ਜਾਹਿਤ੍ਰਿਹਾਟਕਪੁਰੀਬਖਾਨੈ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਹਾਟਕ ਪੁਰੀ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ
जाहि त्रिहाटक पुरी बखानै ॥
ਦਾਨਵਦੇਵਜਛਸਭਜਾਨੈ॥੧॥
ਅਤੇ ਦੈਂਤ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ॥੧॥
दानव देव जछ सभ जानै ॥१॥
ਸ੍ਰੀਮਹਬੂਬਮਤੀਤਿਹਨਾਰੀ॥
ਮਹਬੂਬ ਮਤੀ ਉਸ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਸੀ
स्री महबूब मती तिह नारी ॥
ਜਿਹਸਮਸੁੰਦਰਿਕਹੂੰਨਕੁਮਾਰੀ॥
ਜਿਸ ਵਰਗੀ ਸੁੰਦਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੁਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
जिह सम सुंदरि कहूं न कुमारी ॥
ਦੁਤਿਯਨਾਰਿਮ੍ਰਿਦੁਹਾਸਮਤੀਤਿਹ॥
ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਇਸਤਰੀ ਮ੍ਰਿਦੁਹਾਸ ਮਤੀ ਸੀ
दुतिय नारि म्रिदुहास मती तिह ॥
ਨਹਿਸਸਿਸਮਕਹਿਯਤਆਨਨਜਿਹ॥੨॥
ਜਿਸ ਦੇ ਮੁਖ ਦੇ ਸਮਾਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ॥੨॥
नहि ससि सम कहियत आनन जिह ॥२॥
ਸ੍ਰੀਮਹਬੂਬਮਤੀਤਨਨ੍ਰਿਪਰਤਿ॥
ਮਹਬੂਬ ਮਤੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਸੀ।
स्री महबूब मती तन न्रिप रति ॥
ਦੁਤਿਯਨਾਰਿਪਰਨਹਿਆਨਨਮਤਿ॥
ਪਰ ਦੂਜੀ ਇਸਤਰੀ ਵਲ ਮੂੰਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
दुतिय नारि पर नहि आनन मति ॥
ਅਧਿਕਭੋਗਤਿਹਸਾਥਕਮਾਯੋ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਉਸ (ਮਹਬੂਬ ਮਤੀ) ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਭੋਗ ਕੀਤਾ
अधिक भोग तिह साथ कमायो ॥
ਏਕਪੁਤ੍ਰਤਾਤੇਉਪਜਾਯੋ॥੩॥
ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ॥੩॥
एक पुत्र ता ते उपजायो ॥३॥
ਦੁਤਿਯਨਾਰਿਤੇਸਾਥਨਪ੍ਰੀਤਾ॥
(ਉਸ ਦੀ) ਦੂਜੀ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।
दुतिय नारि ते साथ न प्रीता ॥
ਤਾਹਿਨਬੀਚਲ੍ਯਾਵਤਚੀਤਾ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਚਿਤ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਸੀ।
ताहि न बीच ल्यावत चीता ॥
ਸੁਤਵੰਤੀਇਕਪੁਨਿਪਤਿਪ੍ਰੀਤ॥
(ਮਹਬੂਬ ਮਤੀ) ਇਕ ਪੁੱਤਰਵਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਪਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤ ਸੀ।
सुतवंती इक पुनि पति प्रीत ॥
ਅਵਰਤ੍ਰਿਯਹਿਲ੍ਯਾਵਤਨਹਿਚੀਤ॥੪॥
(ਇਸ ਲਈ) ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਚਿਤ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੀ ਸੀ ॥੪॥
अवर त्रियहि ल्यावत नहि चीत ॥४॥
ਦੁਤਿਯਨਾਰਿਤਬਅਧਿਕਰਿਸਾਈ॥
(ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਸ ਸਲੂਕ ਕਰ ਕੇ) ਦੂਜੀ ਇਸਤਰੀ ਤਦ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਈ
दुतिय नारि तब अधिक रिसाई ॥
ਏਕਘਾਤਕੀਬਾਤਬਨਾਈ॥
ਅਤੇ ਇਕ ਛਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
एक घात की बात बनाई ॥
ਸਿਸਕੀਗੁਦਾਗੋਖਰੂਦਿਯਾ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਬੱਚੇ ਦੀ ਗੁਦਾ ਵਿਚ ਭਖੜਾ ('ਗੋਖਰੂ') ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
सिस की गुदा गोखरू दिया ॥
ਤਾਤੇਅਧਿਕਦੁਖਿਤਤਿਹਕਿਯਾ॥੫॥
ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ ॥੫॥
ता ते अधिक दुखित तिह किया ॥५॥
ਬਾਲਕਅਧਿਕਦੁਖਾਤੁਰਭਯੋ॥
ਬਾਲਕ ਦੁਖ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਆਤੁਰ ਹੋ ਗਿਆ
बालक अधिक दुखातुर भयो ॥
ਰੋਵਤਧਾਮਮਾਤਕੇਗਯੋ॥
ਅਤੇ ਰੋਂਦਾ ਹੋਇਆ ਮਾਂ ਦੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ।
रोवत धाम मात के गयो ॥
ਨਿਰਖਿਤਾਤਮਾਤਾਦੁਖਪਾਯੋ॥
ਪੁੱਤਰ ('ਤਾਤ') ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਾਤਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਈ
निरखि तात माता दुख पायो ॥
ਭਲੀਭਲੀਧਾਯਾਨਮੰਗਾਯੋ॥੬॥
ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਈਆਂ ਮੰਗਵਾਈਆਂ ॥੬॥
भली भली धायान मंगायो ॥६॥
ਇਹਚਰਿਤ੍ਰਬਾਲਹਿਦੁਖਦਿਯੋ॥
ਇਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਨਾਲ (ਬੱਚੇ ਦੀ) ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਦੁਖ ਦਿੱਤਾ
इह चरित्र बालहि दुख दियो ॥
ਆਪਨਭੇਸਧਾਇਕੋਕਿਯੋ॥
ਅਤੇ ਆਪ ਦਾਈ ਦਾ ਭੇਸ ਵਟਾਇਆ।
आपन भेस धाइ को कियो ॥
ਕਿਯਾਸਵਤਿਕੇਧਾਮਪਯਾਨਾ॥
(ਫਿਰ) ਸੌਂਕਣ ਦੇ ਘਰ ਗਈ।
किया सवति के धाम पयाना ॥
ਭੇਦਨਾਰਿਕਿਨਹੂੰਨਪਛਾਨਾ॥੭॥
ਪਰ ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਭੇਦ ਕਿਸੇ ਨਾ ਸਮਝਿਆ ॥੭॥
भेद नारि किनहूं न पछाना ॥७॥
ਔਖਧਏਕਹਾਥਮੈਲਈ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਇਕ ਦਵਾਈ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲਈ।
औखध एक हाथ मै लई ॥
ਸਿਸੁਕੀਪ੍ਰਥਮਮਾਤਕੌਦਈ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
सिसु की प्रथम मात कौ दई ॥
ਬਰੀਖਾਤਰਾਨੀਮਰਿਗਈ॥
ਗੋਲੀ ('ਬਰੀ') ਖਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਰਾਣੀ ਮਰ ਗਈ।
बरी खात रानी मरि गई ॥
ਸ੍ਵਛਸੁਘਰਿਰਾਨੀਫਿਰਿਅਈ॥੮॥
(ਉਹ) ਸਵੱਛ ਅਤੇ ਸੁਘੜ ਰਾਣੀ ਫਿਰ ਘਰ ਆ ਗਈ ॥੮॥
स्वछ सुघरि रानी फिरि अई ॥८॥
ਨਿਜੁਗ੍ਰਿਹਆਇਭੇਸਨ੍ਰਿਪਤ੍ਰਿਯਧਰਿ॥
ਉਸ ਨੇ ਘਰ ਆ ਕੇ ਰਾਣੀ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ
निजु ग्रिह आइ भेस न्रिप त्रिय धरि ॥
ਜਾਤਿਭਈਅਪਨੀਸਵਿਤਨਘਰ॥
ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੌਂਕਣ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ।
जाति भई अपनी सवितन घर ॥
ਸਿਸੁਕੋਕਾਢਿਗੋਖਰੂਡਾਰੋ॥
ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਭਖੜਾ ਕਢ ਦਿੱਤਾ।
सिसु को काढि गोखरू डारो ॥
ਤਾਹਿਸੁਘਰਿਤਿਹਸੁਤਕਰਿਪਾਰੋ॥੯॥
ਤਦ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਉਸ ਸੁਘੜ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਕਰ ਕੇ ਪਾਲਿਆ ॥੯॥
ताहि सुघरि तिह सुत करि पारो ॥९॥
ਇਹਛਲਸੋਸਵਤਿਨਕਹਮਾਰਾ॥
ਇਸ ਛਲ ਨਾਲ (ਉਸ ਨੇ) ਸੌਂਕਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ
इह छल सो सवतिन कह मारा ॥
ਸਿਸਹੁਜਾਨਿਸੁਤਲਿਯੋਉਬਾਰਾ॥
ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਜਾਣ ਕੇ ਪਾਲਿਆ।
सिसहु जानि सुत लियो उबारा ॥
ਨ੍ਰਿਪਹਸੰਗਪੁਨਿਕਰਿਲਿਯਪ੍ਯਾਰਾ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰ ਲਿਆ।
न्रिपह संग पुनि करि लिय प्यारा ॥
ਭੇਦਅਭੇਦਨਕਿਨੂੰਬਿਚਾਰਾ॥੧੦॥
ਪਰ ਇਸ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਿਆ ॥੧੦॥
भेद अभेद न किनूं बिचारा ॥१०॥
ਇਤਿਸ੍ਰੀਚਰਿਤ੍ਰਪਖ੍ਯਾਨੇਤ੍ਰਿਯਾਚਰਿਤ੍ਰੇਮੰਤ੍ਰੀਭੂਪਸੰਬਾਦੇਤੀਨਸੌਅਠਹਤਰਿਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪਤਮਸਤੁਸੁਭਮਸਤੁ॥੩੭੮॥੬੮੧੮॥ਅਫਜੂੰ॥
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਵਾਦ ਦੇ ੩੭੮ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੭੮॥੬੮੧੮॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ अठहतरि चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३७८॥६८१८॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸੁਨਰਾਜਾਇਕਔਰਪ੍ਰਸੰਗਾ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸੰਗ ਸੁਣੋ,
सुन राजा इक और प्रसंगा ॥
ਜਿਹਬਿਧਿਭਯੋਨਰੇਸੁਰਸੰਗਾ॥
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।
जिह बिधि भयो नरेसुर संगा ॥
ਮ੍ਰਿਦੁਲਾਦੇਤਿਹਨਾਰਿਭਨਿਜੈ॥
ਮ੍ਰਿਦੁਲਾ ਦੇ (ਦੇਈ) ਉਸ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਅਖਵਾਉਂਦੀ ਸੀ।
म्रिदुला दे तिह नारि भनिजै ॥
ਇੰਦ੍ਰਚੰਦ੍ਰਪਟਤਰਤਿਹਦਿਜੈ॥੧॥
ਉਸ ਦੀ ਉਪਮਾ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ॥੧॥
इंद्र चंद्र पटतर तिह दिजै ॥१॥
ਅੜਿਲ॥
ਅੜਿਲ:
अड़िल ॥
ਸ੍ਰੀਸੁਪ੍ਰਭਾਦੇਤਾਕੀਸੁਤਾਬਖਾਨਿਯੈ॥
ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਦੇ (ਦੇਈ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
स्री सुप्रभा दे ता की सुता बखानियै ॥
ਮਹਾਸੁੰਦਰੀਲੋਕਚਤੁਰਦਸਜਾਨਿਯੈ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਸੁੰਦਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
महा सुंदरी लोक चतुरदस जानियै ॥
ਜੋਸਹਚਰਿਤਾਕੌਭਰਿਨੈਨਨਿਹਾਰਹੀ॥
ਜੋ ਸਖੀ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀ ਸੀ,
जो सहचरि ता कौ भरि नैन निहारही ॥
ਹੋਪਰੀਪਦੁਮਨੀਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਸੁਵਾਹਿਬਿਚਾਰਹੀ॥੨॥
ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰੀ ਜਾਂ ਪਦਮਨੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦੀ ਸੀ ॥੨॥
हो परी पदुमनी प्रक्रित सु वाहि बिचारही ॥२॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਹਾਟਕਪੁਰਤਿਨਕੋਦਿਸਿਦਛਿਨ॥
ਉਸ ਦਾ ਹਾਟਕਪੁਰ (ਨਗਰ) ਦੱਖਣ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਸੀ
हाटकपुर तिन को दिसि दछिन ॥
ਰਾਜਕਰਤਤੇਤਹਾਬਿਚਛਨ॥
ਜਿਥੇ ਉਹ ਸਿਆਣਾ (ਰਾਜਾ) ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
राज करत ते तहा बिचछन ॥
ਤਿਹਪੁਰਏਕਸਾਹਕੋਪੁਤ੍ਰ॥
ਉਸ ਨਗਰ ਵਿਚ ਇਕ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ (ਰਹਿੰਦਾ) ਸੀ।
तिह पुर एक साह को पुत्र ॥
ਜਨੁਕਰਿਬਿਧਨਾਠਟਾਚਰਿਤ੍ਰ॥੩॥
(ਇਤਨਾ ਸੁੰਦਰ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਵਿਧਾਤਾ ਨੇ ਇਕ ਛਲ-ਚਰਿਤ੍ਰ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ ॥੩॥
जनु करि बिधना ठटा चरित्र ॥३॥
ਬ੍ਰਯਾਘ੍ਰਕੇਤੁਤਿਹਨਾਮਕਹਿਜੈ॥
ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਬ੍ਯਾਘ੍ਰ ਕੇਤੁ ਦਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ब्रयाघ्र केतु तिह नाम कहिजै ॥
ਛਤ੍ਰਜਾਤਿਰਘੁਬੰਸਭਨਿਜੈ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਰਘੁਬੰਸ ਜਾਤਿ ਦਾ ਛਤ੍ਰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
छत्र जाति रघुबंस भनिजै ॥
ਪ੍ਰਗਟਜਾਨੁਅਵਤਾਰਅਨੰਗਾ॥
ਉਸ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਅਜਿਹਾ (ਸੁੰਦਰ) ਸ਼ਰੀਰ ਸੀ,
प्रगट जानु अवतार अनंगा ॥
ਐਸੋਸਾਹਪੁਤ੍ਰਕੋਅੰਗਾ॥੪॥
ਮਾਨੋ ਕਾਮ ਦੇਵ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ॥੪॥
ऐसो साह पुत्र को अंगा ॥४॥
ਲਾਗੀਲਗਨਤਵਨਪਰਬਾਲਾ॥
(ਉਸ) ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਲਗਨ ਉਸ ਨਾਲ ਲਗ ਗਈ।
लागी लगन तवन पर बाला ॥
ਸਖੀਪਠੀਇਕਤਹਾਰਿਸਾਲਾ॥
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਸਿਆਣੀ ਸਖੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਭੇਜਿਆ।
सखी पठी इक तहा रिसाला ॥
ਸੋਚਲਿਗਈਕੁਅਰਕੇਧਾਮਾ॥
ਉਹ ਚਲ ਕੇ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਘਰ ਗਈ
सो चलि गई कुअर के धामा ॥
ਜਿਮਿਤਿਮਿਤਾਹਿਪ੍ਰਬੋਧ੍ਰਯੋਬਾਮਾ॥੫॥
(ਅਤੇ ਉਸ) ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ॥੫॥
जिमि तिमि ताहि प्रबोध्रयो बामा ॥५॥
ਜਾਤਭਈਤਾਕਹਲੈਤਹਾ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਥੇ ਗਈ,
जात भई ता कह लै तहा ॥
ਮਾਰਗਕੁਅਰਿਬਿਲੋਕਤਜਹਾ॥
ਜਿਥੇ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ।
मारग कुअरि बिलोकत जहा ॥
ਨਿਰਖਤਨੈਨਗਰੇਲਪਟਾਈ॥
(ਉਸ ਨੂੰ) ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਗਲੇ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ
निरखत नैन गरे लपटाई ॥
ਸੇਜਾਸਨਪਰਲਿਯੋਚੜਾਈ॥੬॥
ਅਤੇ ਸੇਜ ਦੇ ਆਸਣ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ ॥੬॥
सेजासन पर लियो चड़ाई ॥६॥
ਬਹੁਬਿਧਿਕਰੀਤਵਨਸੌਕ੍ਰੀੜਾ॥
ਉਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੀਲ੍ਹਾ ਰਚਾਈ
बहु बिधि करी तवन सौ क्रीड़ा ॥
ਕਾਮਨਿਕਾਮਨਿਵਾਰੀਪੀੜਾ॥
ਅਤੇ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਾਮਪੀੜ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ।
कामनि काम निवारी पीड़ा ॥
ਨਿਸੁਦਿਨਧਾਮਬਾਮਤਿਹਰਾਖਾ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਰਾਤ ਦਿਨ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਹੀ ਰਖਿਆ
निसु दिन धाम बाम तिह राखा ॥
ਮਾਤਪਿਤਾਤਨਭੇਦਨਭਾਖਾ॥੭॥
ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਤਕ ਕੋਈ ਭੇਦ ਨਾ ਦਸਿਆ ॥੭॥
मात पिता तन भेद न भाखा ॥७॥
ਤਬਲੌਬ੍ਯਾਹਿਦਯੋਤਿਹਤਾਤੈ॥
ਤਦ ਤਕ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
तब लौ ब्याहि दयो तिह तातै ॥
ਭੂਲਿਗਈਵਾਕੌਵੈਬਾਤੈ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਭੁਲ ਗਈਆਂ।
भूलि गई वा कौ वै बातै ॥