GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1312
Display Settings
Translations
ਹਮਰੋ​ਪਾਪ​ਪੁਰਾਤਨ​ਗਯੋ​॥​
ਮੇਰੇ ਪੁਰਾਤਨ ਪਾਪ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
हमरो पाप पुरातन गयो ॥
ਸਫਲ​ਜਨਮ​ਹਮਰੋ​ਅਬ​ਭਯੋ​॥​
ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਹੁਣ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
सफल जनम हमरो अब भयो ॥
ਜਗੰਨਾਥ​ਕੋ​ਪਾਯੋ​ਦਰਸਨ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਜਗਨ ਨਾਥ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ
जगंनाथ को पायो दरसन ॥
ਔਰ​ਕਰਾ​ਹਾਥਨ​ਪਗ​ਪਰਸਨ​॥੪॥​
ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਛੋਹਿਆ ਹੈ ॥੪॥
और करा हाथन पग परसन ॥४॥
ਤਬ​ਲਗ​ਭੂਪ​ਸੁਤਾ​ਤਹ​ਆਈ​॥​
ਤਦ ਤਕ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਉਥੇ ਆ ਗਈ।
तब लग भूप सुता तह आई ॥
ਪਿਤਾ​ਸੁਨਤ​ਅਸ​ਕਹਾ​ਸੁਨਾਈ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹੋਇਆਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ,
पिता सुनत अस कहा सुनाई ॥
ਸੁਨਿ​ਮੈ​ਸੈਨ​ਆਜੁ​ਹਿਯਾ​ਕਰਿ​ਹੋ​॥​
ਸੁਣੋ! ਮੈਂ ਅਜ ਇਥੇ ਹੀ ਸੰਵਾਂਗੀ।
सुनि मै सैन आजु हिया करि हो ॥
ਜਿਹ​ਏ​ਕਹੈ​ਤਿਸੀ​ਕਹ​ਬਰਿ​ਹੋ​॥੫॥​
ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਗਨ ਨਾਥ ਕਹਿਣ ਗੇ, ਉਸੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਾਂਗੀ ॥੫॥
जिह ए कहै तिसी कह बरि हो ॥५॥
ਪ੍ਰਾਤ​ਉਠੀ​ਤਹ​ਤੇ​ਸੋਈ​ਜਬ​॥​
ਜਦ ਉਥੇ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ (ਉਹ) ਸਵੇਰੇ ਜਾਗੀ
प्रात उठी तह ते सोई जब ॥
ਬਚਨ​ਕਹਾ​ਪਿਤ​ਸੰਗ​ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਤਬ​॥​
ਤਦ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ,
बचन कहा पित संग इह बिधि तब ॥
ਸੁਘਰ​ਸੈਨ​ਖਤ੍ਰੀ​ਜੋ​ਆਹੀ​॥​
ਸੁਘਰ ਸੈਨ ਨਾਂ ਦਾ ਜੋ ਛਤ੍ਰੀ ਹੈ,
सुघर सैन खत्री जो आही ॥
ਜਗੰਨਾਥ​ਦੀਨੀ​ਮੈ​ਤਾਹੀ​॥੬॥​
ਜਗਨ ਨਾਥ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ॥੬॥
जगंनाथ दीनी मै ताही ॥६॥
ਰਾਜੈ​ਬਚਨ​ਸੁਨਾ​ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਜਬ​॥​
ਰਾਜੇ ਨੇ ਜਦ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਚਨ ਸੁਣਿਆ,
राजै बचन सुना इह बिधि जब ॥
ਐਸ​ਕਹਾ​ਦੁਹਿਤਾ​ਕੇ​ਸੰਗ​ਤਬ​॥​
ਤਦ ਪੁੱਤਰੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਲਗਾ।
ऐस कहा दुहिता के संग तब ॥
ਜਗੰਨਾਥ​ਜਾ​ਕਹ​ਤੂ​ਦੀਨੀ​॥​
ਜਗਨ ਨਾਥ ਨੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈਂ,
जगंनाथ जा कह तू दीनी ॥
ਹਮ​ਸੌ​ਜਾਤ​ਨ​ਤਾ​ਸੌ​ਲੀਨੀ​॥੭॥​
ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ ॥੭॥
हम सौ जात न ता सौ लीनी ॥७॥
ਭੇਦ​ਅਭੇਦ​ਨ​ਕਛੁ​ਜੜ​ਪਾਯੋ​॥​
ਉਸ ਮੂਰਖ ਨੇ ਕੁਝ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨਾ ਸਮਝਿਆ।
भेद अभेद न कछु जड़ पायो ॥
ਇਹ​ਛਲ​ਅਪਨਾ​ਮੂੰਡ​ਮੁੰਡਾਯੋ​॥​
ਇਸ ਛਲ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਮੁੰਨਵਾ ਲਿਆ (ਭਾਵ ਠਗਿਆ ਗਿਆ)।
इह छल अपना मूंड मुंडायो ॥
ਜਗੰਨਾਥ​ਕੋ​ਬਚਨ​ਪਛਾਨਾ​॥​
(ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ) ਜਗਨ ਨਾਥ ਦਾ ਬਚਨ ਮੰਨਿਆ।
जगंनाथ को बचन पछाना ॥
ਰਾਜ​ਸੁਤਾ​ਲੈ​ਮੀਤ​ਸਿਧਾਨਾ​॥੮॥​
ਮਿਤਰ (ਸੁਘਰ ਸੈਨ) ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ॥੮॥
राज सुता लै मीत सिधाना ॥८॥
ਇਤਿ​ਸ੍ਰੀ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਪਖ੍ਯਾਨੇ​ਤ੍ਰਿਯਾ​ਚਰਿਤ੍ਰੇ​ਮੰਤ੍ਰੀ​ਭੂਪ​ਸੰਬਾਦੇ​ਤੀਨ​ਸੌ​ਸਾਠ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਸਮਾਪਤਮ​ਸਤੁ​ਸੁਭਮ​ਸਤੁ​॥੩੬੦॥੬੫੮੦॥ਅਫਜੂੰ॥​
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੬੦ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੬੦॥੬੫੮੦॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ साठ चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३६०॥६५८०॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸੁਨੁ​ਰਾਜਾ​ਇਕ​ਕਥਾ​ਪੁਰਾਤਨ​॥​
ਹੇ ਰਾਜਨ! (ਤੁਹਾਨੂੰ) ਇਕ ਪੁਰਾਤਨ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ,
सुनु राजा इक कथा पुरातन ॥
ਜਿਹ​ਬਿਧਿ​ਪੰਡਿਤ​ਕਹਤ​ਮਹਾ​ਮੁਨਿ​॥​
ਜਿਵੇਂ ਪੰਡਿਤਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਕਹੀ ਹੈ।
जिह बिधि पंडित कहत महा मुनि ॥
ਏਕ​ਮਹੇਸ੍ਰ​ਸਿੰਘ​ਰਾਜਾਨਾ​॥​
ਇਕ ਮਹੇਸ੍ਰ ਸਿੰਘ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ
एक महेस्र सिंघ राजाना ॥
ਡੰਡ​ਦੇਤ​ਜਾ​ਕੋ​ਨ੍ਰਿਪ​ਨਾਨਾ​॥੧॥​
ਜਿਸ ਅਗੇ ਅਨੇਕ ਰਾਜੇ ਕਰ ਭਰਦੇ ਸਨ ॥੧॥
डंड देत जा को न्रिप नाना ॥१॥
ਨਗਰ​ਮਹੇਸ੍ਰਾਵਤਿ​ਤਹ​ਰਾਜਤ​॥​
ਉਥੇ ਮਹੇਸ੍ਰਾਵਤੀ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਨਗਰ ਸੀ।
नगर महेस्रावति तह राजत ॥
ਅਮਰਾਵਤਿ​ਜਹ​ਦੁਤਿਯ​ਬਿਰਾਜਤ​॥​
(ਉਹ ਨਗਰ ਇੰਜ ਲਗਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਦੂਜੀ ਅਮਰਾਵਤੀ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋਵੇ।
अमरावति जह दुतिय बिराजत ॥
ਤਾ​ਕੀ​ਜਾਤ​ਨ​ਉਪਮਾ​ਕਹੀ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਉਪਮਾ ਦਾ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ता की जात न उपमा कही ॥
ਅਲਕਾ​ਨਿਰਖਿ​ਥਕਿਤ​ਤਿਹ​ਰਹੀ​॥੨॥​
(ਉਸ ਨੂੰ) ਅਲਕਾ (ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਪੁਰੀ) ਵੀ ਵੇਖ ਵੇਖ ਕੇ ਥਕ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ॥੨॥
अलका निरखि थकित तिह रही ॥२॥
ਗਜ​ਗਾਮਿਨਿ​ਦੇ​ਸੁਤਾ​ਭਨਿਜੈ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਨੂੰ ਗਜ ਗਾਮਿਨੀ ਦੇ (ਦੇਈ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ
गज गामिनि दे सुता भनिजै ॥
ਚੰਦ੍ਰ​ਸੂਰ​ਪਟਤਰ​ਮੁਖ​ਦਿਜੈ​॥​
ਜਿਸ ਦੇ ਮੁਖ ਦੀ ਉਪਮਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
चंद्र सूर पटतर मुख दिजै ॥
ਤਾ​ਕੀ​ਜਾਤ​ਨ​ਪ੍ਰਭਾ​ਬਖਾਨੀ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਬਖਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ता की जात न प्रभा बखानी ॥
ਥਕਿਤ​ਰਹਤ​ਰਾਜਾ​ਅਰੁ​ਰਾਨੀ​॥੩॥​
ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਵੀ (ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ) ਥਕ ਜਾਂਦੇ ਸਨ (ਅਰਥਾਤ-ਉਸ ਤੋਂ ਵਾਰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ) ॥੩॥
थकित रहत राजा अरु रानी ॥३॥
ਤਾ​ਕੀ​ਲਗਨ​ਏਕ​ਸੋ​ਲਾਗੀ​॥​
ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਇਕ (ਵਿਅਕਤੀ) ਨਾਲ ਹੋ ਗਿਆ,
ता की लगन एक सो लागी ॥
ਨੀਂਦ​ਭੂਖਿ​ਜਾ​ਤੇ​ਸਭ​ਭਾਗੀ​॥​
ਜਿਸ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਦਰ ਅਤੇ ਭੁਖ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਈ।
नींद भूखि जा ते सभ भागी ॥
ਗਾਜੀ​ਰਾਇ​ਤਵਨ​ਕੋ​ਨਾਮਾ​॥​
ਉਸ (ਵਿਅਕਤੀ) ਦਾ ਨਾਂ ਗਾਜੀ ਰਾਇ ਸੀ
गाजी राइ तवन को नामा ॥
ਥਕਿਤ​ਰਹਤ​ਜਾ​ਕੌ​ਲਿਖ​ਬਾਮਾ​॥੪॥​
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਥਕੀਆਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ ॥੪॥
थकित रहत जा कौ लिख बामा ॥४॥
ਔਰ​ਘਾਤ​ਜਬ​ਹਾਥ​ਨ​ਆਈ​॥​
ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਾਓ ਨਾ ਲਗਿਆ,
और घात जब हाथ न आई ॥
ਏਕ​ਨਾਵ​ਤਵ​ਨਿਕਟ​ਮੰਗਾਈ​॥​
ਤਾਂ (ਗਾਜੀ ਰਾਇ ਨੇ) ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਇਕ ਬੇੜੀ ਮੰਗਵਾਈ।
एक नाव तव निकट मंगाई ॥
ਰਾਜ​ਕੁਅਰਿ​ਤਿਹ​ਰਾਖਾ​ਨਾਮਾ​॥​
ਉਸ (ਬੇੜੀ) ਦਾ ਨਾਂ 'ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ' ਰਖਿਆ।
राज कुअरि तिह राखा नामा ॥
ਜਾਨਤ​ਸਕਲ​ਪੁਰਖ​ਅਰੁ​ਬਾਮਾ​॥੫॥​
(ਇਹ ਗੱਲ) ਸਾਰੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਜਾਣਨ ਲਗੇ ॥੫॥
जानत सकल पुरख अरु बामा ॥५॥
ਗਾਜੀ​ਰਾਇ​ਬੈਠਿ​ਤਿਹ​ਊਪਰ​॥​
ਗਾਜੀ ਰਾਇ ਉਸ (ਬੇੜੀ) ਉਰ ਬੈਠ ਗਿਆ
गाजी राइ बैठि तिह ऊपर ॥
ਨਿਕਸਾ​ਆਇ​ਭੂਪ​ਮਹਲਨ​ਤਰ​॥​
ਅਤੇ (ਤਰਦਾ ਤਰਦਾ) ਰਾਜੇ ਦੇ ਮੱਹਲਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
निकसा आइ भूप महलन तर ॥
ਲੈਨੀ​ਹੋਇ​ਨਾਵ​ਤੌ​ਲੀਜੈ​॥​
(ਆ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲਗਾ ਕਿ) ਜੇ ਬੇੜੀ ਲੈਣੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਲੈ ਲਵੋ
लैनी होइ नाव तौ लीजै ॥
ਨਾਤਰੁ​ਮੋਹਿ​ਉਤਰ​ਕਛੁ​ਦੀਜੈ​॥੬॥​
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਉੱਤਰ ਦਿਓ ॥੬॥
नातरु मोहि उतर कछु दीजै ॥६॥
ਮੈ​ਲੈ​ਰਾਜ​ਕੁਅਰਿ​ਕੌ​ਜਾਊ​॥​
ਮੈਂ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ (ਭਾਵ ਬੇੜੀ) ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ
मै लै राज कुअरि कौ जाऊ ॥
ਬੇਚੌ​ਜਾਇ​ਔਰ​ਹੀ​ਗਾਊ​॥​
ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਜਾ ਵੇਚਾਂਗਾ।
बेचौ जाइ और ही गाऊ ॥
ਲੈਨੀ​ਹੋਇ​ਨਾਵ​ਤਬ​ਲੀਜੈ​॥​
ਜੇ ਬੇੜੀ ਲੈਣੀ ਹੋਵੇ ਤਦ ਲਵੋ,
लैनी होइ नाव तब लीजै ॥
ਨਾਤਰ​ਹਮੈ​ਬਿਦਾ​ਕਰਿ​ਦੀਜੈ​॥੭॥​
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਦਿਓ ॥੭॥
नातर हमै बिदा करि दीजै ॥७॥
ਮੂਰਖ​ਭੂਪ​ਬਾਤ​ਨਹਿ​ਪਾਈ​॥​
ਮੂਰਖ ਰਾਜੇ ਨੇ ਗੱਲ ਨਾ ਸਮਝੀ।
मूरख भूप बात नहि पाई ॥
ਬੀਤਾ​ਦਿਨ​ਰਜਨੀ​ਹ੍ਵੈ​ਆਈ​॥​
ਦਿਨ ਬੀਤ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਤ ਹੋ ਗਈ।
बीता दिन रजनी ह्वै आई ॥
ਰਾਜ​ਸੁਤਾ​ਤਬ​ਦੇਗ​ਮੰਗਾਇ​॥​
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਤਦ ਦੇਗ ਮੰਗਵਾਈ
राज सुता तब देग मंगाइ ॥
ਬੈਠੀ​ਬੀਚ​ਤਵਨ​ਕੇ​ਜਾਇ​॥੮॥​
ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ ॥੮॥
बैठी बीच तवन के जाइ ॥८॥
ਛਿਦ੍ਰ​ਮੂੰਦਿ​ਨੌਕਾ​ਤਰ​ਬਾਧੀ​॥​
(ਦੇਗ ਦਾ) ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਬੇੜੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ
छिद्र मूंदि नौका तर बाधी ॥
ਛੋਰੀ​ਤਬੈ​ਬਹੀ​ਜਬ​ਆਂਧੀ​॥​
ਅਤੇ (ਬੇੜੀ ਨੂੰ) ਤਦ ਛਡਿਆ ਜਦ ਅੱਧ ਵਿਚਾਲੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ (ਅਰਥਾਂਤਰ- ਜਦ ਹਨੇਰੀ ਵਗਣ ਲਗ ਗਈ)।
छोरी तबै बही जब आंधी ॥
ਜਬ​ਨ੍ਰਿਪ​ਪ੍ਰਾਤ​ਦਿਵਾਨ​ਲਗਾਯੋ​॥​
ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਦੀਵਾਨ ਲਗਾਇਆ,
जब न्रिप प्रात दिवान लगायो ॥
ਤਬ​ਤਿਨ​ਤਹ​ਇਕ​ਮਨੁਖ​ਪਠਾਯੋ​॥੯॥​
ਤਦ ਉਸ (ਬੇੜੀ ਵਾਲੇ) ਨੇ ਉਥੇ ਇਕ ਬੰਦਾ ਭੇਜਿਆ ॥੯॥
तब तिन तह इक मनुख पठायो ॥९॥
ਜੌ​ਤੁਮ​ਨਾਵ​ਨ​ਮੋਲ​ਚੁਕਾਵਤ​॥​
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬੇੜੀ ਦਾ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਚੁਕਾਓਗੇ
जौ तुम नाव न मोल चुकावत ॥
ਰਾਜ​ਕੁਅਰਿ​ਲੈ​ਬਨਿਕ​ਸਿਧਾਵਤ​॥​
ਤਾਂ ਮੈਂ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ (ਬੇੜੀ) ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇਕ ਬਨ ਵਿਚ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।
राज कुअरि लै बनिक सिधावत ॥
ਜਾਨਿ​ਦੇਹੁ​ਜੋ​ਮੋਲ​ਨ​ਬਨੀ​॥​
(ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ) ਜਾਣ ਦਿਓ, (ਸਾਡਾ) ਉਸ ਨਾਲ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ ਹੈ।
जानि देहु जो मोल न बनी ॥
ਮੇਰੇ​ਘਰ​ਨਵਕਾ​ਹੈ​ਘਨੀ​॥੧੦॥​
ਮੇਰੇ ਪਾਸ (ਅਗੇ ਹੀ) ਬਹੁਤ ਬੇੜੀਆਂ ਹਨ ॥੧੦॥
मेरे घर नवका है घनी ॥१०॥
ਹਰੀ​ਕੁਅਰਿ​ਰਾਜਾ​ਕੌ​ਕਹਿ​ਕੈ​॥​
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਸ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਕਢ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ।
हरी कुअरि राजा कौ कहि कै ॥
ਮੂਰਖ​ਸਕਾ​ਭੇਦ​ਨਹਿ​ਲਹਿ​ਕੈ​॥​
ਮੂਰਖ (ਰਾਜਾ) ਭੇਦ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ।
मूरख सका भेद नहि लहि कै ॥
ਪ੍ਰਾਤ​ਸੁਤਾ​ਕੀ​ਜਬ​ਸੁਧਿ​ਪਾਈ​॥​
ਜਦੋਂ ਸਵੇਰੇ ਪੁੱਤਰੀ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲਗਿਆ,
प्रात सुता की जब सुधि पाई ॥
ਬੈਠਿ​ਰਹਾ​ਮੂੰਡੀ​ਨਿਹੁਰਾਈ​॥੧੧॥​
ਤਾਂ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਕਰ ਕੇ ਬੈਠ ਰਿਹਾ ॥੧੧॥
बैठि रहा मूंडी निहुराई ॥११॥
ਇਤਿ​ਸ੍ਰੀ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਪਖ੍ਯਾਨੇ​ਤ੍ਰਿਯਾ​ਚਰਿਤ੍ਰੇ​ਮੰਤ੍ਰੀ​ਭੂਪ​ਸੰਬਾਦੇ​ਤੀਨ​ਸੌ​ਇਕਸਠ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਸਮਾਪਤਮ​ਸਤੁ​ਸੁਭਮ​ਸਤੁ​॥੩੬੧॥੬੫੯੧॥ਅਫਜੂੰ॥​
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੬੧ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੬੧॥੬੫੯੧॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ इकसठ चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३६१॥६५९१॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸੁਨੁ​ਭੂਪਤਿ​ਇਕ​ਕਥਾ​ਬਚਿਤ੍ਰ​॥​
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਕ ਵਿਚਿਤ੍ਰ ਕਥਾ ਸੁਣੋ,
सुनु भूपति इक कथा बचित्र ॥
ਜਿਹ​ਬਿਧਿ​ਕਿਯ​ਇਕ​ਨਾਰਿ​ਚਰਿਤ੍ਰ​॥​
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਨਾਰੀ ਨੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ ਸੀ।
जिह बिधि किय इक नारि चरित्र ॥
ਗੁਲੋ​ਇਕ​ਖਤ੍ਰਾਨੀ​ਆਹੀ​॥​
ਗੁਲੋ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਖਤਰਾਣੀ ਸੀ
गुलो इक खत्रानी आही ॥
ਜੇਠ​ਮਲ​ਛਤ੍ਰੀ​ਕਹ​ਬ੍ਯਾਹੀ​॥੧॥​
ਜੋ ਜੇਠ ਮੱਲ ਨਾਂ ਦੇ ਛਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਸੀ ॥੧॥
जेठ मल छत्री कह ब्याही ॥१॥