ਸੁਨੁਰਾਜਾਇਕਔਰਪ੍ਰਸੰਗਾ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸੰਗ ਸੁਣੋ,
सुनु राजा इक और प्रसंगा ॥
ਭਾਖਿਸੁਨਾਵਤਤੁਮਰੇਸੰਗਾ॥
(ਮੈਂ) ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
भाखि सुनावत तुमरे संगा ॥
ਅਚਲਾਵਤੀਨਗਰਇਕਰਾਜਤ॥
ਇਕ ਅਚਲਾਵਤੀ ਨਾਂ ਦਾ ਨਗਰ ਸੀ।
अचलावती नगर इक राजत ॥
ਸੂਰਸਿੰਘਤਹਭੂਪਬਿਰਾਜਤ॥੧॥
ਉਥੇ ਸੂਰ ਸਿੰਘ (ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ) ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ ॥੧॥
सूर सिंघ तह भूप बिराजत ॥१॥
ਅੰਜਨਦੇਇਤਵਨਕੀਰਾਨੀ॥
ਅੰਜਨ ਦੇਈ ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਸੀ।
अंजन देइ तवन की रानी ॥
ਖੰਜਨਦੇਦੁਹਿਤਾਤਿਹਜਾਨੀ॥
ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਦਾ ਨਾਂ ਖੰਜਨ ਦੇਈ ਸੀ।
खंजन दे दुहिता तिह जानी ॥
ਅਧਿਕਦੁਹੂੰਕੀਪ੍ਰਭਾਬਿਰਾਜੈ॥
ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਬਹੁਤ ਅਧਿਕ ਸੀ।
अधिक दुहूं की प्रभा बिराजै ॥
ਨਿਰਖਿਨਰੀਨਾਗਿਨਿਮਨਲਾਜੈ॥੨॥
(ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ) ਵੇਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਨਾਗ ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਜਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ ॥੨॥
निरखि नरी नागिनि मन लाजै ॥२॥
ਤਹਾਏਕਆਯੋਸੌਦਾਗਰ॥
ਉਥੇ ਇਕ ਸੌਦਾਗਰ ਆਇਆ।
तहा एक आयो सौदागर ॥
ਰੂਪਵੰਤੁਜਨੁਦੁਤਿਯਨਿਸਾਕਰ॥
(ਉਹ ਬਹੁਤ) ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਮਾਨੋ ਦੂਜਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੋਵੇ।
रूपवंतु जनु दुतिय निसाकर ॥
ਜੋਅਬਲਾਤਿਹਰੂਪਨਿਹਾਰੈ॥
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ,
जो अबला तिह रूप निहारै ॥
ਰਾਜਪਾਟਤਜਿਸਾਥਸਿਧਾਰੈ॥੩॥
ਉਹ ਰਾਜ-ਪਾਟ ਛਡ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦੀ ॥੩॥
राज पाट तजि साथ सिधारै ॥३॥
ਸੋਆਯੋਨ੍ਰਿਪਤ੍ਰਿਯਕੇਘਰਤਰ॥
ਉਹ ਰਾਜਾ (ਇਕ ਦਿਨ) ਰਾਣੀ ਦੇ ਮੱਹਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆਇਆ।
सो आयो न्रिप त्रिय के घर तर ॥
ਰਾਜਸੁਤਾਨਿਰਖਾਤਿਹਦ੍ਰਿਗਭਰਿ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਕੇ (ਭਾਵ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਵੇਖਿਆ।
राज सुता निरखा तिह द्रिग भरि ॥
ਮਨਬਚਕ੍ਰਮਇਹਉਪਰਭੂਲੀ॥
(ਉਹ) ਮਨ, ਬਚ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਉਤੇ ਡੁਲ੍ਹ ਗਈ,
मन बच क्रम इह उपर भूली ॥
ਜਨੁਮਦਪੀਮਤਵਾਰੀਝੂਲੀ॥੪॥
ਮਾਨੋ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਕੇ ਮਤਵਾਲੀ ਹੋਈ ਝੁਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ॥੪॥
जनु मद पी मतवारी झूली ॥४॥
ਸਿੰਘਪ੍ਰਚੰਡਨਾਮਤਿਹਨਰਕੋ॥
ਉਸ ਪੁਰਸ਼ ਦਾ ਨਾਂ ਪ੍ਰਚੰਡ ਸਿੰਘ ਸੀ।
सिंघ प्रचंड नाम तिह नर को ॥
ਜਨੁਕਰਿਮੁਕਟਕਾਮਕੇਸਿਰਕੋ॥
(ਉਹ ਇਤਨਾ ਸੁੰਦਰ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਕਾਮ ਦੇਵ ਦੇ ਸਿਰ ਦਾ ਮੁਕਟ ਹੋਵੇ।
जनु करि मुकट काम के सिर को ॥
ਸਖੀਏਕਤਹਕੁਅਰਿਪਠਾਈ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਇਕ ਸਖੀ ਨੂੰ (ਉਸ ਪੁਰਸ਼ ਪਾਸ) ਭੇਜਿਆ
सखी एक तह कुअरि पठाई ॥
ਕਹਿਯਹੁਬ੍ਰਿਥਾਸਜਨਸੌਜਾਈ॥੫॥
ਕਿ ਜਾ ਕੇ ਮਿਤਰ ਨੂੰ (ਸਾਰੀ) ਗੱਲ ਦਸੇ ॥੫॥
कहियहु ब्रिथा सजन सौ जाई ॥५॥
ਸਖੀਤੁਰਤਤਿਨਤਹਪਹੁਚਾਯੋ॥
ਸਖੀ ਨੇ ਤੁਰਤ ਉਸ ਦਾ (ਸੁਨੇਹਾ) ਉਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ,
सखी तुरत तिन तह पहुचायो ॥
ਜਸਨਾਵਕਕੋਤੀਰਚਲਾਯੋ॥
ਜਿਵੇਂ ਨਾਵਕ (ਨਲਕੀ) ਵਿਚੋਂ ਤੀਰ ਚਲਾਈਦਾ ਹੈ (ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੀਰ ਸਿੱਧੀ ਮਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ)।
जस नावक को तीर चलायो ॥
ਸਕਲਕੁਅਰਿਤਿਨਬ੍ਰਿਥਾਸੁਨਾਈ॥
ਉਸ (ਸਖੀ) ਨੇ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਬਿਰਥਾ ਸੁਣਾਈ।
सकल कुअरि तिन ब्रिथा सुनाई ॥
ਮਨਬਚਰੀਝਿਰਹਾਸੁਖਦਾਈ॥੬॥
(ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ) ਮਿਤਰ ਮਨ, ਬਚ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ॥੬॥
मन बच रीझि रहा सुखदाई ॥६॥
ਨਦੀਬਹਤਨ੍ਰਿਪਗ੍ਰਿਹਿਤਰਜਹਾ॥
(ਉਸ ਨੇ ਕਹਿਲਵਾ ਭੇਜਿਆ ਕਿ) ਜਿਥੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹੱਲ ਹੇਠਾਂ ਨਦੀ ਵਗਦੀ ਹੈ,
नदी बहत न्रिप ग्रिहि तर जहा ॥
ਠਾਢਹੂਜਿਯਹੁਨਿਸਿਕਹਤਹਾ॥
ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਥੇ ਖੜੋਤੇ ਹੋਣਾ।
ठाढ हूजियहु निसि कह तहा ॥
ਡਾਰਿਦੇਗਮੈਕੁਅਰਿਬਹੈਹੈਂ॥
ਮੈਂ ਦੇਗ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਰੋੜ੍ਹ ਦਿਆਂਗੀ
डारि देग मै कुअरि बहै हैं ॥
ਛਿਦ੍ਰਮੂੰਦਿਤਾਕੋਸਭਲੈਹੈਂ॥੭॥
ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੋਰੀਆਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਆਂਗੀ ॥੭॥
छिद्र मूंदि ता को सभ लै हैं ॥७॥
ਊਪਰਬਾਧਿਤੰਬੂਰਾਦੈਹੈਂ॥
ਉਸ ਉਤੇ (ਮੈਂ) ਤੰਬੂਰਾ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿਆਂਗੀ।
ऊपर बाधि तंबूरा दै हैं ॥
ਇਹਚਰਿਤ੍ਰਮੁਹਿਤਾਹਿਮਿਲੈਹੈਂ॥
ਇਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੈਂ (ਤੁਹਾਨੂੰ) ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦਿਆਂਗੀ।
इह चरित्र मुहि ताहि मिलै हैं ॥
ਜਬਤੁਬਰੀਲਖਿਯਹੁਢਿਗਆਈ॥
ਹੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮਿਤਰ! ਜਦ ਤੂੰਬੀ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਵੇਖਣਾ,
जब तुबरी लखियहु ढिग आई ॥
ਕਾਢਿਭੋਗਦੀਜਹੁਸੁਖਦਾਈ॥੮॥
ਤਾਂ (ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ) ਕਢ ਕੇ ਖ਼ੂਬ ਸੰਯੋਗ ਕਰਨਾ ॥੮॥
काढि भोग दीजहु सुखदाई ॥८॥
ਇਹਬਿਧਿਬਦਿਤਾਸੌਸੰਕੇਤਾ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਸ ਕੇ
इह बिधि बदि ता सौ संकेता ॥
ਦੂਤੀਗੀਨ੍ਰਿਪਤ੍ਰਿਯਜਨਿਕੇਤਾ॥
ਦੂਤੀ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਘਰ ਗਈ।
दूती गी न्रिप त्रियज निकेता ॥
ਡਾਰਿਦੇਗਮੈਕੁਅਰਿਬਹਾਈ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਦੇਗ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਰੋੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ
डारि देग मै कुअरि बहाई ॥
ਬਾਧਿਤੂੰਬਰੀਤਹਪਹੁਚਾਈ॥੯॥
ਅਤੇ ਤੂੰਬੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ ॥੯॥
बाधि तूंबरी तह पहुचाई ॥९॥
ਜਬਬਹਤੀਤੁਬਰੀਤਹਆਈ॥
ਜਦ ਤੂੰਬੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੋਈ ਉਥੇ ਆਈ,
जब बहती तुबरी तह आई ॥
ਆਵਤਕੁਅਰਿਲਖਾਸੁਖਦਾਈ॥
ਤਾਂ ਉਸ ਸੁਖਦਾਇਕ (ਮਿਤਰ) ਨੇ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ।
आवत कुअरि लखा सुखदाई ॥
ਐਂਚਿਤਹਾਤੇਦੇਗਨਿਕਾਰੀ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਦੇਗ ਨੂੰ ਖਿਚ ਕੇ ਕਢ ਲਿਆ
ऐंचि तहा ते देग निकारी ॥
ਲੈਪਲਕਾਊਪਰਬੈਠਾਰੀ॥੧੦॥
ਅਤੇ (ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਕਢ ਕੇ) ਮੰਜੀ (ਪਲੰਘ) ਉਪਰ ਬਿਠਾਇਆ ॥੧੦॥
लै पलका ऊपर बैठारी ॥१०॥
ਪੋਸਤਭਾਗਅਫੀਮਮੰਗਾਈ॥
ਪੋਸਤ, ਭੰਗ ਅਤੇ ਅਫ਼ੀਮ ਮੰਗਵਾਈ।
पोसत भाग अफीम मंगाई ॥
ਦੁਹੂੰਖਾਟਪਰਬੈਠਿਚੜਾਈ॥
ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਮੰਜੀ ਉਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਈ।
दुहूं खाट पर बैठि चड़ाई ॥
ਚਾਰਿਪਹਰਤਾਸੌਕਰਿਭੋਗਾ॥
ਚਾਰ ਪਹਿਰ ਤਕ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਕੀਤਾ।
चारि पहर ता सौ करि भोगा ॥
ਭੇਦਨਲਖਾਦੂਸਰੇਲੋਗਾ॥੧੧॥
ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਭੇਦ ਨੂੰ ਨਾ ਪਾ ਸਕਿਆ ॥੧੧॥
भेद न लखा दूसरे लोगा ॥११॥
ਇਹਬਿਧਿਤਾਸੌਰੋਜਬੁਲਾਵੈ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਬੁਲਾਉਂਦਾ
इह बिधि ता सौ रोज बुलावै ॥
ਕਾਮਭੋਗਕਰਿਤਾਹਿਪਠਾਵੈ॥
ਅਤੇ ਕਾਮ-ਭੋਗ ਕਰ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਤਾ ਦਿੰਦਾ।
काम भोग करि ताहि पठावै ॥
ਭੂਪਸਹਿਤਕੋਈਭੇਦਨਪਾਵੈ॥
ਰਾਜੇ ਸਮੇਤ ਕੋਈ ਵੀ ਭੇਦ ਨਾ ਪਾ ਸਕਦਾ
भूप सहित कोई भेद न पावै ॥