ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਨੂੰ ਭਰਮਾ ਲਿਆ
इह छल साह सुता डहकाई ॥
ਸੰਗ​ਲਏ​ਨ੍ਰਿਪ​ਸੁਤ​ਘਰ​ਆਈ​॥​
ਅਤੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਘਰ ਆ ਗਈ।
संग लए न्रिप सुत घर आई ॥
ਤਹੀ​ਆਨਿ​ਪਰਦਾਨ​ਉਘਾਰ​॥​
ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਪਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਕਿਆ
तही आनि परदान उघार ॥
ਨਾਰਿ​ਲਖਾ​ਤਹ​ਰਾਜ​ਕੁਮਾਰਾ​॥੭॥​
(ਤਦ) ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ॥੭॥
नारि लखा तह राज कुमारा ॥७॥
ਤਾਤ​ਮਾਤ​ਇਹ​ਠੌਰ​ਨ​ਭਾਈ​॥​
(ਸੋਚਣ ਲਗੀ) ਇਥੇ ਨਾ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਭਰਾ (ਕੋਈ ਵੀ) ਨਹੀਂ ਹੈ।
तात मात इह ठौर न भाई ॥
ਇਨ​ਦੂਤੀ​ਹੌ​ਆਨਿ​ਫਸਾਈ​॥​
ਇਸ ਦੂਤੀ ਨੇ (ਮੈਨੂੰ) ਲਿਆ ਕੇ ਫਸਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
इन दूती हौ आनि फसाई ॥
ਰਾਜ​ਕੁਅਰ​ਜੌ​ਮੁਝੈ​ਨ​ਪੈ​ਹੈ​॥​
ਜੇ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ,
राज कुअर जौ मुझै न पै है ॥
ਨਾਕ​ਕਾਨ​ਕਟਿ​ਲੀਕ​ਲਗੈ​ਹੈ​॥੮॥​
ਤਾਂ (ਮੇਰਾ) ਨੱਕ ਅਤੇ ਕੰਨ ਕਟ ਕੇ ਲੀਕ ਲਗਾ ਦੇਏਗਾ ॥੮॥
नाक कान कटि लीक लगै है ॥८॥
ਹਾਇ​ਹਾਇ​ਕਰਿ​ਗਿਰੀ​ਧਰਨਿ​ਪਰ​॥​
(ਉਹ) 'ਹਾਇ ਹਾਇ' ਕਰਦੀ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਡਿਗ ਪਈ
हाइ हाइ करि गिरी धरनि पर ॥
ਕਟੀ​ਕਹਾ​ਕਰ​ਯਾਹਿ​ਬਿਛੂ​ਬਰ​॥​
ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲਗੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਬਿਛੂ ਨੇ ਕਟ ਲਿਆ ਹੈ।
कटी कहा कर याहि बिछू बर ॥
ਧ੍ਰਿਗ​ਬਿਧਿ​ਕੋ​ਮੋ​ਸੌ​ਕਸ​ਕੀਯਾ​॥​
ਧਿੱਕਾਰ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਧਾਤਾ ਨੇ ਕੀ (ਜ਼ੁਲਮ) ਕੀਤਾ ਹੈ
ध्रिग बिधि को मो सौ कस कीया ॥
ਰਾਜ​ਕੁਅਰ​ਨਹਿ​ਭੇਟਨ​ਦੀਯਾ​॥੯॥​
ਕਿ (ਮੈਨੂੰ) ਅਜ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤਕ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ॥੯॥
राज कुअर नहि भेटन दीया ॥९॥
ਅਬ​ਮੈ​ਨਿਜੁ​ਘਰ​ਕੌ​ਫਿਰਿ​ਜੈ​ਹੌ​॥​
ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਰਤਦੀ ਹਾਂ
अब मै निजु घर कौ फिरि जै हौ ॥
ਦ੍ਵੈ​ਦਿਨ​ਕੌ​ਤੁਮਰੇ​ਫਿਰਿ​ਐ​ਹੌ​॥​
ਅਤੇ ਦੋ ਕੁ ਦਿਨਾਂ ਬਾਦ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵਾਂਗੀ।
द्वै दिन कौ तुमरे फिरि ऐ हौ ॥
ਰਾਜ​ਪੁਤ੍ਰ​ਲਖਿ​ਕ੍ਰਿਯਾ​ਨ​ਲਈ​॥​
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਿਆ।
राज पुत्र लखि क्रिया न लई ॥
ਇਹ​ਛਲ​ਮੂੰਡ​ਮੂੰਡ​ਤਿਹ​ਗਈ​॥੧੦॥​
ਇਸ ਛਲ ਨਾਲ (ਉਹ) ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਮੁੰਨ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ (ਅਰਥਾਤ ਛਲ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ) ॥੧੦॥
इह छल मूंड मूंड तिह गई ॥१०॥
ਇਤਿ​ਸ੍ਰੀ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਪਖ੍ਯਾਨੇ​ਤ੍ਰਿਯਾ​ਚਰਿਤ੍ਰੇ​ਮੰਤ੍ਰੀ​ਭੂਪ​ਸੰਬਾਦੇ​ਤੀਨ​ਸੌ​ਛਿਆਨਵੋ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਸਮਾਪਤਮ​ਸਤੁ​ਸੁਭਮ​ਸਤੁ​॥੩੯੬॥੭੦੪੩॥ਅਫਜੂੰ॥​
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਵਾਦ ਦੇ ੩੯੬ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੯੬॥੭੦੪੩॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ छिआनवो चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३९६॥७०४३॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸਗਰ​ਦੇਸ​ਸੁਨਿਯਤ​ਹੈ​ਜਹਾ​॥​
ਜਿਥੇ ਸਗਰ ਨਾਂ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਸੁਣੀਂਦਾ ਸੀ,
सगर देस सुनियत है जहा ॥
ਸਗਰ​ਸੈਨ​ਰਾਜਾ​ਇਕ​ਤਹਾ​॥​
ਉਥੇ ਸਗਰ ਸੈਨ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।
सगर सैन राजा इक तहा ॥
ਸਗਰ​ਦੇਇ​ਤਿਹ​ਸੁਤਾ​ਭਨਿਜੈ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਦਾ ਨਾਂ ਸਗਰ ਦੇਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
सगर देइ तिह सुता भनिजै ॥
ਚੰਦ​ਸੂਰ​ਲਖਿ​ਤਾਹਿ​ਜੁ​ਲਜੈ​॥੧॥​
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦੇ ਸਨ ॥੧॥
चंद सूर लखि ताहि जु लजै ॥१॥
ਗਜਨੀ​ਰਾਇ​ਤਵਨ​ਜਹ​ਲਹਿਯੋ​॥​
ਉਸ ਨੇ ਜਦ ਗਜ਼ਨੀ ਰਾਇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ
गजनी राइ तवन जह लहियो ॥
ਮਨ​ਕ੍ਰਮ​ਬਚਨ​ਕੁਅਰਿ​ਅਸ​ਕਹਿਯੋ​॥​
(ਤਦ) ਮਨ, ਬਚਨ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ ਕੁੰਵਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ,
मन क्रम बचन कुअरि अस कहियो ॥
ਐਸੋ​ਛੈਲ​ਏਕ​ਦਿਨ​ਪੈਯੈ​॥​
ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਸੁੰਦਰ ਛੈਲ ਇਕ ਦਿਨ ਲਈ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵਾਂ,
ऐसो छैल एक दिन पैयै ॥
ਜਨਮ​ਜਨਮ​ਪਲ​ਪਲ​ਬਲਿ​ਜੈਯੈ​॥੨॥​
ਤਾਂ ਜਨਮ ਜਨਮਾਂਤਰਾਂ ਤਕ ਪਲ ਪਲ (ਇਸ ਉਪਰੋਂ) ਬਲਿਹਾਰ ਜਾਵਾਂ ॥੨॥
जनम जनम पल पल बलि जैयै ॥२॥
ਸਖੀ​ਏਕ​ਤਿਹ​ਤੀਰ​ਪਠਾਇ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਇਕ ਸਖੀ ਨੂੰ ਉਸ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ
सखी एक तिह तीर पठाइ ॥
ਜਿਹ​ਤਿਹ​ਬਿਧਿ​ਕਰਿ​ਲਿਯਾ​ਬੁਲਾਇ​॥​
ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਕੇ (ਉਸ ਨੂੰ) ਬੁਲਾ ਲਿਆ।
जिह तिह बिधि करि लिया बुलाइ ॥
ਅਪਨ​ਸੇਜ​ਪਰ​ਤਿਹ​ਬੈਠਾਰਾ​॥​
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੇਜ ਉਤੇ ਬਿਠਾਇਆ
अपन सेज पर तिह बैठारा ॥
ਕਾਮ​ਭੋਗ​ਕਾ​ਰਚਾ​ਅਖਾਰਾ​॥੩॥​
ਅਤੇ (ਸੇਜ ਨੂੰ) ਕਾਮ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਦਾ ਅਖਾੜਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ॥੩॥
काम भोग का रचा अखारा ॥३॥
ਬੈਠ​ਸੇਜ​ਪਰ​ਦੋਇ​ਕਲੋਲਹਿ​॥​
ਸੇਜ ਉਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਕਲੋਲਾਂ ਕਰਦੇ
बैठ सेज पर दोइ कलोलहि ॥
ਮਧੁਰ​ਮਧੁਰ​ਧੁਨਿ​ਮੁਖ​ਤੇ​ਬੋਲਹਿ​॥​
ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ।
मधुर मधुर धुनि मुख ते बोलहि ॥
ਭਾਤਿ​ਭਾਤਿ​ਤਨ​ਕਰਤ​ਬਿਲਾਸਾ​॥​
ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦਾ ਡਰ ਤਿਆਗ ਕੇ
भाति भाति तन करत बिलासा ॥
ਤਾਤ​ਮਾਤ​ਕੋ​ਤਜਿ​ਕਰ​ਤ੍ਰਾਸਾ​॥੪॥​
(ਉਹ) ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦਾ ਵਿਲਾਸ ਕਰਦੇ ॥੪॥
तात मात को तजि कर त्रासा ॥४॥
ਪੋਸਤ​ਭਾਗ​ਅਫੀਮ​ਮੰਗਾਵਹਿ​॥​
(ਉਹ) ਪੋਸਤ, ਭੰਗ ਅਤੇ ਅਫ਼ੀਮ ਮੰਗਵਾਉਂਦੇ
पोसत भाग अफीम मंगावहि ॥
ਏਕ​ਖਾਟ​ਪਰ​ਬੈਠ​ਚੜਾਵਹਿ​॥​
ਅਤੇ ਇਕ ਮੰਜੇ ਉਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਸੇਵਨ ਕਰਦੇ।
एक खाट पर बैठ चड़ावहि ॥
ਤਰੁਨ​ਤਰੁਨਿ​ਉਰ​ਸੌ​ਉਰਝਾਈ​॥​
ਨਾਇਕ ਨਾਇਕਾ (ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ) ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਗ ਗਏ
तरुन तरुनि उर सौ उरझाई ॥
ਰਸਿ​ਰਸਿ​ਕਸਿ​ਕਸਿ​ਭੋਗ​ਕਮਾਈ​॥੫॥​
ਅਤੇ ਰਸ ਪੂਰਵਕ ਕਸ ਕਸ ਕੇ ਭੋਗ ਕਰਨ ਲਗੇ ॥੫॥
रसि रसि कसि कसि भोग कमाई ॥५॥
ਰਾਨੀ​ਸਹਿਤ​ਪਿਤਾ​ਤਾ​ਕੌ​ਬਰ​॥​
ਰਾਣੀ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ
रानी सहित पिता ता कौ बर ॥
ਆਵਤ​ਭਯੋ​ਦੁਹਿਤਾਹੂੰ​ਕੇ​ਘਰ​॥​
ਪੁੱਤਰੀ ਦੇ ਘਰ ਆ ਗਏ।
आवत भयो दुहिताहूं के घर ॥
ਅਵਰ​ਘਾਤ​ਤਿਹ​ਹਾਥ​ਨ​ਆਈ​॥​
(ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ) ਕੋਈ ਹੋਰ ਦਾਓ ਨਾ ਸੁਝਿਆ
अवर घात तिह हाथ न आई ॥
ਤਾਤ​ਮਾਤ​ਹਨਿ​ਦਏ​ਦਬਾਈ​॥੬॥​
ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ॥੬॥
तात मात हनि दए दबाई ॥६॥
ਨਿਜੁ​ਆਲੈ​ਕਹ​ਆਗਿ​ਲਗਾਇ​॥​
ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ
निजु आलै कह आगि लगाइ ॥
ਰੋਇ​ਉਠੀ​ਨਿਜੁ​ਪਿਯਹਿ​ਦੁਰਾਇ​॥​
ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਯਾਰ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ ਰੋਣ ਲਗ ਗਈ।
रोइ उठी निजु पियहि दुराइ ॥
ਅਨਲ​ਲਗਤ​ਦਾਰੂ​ਕਹ​ਭਈ​॥​
(ਕਹਿਣ ਲਗੀ) ਬਾਰੂਦ ਨੂੰ ਅੱਗ ('ਅਨਲ') ਲਗ ਗਈ
अनल लगत दारू कह भई ॥
ਰਾਨੀ​ਰਾਵ​ਸਹਿਤ​ਉਡ​ਗਈ​॥੭॥​
ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਰਾਜੇ ਸਮੇਤ ਉਡ ਗਈ ॥੭॥
रानी राव सहित उड गई ॥७॥
ਅਵਰ​ਪੁਰਖ​ਕਛੁ​ਭੇਦ​ਨ​ਭਾਯੋ​॥​
ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਪੁਰਸ਼ ਨੇ ਭੇਦ ਨਾ ਪਾਇਆ
अवर पुरख कछु भेद न भायो ॥
ਕਹਾ​ਚੰਚਲਾ​ਕਾਜ​ਕਮਾਯੋ​॥​
ਕਿ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਕੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਖੇਡਿਆ ਹੈ।
कहा चंचला काज कमायो ॥
ਅਪਨ​ਰਾਜ​ਦੇਸ​ਕਾ​ਕਰਾ​॥​
ਆਪ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲਗੀ
अपन राज देस का करा ॥