ਬੇਗਮਕੀਤਾਸੌਰੁਚਿਲਾਗੀ॥
ਉਸ ਵਲ ਬੇਗਮ ਦੀ ਰੁਚੀ ਲਗ ਗਈ
बेगम की ता सौ रुचि लागी ॥
ਜਾਤੇਨੀਂਦਭੂਖਸਭਭਾਗੀ॥
ਜਿਸ ਕਰ ਕੇ (ਉਸ ਦੀ) ਨੀਂਦਰ ਅਤੇ ਭੁਖ ਚਲੀ ਗਈ।
जा ते नींद भूख सभ भागी ॥
ਦੇਖਿਗਈਜਬਤੇਤਿਹਧਾਮਾ॥
ਜਦ ਤੋਂ (ਉਹ) ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਘਰ ਗਈ ਸੀ,
देखि गई जब ते तिह धामा ॥
ਤਬਤੇਔਰਸੁਹਾਤਨਬਾਮਾ॥੪॥
ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ॥੪॥
तब ते और सुहात न बामा ॥४॥
ਹਿਤੂਜਾਨਸਹਚਰੀਬੁਲਾਈ॥
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਸਤ ਜਾਣ ਕੇ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ
हितू जान सहचरी बुलाई ॥
ਭੇਦਭਾਖਿਸਭਤਹਾਪਠਾਈ॥
(ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ) ਭੇਦ ਦੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦਸ ਕੇ ਉਥੇ ਭੇਜਿਆ।
भेद भाखि सभ तहा पठाई ॥
ਹਮੈਸਾਹਸੁਤਜੁਤੈਮਿਲੈਹੈ॥
(ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ) ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਾ ਦੇਵੇਂਗੀ,
हमै साह सुत जु तै मिलै है ॥
ਜੋਧਨਮੁਖਮੰਗਿਹੈਂਸੋਪੈਹੈਂ॥੫॥
ਤਾਂ ਜੋ ਧਨ ਮੁਖੋਂ ਮੰਗੇਂਗੀ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗੀ ॥੫॥
जो धन मुख मंगि हैं सो पै हैं ॥५॥
ਸਖੀਪਵਨਕੇਭੇਸਸਿਧਾਈ॥
ਸਖੀ ਪੌਣ ਦੀ ਗਤੀ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ
सखी पवन के भेस सिधाई ॥
ਪਲਕਨਬਿਤੀਸਾਹਕੇਆਈ॥
ਅਤੇ ਪਲ ਭਰ ਵੀ ਨਾ ਬੀਤਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਹ ਕੋਲ ਆ ਗਈ।
पलक न बिती साह के आई ॥
ਸਾਹਪੂਤਕਹਕਿਯਾਪ੍ਰਨਾਮਾ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕੀਤਾ
साह पूत कह किया प्रनामा ॥
ਬੈਠੀਜਾਇਸੁਘਰਿਤਿਹਧਾਮਾ॥੬॥
ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਘੜ ਉਸ (ਸ਼ਾਹ) ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾ ਬੈਠੀ ॥੬॥
बैठी जाइ सुघरि तिह धामा ॥६॥
ਤੁਮਰੋਨਾਮਕਹਾਪਹਿਚਨਿਯਤ॥
(ਪੁੱਛਣ ਲਗੀ) ਤੁਹਾਡਾ ਕੀ ਨਾਂ ਪਛਾਣਾ
तुमरो नाम कहा पहिचनियत ॥
ਕਵਨਦੇਸਕੇਬਾਸੀਜਨਿਯਤ॥
ਅਤੇ (ਤੁਹਾਨੂੰ) ਕਿਹੜੇ ਦੇਸ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਮਝਾਂ।
कवन देस के बासी जनियत ॥
ਸਕਲਬ੍ਰਿਥਾਨਿਜਪ੍ਰਥਮਸੁਨਾਵਹੁ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਬਿਰਥਾ ਦਸੋ
सकल ब्रिथा निज प्रथम सुनावहु ॥
ਬਹੁਰਿਕੁਅਰਿਕੀਸੇਜਸੁਹਾਵਹੁ॥੭॥
ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਸੇਜ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨੂੰ ਵਧਾਓ ॥੭॥
बहुरि कुअरि की सेज सुहावहु ॥७॥
ਸੁਨੀਸਖੀਮਦ੍ਰਦੇਸਹਮਰਹਹੀ॥
(ਉਹ ਕਹਿਣ ਲਗਾ) ਹੇ ਸਖੀ! ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਮਦ੍ਰ ਦੇਸ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ
सुनी सखी मद्र देस हम रहही ॥
ਧੂਮ੍ਰਕੇਤੁਹਮਕੌਜਨਕਹਹੀ॥
ਅਤੇ ਲੋਕੀਂ ਮੈਨੂੰ ਧੂਮ੍ਰ ਕੇਤੁ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
धूम्र केतु हम कौ जन कहही ॥
ਸੌਦਾਹਿਤਆਏਇਹਦੇਸਾ॥
ਸੌਦਾਗਰੀ ਕਰਨ ਲਈ (ਮੈਂ) ਇਸ ਦੇਸ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹਾਂ
सौदा हित आए इह देसा ॥
ਦੇਸਦੇਸਕੋਨਿਰਖਿਨਰੇਸਾ॥੮॥
ਦੇਸ ਦੇਸ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ॥੮॥
देस देस को निरखि नरेसा ॥८॥
ਬਤਿਯਨਪ੍ਰਥਮਤਾਹਿਬਿਰਮਾਇ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰਿਝਾਇਆ
बतियन प्रथम ताहि बिरमाइ ॥
ਭਾਤਿਭਾਤਿਤਿਨਲੋਭਦਿਖਾਇ॥
ਅਤੇ ਫਿਰ ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੇ ਲੋਭ ਦਿਖਾਏ।
भाति भाति तिन लोभ दिखाइ ॥
ਜ੍ਯੋਂਤ੍ਯੋਂਲੈਆਈਤਿਹਤਹਾ॥
ਜਿਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਲੈ ਆਈ,
ज्यों त्यों लै आई तिह तहा ॥
ਮਾਰਗਕੁਅਰਿਬਿਲੋਕਤਜਹਾ॥੯॥
ਜਿਥੇ ਕੁਮਾਰੀ (ਉਸ ਦਾ) ਰਾਹ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ ॥੯॥
मारग कुअरि बिलोकत जहा ॥९॥
ਜੋਧਨਕਹਾਸੁੰਦ੍ਰਤਿਹਦੀਨਾ॥
ਸੁੰਦਰੀ ਨੇ ਜੋ ਧਨ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ
जो धन कहा सुंद्र तिह दीना ॥
ਕੰਠਲਗਾਇਮਿਤ੍ਰਸੋਲੀਨਾ॥
ਅਤੇ ਉਸ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ।
कंठ लगाइ मित्र सो लीना ॥
ਭਾਤਿਭਾਤਿਕੀਕੈਫਮੰਗਾਈ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ ਮੰਗਵਾਈ
भाति भाति की कैफ मंगाई ॥
ਏਕਖਾਟਚੜਿਦੁਹੂੰਚੜਾਈ॥੧੦॥
ਅਤੇ ਇਕ ਮੰਜੇ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਪੀਤੀ ॥੧੦॥
एक खाट चड़ि दुहूं चड़ाई ॥१०॥
ਭਾਤਿਭਾਤਿਤਨਕੈਫਚੜਾਵਹਿ॥
ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਲਗੇ
भाति भाति तन कैफ चड़ावहि ॥
ਮਿਲਿਮਿਲਿਗੀਤਮਧੁਰਧੁਨਿਗਾਵਹਿ॥
ਅਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਮਠੀ ਮਠੀ ਧੁੰਨ ਵਿਚ ਗੀਤ ਗਾਣ ਲਗੇ।
मिलि मिलि गीत मधुर धुनि गावहि ॥
ਬਿਬਿਧਬਿਧਿਨਤਨਕਰਤਬਿਲਾਸਾ॥
(ਉਹ) ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਮ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰਨ ਲਗ ਗਏ ਸਨ।
बिबिध बिधिन तन करत बिलासा ॥
ਨੈਕੁਨਕਰੈਨ੍ਰਿਪਤਿਕੋਤ੍ਰਾਸਾ॥੧੧॥
(ਉਹ) ਰਾਜੇ ਦਾ ਡਰ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨ ਰਹੇ ਸਨ ॥੧੧॥
नैकु न करै न्रिपति को त्रासा ॥११॥
ਛੈਲਿਹਿਛੈਲਨਛੋਰਾਜਾਈ॥
ਨੌਜਵਾਨ (ਕੁਮਾਰੀ) ਤੋਂ ਛਬੀਲਾ (ਸ਼ਾਹ) ਛਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਸੀ
छैलिहि छैल न छोरा जाई ॥
ਨਿਸੁਦਿਨਰਾਖਤਕੰਠਲਗਾਈ॥
ਅਤੇ ਰਾਤ ਦਿਨ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਰਖਦੀ ਸੀ।
निसु दिन राखत कंठ लगाई ॥
ਜਬਕਬਹੂੰਆਖੇਟਸਿਧਾਵੈ॥
ਜੇ ਕਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ,
जब कबहूं आखेट सिधावै ॥
ਏਕਅੰਬਾਰੀਤਾਹਿਚੜਾਵੈ॥੧੨॥
ਤਾਂ ਇਕੋ ਅੰਬਾਰੀ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਂਦੀ ॥੧੨॥
एक अंबारी ताहि चड़ावै ॥१२॥
ਤਹੀਕਾਮਕ੍ਰੀੜਾਕਹਕਰੈ॥
ਉਥੇ (ਬੈਠੇ ਹੋਏ) ਕਾਮ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰਦੇ ਸਨ
तही काम क्रीड़ा कह करै ॥
ਮਾਤਪਿਤਾਤੇਨੈਕੁਨਡਰੈ॥
ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਜ਼ਰਾ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ ਸਨ।
मात पिता ते नैकु न डरै ॥
ਇਕਦਿਨਰਾਜਾਚੜਾਸਿਕਾਰਾ॥
ਇਕ ਦਿਨ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਚੜ੍ਹਿਆ
इक दिन राजा चड़ा सिकारा ॥
ਸੰਗਲਏਮਿਹਰਿਯੈਅਪਾਰਾ॥੧੩॥
ਅਤੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ ॥੧੩॥
संग लए मिहरियै अपारा ॥१३॥
ਬੇਗਮਸੋਊਸਿਕਾਰਸਿਧਾਈ॥
ਉਹ ਬੇਗਮ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਚਲ ਪਈ
बेगम सोऊ सिकार सिधाई ॥
ਏਕਅੰਬਾਰੀਤਾਹਿਚੜਾਈ॥
ਅਤੇ ਇਕੋ ਅੰਬਾਰੀ ਵਿਚ ਉਸ (ਪ੍ਰੇਮੀ) ਨੂੰ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ।
एक अंबारी ताहि चड़ाई ॥
ਏਕਸਖੀਤਿਹਚੜਤਨਿਹਾਰਾ॥
ਇਕ ਸਖੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਇਆਂ ਵੇਖਿਆ
एक सखी तिह चड़त निहारा ॥
ਜਾਇਭੂਪਸੋਭੇਦਉਚਾਰਾ॥੧੪॥
ਅਤੇ ਜਾ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਭੇਦ ਦਸਿਆ ॥੧੪॥
जाइ भूप सो भेद उचारा ॥१४॥
ਸੁਨਿਨ੍ਰਿਪਬਾਤਚਿਤਮੋਰਾਖੀ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰਖੀ
सुनि न्रिप बात चित मो राखी ॥
ਔਰਿਨਾਰਿਸੋਪ੍ਰਗਟਨਭਾਖੀ॥
ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਨਾ ਦਸੀ।
औरि नारि सो प्रगट न भाखी ॥
ਦੁਹਿਤਾਕੋਜਬਗਜਨਿਕਟਾਯੋ॥
ਜਦ ਪੁੱਤਰੀ ਦਾ ਹਾਥੀ ਨੇੜੇ ਆਇਆ,
दुहिता को जब गज निकटायो ॥
ਤਬਤਾਕੋਪਿਤੁਨਿਕਟਬੁਲਾਯੌ॥੧੫॥
ਤਦ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਬੁਲਾਇਆ ॥੧੫॥
तब ता को पितु निकट बुलायौ ॥१५॥