GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1313
Display Settings
Translations
ਤਾ​ਕੌ​ਔਰ​ਪੁਰਖ​ਇਕ​ਭਾਯੋ​॥​
ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਹੋਰ ਪੁਰਸ਼ ਚੰਗਾ ਲਗਾ।
ता कौ और पुरख इक भायो ॥
ਨਿਜੁ​ਪਤਿ​ਸੇਤੀ​ਹੇਤੁ​ਭੁਲਾਯੋ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ।
निजु पति सेती हेतु भुलायो ॥
ਰੈਨਿ​ਦਿਵਸ​ਤਿਹ​ਧਾਮ​ਬੁਲਾਵੈ​॥​
ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿਚ ਬੁਲਾਉਂਦੀ
रैनि दिवस तिह धाम बुलावै ॥
ਕਾਮ​ਭੋਗ​ਤਿਨ​ਸਾਥ​ਕਮਾਵੈ​॥੨॥​
ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਕਾਮ-ਭੋਗ ਕਰਦੀ ॥੨॥
काम भोग तिन साथ कमावै ॥२॥
ਇਕ​ਦਿਨ​ਸੁਧਿ​ਤਾ​ਕੇ​ਪਤਿ​ਪਾਈ​॥​
ਇਕ ਦਿਨ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲਗ ਗਿਆ।
इक दिन सुधि ता के पति पाई ॥
ਬਹੁ​ਬਿਧਿ​ਤਾ​ਸੰਗ​ਕਰੀ​ਲਰਾਈ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਉਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
बहु बिधि ता संग करी लराई ॥
ਅਨਿਕ​ਕਰੀ​ਜੂਤਿਨ​ਕੀ​ਮਾਰਾ​॥​
ਜੁਤੀਆਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਮਾਰ ਕੀਤੀ।
अनिक करी जूतिन की मारा ॥
ਤਬ​ਤਿਨ​ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਚਰਿਤ​ਬਿਚਾਰਾ​॥੩॥​
ਤਦ ਉਸ (ਇਸਤਰੀ) ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚਰਿਤ੍ਰ ਵਿਚਾਰਿਆ ॥੩॥
तब तिन इह बिधि चरित बिचारा ॥३॥
ਤਾ​ਦਿਨ​ਤੇ​ਨਿਜੁ​ਪਤਿ​ਕੌ​ਤ੍ਯਾਗੀ​॥​
ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ
ता दिन ते निजु पति कौ त्यागी ॥
ਸਾਥ​ਫਕੀਰਨ​ਕੇ​ਅਨੁਰਾਗੀ​॥​
ਅਤੇ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ-ਸੰਪਰਕ ਕਾਇਮ ਕਰ ਲਿਆ।
साथ फकीरन के अनुरागी ॥
ਵਾਹਿ​ਅਤਿਥ​ਕਰਿ​ਕੈ​ਸੰਗ​ਲੀਨਾ​॥​
ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਾਧ ਬਣਾ ਕੇ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ
वाहि अतिथ करि कै संग लीना ॥
ਔਰੈ​ਦੇਸ​ਪਯਾਨਾ​ਕੀਨਾ​॥੪॥​
ਅਤੇ (ਦੋਵੇਂ) ਹੋਰ ਦੇਸ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ ॥੪॥
औरै देस पयाना कीना ॥४॥
ਜਿਹ​ਜਿਹ​ਦੇਸ​ਆਪੁ​ਪਗੁ​ਧਾਰੈ​॥​
ਜਿਥੇ ਜਿਥੇ (ਉਹ) ਵਿਅਕਤੀ ਆਪ ਪੈਰ ਧਰਦਾ ਸੀ,
जिह जिह देस आपु पगु धारै ॥
ਤਹੀ​ਤਹੀ​ਵਹੁ​ਸੰਗ​ਸਿਧਾਰੈ​॥​
ਉਥੇ ਉਥੇ ਹੀ ਉਹ ਨਾਲ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
तही तही वहु संग सिधारै ॥
ਔਰ​ਪੁਰਖੁ​ਤਿਹ​ਅਤਿਥ​ਪਛਾਨੈ​॥​
ਸਾਰੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਧ ਸਮਝਦੇ ਸਨ,
और पुरखु तिह अतिथ पछानै ॥
ਤ੍ਰਿਯਾ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਨ​ਕੋਈ​ਜਾਨੈ​॥੫॥​
ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ॥੫॥
त्रिया चरित्र न कोई जानै ॥५॥
ਇਤਿ​ਸ੍ਰੀ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਪਖ੍ਯਾਨੇ​ਤ੍ਰਿਯਾ​ਚਰਿਤ੍ਰੇ​ਮੰਤ੍ਰੀ​ਭੂਪ​ਸੰਬਾਦੇ​ਤੀਨ​ਸੌ​ਬਾਸਿਠ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਸਮਾਪਤਮ​ਸਤੁ​ਸੁਭਮ​ਸਤੁ​॥੩੬੨॥੬੫੯੬॥ਅਫਜੂੰ॥​
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੬੨ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੬੨॥੬੫੯੬॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ बासिठ चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३६२॥६५९६॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸੁਨ​ਰਾਜਾ​ਇਕ​ਕਥਾ​ਨਵੀਨ​॥​
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਕ ਨਵੀਂ ਕਥਾ ਸੁਣੋ,
सुन राजा इक कथा नवीन ॥
ਜਸ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਕਿਯ​ਨਾਰਿ​ਪ੍ਰਬੀਨ​॥​
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਪ੍ਰਬੀਨ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ ਸੀ।
जस चरित्र किय नारि प्रबीन ॥
ਸਿੰਘ​ਮਹੇਸ੍ਰ​ਸੁਨਾ​ਇਕ​ਰਾਜਾ​॥​
ਮਹੇਸ੍ਰ ਸਿੰਘ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੁਣੀਂਦਾ ਸੀ
सिंघ महेस्र सुना इक राजा ॥
ਜਿਹ​ਸਮ​ਔਰ​ਨ​ਬਿਧਨਾ​ਸਾਜਾ​॥੧॥​
ਜਿਸ ਵਰਗਾ ਵਿਧਾਤਾ ਨੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਸਾਜਿਆ ਸੀ ॥੧॥
जिह सम और न बिधना साजा ॥१॥
ਨਗਰ​ਮਹੇਸ੍ਰਾਵਤਿ​ਤਿਹ​ਰਾਜਤ​॥​
ਉਥੇ ਮਹੇਸ੍ਰਾਵਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਸੀ,
नगर महेस्रावति तिह राजत ॥
ਦੇਵਪੁਰੀ​ਜਾ​ਕੌ​ਲਖਿ​ਲਾਜਤ​॥​
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੇਵਪੁਰੀ ਵੀ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦੀ ਸੀ।
देवपुरी जा कौ लखि लाजत ॥
ਬਿਮਲ​ਮਤੀ​ਰਾਨੀ​ਤਿਹ​ਐਨ​॥​
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ('ਐਨ') ਬਿਮਲ ਮਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਸੀ,
बिमल मती रानी तिह ऐन ॥
ਜਾ​ਸਮ​ਸੁਨੀ​ਨ​ਨਿਰਖੀ​ਨੈਨ​॥੨॥​
ਜਿਸ ਵਰਗੀ ਨਾ ਕੋਈ ਸੁਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖੀ ਹੈ ॥੨॥
जा सम सुनी न निरखी नैन ॥२॥
ਸ੍ਰੀ​ਪੰਜਾਬ​ਦੇਇ​ਤਿਹ​ਬੇਟੀ​॥​
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇਈ ਨਾਂ ਦੀ ਬੇਟੀ ਸੀ,
स्री पंजाब देइ तिह बेटी ॥
ਜਾ​ਸਮ​ਇੰਦ੍ਰ​ਚੰਦ੍ਰ​ਨਹਿ​ਭੇਟੀ​॥​
ਜਿਸ ਵਰਗੀ (ਪੁੱਤਰੀ) ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਸੀ।
जा सम इंद्र चंद्र नहि भेटी ॥
ਅਧਿਕ​ਤਵਨ​ਕੀ​ਪ੍ਰਭਾ​ਬਿਰਾਜੈ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੋਭਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ,
अधिक तवन की प्रभा बिराजै ॥
ਜਿਹ​ਦੁਤਿ​ਨਿਰਖਿ​ਚੰਦ੍ਰਮਾ​ਲਾਜੈ​॥੩॥​
ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਲਜਾਉਂਦਾ ਸੀ ॥੩॥
जिह दुति निरखि चंद्रमा लाजै ॥३॥
ਜਬ​ਜੋਬਨ​ਤਾ​ਕੇ​ਤਨ​ਭਯੋ​॥​
ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਵਿਚ ਜਵਾਨੀ ਆਈ
जब जोबन ता के तन भयो ॥
ਅੰਗ​ਅੰਗ​ਮਦਨ​ਦਮਾਮੋ​ਦਯੋ​॥​
ਤਾਂ ਅੰਗ ਅੰਗ ਵਿਚ ਕਾਮ ਦੇਵ ਨੇ ਨਗਾਰਾ ਵਜਾ ਦਿੱਤਾ।
अंग अंग मदन दमामो दयो ॥
ਭੂਪ​ਬ੍ਯਾਹ​ਕੋ​ਬਿਵਤ​ਬਨਾਇ​॥​
ਰਾਜੇ ਨੇ (ਉਸ ਦੇ) ਵਿਆਹ ਦੀ ਵਿਉਂਤ ਬਣਾਈ
भूप ब्याह को बिवत बनाइ ॥
ਸਕਲ​ਪ੍ਰੋਹਿਤਨ​ਲਿਯਾ​ਬੁਲਾਇ​॥੪॥​
ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਪਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ ॥੪॥
सकल प्रोहितन लिया बुलाइ ॥४॥
ਸਿੰਘ​ਸੁਰੇਸ੍ਰ​ਭੂਪ​ਤਬ​ਚੀਨਾ​॥​
ਤਦ (ਰਾਜੇ ਨੇ) ਸੁਰੇਸ੍ਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ (ਪੁੱਤਰੀ ਲਈ ਵਰ ਵਜੋਂ) ਚੁਣਿਆ,
सिंघ सुरेस्र भूप तब चीना ॥
ਜਿਹ​ਸਸਿ​ਜਾਤ​ਨ​ਪਟਤਰ​ਦੀਨਾ​॥​
ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।
जिह ससि जात न पटतर दीना ॥
ਕਰੀ​ਤਵਨ​ਕੇ​ਸਾਥ​ਸਗਾਈ​॥​
ਉਸ ਨਾਲ (ਪੁੱਤਰੀ ਦੀ) ਕੁੜਮਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ
करी तवन के साथ सगाई ॥
ਦੈ​ਸਨਮਾਨ​ਬਰਾਤ​ਬੁਲਾਈ​॥੫॥​
ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਸਹਿਤ ਬਰਾਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ॥੫॥
दै सनमान बरात बुलाई ॥५॥
ਜੋਰਿ​ਸੈਨ​ਆਯੋ​ਰਾਜਾ​ਤਹ​॥​
ਰਾਜਾ ਸੈਨਾ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਕੇ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ
जोरि सैन आयो राजा तह ॥
ਰਚਾ​ਬ੍ਯਾਹ​ਕੋ​ਬਿਵਤਾਰਾ​ਜਹ​॥​
ਜਿਥੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ।
रचा ब्याह को बिवतारा जह ॥
ਤਹੀ​ਬਰਾਤ​ਆਇ​ਕਰਿ​ਨਿਕਸੀ​॥​
ਉਥੇ ਬਰਾਤ ਆ ਪਹੁੰਚੀ
तही बरात आइ करि निकसी ॥
ਰਾਨੀ​ਕੰਜ​ਕਲੀ​ਜਿਮਿ​ਬਿਗਸੀ​॥੬॥​
ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਕਮਲ ਦੀ ਕਲੀ ਵਾਂਗ ਖਿੜ ਗਈ ॥੬॥
रानी कंज कली जिमि बिगसी ॥६॥
ਦੋਹਰਾ​॥​
ਦੋਹਰਾ:
दोहरा ॥
ਰਾਜ​ਸੁਤਾ​ਸੁੰਦਰ​ਹੁਤੀ​ਤਿਹ​ਬਰ​ਹੋਤ​ਕੁਰੂਪ​॥​
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਵਰ ਕੁਰੂਪ ਸੀ।
राज सुता सुंदर हुती तिह बर होत कुरूप ॥
ਬਿਮਨ​ਭਈ​ਅਬਲਾ​ਨਿਰਖਿ​ਜਨੁ​ਜਿਯ​ਹਾਰਾ​ਜੂਪ​॥੭॥​
(ਉਸ ਨੂੰ) ਵੇਖ ਕੇ ਕੁਮਾਰੀ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਮਾਨੋ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਜੂਏ ਵਿਚ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ॥੭॥
बिमन भई अबला निरखि जनु जिय हारा जूप ॥७॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਏਕ​ਸਾਹੁ​ਕੋ​ਪੂਤ​ਹੁਤੋ​ਸੰਗ​॥​
(ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ) ਨਾਲ ਇਕ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ,
एक साहु को पूत हुतो संग ॥
ਸੁੰਦਰ​ਹੁਤੇ​ਸਕਲ​ਜਾ​ਕੇ​ਅੰਗ​॥​
ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸਨ।
सुंदर हुते सकल जा के अंग ॥