ਮਾਨਤਕਿਸੀਨਨਰਕੋਤ੍ਰਾਸਾ॥
(ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ) ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੀ ਰਤੀ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕੀਤੀ।
मानत किसी न नर को त्रासा ॥
ਤਬਲਗਆਇਪਿਤਾਤਹਗਯੋ॥
ਤਦ ਤਕ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ,
तब लग आइ पिता तह गयो ॥
ਅਧਿਕਬਿਮਨਤਾਕੋਮਨਭਯੋ॥੬॥
ਤਾਂ ਉਸ (ਕੁਮਾਰੀ) ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ॥੬॥
अधिक बिमन ता को मन भयो ॥६॥
ਅਵਰਘਾਤਤਬਹਾਥਨਆਈ॥
ਉਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਾਓ ਨਾ ਸੁਝਿਆ,
अवर घात तब हाथ न आई ॥
ਏਕਬਾਤਤਬਤਾਹਿਬਨਾਈ॥
ਤਦ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਗੱਲ ਸੁਝੀ।
एक बात तब ताहि बनाई ॥
ਬੀਚਸਮ੍ਰਯਾਨਾਕੇਤਿਹਸੀਆ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਆਨੇ ਵਿਚ ਸੀ ਦਿੱਤਾ
बीच सम्रयाना के तिह सीआ ॥
ਐਚਿਤਨਾਵਠਾਢਕਰਦੀਆ॥੭॥
ਅਤੇ ਤੜਾਵਾਂ ('ਨਾਵ') ਖਿਚ ਕੇ ਖੜਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ॥੭॥
ऐचित नाव ठाढ कर दीआ ॥७॥
ਉਪਰਅਵਰਸਮ੍ਰਯਾਨਾਡਾਰਾ॥
(ਉਸ) ਉਪਰ ਇਕ ਹੋਰ ਸ਼ਾਮਿਆਨਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ,
उपर अवर सम्रयाना डारा ॥
ਵਾਕੋਜਾਇਨਅੰਗਨਿਹਾਰਾ॥
(ਤਾਂ ਜੋ) ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਗ ਵੇਖਿਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ।
वा को जाइ न अंग निहारा ॥
ਆਗੇਜਾਇਪਿਤਾਚਲਿਲੀਨਾ॥
ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਅਗੋਂ ਚਲ ਕੇ ਮਿਲੀ
आगे जाइ पिता चलि लीना ॥
ਜੋਰਿਪ੍ਰਨਾਮਦੋਊਕਰਦੀਨਾ॥੮॥
ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕੀਤਾ ॥੮॥
जोरि प्रनाम दोऊ कर दीना ॥८॥
ਅੜਿਲ॥
ਅੜਿਲ:
अड़िल ॥
ਤਿਸਸਮ੍ਰਯਾਨਾਕੇਤਰਪਿਤੁਬੈਠਾਇਯੋ॥
ਉਸ ਸ਼ਾਮਿਆਨੇ ਹੇਠਾਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ
तिस सम्रयाना के तर पितु बैठाइयो ॥
ਏਕਏਕਕਰਿਤਾਕੌਪੁਹਪਦਿਖਾਇਯੋ॥
ਅਤੇ ਇਕ ਇਕ ਕਰ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਫੁਲ ਵਿਖਾਏ।
एक एक करि ता कौ पुहप दिखाइयो ॥
ਭੂਪਬਿਦਾਹ੍ਵੈਜਬੈਆਪੁਨੇਗ੍ਰਿਹਅਯੋ॥
ਜਦ ਰਾਜਾ ਵਿਦਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਇਆ,
भूप बिदा ह्वै जबै आपुने ग्रिह अयो ॥
ਹੋਕਾਢਿਤਹਾਤੇਮਿਤ੍ਰਸੇਜਊਪਰਲਯੋ॥੯॥
ਤਾਂ ਉਸ (ਸ਼ਾਮਿਆਨੇ) ਵਿਚੋਂ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਕਢ ਕੇ ਸੇਜ ਉਤੇ ਲੈ ਲਿਆ ॥੯॥
हो काढि तहा ते मित्र सेज ऊपर लयो ॥९॥
ਦੋਹਰਾ॥
ਦੋਹਰਾ:
दोहरा ॥
ਇਹਛਲਸੌਰਾਜਾਛਲਾਸਕਾਭੇਦਨਹਿਪਾਇ॥
ਇਸ ਛਲ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਛਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਨਾ ਪਾ ਸਕਿਆ।
इह छल सौ राजा छला सका भेद नहि पाइ ॥
ਦੁਹਿਤਾਕੇਗ੍ਰਿਹਜਾਇਸਿਰਆਯੋਕੋਰਮੁੰਡਾਇ॥੧੦॥
ਪੁੱਤਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਸੁਕਾ ਸਿਰ ਮੁੰਨਵਾ ਆਇਆ (ਅਰਥਾਤ ਛਲਿਆ ਗਿਆ) ॥੧੦॥
दुहिता के ग्रिह जाइ सिर आयो कोर मुंडाइ ॥१०॥
ਇਤਿਸ੍ਰੀਚਰਿਤ੍ਰਪਖ੍ਯਾਨੇਤ੍ਰਿਯਾਚਰਿਤ੍ਰੇਮੰਤ੍ਰੀਭੂਪਸੰਬਾਦੇਤੀਨਸੌਪੰਝਤਰਿਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪਤਮਸਤੁਸੁਭਮਸਤੁ॥੩੭੫॥੬੭੯੧॥ਅਫਜੂੰ॥
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਵਾਦ ਦੇ ੩੭੫ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੭੫॥੬੭੯੧॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ पंझतरि चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३७५॥६७९१॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸੁਨਰਾਜਾਇਕਔਰਕਹਾਨੀ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਕ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ।
सुन राजा इक और कहानी ॥
ਕਿਨਹੂੰਲਖੀਨਕਿਨਹੂੰਜਾਨੀ॥
ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਾ ਵੇਖੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੁਣੀ ਹੈ।
किनहूं लखी न किनहूं जानी ॥
ਸਹਿਰਹੈਦਰਾਬਾਦਬਸਤਜਹ॥
ਜਿਥੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਦਾ ਸੀ,
सहिर हैदराबाद बसत जह ॥
ਸ੍ਰੀਹਰਿਜਛਕੇਤੁਰਾਜਾਤਹ॥੧॥
ਉਥੇ ਹਰਿਜਛ ਕੇਤੁ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ (ਰਾਜ ਕਰਦਾ) ਸੀ ॥੧॥
स्री हरिजछ केतु राजा तह ॥१॥
ਗ੍ਰਿਹਮਦਮਤਮਤੀਤਿਹਨਾਰੀ॥
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਮਦਮਤ ਮਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਸੀ।
ग्रिह मदमत मती तिह नारी ॥
ਸ੍ਰੀਪ੍ਰਬੀਨਦੇਧਾਮਦੁਲਾਰੀ॥
(ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ) ਘਰ ਪ੍ਰਬੀਨ ਦੇ (ਦੇਈ) ਨਾਂ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਸੀ।
स्री प्रबीन दे धाम दुलारी ॥
ਅਪਮਾਨਦੁਤਿਜਾਤਨਕਹੀ॥
ਉਸ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
अपमान दुति जात न कही ॥
ਜਾਨੁਕਫੂਲਚੰਬੇਲੀਰਹੀ॥੨॥
(ਇੰਜ ਲਗਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਚੰਬੇਲੀ ਦਾ ਫੁਲ ਹੋਵੇ ॥੨॥
जानुक फूल चंबेली रही ॥२॥
ਨਿਹਚਲਸਿੰਘਤਹਾਇਕਛਤ੍ਰੀ॥
ਉਥੇ ਇਕ ਨਿਹਚਲ ਸਿੰਘ ਨਾਂ ਦਾ ਛਤ੍ਰੀ ਸੀ।
निहचल सिंघ तहा इक छत्री ॥
ਸੂਰਬੀਰਬਲਵਾਨਤਿਅਤ੍ਰੀ॥
ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਅਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਸੀ।
सूरबीर बलवान तिअत्री ॥
ਤਿਹਪ੍ਰਬੀਨਦੇਨੈਨਨਿਹਾਰਾ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਬੀਨ ਦੇਈ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ
तिह प्रबीन दे नैन निहारा ॥
ਮਦਨਕ੍ਰਿਪਾਨਘਾਇਜਨੁਮਾਰਾ॥੩॥
(ਤਾਂ ਇੰਜ ਲਗੀ) ਮਾਨੋ ਕਾਮ ਦੇਵ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ ॥੩॥
मदन क्रिपान घाइ जनु मारा ॥३॥
ਪਠੈਸਹਚਰੀਲਿਯਾਬੁਲਾਇ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਦਾਸੀ ਭੇਜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ
पठै सहचरी लिया बुलाइ ॥
ਭੋਗਕਿਯਾਰੁਚਿਦੁਹੂੰਬਢਾਇ॥
ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਰੁਚੀ ਪੂਰਵਕ ਭੋਗ ਕੀਤਾ।
भोग किया रुचि दुहूं बढाइ ॥
ਭਾਤਿਭਾਤਿਤਨਚੁੰਬਨਕਰੈ॥
ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਨਾਲ ਚੁੰਬਨ ਲਏ
भाति भाति तन चुंबन करै ॥
ਬਿਬਿਧਪ੍ਰਕਾਰਆਸਨਨਧਰੈ॥੪॥
ਅਤੇ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਆਸਣ ਮਾਣੇ ॥੪॥
बिबिध प्रकार आसनन धरै ॥४॥
ਤਬਤਹਆਇਗਯੋਪਿਤੁਵਾਕੋ॥
ਤਦ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ,
तब तह आइ गयो पितु वा को ॥
ਭੋਗਤਹੁਤੋਜਹਾਪਿਯਤਾਕੋ॥
ਜਿਥੇ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਉਸ ਨਾਲ ਰਤੀਲੀਲ੍ਹਾ ਮਚਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
भोगत हुतो जहा पिय ता को ॥
ਚਮਕਿਚਰਿਤ੍ਰਚੰਚਲਾਕੀਨਾ॥
(ਉਸ) ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਤੀਬ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਇਕ ਚਰਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ
चमकि चरित्र चंचला कीना ॥
ਪਰਦਨਬੀਚਲਪਟਿਤਿਹਲੀਨਾ॥੫॥
ਅਤੇ ਉਸ (ਪ੍ਰੀਤਮ) ਨੂੰ ਪਰਦਿਆਂ ਵਿਚ ਲਪੇਟ ਲਿਆ ॥੫॥
परदन बीच लपटि तिह लीना ॥५॥
ਦੋਹਰਾ॥
ਦੋਹਰਾ:
दोहरा ॥
ਪਰਦਨਬੀਚਲਪੇਟਿਤਿਹਦਿਯਾਧਾਮਪਹੁਚਾਇ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਦਿਆਂ ਵਿਚ ਲਪੇਟ ਕੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।
परदन बीच लपेटि तिह दिया धाम पहुचाइ ॥
ਮੁਖਬਾਏਰਾਜਾਰਹਾਸਕਾਚਰਿਤ੍ਰਨਪਾਇ॥੬॥
ਰਾਜਾ ਮੂੰਹ ਅੱਡੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ ॥੬॥
मुख बाए राजा रहा सका चरित्र न पाइ ॥६॥
ਇਤਿਸ੍ਰੀਚਰਿਤ੍ਰਪਖ੍ਯਾਨੇਤ੍ਰਿਯਾਚਰਿਤ੍ਰੇਮੰਤ੍ਰੀਭੂਪਸੰਬਾਦੇਤੀਨਸੌਛਿਹਤਰਿਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪਤਮਸਤੁਸੁਭਮਸਤੁ॥੩੭੬॥੬੭੯੭॥ਅਫਜੂੰ॥
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਵਾਦ ਦੇ ੩੭੫ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੭੬॥੬੭੯੭॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ छिहतरि चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३७६॥६७९७॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਨਵਤਨਸੁਨਹੁਨਰਾਧਿਪਕਥਾ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਕ ਨਵੀਂ ਕਥਾ ਸੁਣੋ,
नवतन सुनहु नराधिप कथा ॥
ਕਿਯਾਚਰਿਤ੍ਰਚੰਚਲਾਜਥਾ॥
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ (ਇਕ) ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ ਸੀ।
किया चरित्र चंचला जथा ॥