ਆਗੇਕਰਿਤ੍ਰਿਯਮਿਤ੍ਰਨਿਕਾਰਾ॥੧੨॥
ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਸਭ ਦੇ ਅਗੋਂ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਕਢ ਦਿੱਤਾ ॥੧੨॥
आगे करि त्रिय मित्र निकारा ॥१२॥
ਇਤਿਸ੍ਰੀਚਰਿਤ੍ਰਪਖ੍ਯਾਨੇਤ੍ਰਿਯਾਚਰਿਤ੍ਰੇਮੰਤ੍ਰੀਭੂਪਸੰਬਾਦੇਤੀਨਸੌਅਠਾਵਨਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪਤਮਸਤੁਸੁਭਮਸਤੁ॥੩੫੮॥੬੫੬੫॥ਅਫਜੂੰ॥
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੫੮ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੫੮॥੬੫੬੫॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ अठावन चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३५८॥६५६५॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸੁਨੁਰਾਜਾਇਕਔਰਚਰਿਤ੍ਰ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਕ ਹੋਰ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸੁਣੋ,
सुनु राजा इक और चरित्र ॥
ਜਿਹਛਲਨਾਰਿਨਿਕਾਰਾਮਿਤ੍ਰ॥
ਜਿਸ ਛਲ ਨਾਲ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਯਾਰ ਨੂੰ ਕਢ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
जिह छल नारि निकारा मित्र ॥
ਪੂਰਬਦੇਸਅਪੂਰਬਨਗਰੀ॥
ਪੂਰਬ ਦੇਸ ਵਿਚ ਇਕ ਅਦੁੱਤੀ ਨਗਰੀ ਸੀ।
पूरब देस अपूरब नगरी ॥
ਤਿਹੂੰਭਵਨਕੇਬੀਚਉਜਗਰੀ॥੧॥
(ਉਹ) ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ ॥੧॥
तिहूं भवन के बीच उजगरी ॥१॥
ਸਿਵਪ੍ਰਸਾਦਰਾਜਾਤਹਕੋਹੈ॥
ਉਥੋਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਸਾਦ ਸੀ।
सिव प्रसाद राजा तह को है ॥
ਸਦਾਸਰਬਦਾਸਿਵਰਤਸੋਹੈ॥
(ਉਹ) ਸਦਾ ਕੇਵਲ ਸ਼ਿਵ (ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ) ਵਿਚ ਮਗਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
सदा सरबदा सिव रत सोहै ॥
ਭਾਵਨਦੇਤਿਹਨਾਰਿਭਣਿਜੈ॥
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਂ ਭਾਵਨ ਦੇ (ਦੇਈ) ਦਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
भावन दे तिह नारि भणिजै ॥
ਮਨਮੋਹਨਿਦੇਸੁਤਾਕਹਿਜੈ॥੨॥
ਮਨ ਮੋਹਨੀ ਨਾਂ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਸੀ ॥੨॥
मन मोहनि दे सुता कहिजै ॥२॥
ਸਾਹਮਦਾਰਪੀਰਤਹਜਾਹਿਰ॥
ਉਥੇ ਸ਼ਾਹ ਮਦਾਰ ਜ਼ਾਹਿਰਾ ਪੀਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ,
साह मदार पीर तह जाहिर ॥
ਸੇਵਤਜਾਹਿਭੂਪਨਰਨਾਹਰ॥
ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਰਸਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਰਾਜਾ ਪੂਜਦਾ ਸੀ।
सेवत जाहि भूप नर नाहर ॥
ਏਕਦਿਵਸਨ੍ਰਿਪਤਹਾਸਿਧਾਰਾ॥
ਇਕ ਦਿਨ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਗਿਆ।
एक दिवस न्रिप तहा सिधारा ॥
ਦੁਹਿਤਾਸਹਿਤਲਏਸੰਗਦਾਰਾ॥੩॥
ਪੁੱਤਰੀ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ (ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ) ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ ॥੩॥
दुहिता सहित लए संग दारा ॥३॥
ਅੜਿਲ॥
ਅੜਿਲ:
अड़िल ॥
ਏਕਪੁਰਖਨ੍ਰਿਪਕੀਦੁਹਿਤਾਕਹਿਭਾਇਯੋ॥
ਰਾਜੇ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਨੂੰ ਇਕ ਬੰਦਾ ਚੰਗਾ ਲਗਿਆ।
एक पुरख न्रिप की दुहिता कहि भाइयो ॥
ਪਠੈਸਹਚਰੀਤਾਕਹਤਹੀਬੁਲਾਇਯੋ॥
ਸਖੀ ਭੇਜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਹੀ ਬੁਲਾਇਆ।
पठै सहचरी ता कह तही बुलाइयो ॥
ਤਹੀਕਾਮਕੇਕੇਲਤਰੁਨਿਤਾਸੌਕਿਯੋ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਉਥੇ ਹੀ ਰਤੀ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕੀਤੀ।
तही काम के केल तरुनि ता सौ कियो ॥
ਹੋਹਸਿਹਸਿਕਰਿਆਸਨਤਾਕੋਕਸਿਕਸਿਲਿਯੋ॥੪॥
ਹਸ ਹਸ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਕਸ ਕਸ ਕੇ ਆਸਣ ਲਏ ॥੪॥
हो हसि हसि करि आसन ता को कसि कसि लियो ॥४॥
ਪੀਰਚੂਰਮਾਹੇਤਜੁਭੂਪਬਨਾਇਯੋ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੀਰ ਲਈ ਜੋ ਚੂਰਮਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ,
पीर चूरमा हेत जु भूप बनाइयो ॥
ਅਧਿਕਭਾਗਕੌਤਾਮਹਿਤਰੁਨਿਮਿਲਾਇਯੋ॥
ਉਸ ਵਿਚ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਭੰਗ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤੀ।
अधिक भाग कौ ता महि तरुनि मिलाइयो ॥
ਸਭਸੋਫੀਤਿਹਖਾਇਦਿਵਾਨੇਹ੍ਵੈਪਰੇ॥
ਸਾਰੇ ਸੋਫ਼ੀ (ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰ) ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ ਦੀਵਾਨੇ ਹੋ ਕੇ ਡਿਗ ਪਏ।
सभ सोफी तिह खाइ दिवाने ह्वै परे ॥
ਹੋਜਾਨੁਪ੍ਰਹਾਰਬਿਨਾਸਗਰੇਆਪੇਮਰੇ॥੫॥
(ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਸਟ ਵਜਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਮਰ ਗਏ ਹੋਣ ॥੫॥
हो जानु प्रहार बिना सगरे आपे मरे ॥५॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸੋਫੀਭਏਸਭੇਮਤਵਾਰੇ॥
ਸਾਰੇ ਸੋਫ਼ੀ ਮਤਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ,
सोफी भए सभे मतवारे ॥
ਜਨੁਕਰਪਰੇਬੀਰਰਨਮਾਰੇ॥
ਮਾਨੋ ਯੁੱਧ-ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਸੂਰਮੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਪਏ ਹੋਣ।
जनु कर परे बीर रन मारे ॥
ਰਾਜਸੁਤਾਇਤਘਾਤਪਛਾਨਾ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਇਹ ਮੌਕਾ ਤਾੜਿਆ
राज सुता इत घात पछाना ॥
ਉਠਪ੍ਰੀਤਮਸੰਗਕਿਯਾਪਯਾਨਾ॥੬॥
ਅਤੇ ਉਠ ਕੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ ॥੬॥
उठ प्रीतम संग किया पयाना ॥६॥
ਸੋਫੀਕਿਨੂੰਨਆਂਖਿਉਘਾਰੀ॥
ਕਿਸੇ ਸੋਫ਼ੀ ਨੇ ਅੱਖ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹੀ। (ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ)
सोफी किनूं न आंखि उघारी ॥
ਲਾਤਜਾਨੁਸੈਤਾਨਪ੍ਰਹਾਰੀ॥
ਮਾਨੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਲਤ ਮਾਰ ਕੇ (ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ)
लात जानु सैतान प्रहारी ॥
ਭੇਦਅਭੇਦਨਕਿਨਹੂੰਪਾਯੋ॥
ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਿਆ।
भेद अभेद न किनहूं पायो ॥
ਰਾਜਕੁਅਰਿਲੈਮੀਤਸਿਧਾਯੋ॥੭॥
ਮਿਤਰ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ॥੭॥
राज कुअरि लै मीत सिधायो ॥७॥
ਇਤਿਸ੍ਰੀਚਰਿਤ੍ਰਪਖ੍ਯਾਨੇਤ੍ਰਿਯਾਚਰਿਤ੍ਰੇਮੰਤ੍ਰੀਭੂਪਸੰਬਾਦੇਤੀਨਸੌਉਨਸਠਿਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪਤਮਸਤੁਸੁਭਮਸਤੁ॥੩੫੯॥੬੫੭੨॥ਅਫਜੂੰ॥
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੫੯ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੫੯॥੬੫੭੨॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ उनसठि चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३५९॥६५७२॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸੁਨੁਰਾਜਾਇਕਔਰਪ੍ਰਸੰਗਾ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਕ ਹੋਰ (ਛਲ ਵਾਲਾ) ਪ੍ਰਸੰਗ ਸੁਣੋ
सुनु राजा इक और प्रसंगा ॥
ਜਸਕਿਯਸੁਤਾਪਿਤਾਕੇਸੰਗਾ॥
ਜੋ ਪੁੱਤਰੀ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
जस किय सुता पिता के संगा ॥
ਪ੍ਰਬਲਸਿੰਘਰਾਜਾਇਕਅਤਿਬਲ॥
ਪ੍ਰਬਲ ਸਿੰਘ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ
प्रबल सिंघ राजा इक अति बल ॥
ਅਰਿਕਾਪਤਜਾਕੇਡਰਜਲਥਲ॥੧॥
ਜਿਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰ ਕੇ ਜਲ ਥਲ ਵਿਚ ਵੈਰੀ ਕੰਬਦੇ ਸਨ ॥੧॥
अरि कापत जा के डर जल थल ॥१॥
ਸ੍ਰੀਝਕਝੂਮਕਦੇਤਿਹਬਾਰਿ॥
ਉਸ ਦੀ ਝਕਝੂਮਕ ਦੇ (ਦੇਈ) ਨਾਂ ਦੀ ਬਾਲਿਕਾ ਸੀ।
स्री झकझूमक दे तिह बारि ॥
ਘੜੀਆਪੁਜਨੁਬ੍ਰਹਮਸੁਨਾਰ॥
(ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਆਪ ਘੜਿਆ ਹੋਵੇ।
घड़ी आपु जनु ब्रहम सु नार ॥
ਤਹਥੋਸੁਘਰਸੈਨਖਤਿਰੇਟਾ॥
ਉਥੇ ਇਕ ਸੁਘਰ ਸੈਨ ਨਾਂ ਦਾ ਖਤਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
तह थो सुघर सैन खतिरेटा ॥
ਇਸਕਮੁਸਕਕੇਸਾਥਲਪੇਟਾ॥੨॥
(ਉਹ) ਇਸ਼ਕ ਮੁਸ਼ਕ ਵਿਚ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ॥੨॥
इसक मुसक के साथ लपेटा ॥२॥
ਜਗੰਨਾਥਕਹਭੂਪਸਿਧਾਯੋ॥
(ਜਦ) ਰਾਜਾ ਜਗਨ ਨਾਥ (ਮੰਦਿਰ ਦੀ ਯਾਤ੍ਰਾ) ਨੂੰ ਗਿਆ
जगंनाथ कह भूप सिधायो ॥
ਪੁਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰਸੰਗਲੈਆਯੋ॥
ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਆਇਆ।
पुत्र कलत्र संग लै आयो ॥
ਜਗੰਨਾਥਕੋਨਿਰਖਦਿਵਾਲਾ॥
ਜਗਨ ਨਾਥ ਦਾ ਮੰਦਿਰ ਵੇਖ ਕੇ
जगंनाथ को निरख दिवाला ॥
ਬਚਨਬਖਾਨਾਭੂਪਉਤਾਲਾ॥੩॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਝਟਪਟ ਬਚਨ ਕਿਹਾ ॥੩॥
बचन बखाना भूप उताला ॥३॥