ਯਹਸੁਨਿਖਬਰਨਰਾਧਿਪਪਾਈ॥੫॥
ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੀ ਸੁਣ ਲਈ ॥੫॥
यह सुनि खबर नराधिप पाई ॥५॥
ਏਕਨਾਰਿਇਹਨਗਰਭਨਿਜੈ॥
(ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ) ਇਸ ਨਗਰ ਵਿਚ ਇਕ ਇਸਤਰੀ ਦਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
एक नारि इह नगर भनिजै ॥
ਨਾਮਹਿੰਗੁਲਾਦੇਇਕਹਿਜੈ॥
(ਉਸ ਦਾ) ਨਾਂ ਹਿੰਗੁਲਾ ਦੇਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
नाम हिंगुला देइ कहिजै ॥
ਜਗਤਮਾਤਕੌਆਪੁਕਹਾਵੈ॥
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਅਖਵਾਉਂਦੀ ਹੈ
जगत मात कौ आपु कहावै ॥
ਊਚਨੀਚਕਹਪਾਇਲਗਾਵੈ॥੬॥
ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਨੀਵੇਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਰਨੀਂ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ ॥੬॥
ऊच नीच कह पाइ लगावै ॥६॥
ਕਾਜੀਔਰਮੁਲਾਨੇਜੇਤੇ॥
(ਉਥੇ) ਜਿਤਨੇ ਕਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਮੌਲਾਣੇ
काजी और मुलाने जेते ॥
ਜੋਗੀਮੁੰਡਿਯਾਅਰੁਦਿਜਕੇਤੇ॥
ਜਾਂ ਜੋਗੀ, ਸੰਨਿਆਸੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਨ,
जोगी मुंडिया अरु दिज केते ॥
ਸਭਕੀਘਟਿਪੂਜਾਹ੍ਵੈਗਈ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਘਟ ਗਈ
सभ की घटि पूजा ह्वै गई ॥
ਪਰਚਾਅਧਿਕਤਵਨਕੀਭਈ॥੭॥
ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਧ ਗਈ ॥੭॥
परचा अधिक तवन की भई ॥७॥
ਸਭਭੇਖੀਯਾਤੇਰਿਸਿਭਰੇ॥
ਸਾਰੇ ਭੇਖੀ ਲੋਗ ਉਸ ਨਾਲ ਖਾਰ ਖਾਣ ਲਗੇ।
सभ भेखी या ते रिसि भरे ॥
ਬਹੁਧਨਚੜਤਨਿਰਖਿਤਿਹਜਰੇ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਵੇਖ ਕੇ (ਮਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ) ਸੜਨ ਲਗੇ।
बहु धन चड़त निरखि तिह जरे ॥
ਗਹਿਲੈਗਏਤਾਹਿਨ੍ਰਿਪਪਾਸਾ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਪਕੜ ਕੇ ਰਾਜੇ ਪਾਸ ਲੈ ਗਏ
गहि लै गए ताहि न्रिप पासा ॥
ਕਹਤਭਏਇਹਬਿਧਿਉਪਹਾਸਾ॥੮॥
(ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ) ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਂਦੇ ਹੋਇਆਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਲਗੇ ॥੮॥
कहत भए इह बिधि उपहासा ॥८॥
ਕਰਾਮਾਤਕਛੁਹਮਹਿਦਿਖਾਇ॥
ਸਾਨੂੰ ਵੀ (ਇਹ) ਆਪਣੀ ਕੁਝ ਕਰਾਮਾਤ ਵਿਖਾਵੇ,
करामात कछु हमहि दिखाइ ॥
ਕੈਨਭਵਾਨੀਨਾਮੁਕਹਾਇ॥
ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਭਵਾਨੀ ਨਾ ਅਖਵਾਏ।
कै न भवानी नामु कहाइ ॥
ਤਬਅਬਲਾਅਸਮੰਤ੍ਰਬਿਚਾਰਾ॥
ਤਦ ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ,
तब अबला अस मंत्र बिचारा ॥
ਸੁਨੁਰਾਜਾਕਹਿਯੋਬਚਨਹਮਾਰਾ॥੯॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਮੇਰਾ ਕਿਹਾ ਬਚਨ ਸੁਣੋ ॥੯॥
सुनु राजा कहियो बचन हमारा ॥९॥
ਅੜਿਲ॥
ਅੜਿਲ:
अड़िल ॥
ਮੁਸਲਮਾਨਮਸਜਦਿਹਿਅਲਹਿਘਰਭਾਖਹੀ॥
ਮੁਸਲਮਾਨ ਮਸਜਿਦ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦਾ ਘਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
मुसलमान मसजदिहि अलहि घर भाखही ॥
ਬਿਪ੍ਰਲੋਗਪਾਹਨਕੌਹਰਿਕਰਿਰਾਖਹੀ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲੋਗ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਕਰ ਕੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
बिप्र लोग पाहन कौ हरि करि राखही ॥
ਕਰਾਮਾਤਜੌਤੁਹਿਏਪ੍ਰਥਮਬਤਾਇਹੈ॥
ਜੇ ਇਹ ਲੋਗ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ (ਕੋਈ) ਕਰਾਮਾਤ ਕਰ ਕੇ ਵਿਖਾ ਦੇਣ,
करामात जौ तुहि ए प्रथम बताइ है ॥
ਹੋਤਿਹਪਾਛੇਕਛੁਹਮਹੂੰਇਨੈਦਿਖਾਇਹੈ॥੧੦॥
ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਿਛੋਂ ਮੈਂ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਾਮਾਤ ਵਿਖਾ ਦਿਆਂਗੀ ॥੧੦॥
हो तिह पाछे कछु हमहूं इनै दिखाइ है ॥१०॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਬਚਨਸੁਨਤਰਾਜਾਮੁਸਕਾਏ॥
(ਇਹ) ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਹਸਿਆ
बचन सुनत राजा मुसकाए ॥
ਦਿਜਬਰਮੁਲਾਪਕਰਿਮੰਗਾਏ॥
ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਮੌਲਾਣਿਆਂ,
दिजबर मुला पकरि मंगाए ॥
ਮੁੰਡਿਯਾਔਰਸੰਨ੍ਯਾਸੀਘਨੇ॥
ਜੋਗੀਆਂ, ਮੁੰਡੀਆਂ, ਜੰਗਮਾਂ,
मुंडिया और संन्यासी घने ॥
ਜੋਗੀਜੰਗਮਜਾਤਨਗਨੇ॥੧੧॥
ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਨੂੰ ਪਕੜਵਾ ਕੇ ਬੁਲਵਾ ਲਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ॥੧੧॥
जोगी जंगम जात न गने ॥११॥
ਅੜਿਲ॥
ਅੜਿਲ:
अड़िल ॥
ਭੂਪਬਚਨਮੁਖਤੇਇਹਭਾਤਿਉਚਾਰਿਯੋ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ (ਆਪਣੇ) ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ
भूप बचन मुख ते इह भाति उचारियो ॥
ਸਭਾਬਿਖੈਸਭਹਿਨਤਿਨਸੁਨਤਪਚਾਰਿਯੋ॥
ਅਤੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੈਠਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ
सभा बिखै सभहिन तिन सुनत पचारियो ॥
ਕਰਾਮਾਤਅਪੁਅਪਨੀਹਮੈਦਿਖਾਇਯੈ॥
ਕਿ (ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ) ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਕਰਾਮਾਤ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਓ,
करामात अपु अपनी हमै दिखाइयै ॥
ਹੋਨਾਤਰਅਬਹੀਧਾਮਮ੍ਰਿਤੁਕੇਜਾਇਯੈ॥੧੨॥
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਮ੍ਰਿਤੂ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਓਗੇ (ਅਰਥਾਤ ਮਾਰੇ ਜਾਓਗੇ) ॥੧੨॥
हो नातर अब ही धाम म्रितु के जाइयै ॥१२॥
ਸੁਨਿਰਾਜਾਕੇਬਚਨਸਭੈਬ੍ਯਾਕੁਲਭਏ॥
ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਗਏ।
सुनि राजा के बचन सभै ब्याकुल भए ॥
ਸੋਕਸਮੁੰਦਕੇਬੀਚਬੂਡਿਸਭਹੀਗਏ॥
ਸਾਰੇ ਹੀ ਦੁਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁਬ ਗਏ।
सोक समुंद के बीच बूडि सभ ही गए ॥
ਨਿਰਖਿਨ੍ਰਿਪਤਿਕੀਓਰਰਹੇਸਿਰਨ੍ਯਾਇਕੈ॥
ਰਾਜੇ ਵਲ ਵੇਖ ਕੇ ਸਿਰ ਨੀਵੇਂ ਪਾ ਲਏ
निरखि न्रिपति की ओर रहे सिर न्याइ कै ॥
ਹੋਕਰਾਮਾਤਕੋਈਸਕੈਨਤਾਹਿਦਿਖਾਇਕੈ॥੧੩॥
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਕਰਾਮਾਤ ਨਹੀਂ ਵਿਖਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ॥੧੩॥
हो करामात कोई सकै न ताहि दिखाइ कै ॥१३॥
ਕਰਾਮਾਤਨਹਿਲਖੀਕ੍ਰੋਧਰਾਜਾਭਰਿਯੋ॥
(ਕਿਸੇ ਪਾਸੋਂ) ਕਰਾਮਾਤ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਰੋਹ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
करामात नहि लखी क्रोध राजा भरियो ॥
ਸਾਤਸਾਤਸੈਚਾਬੁਕਤਿਨਕੇਤਨਝਰਿਯੋ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਉਤੇ ਸੱਤ ਸੱਤ ਸੌ ਚਾਬੁਕ ਮਰਵਾਏ (ਅਤੇ ਕਿਹਾ)
सात सात सै चाबुक तिन के तन झरियो ॥
ਕਰਾਮਾਤਅਪੁਅਪੁਨੀਕਛੁਕਦਿਖਾਇਯੈ॥
ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਕੁਝ ਕੁ ਕਰਾਮਾਤ ਵਿਖਾਓ,
करामात अपु अपुनी कछुक दिखाइयै ॥
ਹੋਨਾਤਰਤ੍ਰਿਯਕੇਪਾਇਨਸੀਸਝੁਕਾਇਯੈ॥੧੪॥
ਨਹੀਂ ਤਾਂ (ਇਸ) ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉਤੇ ਸੀਸ ਝੁਕਾਓ ॥੧੪॥
हो नातर त्रिय के पाइन सीस झुकाइयै ॥१४॥
ਗ੍ਰਿਹਖੁਦਾਇਕੈਤੇਕਛੁਹਮਹਿਦਿਖਾਇਯੈ॥
ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਵਿਖਾਓ,
ग्रिह खुदाइ कै ते कछु हमहि दिखाइयै ॥
ਨਾਤਰਇਨਸੇਖਨਕੋਮੂੰਡਮੁੰਡਾਇਯੈ॥
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ੇਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਮੁੰਨ ਦਿਓ।
नातर इन सेखन को मूंड मुंडाइयै ॥
ਕਰਾਮਾਤਬਿਨੁਲਖੇਨਮਿਸ੍ਰਨਛੋਰਿਹੋ॥
ਕਰਾਮਾਤ ਵੇਖੇ ਬਿਨਾ ਹੇ ਮਿਸ਼ਰੋ (ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ) ਨਹੀਂ ਛਡਣਾ।
करामात बिनु लखे न मिस्रन छोरि हो ॥
ਹੋਨਾਤਰਤੁਮਰੇਠਾਕੁਰਨਦਿਮਹਿਬੋਰਿਹੋ॥੧੫॥
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਠਾਕੁਰ ਨਦੀ ਵਿਚ ਡਬੋ ਦਿਆਂਗਾ ॥੧੫॥
हो नातर तुमरे ठाकुर नदि महि बोरि हो ॥१५॥
ਕਰਾਮਾਤਕਛੁਹਮਹਿਸੰਨ੍ਯਾਸੀਦੀਜਿਯੈ॥
ਹੇ ਸੰਨਿਆਸੀਓ! ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਕਰਮਾਤ ਵਿਖਾਓ,
करामात कछु हमहि संन्यासी दीजियै ॥
ਨਾਤਰਅਪਨੀਦੂਰਿਜਟਨਕੋਕੀਜਿਯੈ॥
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ (ਭਾਵ ਮੁੰਨ ਦਿਓ)।
नातर अपनी दूरि जटन को कीजियै ॥
ਚਮਤਕਾਰਮੁੰਡਿਯੋਅਬਹਮਹਿਦਿਖਾਇਯੈ॥
ਹੇ ਮੁੰਡੀਓ! ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਚਮਤਕਾਰ ਵਿਖਾਓ,
चमतकार मुंडियो अब हमहि दिखाइयै ॥
ਹੋਨਾਤਰਅਪਨੀਕੰਠੀਨਦੀਬਹਾਇਯੈ॥੧੬॥
ਨਹੀਂ ਤਾ ਆਪਣੀਆਂ ਕੰਠੀਆਂ ਨਦੀ ਵਿਚ ਰੋੜ੍ਹ ਦਿਓ ॥੧੬॥
हो नातर अपनी कंठी नदी बहाइयै ॥१६॥