ਤਹੀਹੁਤੀਤਿਨਕੀਰਾਜਧਾਨੀ॥੩॥
ਉਥੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ ॥੩॥
तही हुती तिन की राजधानी ॥३॥
ਨਿਰਖਿਪ੍ਰਭਾਤਿਹਜਾਤਨਕਹੀ॥
ਉਸ (ਨਗਰੀ) ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
निरखि प्रभा तिह जात न कही ॥
ਰਜਧਾਨੀਐਸੀਤਿਹਅਹੀ॥
ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ।
रजधानी ऐसी तिह अही ॥
ਊਚਧੌਲਹਰਤਹਾਸੁਧਾਰੇ॥
ਉਥੇ (ਇਤਨੇ) ਉੱਚੇ ਮਹੱਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ
ऊच धौलहर तहा सुधारे ॥
ਜਿਨਪਰਬੈਠਿਪਕਰਿਯਤਤਾਰੇ॥੪॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਤਾਰੇ ਵੀ ਪਕੜੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ ॥੪॥
जिन पर बैठि पकरियत तारे ॥४॥
ਮਜਨਹੇਤਤਹਾਨ੍ਰਿਪਆਵਤ॥
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਰਾਜਾ ਆਉਂਦਾ।
मजन हेत तहा न्रिप आवत ॥
ਨਾਇਪੂਰਬਲੇਪਾਪਗਵਾਵਤ॥
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ (ਉਹ) ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਦਾ।
नाइ पूरबले पाप गवावत ॥
ਤਹਇਕਨ੍ਰਹਾਨਨਰਾਧਿਪਚਲੋ॥
ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਜਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆਇਆ,
तह इक न्रहान नराधिप चलो ॥
ਜੋਬਨਵਾਨਸਿਪਾਹੀਭਲੋ॥੫॥
ਜੋ ਜਵਾਨ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਸਿਪਾਹੀ ਸੀ ॥੫॥
जोबनवान सिपाही भलो ॥५॥
ਸੋਬਿਲਾਸਦੇਨੈਨਨਿਹਾਰਾ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਲਾਸ ਦੇਈ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ
सो बिलास दे नैन निहारा ॥
ਮਨਕ੍ਰਮਬਚਇਹਭਾਤਿਬਿਚਾਰਾ॥
ਅਤੇ ਮਨ, ਬਚ, ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਿਆ,
मन क्रम बच इह भाति बिचारा ॥
ਕੈਮੈਅਬਯਾਹੀਕਹਬਰਿਹੌ॥
ਜਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਹੁਣੇ ਵਰਾਂਗੀ
कै मै अब याही कह बरिहौ ॥
ਨਾਤਰਬੂਡਿਗੰਗਮਹਿਮਰਿਹੌ॥੬॥
ਜਾਂ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਡੁਬ ਮਰਾਂਗੀ ॥੬॥
नातर बूडि गंग महि मरिहौ ॥६॥
ਏਕਸਖੀਲਖਿਹਿਤੂਸਿਯਾਨੀ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਇਕ ਹਿਤੂ ਅਤੇ ਸਿਆਣੀ ਸਖੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ
एक सखी लखि हितू सियानी ॥
ਤਾਸੌਚਿਤਕੀਬਾਤਬਖਾਨੀ॥
ਉਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਚਿਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ।
ता सौ चित की बात बखानी ॥
ਜੋਤਾਕੌਤੂੰਮੁਝੈਮਿਲਾਵੈ॥
ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਾ ਦੇਏਂ,
जो ता कौ तूं मुझै मिलावै ॥
ਮੁਖਮਾਗੈਜੇਤੋਧਨਪਾਵੈ॥੭॥
ਤਾਂ ਮੂੰਹ ਮੰਗਿਆ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏਂ ॥੭॥
मुख मागै जेतो धन पावै ॥७॥
ਤਬਸਖਿਗਈਤਵਨਕੇਗ੍ਰੇਹਾ॥
ਤਦ (ਉਹ) ਸਖੀ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਗਈ
तब सखि गई तवन के ग्रेहा ॥
ਪਰਪਾਇਨਅਸਿਦਿਯੋਸੰਦੇਹਾ॥
ਅਤੇ ਪੈਰੀਂ ਪੈ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੱਤਾ
पर पाइन असि दियो संदेहा ॥
ਰਾਜਸੁਤਾਤੁਮਰੈਪਰਅਟਕੀ॥
ਕਿ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਤੇਰੇ ਉਤੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
राज सुता तुमरै पर अटकी ॥
ਭੂਲਿਗਈਤਾਕਹਿਸੁਧਿਘਟਕੀ॥੮॥
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦੀ ਸੁੱਧ ਵੀ ਭੁਲ ਗਈ ਹੈ ॥੮॥
भूलि गई ता कहि सुधि घट की ॥८॥
ਸੁਨਿਨ੍ਰਿਪਬਚਨਭਯੋਬਿਸਮੈਮਨ॥
ਰਾਜਾ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ
सुनि न्रिप बचन भयो बिसमै मन ॥
ਇਹਬਿਧਿਤਾਹਿਬਖਾਨੇਬੈਨਨ॥
ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲਗਾ,
इह बिधि ताहि बखाने बैनन ॥
ਅਸਕਿਛੁਕਰਿਯੈਬਚਨਸ੍ਯਾਨੀ॥
ਹੇ ਸਿਆਣੀਏ! ਕੁਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਪਾ ਕਰੀਏ
अस किछु करियै बचन स्यानी ॥
ਸ੍ਰੀਬਿਲਾਸਦੇਹ੍ਵੈਮੁਰਰਾਨੀ॥੯॥
ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਿਲਾਸ ਦੇਈ ਮੇਰੀ ਰਾਣੀ ਬਣ ਜਾਵੇ ॥੯॥
स्री बिलास दे ह्वै मुर रानी ॥९॥
ਤੁਮਨ੍ਰਿਪਭੇਸਨਾਰਿਕੋਧਾਰਹੁ॥
(ਸਖੀ ਨੇ ਕਿਹਾ) ਹੇ ਰਾਜਨ! ਤੁਸੀਂ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰਨ ਕਰੋ
तुम न्रिप भेस नारि को धारहु ॥
ਭੂਖਨਬਸਤਰਅੰਗਸੁਧਾਰਹੁ॥
ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਰ ਉਤੇ ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਬਸਤ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰੋ।
भूखन बसतर अंग सुधारहु ॥
ਭੁਜੰਗਧੁਜਕਹਦੈਦਿਖਰਾਈ॥
ਭੁਜੰਗ ਧੁਜ ਨੂੰ (ਇਕ ਵਾਰ) ਵਿਖਾਲੀ ਦੇ ਕੇ
भुजंग धुज कह दै दिखराई ॥
ਫੁਨਿਅੰਗਨਾਮਹਿਜਾਹੁਛਪਾਈ॥੧੦॥
ਫਿਰ ਵੇਹੜੇ ਵਿਚ ਛੁਪ ਜਾਣਾ ॥੧੦॥
फुनि अंगना महि जाहु छपाई ॥१०॥
ਭੂਪਤਿਬਸਤ੍ਰਨਾਰਿਕੇਧਾਰੇ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਬਸਤ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ
भूपति बसत्र नारि के धारे ॥
ਅੰਗਅੰਗਗਹਿਨਾਗੁਹਿਡਾਰੇ॥
ਅਤੇ ਅੰਗ ਅੰਗ ਉਤੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਲਏ।
अंग अंग गहिना गुहि डारे ॥
ਭੁਜੰਗਧੁਜਕਹਦਈਦਿਖਾਈ॥
ਭੁਜੰਗ ਧੁਜਾ ਨੂੰ ਵਿਖਾਲੀ ਦਿੱਤੀ
भुजंग धुज कह दई दिखाई ॥
ਨਿਜੁਅੰਗਨਾਮਹਿਗਯੋਲੁਕਾਈ॥੧੧॥
ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੇਹੜੇ ਵਿਚ ਲੁਕ ਗਿਆ ॥੧੧॥
निजु अंगना महि गयो लुकाई ॥११॥
ਨਿਰਖਿਭੂਪਤਿਹਰਹਾਲੁਭਾਇ॥
ਰਾਜਾ ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਲਲਚਾ ਗਿਆ।
निरखि भूप तिह रहा लुभाइ ॥
ਵਹੈਸਖੀਤਹਦੇਇਪਠਾਇ॥
ਉਸੇ ਸਖੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
वहै सखी तह देइ पठाइ ॥
ਪ੍ਰਿਥਮੇਨਿਰਖਿਤਾਹਿਤੁਮਆਵਹੋ॥
(ਅਤੇ ਕਿਹਾ) ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆ
प्रिथमे निरखि ताहि तुम आवहो ॥
ਬਹੁਰਿਬਿਯਾਹਕੋਬ੍ਯੋਤਬਨਾਵਹੁ॥੧੨॥
ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਆਹ ਦੀ ਵਿਉਂਤ ਬਣਾ ॥੧੨॥
बहुरि बियाह को ब्योत बनावहु ॥१२॥
ਸੁਨਤਬਚਨਸਹਚਰਿਤਹਗਈ॥
ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਸਖੀ ਉਥੇ ਗਈ
सुनत बचन सहचरि तह गई ॥
ਟਾਰਿਘਰੀਦ੍ਵੈਆਵਤਭਈ॥
ਅਤੇ ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਟਾਲ ਕੇ ਆ ਗਈ।
टारि घरी द्वै आवत भई ॥
ਤਿਹਮੁਖਤੇਹ੍ਵੈਬਚਨਉਚਾਰੇ॥
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵਲੋਂ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲ ਕਹੇ,
तिह मुख ते ह्वै बचन उचारे ॥
ਸੁਨਹੁਸ੍ਰਵਨਦੈਭੂਪਹਮਾਰੇ॥੧੩॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਕੰਨ ਦੇ ਕੇ ਮੇਰੀ (ਗੱਲ) ਸੁਣੋ ॥੧੩॥
सुनहु स्रवन दै भूप हमारे ॥१३॥
ਪ੍ਰਥਮਸੁਤਾਅਪਨੀਤਿਹਦੀਜੈ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹੋ।
प्रथम सुता अपनी तिह दीजै ॥
ਬਹੁਰੌਬਹਿਨਿਤਵਨਕੀਲੀਜੈ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ (ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।
बहुरौ बहिनि तवन की लीजै ॥
ਸੁਨਤਬੈਨਨ੍ਰਿਪਫੇਰਨਕੀਨੋ॥
ਗੱਲ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਢਿਲ ਨਾ ਕੀਤੀ
सुनत बैन न्रिप फेर न कीनो ॥
ਦੁਹਿਤਹਿਕਾਢਿਤਵਨਕਹਦੀਨੋ॥੧੪॥
ਅਤੇ ਪੁੱਤਰੀ ਕਢ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ॥੧੪॥
दुहितहि काढि तवन कह दीनो ॥१४॥
ਸੁਤਾਪ੍ਰਥਮਦੈਬ੍ਯਾਹਰਚਾਯੋ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰੀ ਦੇ ਕੇ ਵਿਆਹ ਰਚਾਇਆ
सुता प्रथम दै ब्याह रचायो ॥
ਨ੍ਰਿਪਕੌਬ੍ਯਾਹਨਾਰਿਕਰਲ੍ਯਾਯੋ॥
ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸਤਰੀ ਬਣਾ ਕੇ ਲੈ ਆਇਆ।
न्रिप कौ ब्याह नारि कर ल्यायो ॥
ਤਬਤਿਨਬਧਿਤਿਹਜੜਕੋਕਿਯੋ॥
ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮੂਰਖ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
तब तिन बधि तिह जड़ को कियो ॥