GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1336
Display Settings
Translations
ਪਤੀਬ੍ਰਤਾ​ਨਾਰੀ​ਕਹ​ਜਾਨ੍ਯੋ​॥​
ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਪਤਿਬ੍ਰਤਾ ਸਮਝਣ ਲਗਾ।
पतीब्रता नारी कह जान्यो ॥
ਸਿਰ​ਪਰ​ਧਰਿ​ਪਲਕਾ​ਪਰ​ਨਚਾ​॥​
ਸਿਰ ਉਤੇ ਮੰਜੀ ਨੂੰ ਚੁਕ ਕੇ ਨਚਣ ਲਗਾ।
सिर पर धरि पलका पर नचा ॥
ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਜਾਰਿ​ਨਾਰਿ​ਜੁਤ​ਬਚਾ​॥੯॥​
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਰ ਨਾਰੀ ਸਮੇਤ ਬਚ ਗਿਆ ॥੯॥
इह बिधि जारि नारि जुत बचा ॥९॥
ਇਤਿ​ਸ੍ਰੀ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਪਖ੍ਯਾਨੇ​ਤ੍ਰਿਯਾ​ਚਰਿਤ੍ਰੇ​ਮੰਤ੍ਰੀ​ਭੂਪ​ਸੰਬਾਦੇ​ਤੀਨ​ਸੌ​ਤਿਰਾਸੀ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਸਮਾਪਤਮ​ਸਤੁ​ਸੁਭਮ​ਸਤੁ​॥੩੮੩॥੬੮੭੨॥ਅਫਜੂੰ॥​
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਵਾਦ ਦੇ ੩੮੩ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੮੩॥੬੮੭੨॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ तिरासी चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३८३॥६८७२॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸਦਾ​ਸਿੰਘ​ਇਕ​ਭੂਪ​ਮਹਾ​ਮਨਿ​॥​
ਸਦਾ ਸਿੰਘ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਉਦਾਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
सदा सिंघ इक भूप महा मनि ॥
ਸਦਾਪੁਰੀ​ਜਾ​ਕੀ​ਪਛਿਮ​ਭਨਿ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਸਦਾਪੁਰੀ (ਨਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ) ਪੱਛਮ ਵਿਚ ਦਸੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
सदापुरी जा की पछिम भनि ॥
ਸ੍ਰੀ​ਸੁਲੰਕ​ਦੇ​ਤਾ​ਕੀ​ਨਾਰੀ​॥​
ਸੁਲੰਕ ਦੇ (ਦੇਈ) ਉਸ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਸੀ।
स्री सुलंक दे ता की नारी ॥
ਜਨੁਕ​ਚੰਦ੍ਰ​ਤੇ​ਚੀਰਿ​ਨਿਕਾਰੀ​॥੧॥​
(ਉਹ ਇਤਨੀ ਸੁੰਦਰ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਕਢੀ ਹੋਵੇ ॥੧॥
जनुक चंद्र ते चीरि निकारी ॥१॥
ਤਹ​ਇਕ​ਹੋਤ​ਸਾਹ​ਧਨਵਾਨਾ​॥​
ਉਥੇ ਇਕ ਧਨਵਾਨ ਸ਼ਾਹ ਸੀ,
तह इक होत साह धनवाना ॥
ਨਿਰਧਨ​ਕਰਿ​ਡਾਰਿਯੋ​ਭਗਵਾਨਾ​॥​
ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਗ਼ਰੀਬ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
निरधन करि डारियो भगवाना ॥
ਅਧਿਕ​ਚਤੁਰਿ​ਤਾ​ਕੀ​ਇਕ​ਨਾਰੀ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਇਕ ਬਹੁਤ ਚਾਲਾਕ ਇਸਤਰੀ ਸੀ।
अधिक चतुरि ता की इक नारी ॥
ਤਿਨ​ਤਾ​ਸੌ​ਇਹ​ਭਾਤਿ​ਉਚਾਰੀ​॥੨॥​
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ॥੨॥
तिन ता सौ इह भाति उचारी ॥२॥
ਕਰਿ​ਹੌ​ਬਹੁਰਿ​ਤੁਮੈ​ਧਨਵੰਤਾ​॥​
ਜੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀਤੀ
करि हौ बहुरि तुमै धनवंता ॥
ਕ੍ਰਿਪਾ​ਕਰੈ​ਜੋ​ਸ੍ਰੀ​ਭਗਵੰਤਾ​॥​
ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਧਨਵਾਨ ਬਣਾ ਦਿਆਂਗੀ।
क्रिपा करै जो स्री भगवंता ॥
ਆਪਨ​ਭੇਸ​ਪੁਰਖ​ਕੋ​ਧਾਰੋ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਆਪਣਾ ਭੇਸ ਪੁਰਸ਼ ਦਾ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ
आपन भेस पुरख को धारो ॥
ਰਾਜ​ਬਾਟ​ਪਰ​ਹਾਟ​ਉਸਾਰੋ​॥੩॥​
ਅਤੇ ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਉਤੇ ਦੁਕਾਨ ਬਣਾ ਲਈ ॥੩॥
राज बाट पर हाट उसारो ॥३॥
ਏਕਨ​ਦਰਬ​ਉਧਾਰੋ​ਦਿਯੋ​॥​
ਉਹ ਇਕਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਉਧਾਰ ਦਿੰਦੀ
एकन दरब उधारो दियो ॥
ਏਕਨ​ਤੇ​ਰਾਖਨ​ਹਿਤ​ਲਿਯੋ​॥​
ਅਤੇ ਇਕਨਾਂ ਤੋਂ ਰਖਣ ਲਈ ਲੈਂਦੀ।
एकन ते राखन हित लियो ॥
ਅਧਿਕ​ਆਪਨੀ​ਪਤਿਹਿ​ਚਲਾਯੋ​॥​
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਹੁਤ ਪਤਿ (ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ, ਸਾਖ) ਬਣਾ ਲਈ।
अधिक आपनी पतिहि चलायो ॥
ਜਹ​ਤਹ​ਸਕਲ​ਧਨਿਨ​ਸੁਨਿ​ਪਾਯੋ​॥੪॥​
(ਇਹ ਗੱਲ) ਜਿਥੇ ਕਿਥੇ ਧਨਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸੁਣ ਲਈ ॥੪॥
जह तह सकल धनिन सुनि पायो ॥४॥
ਸੋਫੀ​ਸੂਮ​ਸਾਹ​ਇਕ​ਤਹਾ​॥​
ਉਥੇ ਇਕ ਕੰਜੂਸ ਸੋਫ਼ੀ (ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰ) ਸ਼ਾਹ ਸੀ
सोफी सूम साह इक तहा ॥
ਜਾ​ਕੇ​ਘਰ​ਸੁਨਿਯਤ​ਧਨ​ਮਹਾ​॥​
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਬਹੁਤ ਅਧਿਕ ਧਨ ਸੁਣੀਂਦਾ ਸੀ।
जा के घर सुनियत धन महा ॥
ਸੁਤ​ਤ੍ਰਿਯ​ਕੋ​ਨਹਿ​ਕਰਤ​ਬਿਸ੍ਵਾਸਾ​॥​
(ਉਹ) ਪੁੱਤਰ, ਇਸਤਰੀ ਆਦਿ ਕਿਸੇ ਉਤੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ
सुत त्रिय को नहि करत बिस्वासा ॥
ਰਾਖਤ​ਦਰਬ​ਆਪਨੇ​ਪਾਸਾ​॥੫॥​
ਅਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਖਦਾ ਸੀ ॥੫॥
राखत दरब आपने पासा ॥५॥
ਸਾਹ​ਸੁਈ​ਤਿਹ​ਨਾਰਿ​ਤਕਾਯੋ​॥​
ਉਸ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ
साह सुई तिह नारि तकायो ॥
ਅਧਿਕ​ਪ੍ਰੀਤ​ਕਰਿ​ਤਾਹਿ​ਬੁਲਾਯੋ​॥​
ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੇਮ ਜਤਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
अधिक प्रीत करि ताहि बुलायो ॥
ਤ੍ਰਿਯ​ਸੁਤ​ਮਾਲ​ਕਹਾ​ਤਵ​ਖੈ​ਹੈ​॥​
ਕਹਿਣ ਲਗੀ ਕਿ ਤੇਰੀ ਇਸਤਰੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਹੀ (ਸਾਰਾ) ਮਾਲ ਖਾ ਜਾਣਗੇ
त्रिय सुत माल कहा तव खै है ॥
ਏਕ​ਦਾਮ​ਫਿਰਿ​ਤੁਮੈ​ਨ​ਦੈ​ਹੈ​॥੬॥​
ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਇਕ ਦਾਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ ॥੬॥
एक दाम फिरि तुमै न दै है ॥६॥
ਸਾਹ​ਮਾਲ​ਕਹੂੰ​ਅਨਤ​ਰਖਾਇ​॥​
(ਇਸ ਲਈ) ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਜੀ! (ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ) ਮਾਲ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਰਖ ਦਿਓ
साह माल कहूं अनत रखाइ ॥
ਸਰਖਤ​ਤਾ​ਤੇ​ਲੇਹੁ​ਲਿਖਾਇ​॥​
ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਰਸੀਦ ('ਸਰਖਤ') ਲਿਖਵਾ ਲਵੋ।
सरखत ता ते लेहु लिखाइ ॥
ਮਾਤ​ਪੂਤ​ਕੋਈ​ਭੇਦ​ਨ​ਪਾਵੈ​॥​
ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਪਤਾ ਨਾ ਲਗੇ
मात पूत कोई भेद न पावै ॥
ਤੁਮ​ਹੀ​ਚਹਹੁ​ਤਬੈ​ਧਨ​ਆਵੈ​॥੭॥​
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਦੋਂ ਧਨ ਆ ਜਾਵੇ ॥੭॥
तुम ही चहहु तबै धन आवै ॥७॥
ਬਚਨ​ਬਹੁਰਿ​ਤਿਨ​ਸਾਹ​ਬਖਾਨੋ​॥​
ਫਿਰ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਬਚਨ ਕਿਹਾ,
बचन बहुरि तिन साह बखानो ॥
ਤੁਮ​ਤੇ​ਔਰ​ਭਲੋ​ਨਹਿ​ਜਾਨੋ​॥​
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਭਲਾ (ਮਨੁੱਖ) ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
तुम ते और भलो नहि जानो ॥
ਮੇਰੋ​ਸਕਲ​ਦਰਬੁ​ਤੈ​ਲੇਹਿ​॥​
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਧਨ ਲੈ ਲਵੋ
मेरो सकल दरबु तै लेहि ॥
ਸਰਖਤ​ਗੁਪਤ​ਮੁਝੈ​ਲਿਖਿ​ਦੇਹਿ​॥੮॥​
ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਰਸੀਦ ਲਿਖ ਦਿਓ ॥੮॥
सरखत गुपत मुझै लिखि देहि ॥८॥
ਬੀਸ​ਲਾਖ​ਤਾ​ਤੇ​ਧਨ​ਲਿਯਾ​॥​
ਉਸ ਤੋਂ ਵੀਹ ਲੱਖ (ਰੁਪੈਯੇ) ਧਨ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲਏ
बीस लाख ता ते धन लिया ॥
ਸਰਖਤ​ਏਕ​ਤਾਹਿ​ਲਿਖਿ​ਦਿਯਾ​॥​
ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਰਸੀਦ ਲਿਖੀ ਦਿੱਤੀ।
सरखत एक ताहि लिखि दिया ॥
ਬਾਜੂ​ਬੰਦ​ਬੀਚ​ਇਹ​ਰਖਿਯਹੁ​॥​
(ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ) ਇਸ (ਰਸੀਦ) ਨੂੰ ਬਾਜੂਬੰਦ ਵਿਚ ਰਖਣਾ
बाजू बंद बीच इह रखियहु ॥
ਅਵਰ​ਪੁਰਖ​ਸੌ​ਭੇਵ​ਨ​ਭਖਿਯਹੁ​॥੯॥​
ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਭੇਦ ਨਾ ਦਸਣਾ ॥੯॥
अवर पुरख सौ भेव न भखियहु ॥९॥
ਦੈ​ਧਨ​ਸਾਹ​ਜਬੈ​ਘਰ​ਗਯੋ​॥​
ਜਦ ਸ਼ਾਹ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਘਰ ਗਿਆ,
दै धन साह जबै घर गयो ॥
ਭੇਖ​ਮਜੂਰਨ​ਕੋ​ਤਿਨ​ਲਯੋ​॥​
ਤਾਂ ਉਸ (ਇਸਤਰੀ) ਨੇ ਮਜ਼ਦੂਰਨ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ।
भेख मजूरन को तिन लयो ॥
ਧਾਮ​ਤਿਸੀ​ਕੇ​ਕਿਯਾ​ਪਯਾਨਾ​॥​
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਲ ਹੀ ਚਲ ਪਈ।
धाम तिसी के किया पयाना ॥
ਭੇਦ​ਅਭੇਦ​ਤਿਨ​ਮੂੜ​ਨ​ਜਾਨਾ​॥੧੦॥​
ਉਸ ਮੂਰਖ (ਸ਼ਾਹ) ਨੇ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨਾ ਸਮਝਿਆ ॥੧੦॥
भेद अभेद तिन मूड़ न जाना ॥१०॥
ਕਹੀ​ਕਿ​ਏਕ​ਟੂਕ​ਮੁਹਿ​ਦੇਹੁ​॥​
(ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ) ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦਾ ਇਕ ਟੁਕੜਾ ਦੇਣਾ
कही कि एक टूक मुहि देहु ॥
ਪਾਨ​ਭਰਾਇਸ​ਗਰਦਨਿ​ਲੇਹੁ​॥​
ਅਤੇ ਗਰਦਨ ਉਪਰ ਪਾਣੀ ਭਰਵਾਉਣ (ਦਾ ਕੰਮ) ਲੈਣਾ।
पान भराइस गरदनि लेहु ॥
ਖਰਚ​ਜਾਨਿ​ਥੋਰੋ​ਤਿਨ​ਕਰੋ​॥​
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਥੋੜਾ ਖਰਚ ਕਰੋ।
खरच जानि थोरो तिन करो ॥