ਜਿਸਹਾਥਨਲੈਪੜੇਪ੍ਯਾਰੀ॥੧੭॥
ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਪੜ੍ਹੇ ॥੧੭॥
जिस हाथन लै पड़े प्यारी ॥१७॥
ਤੈਜਿਹਹਾਥਨਾਭਿਕਹਲਾਯੋ॥
(ਪੱਤਰ ਵਿਚ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ ਕਿ) ਤੂੰ ਜਿਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਗਾਇਆ ਸੀ
तै जिह हाथ नाभि कह लायो ॥
ਔਰਦੁਹੂੰਪਦਹਾਥਛੁਹਾਯੋ॥
ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਹੱਥ ਛੋਹਾਇਆ ਸੀ।
और दुहूं पद हाथ छुहायो ॥
ਤੇਜਨਆਜੁਨਗਰਮਹਿਆਏ॥
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਅਜ ਨਗਰ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੈ
ते जन आजु नगर महि आए ॥
ਤੁਮਸੌਚਾਹਤਨੈਨਮਿਲਾਏ॥੧੮॥
ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨੈਣ ਮਿਲਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ॥੧੮॥
तुम सौ चाहत नैन मिलाए ॥१८॥
ਰਾਜਸੁਤਾਪਤਿਯਾਜਬਚੀਨੀ॥
ਜਦ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਵੇਖੀ,
राज सुता पतिया जब चीनी ॥
ਛੋਰਿਲਈਕਰਕਿਸੂਨਦੀਨੀ॥
(ਤਾਂ ਹਾਰ ਨਾਲੋਂ) ਖੋਲ੍ਹ ਲਈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਨਾ ਦਿੱਤੀ।
छोरि लई कर किसू न दीनी ॥
ਬਹੁਧਨਦੈਮਾਲਿਨੀਬੁਲਾਈ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਬਹੁਤ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਮਾਲਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ
बहु धन दै मालिनी बुलाई ॥
ਲਿਖਿਪਤ੍ਰੀਫਿਰਿਤਿਨੈਪਠਾਈ॥੧੯॥
ਅਤੇ ਫਿਰ (ਆਪ) ਪੱਤਰ ਲਿਖ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ॥੧੯॥
लिखि पत्री फिरि तिनै पठाई ॥१९॥
ਸਿਵਕੌਦਿਪਤਦੇਹਰੋਜਹਾ॥
(ਪੱਤਰ ਵਿਚ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ) ਜਿਥੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮੰਦਿਰ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ,
सिव कौ दिपत देहरो जहा ॥
ਮੈਐਹੋਆਧੀਨਿਸਿਤਹਾ॥
ਮੈਂ ਉਥੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਵਾਂਗੀ।
मै ऐहो आधी निसि तहा ॥
ਕੁਅਰਤਹਾਤੁਮਹੂੰਚਲਿਐਯਹੁ॥
ਹੇ ਕੁੰਵਰ! ਤੂੰ ਉਥੇ ਚਲ ਕੇ ਆ ਜਾਈਂ
कुअर तहा तुमहूं चलि ऐयहु ॥
ਮਨਭਾਵਤਕੋਭੋਗਕਮੈਯਹੁ॥੨੦॥
ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਨ ਭਾਉਂਦਾ ਰਮਣ ਕਰੀਂ ॥੨੦॥
मन भावत को भोग कमैयहु ॥२०॥
ਕੁਅਰਨਿਸਾਆਧੀਤਹਜਾਈ॥
ਕੁਮਾਰ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
कुअर निसा आधी तह जाई ॥
ਰਾਜਸੁਤਾਆਗੇਤਹਆਈ॥
ਉਥੇ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆ ਗਈ।
राज सुता आगे तह आई ॥
ਕਾਮਭੋਗਕੀਜੇਤਿਕਪ੍ਯਾਸਾ॥
(ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ) ਕਾਮ ਭੋਗ ਦੀ ਜਿਤਨੀ ਪਿਆਸ ਸੀ,
काम भोग की जेतिक प्यासा ॥
ਪੂਰਨਿਭਈਦੁਹੂੰਕੀਆਸਾ॥੨੧॥
(ਮਿਲਣ ਤੇ) ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਬੁਝਾ ਲਈ (ਅਰਥਾਤ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ) ॥੨੧॥
पूरनि भई दुहूं की आसा ॥२१॥
ਮਾਲਿਨਿਕੀਦੁਹਿਤਾਕਹਿਬਾਮਾ॥
(ਉਸ ਨੂੰ) ਮਾਲਣ ਦੀ ਧੀ ਕਹਿ ਕੇ
मालिनि की दुहिता कहि बामा ॥
ਰਾਜਕੁਅਰਕਹਲ੍ਯਾਈਧਾਮਾ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਆਈ।
राज कुअर कह ल्याई धामा ॥
ਰਾਤਿਦਿਵਸਦੋਊਕਰਤਬਿਲਾਸਾ॥
ਰਾਜੇ ਦਾ ਡਰ ਭੁਲਾ ਕੇ
राति दिवस दोऊ करत बिलासा ॥
ਭੂਪਤਿਕੀਤਜਿਕਰਿਕਰਿਤ੍ਰਾਸਾ॥੨੨॥
ਰਾਤ ਦਿਨ ਦੋਵੇਂ ਬਿਲਾਸ ਕਰਦੇ ਸਨ ॥੨੨॥
भूपति की तजि करि करि त्रासा ॥२२॥
ਕਿਤਕਦਿਨਨਤਾਕੋਪਤਿਆਯੋ॥
ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਬਾਦ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਆ ਗਿਆ।
कितक दिनन ता को पति आयो ॥
ਅਤਿਕੁਰੂਪਨਹਿਜਾਤਬਤਾਯੋ॥
ਉਹ ਬਹੁਤ ਕੁਰੂਪ ਸੀ, (ਜਿਸ ਦਾ) ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
अति कुरूप नहि जात बतायो ॥
ਸੂਕਰਕੇਸੇਦਾਤਿਬਿਰਾਜੈ॥
ਸੂਰ ਵਰਗੇ (ਉਸ ਦੇ) ਦੰਦ ਲਗਦੇ ਸਨ
सूकर के से दाति बिराजै ॥
ਨਿਰਖਤਕਰੀਰਦਨਦ੍ਵੈਭਾਜੈ॥੨੩॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਦੰਦ ਭਜ ਜਾਂਦੇ ਸਨ (ਭਾਵ-ਤੁੱਛ ਲਗਦੇ ਸਨ) ॥੨੩॥
निरखत करी रदन द्वै भाजै ॥२३॥
ਰਾਜਕੁਅਰਤ੍ਰਿਯਭੇਸਸੁਧਾਰੇ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
राज कुअर त्रिय भेस सु धारे ॥
ਆਵਤਭਯੋਤਿਹਨਿਕਟਸਵਾਰੇ॥
(ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਪਤੀ) ਸਵੇਰੇ ('ਸਵਾਰੇ') ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
आवत भयो तिह निकट सवारे ॥
ਰਾਜਸੁਤਾਪਹਿਨਿਰਖਿਲੁਭਾਯੋ॥
ਉਸ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ (ਇਸਤਰੀ ਬਣਿਆ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ) ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਲੁਭਾਇਮਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
राज सुता पहि निरखि लुभायो ॥
ਭੋਗਕਰਨਹਿਤਹਾਥਚਲਾਯੋ॥੨੪॥
(ਉਸ ਨਾਲ) ਸੰਯੋਗ ਕਰਨ ਲਈ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ॥੨੪॥
भोग करन हित हाथ चलायो ॥२४॥
ਰਾਜਕੁਅਰਤਬਛੁਰੀਸੰਭਾਰੀ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਤਦ ਛੁਰੀ ਸੰਭਾਲੀ
राज कुअर तब छुरी संभारी ॥
ਨਾਕਕਾਟਿਨ੍ਰਿਪਸੁਤਕੀਡਾਰੀ॥
ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨੱਕ ਕਟ ਦਿੱਤਾ।
नाक काटि न्रिप सुत की डारी ॥
ਨਾਕਕਟੈਜੜਅਧਿਕਖਿਸਾਯੋ॥
ਨੱਕ ਕਟੇ ਜਾਣ ਕਰ ਕੇ ਮੂਰਖ ਬਹੁਤ ਖਿਝਿਆ
नाक कटै जड़ अधिक खिसायो ॥
ਸਦਨਛਾਡਿਕਾਨਨਹਿਸਿਧਾਯੋ॥੨੫॥
ਅਤੇ ਘਰ ਛਡ ਕੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ॥੨੫॥
सदन छाडि काननहि सिधायो ॥२५॥
ਨਾਕਕਟਾਇਜਬੈਜੜਗਯੋ॥
ਜਦ ਉਹ ਮੂਰਖ ਨੱਕ ਕਟਾ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ
नाक कटाइ जबै जड़ गयो ॥
ਇਨਪਥਸਿਵਦੇਵਲਕੋਲਯੋ॥
ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਿਰ ਦਾ ਰਸਤਾ ਪਕੜਿਆ।
इन पथ सिव देवल को लयो ॥
ਨ੍ਰਿਪਸੁਤਮ੍ਰਿਗਿਕਹਿਤੂਹਨਿਲ੍ਯਾਯੋ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਇਕ ਹਿਰਨ ਮਾਰ ਕੇ ਲੈ ਆਇਆ।
न्रिप सुत म्रिगिक हितू हनि ल्यायो ॥
ਦੁਹੂੰਅਨਬੈਠਿਤਿਹੀਠਾਖਾਯੋ॥੨੬॥
(ਉਸ ਨੂੰ) ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਉਸੇ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਖਾਇਆ ॥੨੬॥
दुहूंअन बैठि तिही ठा खायो ॥२६॥
ਤਹੀਬੈਠਿਦੁਹੂੰਕਰੇਬਿਲਾਸਾ॥
ਉਥੇ ਬੈਠ ਕੇ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਬਿਲਾਸ ਕੀਤਾ।
तही बैठि दुहूं करे बिलासा ॥
ਤ੍ਰਿਯਹਿਨਰਹੀਭੋਗਕੀਆਸਾ॥
ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਭੋਗ ਲਈ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਬਾਕੀ ਨਾ ਰਹੀ।
त्रियहि न रही भोग की आसा ॥
ਲੈਤਾਕੇਸੰਗਦੇਸਸਿਧਾਯੋ॥
(ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ) ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਦੇਸ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ
लै ता के संग देस सिधायो ॥
ਇਕਸਹਚਰਿਕਹਤਹਾਪਠਾਯੋ॥੨੭॥
ਅਤੇ ਇਕ ਸਖੀ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਉਤੇ ਭੇਜਿਆ ॥੨੭॥
इक सहचरि कह तहा पठायो ॥२७॥
ਡਿਵਢੀਸਾਤਸਖੀਤਿਨਨਾਖੀ॥
ਉਸ ਸਖੀ ਨੇ ਸੱਤ ਡਿਉਢੀਆਂ ਪਾਰ ਕੀਤੀਆਂ
डिवढी सात सखी तिन नाखी ॥
ਇਮਿਬਤੀਆਭੂਪਤਿਸੰਗਭਾਖੀ॥
ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾ ਕੇ ਕਿਹਾ,
इमि बतीआ भूपति संग भाखी ॥
ਪਤਿਤ੍ਰਿਯਗਏਦੋਊਨਿਸਿਕਹਤਹ॥
ਤੁਹਾਡੀ ਪੁੱਤਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਦੋਵੇਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਥੇ ਗਏ
पति त्रिय गए दोऊ निसि कह तह ॥
ਆਗੇਹੁਤੇਸਦਾਸਿਵਜੂਜਹ॥੨੮॥
ਜਿਥੇ ਅਗੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ (ਦਾ ਮੰਦਿਰ) ਸੀ ॥੨੮॥
आगे हुते सदा सिव जू जह ॥२८॥
ਦੁਹੂੰਜਾਇਤਹਕੀਏਪ੍ਰਯੋਗਾ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਉਥੇ (ਮੰਦਿਰ ਵਿਚ) ਜਾ ਕੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ।
दुहूं जाइ तह कीए प्रयोगा ॥
ਤੀਸਰਕੋਈਨਜਾਨਤਲੋਗਾ॥
ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੀਜਾ ਬੰਦਾ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
तीसर कोई न जानत लोगा ॥
ਉਲਟਿਪਰਾਸਿਵਜੂਰਿਸਿਭਰਿਯੌ॥
(ਮੰਤ੍ਰ ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਉਹ ਯਤਨ) ਉਲਟਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ
उलटि परा सिव जू रिसि भरियौ ॥
ਭਸਮੀਭੂਤਦੁਹੂੰਕਹਕਰਿਯੌ॥੨੯॥
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ॥੨੯॥
भसमी भूत दुहूं कह करियौ ॥२९॥
ਵਹੈਭਸਮਲੈਤਿਨੈਦਿਖਾਈ॥
ਉਹੀ ਭਸਮ ਉਸ (ਰਾਜੇ) ਨੂੰ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤੀ,
वहै भसम लै तिनै दिखाई ॥
ਮ੍ਰਿਗਭਛਨਤਿਹਤਿਨੈਜਗਾਈ॥
ਜੋ ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਲੀ ਸੀ।
म्रिग भछन तिह तिनै जगाई ॥
ਭਸਮਲਹੇਸਭਹੀਜਿਯਜਾਨਾ॥
ਭਸਮ ਵੇਖ ਕੇ ਸਭ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ (ਕਿ ਉਹ ਸੜ ਗਏ ਹਨ)।
भसम लहे सभ ही जिय जाना ॥
ਲੈਪ੍ਰੀਤਮਘਰਨਾਰਿਸਿਧਾਨਾ॥੩੦॥
(ਉਧਰ) ਪ੍ਰੀਤਮ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ॥੩੦॥
लै प्रीतम घर नारि सिधाना ॥३०॥
ਇਤਿਸ੍ਰੀਚਰਿਤ੍ਰਪਖ੍ਯਾਨੇਤ੍ਰਿਯਾਚਰਿਤ੍ਰੇਮੰਤ੍ਰੀਭੂਪਸੰਬਾਦੇਤੀਨਸੌਛਿਆਸਠਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪਤਮਸਤੁਸੁਭਮਸਤੁ॥੩੬੬॥੬੬੬੩॥ਅਫਜੂੰ॥
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੬੬ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੬੬॥੬੬੬੩॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ छिआसठ चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३६६॥६६६३॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਅੰਧਾਵਤੀਨਗਰਇਕਸੋਹੈ॥
ਅੰਧਾਵਤੀ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਨਗਰ ਸ਼ੋਭਦਾ ਸੀ।
अंधावती नगर इक सोहै ॥
ਸੈਨਬਿਦਾਦਭੂਪਤਿਹਕੋਹੈ॥
ਉਥੋਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਿਦਾਦ ਸੈਨ ਸੀ।
सैन बिदाद भूप तिह को है ॥
ਮੂਰਖਿਮਤਿਤਾਕੀਬਰਨਾਰੀ॥
ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦਾ ਨਾਂ ਮੂਰਖ ਮਤੀ ਸੀ।
मूरखि मति ता की बर नारी ॥
ਜਿਹਸੀਮੂੜਨਕਹੂੰਨਿਹਾਰੀ॥੧॥
ਉਸ ਵਰਗੀ ਮੂਰਖ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਸੀ ॥੧॥
जिहसी मूड़ न कहूं निहारी ॥१॥
ਪ੍ਰਜਾਲੋਗਅਤਿਹੀਅਕੁਲਾਏ॥
ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਲੋਗ ਬਹੁਤ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਕੇ
प्रजा लोग अति ही अकुलाए ॥
ਦੇਸਛੋਡਿਪਰਦੇਸਸਿਧਾਏ॥
ਦੇਸ ਛਡ ਕੇ ਪਰਦੇਸ ਚਲੇ ਗਏ।
देस छोडि परदेस सिधाए ॥
ਔਰਭੂਪਪਹਿਕਰੀਪੁਕਾਰਾ॥
ਹੋਰਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਅਗੇ ਪੁਕਾਰ ਕੀਤੀ
और भूप पहि करी पुकारा ॥
ਨ੍ਯਾਇਕਰਤਤੈਂਨਹੀਹਮਾਰਾ॥੨॥
ਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਨਿਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ॥੨॥
न्याइ करत तैं नही हमारा ॥२॥
ਤਾਤੇਤੁਮਕੁਛਕਰਹੁਉਪਾਇ॥
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਉਪਾ ਕਰੋ ਤਾਂ
ता ते तुम कुछ करहु उपाइ ॥
ਜਾਤੇਦੇਸਬਸੈਫਿਰਿਆਇ॥
ਜੋ ਫਿਰ ਦੇਸ ਵਿਚ ਆ ਵਸੀਏ।
जा ते देस बसै फिरि आइ ॥
ਚਾਰਿਨਾਰਿਤਬਕਹਿਯੋਪੁਕਾਰਿ॥
ਤਦ ਚਾਰ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ
चारि नारि तब कहियो पुकारि ॥
ਹਮਐਹੈਜੜਨ੍ਰਿਪਹਿਸੰਘਾਰਿ॥੩॥
ਕਿ ਅਸੀਂ ਮੂਰਖ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਵਾਂਗੀਆਂ ॥੩॥
हम ऐहै जड़ न्रिपहि संघारि ॥३॥
ਦ੍ਵੈਤ੍ਰਿਯਭੇਸਪੁਰਖਕੇਧਾਰੀ॥
ਦੋ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰਿਆ
द्वै त्रिय भेस पुरख के धारी ॥
ਪੈਠਿਗਈਤਿਹਨਗਰਮੰਝਾਰੀ॥
ਅਤੇ ਨਗਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਡਟ ਗਈਆਂ।
पैठि गई तिह नगर मंझारी ॥
ਦ੍ਵੈਤ੍ਰਿਯਭੇਸਜੋਗ੍ਰਯਕੇਧਾਰੋ॥
ਦੋ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਜੋਗੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ
द्वै त्रिय भेस जोग्रय के धारो ॥
ਪ੍ਰਾਪਤਿਭੀਤਿਹਨਗਰਮਝਾਰੋ॥੪॥
ਅਤੇ ਨਗਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ॥੪॥
प्रापति भी तिह नगर मझारो ॥४॥
ਇਕਤ੍ਰਿਯਚੋਰੀਕਰੀਬਨਾਇ॥
ਇਕ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਚੋਰੀ ਕੀਤੀ
इक त्रिय चोरी करी बनाइ ॥