ਜਿਹਬਿਲੋਕਿਕੰਦ੍ਰਪਦ੍ਰਪਕਹਖੋਇਹੈ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਾਮ ਦੇਵ ਦਾ ਹੰਕਾਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
जिह बिलोकि कंद्रप द्रप कह खोइ है ॥
ਹੋਜਿਹਸਮਸੁੰਦਰਭਯੋਨਆਗੇਹੋਇਹੈ॥੩॥
ਉਸ ਵਰਗਾ ਸੁੰਦਰ ਨਾ ਅਗੇ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਗੋਂ ਹੋਵੇਗਾ ॥੩॥
हो जिह सम सुंदर भयो न आगे होइ है ॥३॥
ਰਾਜਸੁਤਾਇਕਦਿਨਤਿਹਰੂਪਨਿਹਾਰਿਕੈ॥
ਇਕ ਦਿਨ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ
राज सुता इक दिन तिह रूप निहारि कै ॥
ਰਹੀਮਗਨਹ੍ਵੈਮਨਮਹਿਕ੍ਰਿਯਾਬਿਚਾਰਿਕੈ॥
ਅਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ('ਕ੍ਰਿਆ') ਸੋਚਣ ਲਗੀ
रही मगन ह्वै मन महि क्रिया बिचारि कै ॥
ਅਬਕਸਕਰੌਉਪਾਇਜੁਯਾਹੀਕਹਬਰੌ॥
ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਉਪਾ ਕਰਾਂ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਹੋ ਜਾਏ।
अब कस करौ उपाइ जु याही कह बरौ ॥
ਹੋਬਿਨੁਸਾਜਨਕੇਮਿਲੇਅਗਨਿਭੀਤਰਜਰੌ॥੪॥
ਜੇ ਮਿਤਰ ਨਾ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜ ਮਰਾਂ ॥੪॥
हो बिनु साजन के मिले अगनि भीतर जरौ ॥४॥
ਹਿਤੂਸਹਚਰੀਸਮਝਿਕਲਈਬੁਲਾਇਕੈ॥
ਇਕ ਸਖੀ ਨੂੰ ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਸਮਝ ਕੇ ਬੁਲਾ ਲਿਆ।
हितू सहचरी समझिक लई बुलाइ कै ॥
ਕਹਿਤਿਹਭੇਦਕੁਅਰਤਨਦਈਪਠਾਇਕੈ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਭੇਦ ਸਮਝਾ ਕੇ ਕੁੰਵਰ ਵਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
कहि तिह भेद कुअर तन दई पठाइ कै ॥
ਜੁਮੈਤੁਮੈਕਛੁਕਹਿਯੋਸੁਮੀਤਹਿਆਖਿਯੋ॥
(ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ) ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ
जु मै तुमै कछु कहियो सु मीतहि आखियो ॥
ਹੋਚਿਤਮਹਿਰਖਿਯਹੁਭੇਦਨਕਾਹੂਭਾਖਿਯੋ॥੫॥
ਅਤੇ ਇਸ ਭੇਦ ਨੂੰ ਚਿਤ ਵਿਚ ਰਖਣਾ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦਸਣਾ ॥੫॥
हो चित महि रखियहु भेद न काहू भाखियो ॥५॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸਖੀਕੁਅਰਪਹਿਦਈਪਠਾਈ॥
ਸਖੀ ਨੂੰ ਕੁੰਵਰ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
सखी कुअर पहि दई पठाई ॥
ਜਿਹਤਿਹਭਾਤਿਪ੍ਰਬੋਧਿਲ੍ਯਾਈ॥
(ਉਹ) ਜਿਵੇਂ ਕਿਵੇਂ (ਉਸ ਨੂੰ) ਸਮਝਾ ਕੇ ਲੈ ਆਈ।
जिह तिह भाति प्रबोधि ल्याई ॥
ਰਾਜਸੁਤਹਿਤਿਨਆਨਮਿਲਾਯੋ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਆਣ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
राज सुतहि तिन आन मिलायो ॥
ਸਾਜਨਮਿਲਤਸਜਨਿਸੁਖਪਾਯੋ॥੬॥
ਸਾਜਨ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਸਜਨੀ ਨੇ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ॥੬॥
साजन मिलत सजनि सुख पायो ॥६॥
ਭਾਤਿਭਾਤਿਸੇਤੀਕਿਯਭੋਗਾ॥
(ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ) ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੀ ਰਤੀ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕੀਤੀ।
भाति भाति सेती किय भोगा ॥
ਮਿਟਗਯੋਸਕਲਦੁਹਨਕੋਸੋਗਾ॥
ਦੋਹਾਂ (ਦੇ ਮਨ) ਦਾ ਸਾਰਾ ਦੁਖ ਮਿਟ ਗਿਆ।
मिट गयो सकल दुहन को सोगा ॥
ਭਾਤਿਭਾਤਿਤਨਕਰੈਬਿਲਾਸਾ॥
(ਇਸਤਰੀ ਨੇ) ਉਸ ਨਾਲ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਵਿਲਾਸ ਕੀਤਾ
भाति भाति तन करै बिलासा ॥
ਨਿਜਪਤਿਕੋਤਜਿਕਰਿਕੈਤ੍ਰਾਸਾ॥੭॥
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਡਰ ਤਿਆਗ ਕੇ ॥੭॥
निज पति को तजि करि कै त्रासा ॥७॥
ਚਤੁਰਚਤੁਰਿਯਾਦੋਈਕਲੋਲਹਿ॥
ਇਸਤਰੀ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਕਲੋਲਾਂ ਕਰਨ ਲਗੇ
चतुर चतुरिया दोई कलोलहि ॥
ਮਿਲਿਮਿਲਿਬੈਨਮਧੁਰਿਧੁਨਬੋਲਹਿ॥
ਅਤੇ ਮਿਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਬਚਨ ਬੋਲਣ ਲਗੇ।
मिलि मिलि बैन मधुरि धुन बोलहि ॥
ਭਾਤਿਅਨਿਕਕੀਕੈਫਮੰਗਾਵੈਂ॥
ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ ਮੰਗਵਾ ਕੇ
भाति अनिक की कैफ मंगावैं ॥
ਏਕਪਲੰਘਬੈਠਿਪਰਚੜਾਵੈਂ॥੮॥
ਇਕ ਪਲੰਘ ਉਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਪੀਣ ਲਗੇ ॥੮॥
एक पलंघ बैठि पर चड़ावैं ॥८॥
ਆਸਨਭਾਤਿਭਾਤਿਕੇਲੇਹੀ॥
ਦੋਵੇਂ ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੇ ਆਸਣ ਕਰਨ ਲਗੇ
आसन भाति भाति के लेही ॥
ਆਲਿੰਗਚੁੰਬਨਦੋਈਦੇਹੀ॥
ਅਤੇ ਆਲਿੰਗਨ ਤੇ ਚੁੰਬਨ ਲੈਣ ਅਥਵਾ ਦੇਣ ਲਗੇ।
आलिंग चुंबन दोई देही ॥
ਰਸਿਰਸਿਕਸਿਨਰਕੇਲਕਮਾਇ॥
ਨਾਇਕ ਰਸ ਲੈਂਦਾ ਹੋਇਆ ਕਸ ਕੇ ਕਾਮ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰਨ ਲਗਾ
रसि रसि कसि नर केल कमाइ ॥
ਲਪਟਿਲਪਟਿਤਰੁਨੀਤਰਜਾਇ॥੯॥
ਅਤੇ ਨਾਇਕਾ ਹੇਠਾਂ ਲਿਪਟ ਲਿਪਟ ਕੇ (ਆਨੰਦਿਤ ਹੋਣ ਲਗੀ) ॥੯॥
लपटि लपटि तरुनी तर जाइ ॥९॥
ਦੋਇਤਰੁਨਬਿਜਿਯਾਦੁਹੂੰਖਾਈ॥
ਦੋਹਾਂ ਜੋਬਨਵਾਨਾਂ ਨੇ ਭੰਗ ('ਬਿਜਿਯਾ') ਖਾਈ
दोइ तरुन बिजिया दुहूं खाई ॥
ਚਾਰਿਟਾਕਅਹਿਫੇਨਚੜਾਈ॥
ਅਤੇ ਚਾਰ ਟਾਂਕ (ਵਿਸ਼ੇਸ਼: ਇਕ ਟਾਂਕ ਦਾ ਚਾਰ ਮਾਸੇ ਜਿੰਨਾ ਤੋਲ) ਅਫ਼ੀਮ ਚੜ੍ਹਾਈ।
चारि टाक अहिफेन चड़ाई ॥
ਰਸਿਰਸਿਕਰਿਕਸਿਕਸਿਰਤਿਕਿਯੋ॥
(ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ) ਮੌਜ ਵਿਚ ਹੋ ਕੇ ਕਸ ਕਸ ਕੇ ਰਤੀ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕੀਤੀ
रसि रसि करि कसि कसि रति कियो ॥
ਚੋਰਿਚੰਚਲਾਕੋਚਿਤਲਿਯੋ॥੧੦॥
ਅਤੇ (ਨਾਇਕ ਨੇ) ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਚਿਤ ਚੁਰਾ ਲਿਆ ॥੧੦॥
चोरि चंचला को चित लियो ॥१०॥
ਰਸਿਗੇਦੋਊਨਛੋਰਾਜਾਇ॥
(ਦੋਵੇਂ) ਇਤਨੇ ਮਗਨ ਹੋ ਗਏ ਕਿ (ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ) ਛਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।
रसिगे दोऊ न छोरा जाइ ॥
ਕਹੀਬਾਤਇਹਘਾਤਬਨਾਇ॥
ਮੌਕਾ ਵੇਖ ਕੇ (ਇਸਤਰੀ ਨੇ) ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ,
कही बात इह घात बनाइ ॥
ਏਕਮੰਤ੍ਰਹਮਤੇਪਿਯਲੀਜੈ॥
ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ! ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਕ ਮੰਤਰ ਲਵੋ
एक मंत्र हम ते पिय लीजै ॥
ਜਲਕੇਬਿਖੈਪਿਯਾਨਾਕੀਜੈ॥੧੧॥
ਅਤੇ ਜਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਓ ॥੧੧॥
जल के बिखै पियाना कीजै ॥११॥
ਜਬਲਗੁਮੰਤ੍ਰੁਚਾਰਤੈਕਰਹੈ॥
ਜਦ ਤਕ ਤੁਸੀਂ ਮੰਤਰ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਰਹੋਗੇ,
जब लगु मंत्रुचार तै कर है ॥
ਤਬਲਗਿਤੈਜਲਬੀਚਨਮਰਹੈ॥
ਤਦ ਤਕ ਤੁਸੀਂ ਜਲ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਮਰੋਗੇ।
तब लगि तै जल बीच न मर है ॥
ਤੁਮਰੇਜਲਐਹੈਨਨੇਰੇ॥
ਜਲ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ
तुमरे जल ऐ है न नेरे ॥
ਚਾਰਿਓਰਰਹਿਹੈਤੁਹਿਘੇਰੇ॥੧੨॥
ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੌਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘੇਰੀ ਰਖੇਗਾ ॥੧੨॥
चारि ओर रहि है तुहि घेरे ॥१२॥
ਮੰਤ੍ਰਮਿਤ੍ਰਤਾਤੇਤਬਲਿਯੋ॥
ਤਦ ਮਿਤਰ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਤਰ ਲਿਆ
मंत्र मित्र ता ते तब लियो ॥
ਗੰਗਾਬੀਚਪਯਾਨਾਕਿਯੋ॥
ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
गंगा बीच पयाना कियो ॥
ਜਲਚਹੂੰਓਰਤਵਨਕੇਰਹਾ॥
ਉਸ ਦੇ ਚੌਹਾਂ ਪਾਸੇ ਜਲ ਰਿਹਾ,
जल चहूं ओर तवन के रहा ॥
ਆਨਿਪਾਨਤਾਕੇਨਹਿਗਹਾ॥੧੩॥
ਪਰ ਪਾਣੀ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੇ (ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ) ਨਾ ਲਗਾ ॥੧੩॥
आनि पान ता के नहि गहा ॥१३॥
ਇਹਛਲਜਲਮਹਿਮੀਤਪਠਾਯੋ॥
ਇਸ ਛਲ ਨਾਲ (ਇਸਤਰੀ ਨੇ) ਜਲ ਵਿਚ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ
इह छल जल महि मीत पठायो ॥
ਮਾਤਪਿਤਾਤਨਬਚਨਸੁਨਾਯੋ॥
ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ,
मात पिता तन बचन सुनायो ॥
ਹੋਪਿਤਪ੍ਰਾਤਸੁਯੰਬਰਕਰਿਹੌ॥
ਹੇ ਪਿਤਾ ਜੀ! ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਸੁਅੰਬਰ ਕਰਾਂਗੀ
हो पित प्रात सुयंबर करि हौ ॥
ਪਰਮਪਵਿਤ੍ਰਪੁਰਖਕੋਈਬਰਿਹੌ॥੧੪॥
ਅਤੇ (ਕੋਈ) ਪਰਮ 'ਪਵਿਤ੍ਰ' ਪੁਰਸ਼ ਵਰਾਂਗੀ ॥੧੪॥
परम पवित्र पुरख कोई बरि हौ ॥१४॥
ਕਹੇਚਲੋਤੁਮਤਾਤਹਮਾਰੇ॥
(ਨਾਇਕਾ) ਕਹਿਣ ਲਗੀ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ!
कहे चलो तुम तात हमारे ॥