GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1321
Display Settings
Translations
ਪੁਰਖ​ਭੇਸ​ਲਖਿ​ਨਾਰਿ​ਰਿਸਾਯੋ​॥​
ਅਤੇ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ ਭੇਸ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋਇਆ।
पुरख भेस लखि नारि रिसायो ॥
ਜੋ​ਬਾਤੈਂ​ਮੁਹਿ​ਯਾਰ​ਉਚਾਰੀ​॥​
ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨੇ ਦਸੀਆਂ ਸਨ,
जो बातैं मुहि यार उचारी ॥
ਸੋ​ਅਖਿਯਨ​ਹਮ​ਆਜੁ​ਨਿਹਾਰੀ​॥੮॥​
ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅਜ ਵੇਖ ਲਈਆਂ ਹਨ ॥੮॥
सो अखियन हम आजु निहारी ॥८॥
ਕਾਢਿ​ਕ੍ਰਿਪਾਨ​ਹਨਨਿ​ਤਿਹ​ਧਯੋ​॥​
ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕਢ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਅਗੇ ਵਧਿਆ,
काढि क्रिपान हननि तिह धयो ॥
ਰਾਨੀ​ਹਾਥ​ਨਾਥ​ਗਹਿ​ਲਯੋ​॥​
ਪਰ ਰਾਣੀ ਨੇ ਪਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਪਕੜ ਲਿਆ (ਅਤੇ ਕਿਹਾ)
रानी हाथ नाथ गहि लयो ॥
ਤਵ​ਤ੍ਰਿਯ​ਭੇਸ​ਤਹਾ​ਨਰ​ਧਾਰਾ​॥​
ਤੇਰੀ ਹੀ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਉਸ ਆਦਮੀ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
तव त्रिय भेस तहा नर धारा ॥
ਤੈ​ਜੜ​ਯਾ​ਕਹ​ਜਾਰ​ਬਿਚਾਰਾ​॥੯॥​
ਹੇ ਮੂਰਖ! ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਯਾਰ ਸਮਝਿਆ ਹੈ ॥੯॥
तै जड़ या कह जार बिचारा ॥९॥
ਜਬ​ਤਿਹ​ਨ੍ਰਿਪ​ਨਿਜੁ​ਨਾਰਿ​ਬਿਚਾਰਿਯੋ​॥​
ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇਸਤਰੀ ਸਮਝ ਲਿਆ,
जब तिह न्रिप निजु नारि बिचारियो ॥
ਉਤਰਾ​ਕੋਪ​ਹਿਯੈ​ਥੋ​ਧਾਰਿਯੋ​॥​
ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਵਿਚ ਧਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕ੍ਰੋਧ ਉਤਰ ਗਿਆ।
उतरा कोप हियै थो धारियो ॥
ਤਿਨ​ਇਸਤ੍ਰੀ​ਇਹ​ਭਾਤਿ​ਉਚਾਰੀ​॥​
ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ,
तिन इसत्री इह भाति उचारी ॥
ਸੁਨੁ​ਮੂਰਖ​ਨ੍ਰਿਪ​ਬਾਤ​ਹਮਾਰੀ​॥੧੦॥​
ਹੇ ਮੂਰਖ ਰਾਜੇ! ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ ॥੧੦॥
सुनु मूरख न्रिप बात हमारी ॥१०॥
ਬਸਤ​ਏਕ​ਦਿਜਬਰ​ਇਹ​ਗਾਵੈ​॥​
ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
बसत एक दिजबर इह गावै ॥
ਚੰਦ੍ਰ​ਚੂੜ​ਓਝਾ​ਤਿਹ​ਨਾਵੈ​॥​
ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਚੰਦ੍ਰ ਚੂੜ ਓਝਾ ਹੈ।
चंद्र चूड़ ओझा तिह नावै ॥
ਬ੍ਰਹਮ​ਡੰਡ​ਤਿਹ​ਪੂਛਿ​ਕਰਾਵਹੁ​॥​
ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਛ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੰਡ ਭਰੋ।
ब्रहम डंड तिह पूछि करावहु ॥
ਤਬ​ਅਪਨੋ​ਮੁਖ​ਹਮੈ​ਦਿਖਾਵਹੁ​॥੧੧॥​
ਤਦ ਆਪਣਾ ਮੁਖ ਸਾਨੂੰ ਵਿਖਾਓ ॥੧੧॥
तब अपनो मुख हमै दिखावहु ॥११॥
ਜਬ​ਰਾਜਾ​ਤਿਹ​ਓਰ​ਸਿਧਾਯੋ​॥​
ਜਦ ਰਾਜਾ ਉਸ ਪਾਸੇ ਵਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
जब राजा तिह ओर सिधायो ॥
ਤਬ​ਦਿਜ​ਕੋ​ਤ੍ਰਿਯ​ਭੇਖ​ਬਨਾਯੋ​॥​
ਤਦ ਰਾਣੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਭੇਸ ਬਣਾ ਲਿਆ।
तब दिज को त्रिय भेख बनायो ॥
ਚੰਦ੍ਰ​ਚੂੜ​ਧਰਿ​ਅਪਨਾ​ਨਾਮ​॥​
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਂ ਚੰਦ੍ਰ ਚੂੜ ਰਖ ਲਿਆ
चंद्र चूड़ धरि अपना नाम ॥
ਪ੍ਰਾਪਤਿ​ਭਈ​ਨ੍ਰਿਪਤਿ​ਕੇ​ਧਾਮ​॥੧੨॥​
ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ॥੧੨॥
प्रापति भई न्रिपति के धाम ॥१२॥
ਤਿਹ​ਨ੍ਰਿਪ​ਨਾਮ​ਪੂਛ​ਹਰਖਾਨਾ​॥​
ਰਾਜਾ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ
तिह न्रिप नाम पूछ हरखाना ॥
ਚੰਦ੍ਰ​ਚੂੜ​ਤਿਹ​ਕੌ​ਪਹਿਚਾਨਾ​॥​
ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰ ਚੂੜ ਸਮਝਣ ਲਗਾ।
चंद्र चूड़ तिह कौ पहिचाना ॥
ਜਿਹ​ਹਿਤ​ਜਾਤ​ਕਹੋ​ਪਰਦੇਸਾ​॥​
ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਰਦੇਸ ਜਾਣਾ ਸੀ,
जिह हित जात कहो परदेसा ॥
ਭਲੀ​ਭਈ​ਆਯੋ​ਵਹੁ​ਦੇਸਾ​॥੧੩॥​
ਚੰਗਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਸਾਡੇ ਦੇਸ ਆ ਗਿਆ ॥੧੩॥
भली भई आयो वहु देसा ॥१३॥
ਜਬ​ਪੂਛਾ​ਰਾਜੈ​ਤਿਹ​ਜਾਈ​॥​
ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਪੁਛਿਆ,
जब पूछा राजै तिह जाई ॥
ਤ੍ਰਿਯ​ਦਿਜ​ਹ੍ਵੈ​ਇਹ​ਬਾਤ​ਬਤਾਈ​॥​
ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣੀ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦਸੀ।
त्रिय दिज ह्वै इह बात बताई ॥
ਜੋ​ਨ੍ਰਿਦੋਖ​ਕਹ​ਦੋਖ​ਲਗਾਵੈ​॥​
ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਉਤੇ ਦੋਸ਼ ਮੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
जो न्रिदोख कह दोख लगावै ॥
ਜਮਪੁਰ​ਅਧਿਕ​ਜਾਤਨਾ​ਪਾਵੈ​॥੧੪॥​
ਉਹ ਜਮ-ਪੁਰੀ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ॥੧੪॥
जमपुर अधिक जातना पावै ॥१४॥
ਤਹ​ਤਿਹ​ਬਾਧਿ​ਥੰਭ​ਕੈ​ਸੰਗ​॥​
ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਥੰਮ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
तह तिह बाधि थंभ कै संग ॥
ਤਪਤ​ਤੇਲ​ਡਾਰਤ​ਤਿਹ​ਅੰਗ​॥​
ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਉਤੇ ਤਪਦਾ ਤੇਲ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
तपत तेल डारत तिह अंग ॥
ਛੁਰਿਯਨ​ਸਾਥ​ਮਾਸੁ​ਕਟਿ​ਡਾਰੈ​॥​
ਛੁਰੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਕਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
छुरियन साथ मासु कटि डारै ॥
ਨਰਕ​ਕੁੰਡ​ਕੇ​ਬੀਚ​ਪਛਾਰੈ​॥੧੫॥​
ਅਤੇ ਨਰਕ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਸੁਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧੫॥
नरक कुंड के बीच पछारै ॥१५॥
ਗਾਵਾ​ਗੋਬਰ​ਲੇਹੁ​ਮਗਾਇ​॥​
(ਇਸ ਲਈ) ਹੇ ਰਾਜਨ! ਗਾਂ ਦਾ ਗੋਬਰ (ਪਾਥੀਆਂ) ਮੰਗਵਾ ਲਵੋ
गावा गोबर लेहु मगाइ ॥
ਤਾ​ਕੀ​ਚਿਤਾ​ਬਨਾਵਹੁ​ਰਾਇ​॥​
ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਿੱਤਾ ਬਣਾਓ।
ता की चिता बनावहु राइ ॥
ਤਾ​ਮੌ​ਬੈਠਿ​ਜਰੈ​ਜੇ​ਕੋਊ​॥​
ਉਸ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਸੜਦਾ ਹੈ,
ता मौ बैठि जरै जे कोऊ ॥
ਜਮ​ਪੁਰ​ਬਿਖੈ​ਨ​ਟੰਗਿਯੈ​ਸੋਊ​॥੧੬॥​
ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਮ ਪੁਰੀ ਵਿਚ ਟੰਗਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ॥੧੬॥
जम पुर बिखै न टंगियै सोऊ ॥१६॥
ਦੋਹਰਾ​॥​
ਦੋਹਰਾ:
दोहरा ॥
ਸੁਨਤ​ਬਚਨ​ਦਿਜ​ਨਾਰਿ​ਨ੍ਰਿਪ​ਗੋਬਰ​ਲਿਯਾ​ਮੰਗਾਇ​॥​
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣੀ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਗੋਬਰ (ਦੀਆਂ ਪਾਥੀਆਂ) ਮੰਗਵਾ ਲਈਆਂ
सुनत बचन दिज नारि न्रिप गोबर लिया मंगाइ ॥
ਬੈਠਿ​ਆਪੁ​ਤਾ​ਮਹਿ​ਜਰਾ​ਸਕਾ​ਨ​ਤ੍ਰਿਯ​ਛਲ​ਪਾਇ​॥੧੭॥​
ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਆਪ ਬੈਠ ਕੇ ਸੜ ਗਿਆ। ਪਰ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ ॥੧੭॥
बैठि आपु ता महि जरा सका न त्रिय छल पाइ ॥१७॥
ਇਤਿ​ਸ੍ਰੀ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਪਖ੍ਯਾਨੇ​ਤ੍ਰਿਯਾ​ਚਰਿਤ੍ਰੇ​ਮੰਤ੍ਰੀ​ਭੂਪ​ਸੰਬਾਦੇ​ਤੀਨ​ਸੌ​ਉਨਹਤਰ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਸਮਾਪਤਮ​ਸਤੁ​ਸੁਭਮ​ਸਤੁ​॥੩੬੯॥੬੭੦੦॥ਅਫਜੂੰ॥​
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੬੯ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੬੯॥੬੭੦੦॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ उनहतर चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३६९॥६७००॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਬ੍ਰਯਾਘ੍ਰ​ਕੇਤੁ​ਸੁਨਿਯਤ​ਇਕ​ਰਾਜਾ​॥​
ਬ੍ਯਾਘ੍ਰ ਕੇਤੁ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੁਣੀਂਦਾ ਸੀ।
ब्रयाघ्र केतु सुनियत इक राजा ॥
ਜਿਹ​ਸਮ​ਦੁਤਿਯ​ਨ​ਬਿਧਨਾ​ਸਾਜਾ​॥​
ਉਸ ਵਰਗਾ ਵਿਧਾਤਾ ਨੇ ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ ਸਾਜਿਆ ਸੀ।
जिह सम दुतिय न बिधना साजा ॥
ਬ੍ਰਯਾਘ੍ਰਵਤੀ​ਨਗਰ​ਤਿਹ​ਸੋਹੈ​॥​
ਉਥੇ ਬ੍ਯਾਘ੍ਰਵਤੀ ਨਾਂ ਦਾ ਨਗਰ ਵਸਦਾ ਸੀ
ब्रयाघ्रवती नगर तिह सोहै ॥
ਇੰਦ੍ਰਾਵਤੀ​ਨਗਰ​ਕੋ​ਮੋਹੈ​॥੧॥​
ਜੋ ਇੰਦਰਪੁਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹੰਦਾ ਸੀ ॥੧॥
इंद्रावती नगर को मोहै ॥१॥
ਸ੍ਰੀ​ਅਬਦਾਲ​ਮਤੀ​ਤ੍ਰਿਯ​ਤਾ​ਕੀ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਬਦਾਲ ਮਤੀ ਸੀ
स्री अबदाल मती त्रिय ता की ॥
ਨਰੀ​ਨਾਗਨੀ​ਤੁਲਿ​ਨ​ਵਾ​ਕੀ​॥​
ਜਿਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਨਾਗ ਇਸਤਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
नरी नागनी तुलि न वा की ॥
ਤਹ​ਇਕ​ਹੁਤੋ​ਸਾਹੁ​ਸੁਤ​ਆਛੋ​॥​
ਉਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
तह इक हुतो साहु सुत आछो ॥
ਜਨੁ​ਅਲਿ​ਪਨਚ​ਕਾਛ​ਤਨ​ਕਾਛੋ​॥੨॥​
(ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਭੌਰਿਆਂ ਦੇ ਚਿਲੇ ਵਾਲਾ (ਕਾਮ ਦੇਵ) ਹੀ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ॥੨॥
जनु अलि पनच काछ तन काछो ॥२॥