ਅੜਿਲ॥
ਅੜਿਲ:
अड़िल ॥
ਸ੍ਰੀਜਸਤਿਲਕਸਿੰਘਤਿਹਨਾਮਪਛਾਨਿਯੈ॥
ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਜਸ ਤਿਲਕ ਸਿੰਘ ਪਛਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
स्री जस तिलक सिंघ तिह नाम पछानियै ॥
ਰੂਪਵਾਨਧਨਵਾਨਚਤੁਰਪਹਿਚਾਨਿਯੈ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਰੂਪਵਾਨ, ਧਨਵਾਨ ਅਤੇ ਚਤੁਰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
रूपवान धनवान चतुर पहिचानियै ॥
ਜੋਇਸਤ੍ਰੀਤਾਕੋਛਿਨਰੂਪਨਿਹਾਰਈ॥
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਉਸ ਨੂੰ ਛਿਣ ਭਰ ਲਈ ਵੀ ਵੇਖ ਲੈਂਦੀ,
जो इसत्री ता को छिन रूप निहारई ॥
ਹੋਲੋਕਲਾਜਕੁਲਿਕਾਨਿਸਭੈਤਜਿਡਾਰਈ॥੩॥
ਤਾਂ ਉਹ ਲੋਕ ਲਾਜ ਅਤੇ ਕੁਲ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਤੁਰਤ ਛਡ ਦਿੰਦੀ ॥੩॥
हो लोक लाज कुलि कानि सभै तजि डारई ॥३॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਏਕਸਖੀਤਾਕੌਲਖਿਪਾਈ॥
ਇਕ ਸਖੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ
एक सखी ता कौ लखि पाई ॥
ਬੈਠਿਸਖਿਨਮਹਿਬਾਤਚਲਾਈ॥
ਅਤੇ (ਹੋਰਨਾਂ) ਸਖੀਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਗੱਲ ਤੋਰੀ
बैठि सखिन महि बात चलाई ॥
ਜਸਸੁੰਦਰਇਕਇਹਪੁਰਮਾਹੀ॥
ਕਿ ਇਸ ਨਗਰ ਵਿਚ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਸੁੰਦਰ (ਵਿਅਕਤੀ) ਹੈ
जस सुंदर इक इह पुर माही ॥
ਤੈਸੌਚੰਦ੍ਰਸੂਰਭੀਨਾਹੀ॥੪॥
ਜਿਸ ਵਰਗਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ॥੪॥
तैसौ चंद्र सूर भी नाही ॥४॥
ਸੁਨਿਬਤਿਯਾਰਾਨੀਜਿਯਰਾਖੀ॥
ਰਾਣੀ ਨੇ (ਇਹ) ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰਖੀ
सुनि बतिया रानी जिय राखी ॥
ਔਰਨਾਰਿਸੌਪ੍ਰਗਟਨਭਾਖੀ॥
ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਪ੍ਰਤਿ ਜ਼ਾਹਿਰ ਨਾ ਕੀਤੀ।
और नारि सौ प्रगट न भाखी ॥
ਜੋਸਹਚਰਿਤਾਕੌਲਖਿਆਈ॥
ਜਿਹੜੀ ਦਾਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਈ ਸੀ।
जो सहचरि ता कौ लखि आई ॥
ਰੈਨਿਭਈਤਬਵਹੈਬੁਲਾਈ॥੫॥
ਰਾਤ ਹੋਈ, ਤਦ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ॥੫॥
रैनि भई तब वहै बुलाई ॥५॥
ਅਧਿਕਦਰਬੁਤਾਕੌਦੈਰਾਨੀ॥
ਰਾਣੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦੇ ਕੇ
अधिक दरबु ता कौ दै रानी ॥
ਪੂਛੀਤਾਹਿਦੀਨਹ੍ਵੈਬਾਨੀ॥
ਬੜੀ ਅਧੀਨਗੀ ਨਾਲ ਪੁਛਿਆ।
पूछी ताहि दीन ह्वै बानी ॥
ਸੁਕਹੁਕਹਾਮੁਹਿਜੁਤੈਨਿਹਾਰਾ॥
ਜੋ (ਵਿਅਕਤੀ) ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਦਸ ਕਿ ਉਹ ਕਿਥੇ ਹੈ।
सु कहु कहा मुहि जु तै निहारा ॥
ਕਿਯਾਚਾਹਤਤਿਹਦਰਸਅਪਾਰਾ॥੬॥
ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਦੀਦਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ॥੬॥
किया चाहत तिह दरस अपारा ॥६॥
ਤਬਚੇਰੀਇਮਿਬਚਨਉਚਾਰੋ॥
ਤਦ ਦਾਸੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
तब चेरी इमि बचन उचारो ॥
ਸੁਨੁਰਾਨੀਜੂਕਹਾਹਮਾਰੋ॥
ਹੇ ਰਾਣੀ ਜੀ! ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
सुनु रानी जू कहा हमारो ॥
ਸ੍ਰੀਜਸਤਿਲਕਰਾਇਤਿਹਜਾਨੋ॥
ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਜਸ ਤਿਲਕ ਰਾਇ ਸਮਝ ਲਵੋ।
स्री जस तिलक राइ तिह जानो ॥
ਸਾਹਪੂਤਤਾਕਹਪਹਿਚਾਨੋ॥੭॥
ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਲਵੋ ॥੭॥
साह पूत ता कह पहिचानो ॥७॥
ਜੁਤੁਮਕਹੌਤਿਹਤੁਮੈਮਿਲਾਊ॥
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋ ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਾ ਦਿਆਂ
जु तुम कहौ तिह तुमै मिलाऊ ॥
ਮਦਨਤਾਪਸਭਤੋਰਮਿਟਾਊ॥
ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਮ-ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿਆਂ।
मदन ताप सभ तोर मिटाऊ ॥
ਸੁਨਤਬਚਨਰਾਨੀਪਗਪਰੀ॥
(ਉਸ ਦੇ) ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਣੀ ਪੈਰੀਂ ਪੈ ਗਈ
सुनत बचन रानी पग परी ॥
ਪੁਨਿਤਾਸੌਬਿਨਤੀਇਮਿਕਰੀ॥੮॥
ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਅਗੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ॥੮॥
पुनि ता सौ बिनती इमि करी ॥८॥
ਜੇਤਾਕੋਤੈਂਮੁਝੈਮਿਲਾਵੈਂ॥
ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਾ ਦੇਵੇਂ,
जे ता को तैं मुझै मिलावैं ॥
ਜੋਧਨਮੁਖਮਾਗੈਸੋਪਾਵੈਂ॥
ਜੋ ਧਨ ਤੂੰ ਮੂੰਹੋਂ ਮੰਗੇਗੀ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗੀ।
जो धन मुख मागै सो पावैं ॥
ਤਹਸਖੀਗਈਬਾਰਨਹਿਲਾਗੀ॥
(ਤਦ) ਉਹ ਸਖੀ ਬਿਨਾ ਦੇਰ ਕੀਤੇ ਉਥੇ ਗਈ
तह सखी गई बार नहि लागी ॥
ਆਨਿਦਿਯੋਤਾਕੌਬਡਭਾਗੀ॥੯॥
ਅਤੇ ਉਸ ਵਡਭਾਗੀ ਨੂੰ (ਉਸ ਨਾਲ) ਆਣ ਮਿਲਾਇਆ ॥੯॥
आनि दियो ता कौ बडभागी ॥९॥
ਦੋਹਰਾ॥
ਦੋਹਰਾ:
दोहरा ॥
ਰਾਨੀਤਾਕੌਪਾਇਤਿਹਦਾਰਿਦਦਿਯਾਮਿਟਾਇ॥
ਰਾਣੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ ਉਸ (ਦਾਸੀ) ਦੀ ਗ਼ਰੀਬੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
रानी ता कौ पाइ तिह दारिद दिया मिटाइ ॥
ਨ੍ਰਿਪਕੀਆਖਬਚਾਇਉਹਿਲਿਯੇਗਰੇਸੌਲਾਇ॥੧੦॥
ਰਾਣੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਅੱਖ ਬਚਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ ॥੧੦॥
न्रिप की आख बचाइ उहि लिये गरे सौ लाइ ॥१०॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਦੋਊਧਨੀਔਜੋਬਨਵੰਤ॥
ਦੋਵੇਂ ਧਨੀ ਅਤੇ ਜੋਬਨਵਾਨ ਸਨ
दोऊ धनी औ जोबनवंत ॥
ਕਰਤਕਾਮਕ੍ਰੀੜਾਬਿਗਸੰਤ॥
ਅਤੇ ਕਾਮ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।
करत काम क्रीड़ा बिगसंत ॥
ਇਕਕਾਮੀਅਰੁਕੈਫਚੜਾਈ॥
ਇਕ ਉਹ ਕਾਮੀ ਸਨ ਅਤੇ (ਦੂਜੇ) ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਰਖੀ ਸੀ।
इक कामी अरु कैफ चड़ाई ॥
ਰੈਨਿਸਕਲਰਤਿਕਰਤਬਿਤਾਈ॥੧੧॥
ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਕਾਮ-ਕੇਲਿ ਕਰਦਿਆਂ ਬਿਤਾ ਦਿੱਤੀ ॥੧੧॥
रैनि सकल रति करत बिताई ॥११॥
ਲਪਟਿਲਪਟਿਆਸਨਵੇਲੇਹੀ॥
ਉਹ ਲਿਪਟ ਲਿਪਟ ਕੇ ਆਸਣ ਲੈਂਦੇ
लपटि लपटि आसन वे लेही ॥
ਆਪੁਬੀਚਿਸੁਖੁਬਹੁਬਿਧਿਦੇਹੀ॥
ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ।
आपु बीचि सुखु बहु बिधि देही ॥
ਚੁੰਬਨਕਰਤਨਖਨਕੇਘਾਤਾ॥
ਚੁੰਬਨ ਲੈਂਦੇ ਅਤੇ ਨਹੁੰਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਣ ਲਗਾਉਂਦੇ।
चुंबन करत नखन के घाता ॥
ਰੈਨਿਬਿਤੀਆਯੋਹ੍ਵੈਪ੍ਰਾਤਾ॥੧੨॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਤ ਬੀਤ ਗਈ ਅਤੇ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ ॥੧੨॥
रैनि बिती आयो ह्वै प्राता ॥१२॥
ਰਾਨੀਗਈਪ੍ਰਾਤਪਤਿਪਾਸ॥
ਰਾਣੀ ਸਵੇਰੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਗਈ,
रानी गई प्रात पति पास ॥
ਲਗੀਰਹੀਜਾਕੀਜਿਯਆਸ॥
ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਸ (ਯਾਰ) ਦੀ ਆਸ ਲਗੀ ਰਹੀ।
लगी रही जा की जिय आस ॥
ਅਥਵਤਦਿਨਨਹੋਤਅੰਧਯਾਰੋ॥
(ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ) ਕਿ ਕਿਸ ਵੇਲੇ ਦਿਨ ਮੁਕੇਗਾ ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ
अथवत दिनन होत अंधयारो ॥
ਬਹੁਰਿਭਜੈਮੁਹਿਆਨਿਪ੍ਯਾਰੋ॥੧੩॥
ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਆ ਕੇ ਸੰਯੋਗ ਸੁਖ ਦੇਵੇਗਾ ॥੧੩॥
बहुरि भजै मुहि आनि प्यारो ॥१३॥
ਜੌਰਹਿਹੌਰਾਜਾਕੈਪਾਸ॥
ਜੇ ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ
जौ रहि हौ राजा कै पास ॥
ਮੋਹਿਰਾਖਿਹੈਬਿਰਧਨਿਰਾਸ॥
ਤਾਂ ਇਹ ਬਿਰਧ ਮੈਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੀ ਰਖੇਗਾ।
मोहि राखि है बिरध निरास ॥