GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1342
Display Settings
Translations
ਜਿਹ​ਸਮਾਨ​ਨਹਿ​ਦੇਵ​ਕੁਮਾਰੀ​॥੧॥​
ਜਿਸ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਦੇਵ ਕੰਨਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ॥੧॥
जिह समान नहि देव कुमारी ॥१॥
ਤਹ​ਇਕ​ਹੁਤਾ​ਸਾਹ​ਕਾ​ਬੇਟਾ​॥​
ਉਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ,
तह इक हुता साह का बेटा ॥
ਜਿਹ​ਸਮਾਨ​ਕੋ​ਭਯੋ​ਨ​ਭੇਟਾ​॥​
ਜਿਸ ਵਰਗਾ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਮਿਲਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।
जिह समान को भयो न भेटा ॥
ਏਕ​ਸੁਘਰ​ਅਰੁ​ਸੁੰਦਰ​ਘਨੋ​॥​
(ਉਹ) ਇਕ ਸੁਘੜ ਸੀ ਅਤੇ (ਦੂਜੇ) ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸੀ।
एक सुघर अरु सुंदर घनो ॥
ਜਨੁ​ਅਵਤਾਰ​ਮਦਨ​ਕੋ​ਬਨੋ​॥੨॥​
ਮਾਨੋ ਕਾਮ ਦੇਵ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ ॥੨॥
जनु अवतार मदन को बनो ॥२॥
ਭੂਪ​ਸੁਤਾ​ਤਿਹ​ਨਿਰਖਿ​ਲੁਭਾਈ​॥​
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈ
भूप सुता तिह निरखि लुभाई ॥
ਗਿਰੀ​ਭੂਮਿ​ਜਨੁ​ਨਾਗ​ਚਬਾਈ​॥​
ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਡਿਗ ਪਈ, ਮਾਨੋ ਸੱਪ ਨੇ ਡੰਗੀ ਹੋਵੇ।
गिरी भूमि जनु नाग चबाई ॥
ਸਖੀ​ਏਕ​ਤਿਹ​ਤੀਰ​ਪਠਾਈ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਇਕ ਸਖੀ ਨੂੰ ਉਸ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ
सखी एक तिह तीर पठाई ॥
ਗਾਜਿ​ਰਾਇ​ਕਹ​ਲਿਯਾ​ਬੁਲਾਈ​॥੩॥​
ਅਤੇ ਗਾਜਿ ਰਾਇ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ ॥੩॥
गाजि राइ कह लिया बुलाई ॥३॥
ਜਬ​ਤਿਹ​ਲਖਾ​ਸਜਨ​ਘਰ​ਆਯੋ​॥​
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਸੱਜਨ ਨੂੰ ਘਰ ਆਇਆ ਵੇਖਿਆ
जब तिह लखा सजन घर आयो ॥
ਕੰਠ​ਗੌਹਰਾ​ਰਾਇ​ਲਗਾਯੋ​॥​
ਤਾਂ ਗੌਹਰਾ ਰਾਇ ਨੇ (ਉਸ ਨੂੰ) ਗਲੇ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ।
कंठ गौहरा राइ लगायो ॥
ਬਹੁ​ਬਿਧਿ​ਕਰੇ​ਤਵਨ​ਸੌ​ਭੋਗਾ​॥​
ਉਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਮਣ ਕੀਤਾ
बहु बिधि करे तवन सौ भोगा ॥
ਦੂਰਿ​ਕਰਾ​ਜਿਯ​ਕਾ​ਸਭ​ਸੋਗਾ​॥੪॥​
ਅਤੇ ਮਨ ਦਾ ਸਾਰਾ ਗ਼ਮ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ॥੪॥
दूरि करा जिय का सभ सोगा ॥४॥
ਭੋਗ​ਕਰਤ​ਭਾਯੋ​ਅਤਿ​ਪ੍ਯਾਰੋ​॥​
ਰਮਣ ਕਰਨ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਪਿਆਰਾ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲਗਣ ਲਗ ਗਿਆ।
भोग करत भायो अति प्यारो ॥
ਛਿਨ​ਨ​ਕਰਤ​ਆਪਨ​ਤੇ​ਨ੍ਯਾਰੋ​॥​
(ਉਸ ਨੂੰ) ਛਿਣ ਭਰ ਲਈ ਵੀ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਕੀਤਾ।
छिन न करत आपन ते न्यारो ॥
ਭਾਤਿ​ਭਾਤਿ​ਕੀ​ਕੈਫ​ਪਿਲਾਵੈ​॥​
(ਉਸ ਨੂੰ) ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪਿਲਾਉਂਦੀ ਸੀ
भाति भाति की कैफ पिलावै ॥
ਸੁਭ੍ਰ​ਸੇਜ​ਚੜਿ​ਭੋਗ​ਕਮਾਵੈ​॥੫॥​
ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸੇਜ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸੰਯੋਗ ਕਰਦੀ ਸੀ ॥੫॥
सुभ्र सेज चड़ि भोग कमावै ॥५॥
ਤਬ​ਤਹ​ਤਾਤ​ਤਵਨ​ਕਾ​ਆਯੋ​॥​
ਤਦ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
तब तह तात तवन का आयो ॥
ਤ੍ਰਸਤ​ਦੇਗ​ਮਹਿ​ਤਾਹਿ​ਛਪਾਯੋ​॥​
ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਉਸ (ਯਾਰ) ਨੂੰ ਦੇਗ ਵਿਚ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤਾ।
त्रसत देग महि ताहि छपायो ॥
ਰੌਜਨ​ਮੂੰਦਿ​ਹੌਜ​ਮਹਿ​ਧਰਾ​॥​
(ਦੇਗ ਦਾ) ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਹੌਜ਼ (ਤਾਲਾਬ) ਵਿਚ ਰਖ ਦਿੱਤਾ।
रौजन मूंदि हौज महि धरा ॥
ਏਕ​ਬੂੰਦ​ਜਲ​ਬੀਚ​ਨ​ਪਰਾ​॥੬॥​
(ਉਸ ਅੰਦਰ) ਪਾਣੀ ਦੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਵੀ ਨਾ ਜਾਣ ਦਿੱਤੀ ॥੬॥
एक बूंद जल बीच न परा ॥६॥
ਪਿਤਹਿ​ਤਾਲ​ਤਤਕਾਲ​ਦਿਖਾਯੋ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਹੌਜ਼ ('ਤਾਲ') ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ
पितहि ताल ततकाल दिखायो ॥
ਬੀਚ​ਬੇਰੀਯਨ​ਡਾਰਿ​ਫਿਰਾਯੋ​॥​
ਅਤੇ ਬੇੜੀ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ (ਸਾਰੇ ਤਾਲਾਬ) ਵਿਚ ਫਿਰਾ ਦਿੱਤਾ।
बीच बेरीयन डारि फिरायो ॥
ਦੀਏ​ਜਰਾਇ​ਬੀਚ​ਤਿਹ​ਡਾਰੇ​॥​
ਉਸ ਵਿਚ ਦੀਵੇ ਜਗਾ ਕੇ ਰਖ ਦਿੱਤੇ,
दीए जराइ बीच तिह डारे ॥
ਜਨੁ​ਕਰਿ​ਚੜੇ​ਰੈਨਿ​ਕੇ​ਤਾਰੇ​॥੭॥​
ਮਾਨੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਾਰੇ ਨਿਕਲ ਆਏ ਹੋਣ ॥੭॥
जनु करि चड़े रैनि के तारे ॥७॥
ਪਿਤਹਿ​ਅਚੰਭਵ​ਐਸ​ਦਿਖਾਯੋ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਅਚਰਜ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿਖਾ ਕੇ
पितहि अचंभव ऐस दिखायो ॥
ਸਮਾਧਾਨ​ਕਰਿ​ਧਾਮ​ਪਠਾਯੋ​॥​
ਅਤੇ ਤਸੱਲੀ ਕਰਾ ਕੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
समाधान करि धाम पठायो ॥
ਮਿਤ੍ਰਹਿ​ਕਾਢ​ਸੇਜ​ਪਰ​ਲੀਨਾ​॥​
(ਫਿਰ) ਮਿਤਰ ਨੂੰ (ਦੇਗ ਵਿਚੋਂ) ਕਢ ਕੇ ਸੇਜ ਉਤੇ ਲੈ ਲਿਆ
मित्रहि काढ सेज पर लीना ॥
ਕਾਮ​ਭੋਗ​ਬਹੁ​ਬਿਧਿ​ਤਨ​ਕੀਨਾ​॥੮॥​
ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਾਮ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕੀਤੀ ॥੮॥
काम भोग बहु बिधि तन कीना ॥८॥
ਇਤਿ​ਸ੍ਰੀ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਪਖ੍ਯਾਨੇ​ਤ੍ਰਿਯਾ​ਚਰਿਤ੍ਰੇ​ਮੰਤ੍ਰੀ​ਭੂਪ​ਸੰਬਾਦੇ​ਤੀਨ​ਸੌ​ਨਬੇ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਸਮਾਪਤਮ​ਸਤੁ​ਸੁਭਮ​ਸਤੁ​॥੩੯੦॥੬੯੫੪॥ਅਫਜੂੰ॥​
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਵਾਦ ਦੇ ੩੯੦ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੯੦॥੬੯੫੪॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ नबे चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३९०॥६९५४॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਬਰਬਰੀਨ​ਕੋ​ਦੇਸ​ਬਸਤ​ਜਹ​॥​
ਜਿਥੇ ਬਰਬਰੀਨ ਨਾਂ ਦਾ ਦੇਸ ਆਬਾਦ ਸੀ,
बरबरीन को देस बसत जह ॥
ਬਰਬਰ​ਪੁਰ​ਇਕ​ਨਗਰ​ਹੁਤੋ​ਤਹ​॥​
ਉਥੇ ਬਰਬਰ ਪੁਰ ਨਾਂ ਦਾ ਨਗਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
बरबर पुर इक नगर हुतो तह ॥
ਅਫਕਨ​ਸੇਰ​ਤਹਾ​ਕਾ​ਰਾਜਾ​॥​
ਅਫਕਨ (ਅਫ਼ਗ਼ਨ) ਸ਼ੇਰ ਨਾਂ ਦਾ ਉਥੋਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
अफकन सेर तहा का राजा ॥
ਜਿਹ​ਸਮਾਨ​ਬਿਧਿ​ਦੁਤਿਯ​ਨ​ਸਾਜਾ​॥੧॥​
ਉਸ ਵਰਗਾ ਵਿਧਾਤਾ ਨੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ॥੧॥
जिह समान बिधि दुतिय न साजा ॥१॥
ਪੀਰ​ਮੁਹੰਮਦ​ਤਹ​ਇਕ​ਕਾਜੀ​॥​
ਉਥੇ ਪੀਰ ਮੁਹੰਮਦ ਨਾਂ ਦਾ ਕਾਜ਼ੀ ਸੀ,
पीर मुहंमद तह इक काजी ॥
ਦੇਹ​ਕੁਰੂਪ​ਨਾਥ​ਜਿਹ​ਸਾਜੀ​॥​
ਜਿਸ ਦਾ ਸ਼ਰੀਰ ਵਿਧਾਤਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕੁਰੂਪ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
देह कुरूप नाथ जिह साजी ॥
ਧਾਮ​ਖਾਤਿਮਾ​ਬਾਨੋ​ਨਾਰੀ​॥​
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਖ਼ਾਤਿਮਾ ਬਾਨੋ ਨਾਂ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਸੀ,
धाम खातिमा बानो नारी ॥
ਜਿਹ​ਸਮਾਨ​ਨਹਿ​ਰਾਜ​ਦੁਲਾਰੀ​॥੨॥​
ਜਿਸ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ॥੨॥
जिह समान नहि राज दुलारी ॥२॥
ਸੋਰਠਾ​॥​
ਸੋਰਠਾ:
सोरठा ॥
ਸੁੰਦਰ​ਤਾ​ਕੀ​ਨਾਰਿ​ਅਤਿ​ਕੁਰੂਪ​ਕਾਜੀ​ਰਹੈ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸੀ ਪਰ ਕਾਜ਼ੀ (ਆਪ) ਬਹੁਤ ਕੁਰੂਪ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
सुंदर ता की नारि अति कुरूप काजी रहै ॥
ਤਬ​ਤਿਨ​ਕਿਯਾ​ਬਿਚਾਰਿ​ਕਿਹ​ਬਿਧਿ​ਬਧ​ਯਾ​ਕੌ​ਕਰੋ​॥੩॥​
ਤਦ ਉਸ (ਇਸਤਰੀ) ਨੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਕਿਵੇਂ ਬਧ ਕੀਤਾ ਜਾਏ ॥੩॥
तब तिन किया बिचारि किह बिधि बध या कौ करो ॥३॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸਾਹ​ਪੁਤ੍ਰ​ਤਿਹ​ਪੁਰ​ਇਕ​ਆਯੋ​॥​
ਉਸ ਨਗਰ ਵਿਚ ਇਕ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਇਆ।
साह पुत्र तिह पुर इक आयो ॥
ਬਾਕੇ​ਰਾਇ​ਸਰੂਪ​ਸਵਾਯੋ​॥​
(ਉਸ) ਬਾਂਕੇ ਰਾਇ ਦਾ ਸਰੂਪ ਬਹੁਤ ਅਧਿਕ ਸੁੰਦਰ ਸੀ।
बाके राइ सरूप सवायो ॥
ਕਾਜੀ​ਕੀ​ਇਸਤ੍ਰੀ​ਤਿਹ​ਲਹਾ​॥​
ਕਾਜ਼ੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ
काजी की इसत्री तिह लहा ॥
ਬਰੌ​ਇਸੀ​ਕਹ​ਚਿਤ​ਯੌ​ਕਹਾ​॥੪॥​
ਅਤੇ ਚਿਤ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਸੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਜਾਏ ॥੪॥
बरौ इसी कह चित यौ कहा ॥४॥
ਮੁਸਲਮਾਨ​ਬਹੁ​ਧਾਮ​ਬੁਲਾਵਤ​॥​
(ਉਹ) ਬਹੁਤ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਸੀ
मुसलमान बहु धाम बुलावत ॥