GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1335
Display Settings
Translations
ਜਾ​ਤੇ​ਨੀਦ​ਭੂਖਿ​ਸਭ​ਭਾਗੀ​॥​
ਜਿਸ ਕਰ ਕੇ (ਉਸ ਦੀ) ਨੀਂਦਰ ਅਤੇ ਭੁਖ ਚਲੀ ਗਈ।
जा ते नीद भूखि सभ भागी ॥
ਜਿਯ​ਤੇ​ਨ੍ਰਿਪ​ਰੋਗੀ​ਠਹਰਾਯੋ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਮਨ ਵਿਚ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੋਗੀ ਠਹਿਰਾਇਆ
जिय ते न्रिप रोगी ठहरायो ॥
ਊਚ​ਨੀਚ​ਸਭਹੀਨ​ਸੁਨਾਯੋ​॥੩॥​
ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਛੋਟੇ ਸਭ ਨੂੰ ਦਸ ਦਿੱਤਾ ॥੩॥
ऊच नीच सभहीन सुनायो ॥३॥
ਖੀਂਧ​ਏਕ​ਰਾਜਾ​ਪਰ​ਧਰੀ​॥​
ਇਕ ਰਜ਼ਾਈ ('ਖੀਂਧ') ਰਾਜੇ ਉਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤੀ
खींध एक राजा पर धरी ॥
ਉਰ​ਪਰ​ਰਾਖਿ​ਲੋਨ​ਕੀ​ਡਰੀ​॥​
ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਉਤੇ ਲੂਣ ਦੀ ਡਲੀ ਰਖ ਦਿੱਤੀ।
उर पर राखि लोन की डरी ॥
ਅਗਨਿ​ਸਾਥ​ਤਿਹ​ਅਧਿਕ​ਤਪਾਈ​॥​
(ਫਿਰ) ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤਪਾਇਆ,
अगनि साथ तिह अधिक तपाई ॥
ਜੋ​ਕਰ​ਸਾਥ​ਛੁਈ​ਨਹਿ​ਜਾਈ​॥੪॥​
ਜੋ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੋਹੀ ਤਕ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ॥੪॥
जो कर साथ छुई नहि जाई ॥४॥
ਚਾਰੋ​ਓਰ​ਦਾਬਿ​ਅਸ​ਲਿਯਾ​॥​
(ਉਸ ਨੂੰ) ਚੌਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਬ ਲਿਆ
चारो ओर दाबि अस लिया ॥
ਮੁਖ​ਤੇ​ਤਾਹਿ​ਨ​ਬੋਲਨ​ਦਿਯਾ​॥​
ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬੋਲਣ ਤਕ ਨਾ ਦਿੱਤਾ।
मुख ते ताहि न बोलन दिया ॥
ਤਬ​ਹੀ​ਤਜਾ​ਗਏ​ਜਬ​ਪ੍ਰਾਨਾ​॥​
ਤਦ ਹੀ (ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ) ਛਡਿਆ, ਜਦ (ਉਸ ਦੇ) ਪ੍ਰਾਣ ਨਿਕਲ ਗਏ।
तब ही तजा गए जब प्राना ॥
ਭੇਦ​ਪੁਰਖ​ਦੂਸਰੇ​ਨ​ਜਾਨਾ​॥੫॥​
ਪਰ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਪੁਰਸ਼ ਨੇ ਭੇਦ ਤਕ ਨਾ ਜਾਣਿਆ ॥੫॥
भेद पुरख दूसरे न जाना ॥५॥
ਇਤਿ​ਸ੍ਰੀ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਪਖ੍ਯਾਨੇ​ਤ੍ਰਿਯਾ​ਚਰਿਤ੍ਰੇ​ਮੰਤ੍ਰੀ​ਭੂਪ​ਸੰਬਾਦੇ​ਤੀਨ​ਸੌ​ਬਿਆਸੀ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਸਮਾਪਤਮ​ਸਤੁ​ਸੁਭਮ​ਸਤੁ​॥੩੮੨॥੬੮੬੩॥ਅਫਜੂੰ॥​
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਵਾਦ ਦੇ ੩੮੨ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੮੨॥੬੮੬੩॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ बिआसी चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३८२॥६८६३॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸੁਨਹੁ​ਚਰਿਤ​ਇਕ​ਅਵਰ​ਨਰੇਸਾ​॥​
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਕ ਹੋਰ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸੁਣੋ।
सुनहु चरित इक अवर नरेसा ॥
ਨ੍ਰਿਪ​ਇਕ​ਝਾਰਖੰਡ​ਕੇ​ਦੇਸਾ​॥​
ਝਾਰਖੰਡ ਦੇਸ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।
न्रिप इक झारखंड के देसा ॥
ਕੋਕਿਲ​ਸੈਨ​ਤਵਨ​ਕੋ​ਨਾਮਾ​॥​
ਕੋਕਿਲ ਸੈਨ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸੀ।
कोकिल सैन तवन को नामा ॥
ਮਤੀ​ਕੋਕਿਲਾ​ਵਾ​ਕੀ​ਬਾਮਾ​॥੧॥​
ਕੋਕਿਲਾ ਮਤੀ ਉਸ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਸੀ ॥੧॥
मती कोकिला वा की बामा ॥१॥
ਬਦਲੀ​ਰਾਮ​ਸਾਹ​ਸੁਤ​ਇਕ​ਤਹ​॥​
ਉਥੇ ਬਦਲੀ ਰਾਮ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
बदली राम साह सुत इक तह ॥
ਜਿਹ​ਸਮ​ਸੁੰਦਰ​ਕਹੂੰ​ਨ​ਜਗ​ਮਹ​॥​
ਉਸ ਵਰਗਾ ਜਗਤ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
जिह सम सुंदर कहूं न जग मह ॥
ਦ੍ਰਿਗ​ਭਰਿ​ਤਾਹਿ​ਬਿਲੋਕਾ​ਜਬ​ਹੀ​॥​
ਰਾਣੀ ਨੇ ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਿਆ,
द्रिग भरि ताहि बिलोका जब ही ॥
ਰਾਨੀ​ਭਈ​ਕਾਮ​ਬਸਿ​ਤਬ​ਹੀ​॥੨॥​
ਤਦ ਹੀ ਕਾਮ ਵਸ ਹੋ ਗਈ ॥੨॥
रानी भई काम बसि तब ही ॥२॥
ਕਾਮ​ਭੋਗ​ਤਿਹ​ਸਾਥ​ਕਮਾਵੈ​॥​
(ਉਹ) ਉਸ ਨਾਲ ਕਾਮ-ਭੋਗ ਕਰਦੀ ਸੀ।
काम भोग तिह साथ कमावै ॥
ਮੂੜ​ਨਾਰਿ​ਨਹਿ​ਹ੍ਰਿਦੈ​ਲਜਾਵੈ​॥​
ਮੂਰਖ ਇਸਤਰੀ (ਜ਼ਰਾ ਜਿੰਨੀ ਵੀ) ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਲਜਾਂਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
मूड़ नारि नहि ह्रिदै लजावै ॥
ਜਬ​ਰਾਜੈ​ਇਹ​ਬਾਤ​ਪਛਾਨੀ​॥​
ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਿਆ,
जब राजै इह बात पछानी ॥
ਚਿਤ​ਮਹਿ​ਧਰੀ​ਨ​ਪ੍ਰਗਟ​ਬਖਾਨੀ​॥੩॥​
ਤਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਰਖ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਦਸੀ ॥੩॥
चित महि धरी न प्रगट बखानी ॥३॥
ਆਧੀ​ਰੈਨਿ​ਹੋਤ​ਭੀ​ਜਬ​ਹੀ​॥​
ਜਦ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਹੋ ਗਈ,
आधी रैनि होत भी जब ही ॥
ਰਾਜਾ​ਦੁਰਾ​ਖਾਟ​ਤਰ​ਤਬ​ਹੀ​॥​
ਤਦ ਰਾਜਾ ਮੰਜੀ ਹੇਠ ਲੁਕ ਗਿਆ।
राजा दुरा खाट तर तब ही ॥
ਰਾਨੀ​ਭੇਦ​ਨ​ਵਾ​ਕੋ​ਪਾਯੋ​॥​
ਰਾਣੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਿਆ
रानी भेद न वा को पायो ॥
ਬੋਲਿ​ਜਾਰ​ਕੌ​ਨਿਕਟ​ਬੁਲਾਯੋ​॥੪॥​
ਅਤੇ ਯਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੁਲਾ ਲਿਆ ॥੪॥
बोलि जार कौ निकट बुलायो ॥४॥
ਰੁਚਿ​ਭਰਿ​ਭੋਗ​ਤਵਨ​ਸੌ​ਕਰਾ​॥​
ਉਸ (ਯਾਰ) ਨਾਲ ਮਨ-ਇਛਿਤ ਭੋਗ ਕੀਤਾ।
रुचि भरि भोग तवन सौ करा ॥
ਖਾਟ​ਤਰੇ​ਰਾਜਾ​ਲਹਿ​ਪਰਾ​॥​
(ਇਸ ਸਮੇਂ) ਮੰਜੀ ਹੇਠਾਂ ਲੁਕਿਆ ਰਾਜਾ ਦਿਸ ਪਿਆ।
खाट तरे राजा लहि परा ॥
ਅਧਿਕ​ਨਾਰਿ​ਮਨ​ਮਹਿ​ਡਰ​ਪਾਈ​॥​
ਰਾਣੀ ਮਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਈ
अधिक नारि मन महि डर पाई ॥
ਕਰੌ​ਦੈਵ​ਅਬ​ਕਵਨ​ਉਪਾਈ​॥੫॥​
(ਅਤੇ ਸੋਚਣ ਲਗੀ) ਹੇ ਦੈਵ! ਹੁਣ ਕੀ ਉਪਾ ਕਰਾਂ ॥੫॥
करौ दैव अब कवन उपाई ॥५॥
ਸੁਨੁ​ਮੂਰਖ​ਤੈ​ਬਾਤ​ਨ​ਪਾਵੈ​॥​
(ਫਿਰ ਕਹਿਣ ਲਗੀ) ਹੇ ਮੂਰਖ! ਸੁਣ, ਤੂੰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
सुनु मूरख तै बात न पावै ॥
ਨ੍ਰਿਪ​ਨਾਰੀ​ਕਹ​ਹਾਥ​ਲਗਾਵੈ​॥​
ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
न्रिप नारी कह हाथ लगावै ॥
ਸੁੰਦਰਿ​ਸੁਘਰਿ​ਜੈਸੇ​ਮੁਰ​ਰਾਜਾ​॥​
ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮੇਰਾ ਰਾਜਾ ਸੁਘੜ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ,
सुंदरि सुघरि जैसे मुर राजा ॥
ਤੈਸੋ​ਦੁਤਿਯ​ਨ​ਬਿਧਨਾ​ਸਾਜਾ​॥੬॥​
ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਵਿਧਾਤਾ ਨੇ ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ॥੬॥
तैसो दुतिय न बिधना साजा ॥६॥
ਅੜਿਲ​॥​
ਅੜਿਲ:
अड़िल ॥
ਜੋ​ਪਰ​ਨਰ​ਕਹ​ਪਿਯ​ਬਿਨੁ​ਨਾਰਿ​ਨਿਹਾਰਈ​॥​
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪਰਾਏ ਮਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ,
जो पर नर कह पिय बिनु नारि निहारई ॥
ਮਹਾ​ਨਰਕ​ਮਹਿ​ਤਾਹਿ​ਬਿਧਾਤਾ​ਡਾਰਈ​॥​
ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧਾਤਾ ਮਹਾਨ ਨਰਕ ਵਿਚ ਸੁਟਦਾ ਹੈ।
महा नरक महि ताहि बिधाता डारई ॥
ਨਿਜੁ​ਪਤਿ​ਸੁੰਦਰ​ਛਾਡਿ​ਨ​ਤੁਮਹਿ​ਨਿਹਾਰਿਹੌ​॥​
(ਮੈਂ) ਆਪਣਾ ਸੁੰਦਰ ਪਤੀ ਛਡ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ
निजु पति सुंदर छाडि न तुमहि निहारिहौ ॥
ਹੋ​ਨਿਜੁ​ਕੁਲ​ਕੀ​ਤਜਿ​ਕਾਨਿ​ਨ​ਧਰਮਹਿ​ਟਾਰਿਹੌ​॥੭॥​
ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਦੀ ਅਣਖ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛਡਦੀ ॥੭॥
हो निजु कुल की तजि कानि न धरमहि टारिहौ ॥७॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਜੈਸੋ​ਅਤਿ​ਸੁੰਦਰ​ਮੇਰੋ​ਬਰ​॥​
ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਸੁੰਦਰ ਹੈ,
जैसो अति सुंदर मेरो बर ॥
ਤੁਹਿ​ਵਾਰੌ​ਵਾ​ਕੇ​ਇਕ​ਪਗ​ਪਰ​॥​
ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ (ਮੈਂ) ਉਸ ਦੇ ਇਕ ਪੈਰ ਤੋਂ ਵਾਰ ਦਿਆਂ।
तुहि वारौ वा के इक पग पर ॥
ਤਿਹ​ਤਜਿ​ਤੁਹਿ​ਕੈਸੇ​ਹੂੰ​ਨ​ਭਜਿ​ਹੋਂ​॥​
ਉਸ ਨੂੰ ਛਡ ਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਰਮਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ
तिह तजि तुहि कैसे हूं न भजि हों ॥
ਲੋਕ​ਲਾਜ​ਕੁਲ​ਕਾਨਿ​ਨ​ਤਜਿ​ਹੋਂ​॥੮॥​
ਅਤੇ ਲੋਕ ਲਾਜ ਅਤੇ ਕੁਲ ਦੀ ਅਣਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛਡ ਸਕਦੀ ॥੮॥
लोक लाज कुल कानि न तजि हों ॥८॥
ਸੁਨਤ​ਬਚਨ​ਮੂਰਖ​ਹਰਖਾਨ੍ਰਯੋ​॥​
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੂਰਖ (ਰਾਜਾ) ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ
सुनत बचन मूरख हरखान्रयो ॥