ਹਮਕੋਸ੍ਰਾਪਏਕਰਿਖਦਿਯਾ॥
ਸਾਨੂੰ ਇਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸ੍ਰਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ,
हम को स्राप एक रिख दिया ॥
ਤਾਤੇਜਨਮਦੁਹੂੰਹ੍ਯਾਂਲਿਯਾ॥੭॥
ਜਿਸ ਕਰ ਕੇ (ਅਸਾਂ) ਇਥੇ ਆ ਕੇ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ ॥੭॥
ता ते जनम दुहूं ह्यां लिया ॥७॥
ਪੁਨਿਹਮਸੌਰਿਖਿਐਸਉਚਾਰਾ॥
ਫਿਰ ਰਿਖੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ,
पुनि हम सौ रिखि ऐस उचारा ॥
ਹ੍ਵੈਹੈਬਹੁਰਿਉਧਾਰਤੁਹਾਰਾ॥
ਤੁਸਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਫਿਰ ਉੱਧਾਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ह्वै है बहुरि उधार तुहारा ॥
ਮਾਤਲੋਕਬਹੁਬਰਿਸਬਿਤੈਹੌ॥
(ਤੁਸੀਂ) ਮਾਤ ਲੋਕ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਬਤੀਤ ਕਰੋਗੇ
मात लोक बहु बरिस बितैहौ ॥
ਬਹੁਰੌਦੋਊਸ੍ਵਰਗਮਹਿਐਹੌ॥੮॥
ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆ ਜਾਓਗੇ ॥੮॥
बहुरौ दोऊ स्वरग महि ऐहौ ॥८॥
ਹਮਤੁਮਰੋਘਰਬਸਸੁਖੁਪਾਯੋ॥
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਸ ਕੇ (ਬਹੁਤ) ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ,
हम तुमरो घर बस सुखु पायो ॥
ਅਬਰਿਖਿਸ੍ਰਾਪਅਵਧਿਹ੍ਵੈਆਯੋ॥
ਹੁਣ ਰਿਖੀ ਦੇ ਸ੍ਰਾਪ ਦੀ ਅਵਧੀ ਮੁਕਣ ਤੇ ਆਈ ਹੈ।
अब रिखि स्राप अवधि ह्वै आयो ॥
ਏਬਚਭਾਖਿਨ੍ਰਿਪਹਿਘਰਆਈ॥
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ ਰਾਜ-ਮਹੱਲ ਵਿਚ ਆ ਗਈ
ए बच भाखि न्रिपहि घर आई ॥
ਸਾਹਪਰੀਜੁਤਲਿਯਾਬੁਲਾਈ॥੯॥
ਅਤੇ ਪਰੀ ਸਮੇਤ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ ॥੯॥
साह परी जुत लिया बुलाई ॥९॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਗਈਇਹਗਈਧੁੰਨਿਤੁਮਕਰਿਯਹੁ॥
(ਰਾਣੀ ਨੇ ਪਰੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ) 'ਗਈ ਗਈ' ਦੀ ਧੁਨ (ਆਵਾਜ਼) ਕਰਨੀ,
गई इह गई धुंनि तुम करियहु ॥
ਭੂਪਸੁਨਤਨਭਬਿਖੈਉਚਰਿਯਹੁ॥
ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੁਣ ਲਏ।
भूप सुनत नभ बिखै उचरियहु ॥
ਜਬਤਿਨਬਾਤਭੇਦਕੀਜਾਨੀ॥
ਜਦ ਪਰੀ ਨੇ ਭੇਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਲਈ,
जब तिन बात भेद की जानी ॥
ਭਲਾਕਹੌਗੀਪਰੀਬਖਾਨੀ॥੧੦॥
ਤਾਂ ਪਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ (ਇਹੀ) ਕਹਾਂਗੀ ॥੧੦॥
भला कहौगी परी बखानी ॥१०॥
ਸਾਹਸਹਿਤਭੂਪਤਿਪਹਿਜਾਇ॥
ਸ਼ਾਹ ਸਮੇਤ ਰਾਣੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਪਾਸ ਜਾ ਕੇ ਕਿਹਾ,
साह सहित भूपति पहि जाइ ॥
ਕਹੀਜਾਤਹੈਰਾਨੀਰਾਇ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਰਾਣੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
कही जात है रानी राइ ॥
ਇਹਬਿਧਿਭਾਖਿਲੋਪਹ੍ਵੈਗਈ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ (ਰਾਣੀ) ਲੋਪ ਹੋ ਗਈ
इह बिधि भाखि लोप ह्वै गई ॥
ਗਈਗਈਬਾਨੀਨਭਭਈ॥੧੧॥
ਅਤੇ 'ਗਈ ਗਈ' ਦੀ ਆਕਾਸ਼ ਬਾਣੀ ਹੋਈ ॥੧੧॥
गई गई बानी नभ भई ॥११॥
ਅੜਿਲ॥
ਅੜਿਲ:
अड़िल ॥
ਗਈਇਹਗਈਚਿਰਲੌਨਭਬਾਨੀਭਈ॥
'ਗਈ ਗਈ' ਦੀ ਆਕਾਸ਼ ਬਾਣੀ ਚਿਰ ਤਕ ਹੋਈ
गई इह गई चिर लौ नभ बानी भई ॥
ਪ੍ਰਜਾਸਹਿਤਤਿਨਭੂਪਯਹੈਜਿਯਮੈਠਈ॥
ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਸਮੇਤ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਹੀ ਸਮਝ ਲਿਆ
प्रजा सहित तिन भूप यहै जिय मै ठई ॥
ਰਾਨੀਸੁਰਪੁਰਗਈਭ੍ਰਾਤਕੋਸਾਥਲੈ॥
ਕਿ ਰਾਣੀ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ।
रानी सुर पुर गई भ्रात को साथ लै ॥
ਹੋਮੂਰਖਭੇਦਅਭੇਦਨਸਕਾਬਿਚਾਰਿਕੈ॥੧੨॥
(ਕੋਈ ਵੀ) ਮੂਰਖ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵਿਚਾਰ ਸਕਿਆ ॥੧੨॥
हो मूरख भेद अभेद न सका बिचारि कै ॥१२॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਮਿਲਿਸਭਹਿਨਇਹਭਾਤਿਉਚਾਰੀ॥
ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ,
मिलि सभहिन इह भाति उचारी ॥
ਗਈਸੁਰਗਨ੍ਰਿਪਨਾਰਿਤੁਮਾਰੀ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਤੁਹਾਡੀ ਇਸਤਰੀ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ।
गई सुरग न्रिप नारि तुमारी ॥
ਤੁਮਚਿੰਤਾਚਿਤਮੈਨਹਿਕਰੋ॥
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚਿਤ ਵਿਚ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ।
तुम चिंता चित मै नहि करो ॥
ਸੁੰਦਰਸੁਘਰਅਵਰਤ੍ਰਿਯਬਰੋ॥੧੩॥
ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਸੁਘੜ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਵੋ ॥੧੩॥
सुंदर सुघर अवर त्रिय बरो ॥१३॥
ਇਤਿਸ੍ਰੀਚਰਿਤ੍ਰਪਖ੍ਯਾਨੇਤ੍ਰਿਯਾਚਰਿਤ੍ਰੇਮੰਤ੍ਰੀਭੂਪਸੰਬਾਦੇਤੀਨਸੌਇਕਹਤਰਿਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪਤਮਸਤੁਸੁਭਮਸਤੁ॥੩੭੧॥੬੭੩੧॥ਅਫਜੂੰ॥
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੭੧ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੭੧॥੬੭੩੧॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ इकहतरि चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३७१॥६७३१॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸੁਨੁਰਾਜਾਇਕਅਵਰਪ੍ਰਸੰਗਾ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸੰਗ (ਚਰਿਤ੍ਰ) ਸੁਣੋ
सुनु राजा इक अवर प्रसंगा ॥
ਜਿਹਬਿਧਿਕਿਯਾਨਾਰਿਨ੍ਰਿਪਸੰਗਾ॥
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਇਕ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
जिह बिधि किया नारि न्रिप संगा ॥
ਜਲਜਸੈਨਇਕਭੂਮਭਨਿਜੈ॥
ਜਲਜ ਸੈਨ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੁਣੀਂਦਾ ਸੀ।
जलज सैन इक भूम भनिजै ॥
ਸੁਛਬਿਮਤੀਤਿਹਨਾਰਿਕਹਿਜੈ॥੧॥
ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਛਬਿ ਮਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ॥੧॥
सुछबि मती तिह नारि कहिजै ॥१॥
ਸੁਛਬਿਵਤੀਤਿਹਨਗਰਕਹੀਜਤ॥
ਉਸ ਦੇ ਨਗਰ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਛਬਿਵਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
सुछबिवती तिह नगर कहीजत ॥
ਅਮਰਪੁਰੀਪਟਤਰਤਿਹਦੀਜਤ॥
ਉਸ ਦੀ ਉਪਮਾ ਅਮਰ ਪੁਰੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
अमर पुरी पटतर तिह दीजत ॥
ਰਾਜਾਕੋਤ੍ਰਿਯਹੁਤੀਨਪ੍ਯਾਰੀ॥
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਸੀ,
राजा को त्रिय हुती न प्यारी ॥
ਯਾਤੇਰਾਨੀਰਹਤਦੁਖਾਰੀ॥੨॥
ਜਿਸ ਕਰ ਕੇ ਰਾਣੀ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ॥੨॥
या ते रानी रहत दुखारी ॥२॥
ਰਾਨੀਰੂਪਬੈਦਕੋਠਾਨਿ॥
ਰਾਣੀ ਵੈਦ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ
रानी रूप बैद को ठानि ॥
ਰਾਜਾਕੇਘਰਕਿਯਾਪਯਾਨ॥
ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ। (ਜਾ ਕੇ) ਕਿਹਾ,
राजा के घर किया पयान ॥
ਕਹਾਅਸਾਧਭਯਾਹੈਤੋਹਿ॥
ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸਾਧ (ਰੋਗ) ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
कहा असाध भया है तोहि ॥
ਬੋਲਿਚਕਿਤਸਾਕੀਜੈਮੋਹਿ॥੩॥
ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ (ਆਪਣਾ) ਇਲਾਜ ਕਰਾਓ ॥੩॥
बोलि चकितसा कीजै मोहि ॥३॥
ਧਾਵਤਤੁਮੈਪਸੀਨੋਆਵਤ॥
ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਨਾਲ ਪਸੀਨਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
धावत तुमै पसीनो आवत ॥
ਰਵਿਦੇਖਤਦ੍ਰਿਗਧੁੰਧਜਨਾਵਤ॥
ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਲ ਵੇਖਦਿਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਧੁੰਧਲਾਪਨ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
रवि देखत द्रिग धुंध जनावत ॥
ਰਾਜਾਬਾਤਸਤ੍ਯਕਰਿਮਾਨੀ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸਚ ਮੰਨ ਲਈ
राजा बात सत्य करि मानी ॥
ਮੂੜਭੇਦਕੀਕ੍ਰਿਯਾਨਜਾਨੀ॥੪॥
ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਨੇ ਭੇਦ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਿਆ ॥੪॥
मूड़ भेद की क्रिया न जानी ॥४॥
ਮੂਰਖਭੂਪਭੇਦਨਹਿਪਾਯੋ॥
ਮੂਰਖ ਰਾਜੇ ਨੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ।
मूरख भूप भेद नहि पायो ॥
ਤ੍ਰਿਯਤੇਬੋਲਿਉਪਾਇਕਰਾਯੋ॥
(ਉਸ ਵੈਦ ਬਣੀ) ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਉਪਚਾਰ ਕਰਵਾਇਆ।
त्रिय ते बोलि उपाइ करायो ॥
ਤਿਨਬਿਖਡਾਰਿਔਖਧੀਬੀਚਾ॥
ਉਸ (ਇਸਤਰੀ) ਨੇ ਦਵਾਈ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ ਪਾ ਦਿੱਤੀ
तिन बिख डारि औखधी बीचा ॥
ਛਿਨਮਹਿਕਰੀਭੂਪਕੀਮੀਚਾ॥੫॥
ਅਤੇ ਛਿਣ ਭਰ ਵਿਚ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ॥੫॥
छिन महि करी भूप की मीचा ॥५॥
ਇਤਿਸ੍ਰੀਚਰਿਤ੍ਰਪਖ੍ਯਾਨੇਤ੍ਰਿਯਾਚਰਿਤ੍ਰੇਮੰਤ੍ਰੀਭੂਪਸੰਬਾਦੇਤੀਨਸੌਬਹਤਰਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪਤਮਸਤੁਸੁਭਮਸਤੁ॥੩੭੨॥੬੭੩੬॥ਅਫਜੂੰ॥
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੭੨ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੭੨॥੬੭੩੬॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ बहतर चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३७२॥६७३६॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸਹਿਰਦੌਲਤਾਬਾਦਬਸਤਜਹ॥
ਜਿਥੇ ਦੌਲਤਾਬਾਦ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਦਾ ਹੈ,
सहिर दौलताबाद बसत जह ॥
ਬਿਕਟਸਿੰਘਇਕਭੂਪਹੁਤੋਤਹ॥
ਉਥੇ ਬਿਕਟ ਸਿੰਘ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
बिकट सिंघ इक भूप हुतो तह ॥
ਭਾਨਮੰਜਰੀਤਾਕੀਦਾਰਾ॥
ਭਾਨ ਮੰਜਰੀ ਉਸ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਸੀ,
भान मंजरी ता की दारा ॥
ਜਿਹਸਮਕਰੀਨਪੁਨਿਕਰਤਾਰਾ॥੧॥
ਜਿਸ ਵਰਗੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਫਿਰ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ॥੧॥
जिह सम करी न पुनि करतारा ॥१॥
ਭੀਮਸੈਨਇਕਤਹਥੋਸਾਹਾ॥
ਭੀਮ ਸੈਨ ਨਾਂ ਦਾ ਉਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਹ ਸੀ। (ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ)
भीम सैन इक तह थो साहा ॥
ਪ੍ਰਗਟਭਯੋਜਨੁਦੂਸਰਮਾਹਾ॥
ਮਾਨੋ ਦੂਜਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
प्रगट भयो जनु दूसर माहा ॥
ਸ੍ਰੀਅਫਤਾਬਦੇਇਤਿਹਨਾਰੀ॥
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਂ ਅਫਤਾਬ ਦੇਈ ਸੀ।
स्री अफताब देइ तिह नारी ॥
ਕਨਕਅਵਟਿਸਾਚੇਜਨੁਢਾਰੀ॥੨॥
(ਇੰਜ ਲਗਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਸੋਨਾ ਪੰਘਾਰ ਕੇ ਸੰਚੇ ਵਿਚ ਢਾਲੀ ਗਈ ਹੋਵੇ ॥੨॥
कनक अवटि साचे जनु ढारी ॥२॥
ਤਿਨਮਨਮੈਇਹਬਾਤਬਖਾਨੀ॥
ਉਸ (ਇਸਤਰੀ) ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ
तिन मन मै इह बात बखानी ॥
ਕਿਹਬਿਧਿਕੈਹੂਜਿਯੈਭਵਾਨੀ॥
ਕਿ ਕਿਵੇਂ (ਮੈਂ ਆਪ) ਭਵਾਨੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।
किह बिधि कै हूजियै भवानी ॥
ਸੋਇਰਹੀਸਭਜਗਹਿਦਿਖਾਇ॥
ਜਦ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜਾਗਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਤੀ ਪਈ ਸੀ।
सोइ रही सभ जगहि दिखाइ ॥
ਚਮਕਿਉਠੀਸੁਪਨੇਕਹਪਾਇ॥੩॥
(ਪਰ ਇਕ ਦਮ) ਭੁੜਕ ਕੇ ਉਠ ਖੜੋਤੀ, (ਜਿਵੇਂ) ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ ॥੩॥
चमकि उठी सुपने कह पाइ ॥३॥
ਕਹਾਦਰਸਮੁਹਿਦਿਯਾਭਵਾਨੀ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਭਵਾਨੀ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ
कहा दरस मुहि दिया भवानी ॥
ਸਭਹਿਨਸੌਭਾਖੀਇਮਿਬਾਨੀ॥
ਸਭ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ।
सभहिन सौ भाखी इमि बानी ॥
ਜਿਹਬਰਦਾਨਦੇਉਤਿਹਹੋਈ॥
(ਹੁਣ) ਜੋ ਵਰਦਾਨ (ਮੈਂ) ਦਿਆਂਗੀ, ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ
जिह बरदान देउ तिह होई ॥
ਯਾਮਹਿਪਰੈਫੇਰਿਨਹਿਕੋਈ॥੪॥
ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਅਦਲਾ ਬਦਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਵੇਗੀ ॥੪॥
या महि परै फेरि नहि कोई ॥४॥
ਲੋਗਬਚਨਸੁਨਿਕਰਿਪਗਲਾਗੇ॥
(ਉਸ ਦੇ) ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਲੋਕੀਂ ਚਰਨੀਂ ਲਗ ਗਏ
लोग बचन सुनि करि पग लागे ॥
ਬਰੁਮਾਗਨਤਾਤੇਅਨੁਰਾਗੇ॥
ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਸਹਿਤ ਵਰ ਮੰਗਣ ਲਗੇ।
बरु मागन ता ते अनुरागे ॥
ਹ੍ਵੈਬੈਠੀਸਭਹਿਨਕੀਮਾਈ॥
ਸਭ ਦੀ 'ਮਾਈ' (ਦੇਵੀ ਮਾਤਾ) ਬਣ ਬੈਠੀ।
ह्वै बैठी सभहिन की माई ॥