ਪਕਰਿਲਈਦੂਸਰਿਤ੍ਰਿਯਜਾਇ॥
ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਕੜ ਲਿਆ।
पकरि लई दूसरि त्रिय जाइ ॥
ਦ੍ਵੈਤ੍ਰਿਯਜੋਗਭੇਸਕੌਧਰਿਕੈ॥
ਦੋ ਇਸਤਰੀਆਂ ਜੋਗ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰ ਕੇ
द्वै त्रिय जोग भेस कौ धरि कै ॥
ਗਈਭੂਪਕੋਚਰਿਤਬਿਚਰਿਕੈ॥੫॥
ਅਤੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਕਰਨਾ ਸੋਚ ਕੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਈਆਂ ॥੫॥
गई भूप को चरित बिचरि कै ॥५॥
ਭੂਪਕਹਾਸੂਰੀਇਹਦੀਜੈ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਇਸ ਨੂੰ ਸੂਲੀ ਦੇ ਦਿਓ।
भूप कहा सूरी इह दीजै ॥
ਤੀਨੋਹੁਕਮਹਮਾਰੇਲੀਜੈ॥
ਤਿਨੋਂ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰੋ।
तीनो हुकम हमारे लीजै ॥
ਹਨਨਨਾਤਲੈਤਾਹੀਸਿਧਾਰੇ॥
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਸਤੇ ('ਹਨਨਨਾਤ' ਹਨਨ ਅਰਥ) ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ
हनननात लै ताही सिधारे ॥
ਦ੍ਵੈਇਸਤ੍ਰੀਹ੍ਵੈਅਤਿਥਪਧਾਰੇ॥੬॥
ਤਾਂ ਜੋਗੀ ਬਣੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਉਥੇ ਆ ਗਈਆਂ ॥੬॥
द्वै इसत्री ह्वै अतिथ पधारे ॥६॥
ਜੋਗਿਨਿਨਾਰਿਕਹਾਅਸਕੀਜੈ॥
ਜੋਗੀ ਬਣੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੋ।
जोगिनि नारि कहा अस कीजै ॥
ਦ੍ਵੈਮਹਿਇਕਜੋਗੀਕਹਦੀਜੈ॥
(ਫਾਂਸੀ ਅਸਾਂ) ਦੋਹਾਂ ਜੋਗੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਨੂੰ ਦਿਓ।
द्वै महि इक जोगी कह दीजै ॥
ਐਹੈਇਹਾਅਰਸਕੀਬਾਤਾ॥
ਇਥੇ ਅਰਸ਼ (ਸਵਰਗ) ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ऐहै इहा अरस की बाता ॥
ਜਾਨਤਕੋਈਨਤਾਕੀਘਾਤਾ॥੭॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛਲ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਸੀ ॥੭॥
जानत कोई न ता की घाता ॥७॥
ਦੁਤਿਯਨਾਰਇਮਿਬਚਨਉਚਾਰੇ॥
ਦੂਜੀ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ
दुतिय नार इमि बचन उचारे ॥
ਯਾਹਿਨਸੂਰੀਦੇਹੁਕਹਾਰੇ॥
ਕਿ ਹੇ ਕਹਾਰ (ਜਲਾਦ)! ਇਸ ਨੂੰ ਸੂਲੀ ਨਾ ਦੇ।
याहि न सूरी देहु कहारे ॥
ਸੂਰੀਏਕਅਤਿਥਕੋਦੀਜੈ॥
ਸੂਲੀ ਇਕ ਸਾਧ ਨੂੰ ਦਿਓ
सूरी एक अतिथ को दीजै ॥
ਤਸਕਰਦੂਰਇਹਾਤੇਕੀਜੈ॥੮॥
ਅਤੇ ਚੋਰ ਨੂੰ ਇਥੋਂ ਕਢ ਦਿਓ ॥੮॥
तसकर दूर इहा ते कीजै ॥८॥
ਚਲੀਖਬਰਿਆਵੈਇਹਕਹਾ॥
ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਉਥੇ ਜਾ ਪਹੁੰਚੀ
चली खबरि आवै इह कहा ॥
ਬੈਠਿਬਿਦਾਦਨਰਾਧਿਪਜਹਾ॥
ਜਿਥੇ ਬਿਦਾਦ ਸੈਨ ਰਾਜਾ ਬੈਠਾ ਸੀ।
बैठि बिदाद नराधिप जहा ॥
ਅੰਧਨਗਰਕੇਤੀਰਲੋਗਸਭ॥
ਉਸ ਅੰਧ ਨਗਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ
अंध नगर के तीर लोग सभ ॥
ਅਛਰਕਛੁਨਪੜੈਤਿਨਗਰਧਭ॥੯॥
ਖੋਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਕੋਈ ਅੱਖਰ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ॥੯॥
अछर कछु न पड़ै तिन गरधभ ॥९॥
ਔਰਕਛੂਜਾਨੈਨਹਿਬਾਤਾ॥
ਉਹ ਹੋਰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਸਨ
और कछू जानै नहि बाता ॥
ਮਹਾਪਸੂਮੂਰਖਬਿਖ੍ਯਾਤਾ॥
ਅਤੇ ਮਹਾ ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ।
महा पसू मूरख बिख्याता ॥
ਇਹਧੁਨਿਪਰੀਕਾਨਪ੍ਰਭਕੇਜਬ॥
ਜਦ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਪਈ
इह धुनि परी कान प्रभ के जब ॥
ਨਿਰਖਨਚਲਾਅਤਿਥਹਿਦ੍ਵੈਤਬ॥੧੦॥
ਤਾਂ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਸਾਧਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਚਲਿਆ ॥੧੦॥
निरखन चला अतिथहि द्वै तब ॥१०॥
ਦਰਸਕਿਯਾਤਿਨਕੋਜਬਜਾਈ॥
ਜਦ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ
दरस किया तिन को जब जाई ॥
ਬਚਨਕਿਯਾਭੂਪਤਿਮੁਸਕਾਈ॥
ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹਸ ਕੇ ਬਚਨ ਕੀਤਾ।
बचन किया भूपति मुसकाई ॥
ਤੁਮਸੂਰੀਕਾਰਨਕਿਹਲੇਹੁ॥
ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਸੂਲੀ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।
तुम सूरी कारन किह लेहु ॥
ਸੋਮੁਹਿਭੇਦਕ੍ਰਿਪਾਕਰਿਦੇਹੁ॥੧੧॥
ਉਹ ਭੇਦ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰ ਕੇ ਦਸੋ ॥੧੧॥
सो मुहि भेद क्रिपा करि देहु ॥११॥
ਹੋਹਮਜਨਮਜਨਮਕਿਯਪਾਤਾ॥
(ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ) ਅਸੀਂ ਜਨਮ ਜਨਮਾਂਤਰਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹਨ।
हो हम जनम जनम किय पाता ॥
ਯਾਪਰਚੜਤਹੋਹਿਸਭਘਾਤਾ॥
ਸੂਲੀ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਸਭ (ਪਾਪ) ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
या पर चड़त होहि सभ घाता ॥
ਯਾਪਰਬਾਤਸ੍ਵਰਗਕੀਐਹੈ॥
ਇਸ ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇਗੀ
या पर बात स्वरग की ऐहै ॥
ਆਵਾਗਵਨਤੁਰਤਮਿਟਿਜੈਹੈ॥੧੨॥
ਅਤੇ ਆਵਾਗਵਣ ਤੁਰਤ ਮਿਟ ਜਾਵੇਗਾ ॥੧੨॥
आवा गवन तुरत मिटि जैहै ॥१२॥
ਜਬਰਾਜੈਐਸੋਸੁਨਿਪਾਈ॥
ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਿਆ,
जब राजै ऐसो सुनि पाई ॥
ਚਿਤਚੜਬੇਕੀਬਿਵਤਬਨਾਈ॥
ਤਾਂ ਚਿਤ ਵਿਚ (ਖ਼ੁਦ ਸੂਲੀ) ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਵਿਉਂਤ ਬਣਾਈ।
चित चड़बे की बिवत बनाई ॥
ਅਵਰਲੋਗਸਭਦਏਹਟਾਇ॥
ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਲੋਗ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ
अवर लोग सभ दए हटाइ ॥
ਆਪੁਚੜਾਸੂਰੀਪਰਜਾਇ॥੧੩॥
ਅਤੇ ਆਪ ਸੂਲੀ ਉਤੇ ਜਾ ਚੜ੍ਹਿਆ ॥੧੩॥
आपु चड़ा सूरी पर जाइ ॥१३॥
ਭੂਪਚੜਤਜੋਗੀਭਜਿਗਏ॥
ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੂਲੀ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ ਹੀ ਜੋਗੀ ਭਜ ਗਏ।
भूप चड़त जोगी भजि गए ॥
ਕਹੂੰਦੁਰੇਜਨਿਯਤਨਹਿਭਏ॥
ਕਿਥੇ ਜਾ ਲੁਕੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲਗ ਸਕਿਆ।
कहूं दुरे जनियत नहि भए ॥
ਧਰਿਇਸਤ੍ਰਿਨਕੇਰੂਪਅਪਾਰਾ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ
धरि इसत्रिन के रूप अपारा ॥
ਮਿਲਗੇਤਾਹੀਨਗਰਮੰਝਾਰਾ॥੧੪॥
ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਨਗਰ ਵਿਚ ਮਿਲ ਗਏ ॥੧੪॥
मिलगे ता ही नगर मंझारा ॥१४॥
ਇਹਛਲਅਨ੍ਰਯਾਈਨ੍ਰਿਪਮਾਰਿ॥
ਇਸ ਛਲ ਨਾਲ ਅਨਿਆਈ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ
इह छल अन्रयाई न्रिप मारि ॥
ਦੇਸਬਸਾਯੋਬਹੁਰਿਸੁਧਾਰਿ॥
ਦੇਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਸਾਇਆ।
देस बसायो बहुरि सुधारि ॥
ਅੰਧਨਗਰਕਛੁਬਾਤਨਪਾਈ॥
ਅੰਧ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਭੇਦ ਨਾ ਸਮਝਿਆ
अंध नगर कछु बात न पाई ॥
ਇਹਛਲਹਨਾਹਮਾਰਾਰਾਈ॥੧੫॥
ਕਿ ਇਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਰਾਜਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ॥੧੫॥
इह छल हना हमारा राई ॥१५॥
ਇਤਿਸ੍ਰੀਚਰਿਤ੍ਰਪਖ੍ਯਾਨੇਤ੍ਰਿਯਾਚਰਿਤ੍ਰੇਮੰਤ੍ਰੀਭੂਪਸੰਬਾਦੇਤੀਨਸੌਸਤਸਠਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪਤਮਸਤੁਸੁਭਮਸਤੁ॥੩੬੭॥੬੬੭੮॥ਅਫਜੂੰ॥
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੬੭ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੬੭॥੬੬੭੮॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ सतसठ चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३६७॥६६७८॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਗੜਕਨੌਜਕੌਜਹਾਕਹਿਜੈ॥
ਜਿਥੇ ਕਨੌਜ ਦਾ ਕਿਲਾ ਦਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
गड़ कनौज कौ जहा कहिजै ॥
ਅਭੈਸਿੰਘਤਹਭੂਪਭਨਿਜੈ॥
ਉਥੇ ਅਭੈ ਸਿੰਘ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
अभै सिंघ तह भूप भनिजै ॥
ਸ੍ਰੀਚਖੁਚਾਰਮਤੀਤਿਹਨਾਰੀ॥
ਚਖੁਚਾਰ ਮਤੀ ਉਸ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਸੀ।
स्री चखु चार मती तिह नारी ॥