GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ
ਅੰਗ 1306
Display Settings
Translations
ਚਿਤ​ਕੋ​ਭਰਮੁ​ਸਕਲ​ਹੀ​ਖੋਯੋ​॥​
ਅਤੇ ਚਿਤ ਦਾ ਸਾਰਾ ਭਰਮ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
चित को भरमु सकल ही खोयो ॥
ਕਾਮਾਤੁਰ​ਹ੍ਵੈ​ਹਾਥ​ਚਲਾਯੋ​॥​
(ਜਦ) ਕਾਮ ਪੀੜਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ,
कामातुर ह्वै हाथ चलायो ॥
ਕਾਢਿ​ਕ੍ਰਿਪਾਨ​ਨਾਰਿ​ਤਿਨ​ਘਾਯੋ​॥੯॥​
ਤਦ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕਢ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ॥੯॥
काढि क्रिपान नारि तिन घायो ॥९॥
ਨ੍ਰਿਪ​ਕਹ​ਮਾਰਿ​ਵੈਸਹੀ​ਡਾਰੀ​॥​
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਟ ਦਿੱਤਾ
न्रिप कह मारि वैसही डारी ॥
ਤਾ​ਪਰ​ਤ੍ਰਯੋ​ਹੀ​ਬਸਤ੍ਰ​ਸਵਾਰੀ​॥​
ਅਤੇ ਉਸ ਉਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਸਤ੍ਰ ਸੰਵਾਰ ਕੇ ਪਾ ਦਿੱਤੇ।
ता पर त्रयो ही बसत्र सवारी ॥
ਆਪੁ​ਜਾਇ​ਨਿਜੁ​ਪਤਿ​ਤਨ​ਜਲੀ​॥​
ਫਿਰ ਆਪ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸੜ ਗਈ।
आपु जाइ निजु पति तन जली ॥
ਨਿਰਖਹੁ​ਚਤੁਰਿ​ਨਾਰਿ​ਕੀ​ਭਲੀ​॥੧੦॥​
ਵੇਖੋ, ਉਸ ਚਤੁਰ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ॥੧੦॥
निरखहु चतुरि नारि की भली ॥१०॥
ਦੋਹਰਾ​॥​
ਦੋਹਰਾ:
दोहरा ॥
ਬੈਰ​ਲਿਯਾ​ਨਿਜੁ​ਨਾਹਿ​ਕੋ​ਨ੍ਰਿਪ​ਕਹ​ਦਿਯਾ​ਸੰਘਾਰਿ​॥​
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
बैर लिया निजु नाहि को न्रिप कह दिया संघारि ॥
ਬਹੁਰਿ​ਜਰੀ​ਨਿਜੁ​ਨਾਥ​ਸੌ​ਲੋਗਨ​ਚਰਿਤ​ਦਿਖਾਰਿ​॥੧੧॥​
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸੜ ਗਈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਚਰਿਤ੍ਰ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ ॥੧੧॥
बहुरि जरी निजु नाथ सौ लोगन चरित दिखारि ॥११॥
ਇਤਿ​ਸ੍ਰੀ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਪਖ੍ਯਾਨੇ​ਤ੍ਰਿਯਾ​ਚਰਿਤ੍ਰੇ​ਮੰਤ੍ਰੀ​ਭੂਪ​ਸੰਬਾਦੇ​ਤੀਨ​ਸੌ​ਤ੍ਰਿਪਨ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਸਮਾਪਤਮ​ਸਤੁ​ਸੁਭਮ​ਸਤੁ​॥੩੫੩॥੬੫੦੩॥ਅਫਜੂੰ॥​
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੫੩ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੫੩॥੬੫੦੩॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ त्रिपन चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३५३॥६५०३॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸੁਨਹੁ​ਭੂਪ​ਇਕ​ਕਥਾ​ਨਵੀਨੀ​॥​
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਕ ਨਵੀਂ ਕਥਾ ਸੁਣੋ।
सुनहु भूप इक कथा नवीनी ॥
ਕਿਨਹੂੰ​ਲਖੀ​ਨ​ਆਗੇ​ਚੀਨੀ​॥​
ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਾ (ਪਹਿਲਾਂ) ਵੇਖੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਗੇ ਸੋਚੀ ਹੈ।
किनहूं लखी न आगे चीनी ॥
ਰਾਧਾ​ਨਗਰ​ਪੂਰਬ​ਮੈ​ਜਹਾ​॥​
ਜਿਥੇ ਪੂਰਬ ਵਿਚ ਰਾਧਾ ਨਗਰ ਹੈ,
राधा नगर पूरब मै जहा ॥
ਰੁਕਮ​ਸੈਨ​ਰਾਜਾ​ਇਕ​ਤਹਾ​॥੧॥​
ਉਥੇ ਰੁਕਮ ਸੈਨ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ॥੧॥
रुकम सैन राजा इक तहा ॥१॥
ਸ੍ਰੀ​ਦਲਗਾਹ​ਮਤੀ​ਤ੍ਰਿਯ​ਤਾ​ਕੀ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਂ ਦਲਗਾਹ ਮਤੀ ਸੀ
स्री दलगाह मती त्रिय ता की ॥
ਨਰੀ​ਨਾਗਨੀ​ਤੁਲਿ​ਨ​ਵਾ​ਕੀ​॥​
ਜਿਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਰੀ ਅਤੇ ਨਾਗਨੀ (ਕੋਈ ਵੀ) ਨਹੀਂ ਸੀ।
नरी नागनी तुलि न वा की ॥
ਸੁਤਾ​ਸਿੰਧੁਲਾ​ਦੇਇ​ਭਨਿਜੈ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਸਿੰਧੁਲਾ ਦੇਈ ਨਾਂ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਦਸੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ
सुता सिंधुला देइ भनिजै ॥
ਪਰੀ​ਪਦਮਨੀ​ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤ​ਕਹਿਜੈ​॥੨॥​
ਜੋ ਪਰੀ ਜਾਂ ਪਦਮਨੀ ਦੇ ਸਭਾ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ॥੨॥
परी पदमनी प्रक्रित कहिजै ॥२॥
ਤਹਿਕ​ਭਵਾਨੀ​ਭਵਨ​ਭਨੀਜੈ​॥​
ਉਥੇ ਇਕ ਭਵਾਨੀ ਦਾ ਭਵਨ (ਮੰਦਿਰ) ਦਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
तहिक भवानी भवन भनीजै ॥
ਕੋ​ਦੂਸਰ​ਪਟਤਰ​ਤਿਹਿ​ਦੀਜੈ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਕੀਹ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਏ।
को दूसर पटतर तिहि दीजै ॥
ਦੇਸ​ਦੇਸ​ਏਸ੍ਵਰ​ਤਹ​ਆਵਤ​॥​
ਉਥੇ ਦੇਸ ਦੇਸ ਦੇ ਰਾਜੇ ਆਉਂਦੇ ਸਨ
देस देस एस्वर तह आवत ॥
ਆਨਿ​ਗਵਰਿ​ਕਹ​ਸੀਸ​ਝੁਕਾਵਤ​॥੩॥​
ਅਤੇ ਆ ਕੇ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਂਦੇ ਸਨ ॥੩॥
आनि गवरि कह सीस झुकावत ॥३॥
ਭੁਜਬਲ​ਸਿੰਘ​ਤਹਾ​ਨ੍ਰਿਪ​ਆਯੋ​॥​
ਉਥੇ ਭੁਜਬਲ ਸਿੰਘ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਆਇਆ
भुजबल सिंघ तहा न्रिप आयो ॥
ਭੋਜ​ਰਾਜ​ਤੇ​ਜਨੁਕ​ਸਵਾਯੋ​॥​
ਜੋ ਮਾਨੋ ਭੋਜ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੀ ਸਵਾਈ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
भोज राज ते जनुक सवायो ॥
ਨਿਰਖਿ​ਸਿੰਧੁਲਾ​ਦੇ​ਦੁਤਿ​ਤਾ​ਕੀ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਿੰਧੁਲਾ ਦੇਈ
निरखि सिंधुला दे दुति ता की ॥
ਮਨ​ਬਚ​ਕ੍ਰਮ​ਚੇਰੀ​ਭੀ​ਵਾ​ਕੀ​॥੪॥​
ਉਸ ਦੀ ਮਨ, ਬਚਨ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ ਦਾਸੀ ਹੋ ਗਈ ॥੪॥
मन बच क्रम चेरी भी वा की ॥४॥
ਆਗੇ​ਹੁਤੀ​ਔਰ​ਸੋ​ਪਰਨੀ​॥​
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਸੀ।
आगे हुती और सो परनी ॥
ਅਬ​ਇਹ​ਸਾਥ​ਜਾਤ​ਨਹਿ​ਬਰਨੀ​॥​
ਹੁਣ ਇਸ (ਰਾਜੇ) ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ।
अब इह साथ जात नहि बरनी ॥
ਚਿਤ​ਮਹਿ​ਅਧਿਕ​ਬਿਚਾਰ​ਬਿਚਾਰਤ​॥​
(ਉਸ ਨੇ) ਚਿਤ ਵਿਚ ਅਧਿਕ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਕੇ
चित महि अधिक बिचार बिचारत ॥
ਸਹਚਰਿ​ਪਠੀ​ਤਹਾ​ਹ੍ਵੈ​ਆਰਤਿ​॥੫॥​
ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਸਖੀ ਉਸ ਪਾਸ ਭੇਜੀ ॥੫॥
सहचरि पठी तहा ह्वै आरति ॥५॥
ਸੁਨੁ​ਰਾਜਾ​ਤੈ​ਪਰ​ਮੈ​ਅਟਕੀ​॥​
(ਅਤੇ ਕਿਹਾ) ਹੇ ਰਾਜਨ! ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉਤੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ
सुनु राजा तै पर मै अटकी ॥
ਭੂਲਿ​ਗਈ​ਸਭ​ਹੀ​ਸੁਧਿ​ਘਟ​ਕੀ​॥​
ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰੀਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸੁੱਧ ਬੁੱਧ ਭੁਲ ਗਈ ਹੈ।
भूलि गई सभ ही सुधि घट की ॥
ਜੌ​ਮੁਹਿ​ਅਬ​ਤੁਮ​ਦਰਸ​ਦਿਖਾਵੋ​॥​
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੀਦਾਰ ਕਰਾਓ (ਤਾਂ ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਵੇਗਾ)
जौ मुहि अब तुम दरस दिखावो ॥
ਅਮ੍ਰਿਤ​ਡਾਰਿ​ਜਨੁ​ਮ੍ਰਿਤਕ​ਜਿਯਾਵੋ​॥੬॥​
ਮਾਨੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਿੜਕ ਕੇ ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਜਿਵਾਇਆ ਹੋਵੇ ॥੬॥
अम्रित डारि जनु म्रितक जियावो ॥६॥
ਸੁਨਿ​ਸਖੀ​ਬਚਨ​ਕੁਅਰਿ​ਕੇ​ਆਤੁਰ​॥​
ਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਦੁਖ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸਖੀ
सुनि सखी बचन कुअरि के आतुर ॥
ਜਾਤ​ਭਈ​ਰਾਜਾ​ਤਹਿ​ਸਾਤਿਰ​॥​
ਜਲਦੀ ('ਸਾਤਿਰ') ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ।
जात भई राजा तहि सातिर ॥
ਜੁ​ਕਛੁ​ਕਹਿਯੋ​ਕਹਿ​ਤਾਹਿ​ਸੁਨਾਯੋ​॥​
ਜੋ ਕੁਝ (ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ) ਕਿਹਾ ਸੀ, (ਉਹ) ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿ ਸੁਣਾਇਆ।
जु कछु कहियो कहि ताहि सुनायो ॥
ਸੁਨਿ​ਬਚ​ਭੂਪ​ਅਧਿਕ​ਲਲਚਾਯੋ​॥੭॥​
(ਉਸ ਸਖੀ ਦੇ) ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਲਲਚਾਇਆ ॥੭॥
सुनि बच भूप अधिक ललचायो ॥७॥
ਚਿੰਤ​ਕਰੀ​ਕਿਹ​ਬਿਧਿ​ਤਹ​ਜੈਯੈ​॥​
(ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ) ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਥੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ
चिंत करी किह बिधि तह जैयै ॥
ਕਿਹ​ਛਲ​ਸੌ​ਤਾ​ਕੌ​ਹਰਿ​ਲਯੈਯੈ​॥​
ਅਤੇ ਕਿਸ ਛਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਢ ਕੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਏ।
किह छल सौ ता कौ हरि लयैयै ॥
ਸੁਨਿ​ਬਚ​ਭੂਖਿ​ਭੂਪ​ਕੀ​ਭਾਗੀ​॥​
(ਸਖੀ ਦੇ) ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਭੁਖ ਚਲੀ ਗਈ
सुनि बच भूखि भूप की भागी ॥
ਤਬ​ਤੇ​ਅਧਿਕ​ਚਟਪਟੀ​ਲਾਗੀ​॥੮॥​
ਅਤੇ ਤਦ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਕਾਹਲ ਹੋਣ ਲਗ ਗਈ ॥੮॥
तब ते अधिक चटपटी लागी ॥८॥
ਭੂਪ​ਸਖੀ​ਤਬ​ਤਹੀ​ਪਠਾਈ​॥​
ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਖੀ ਨੂੰ ਉਥੇ (ਭੇਜਿਆ)
भूप सखी तब तही पठाई ॥
ਇਸਥਿਤ​ਹੁਤੀ​ਜਹਾ​ਸੁਖਦਾਈ​॥​
ਜਿਥੇ ਉਹ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਬੈਠੀ ਸੀ।
इसथित हुती जहा सुखदाई ॥
ਕਹਾ​ਚਰਿਤ​ਕਛੁ​ਤੁਮਹਿ​ਬਨਾਵਹੁ​॥​
ਕਹਿ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਚਰਿਤ੍ਰ ਖੇਡ
कहा चरित कछु तुमहि बनावहु ॥
ਜਿਹ​ਛਲ​ਸਦਨ​ਹਮਾਰੇ​ਆਵਹੁ​॥੯॥​
ਜਿਸ ਛਲ ਨਾਲ (ਤੂੰ) ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਜਾਏਂ ॥੯॥
जिह छल सदन हमारे आवहु ॥९॥
ਏਕ​ਢੋਲ​ਤ੍ਰਿਯ​ਕੋਰ​ਮੰਗਾਵਾ​॥​
(ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ) ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਇਕ ਅਣਲੱਗ ('ਕੋਰ') ਢੋਲ ਮੰਗਵਾਇਆ।
एक ढोल त्रिय कोर मंगावा ॥
ਬੈਠਿ​ਚਰਮ​ਸੋ​ਬੀਚ​ਮੜਾਵਾ​॥​
ਉਸ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਚਮੜੇ ਨਾਲ ਮੜ੍ਹਵਾਇਆ।
बैठि चरम सो बीच मड़ावा ॥
ਇਸਥਿਤ​ਆਪੁ​ਤਵਨ​ਮਹਿ​ਭਈ​॥​
ਉਸ ਵਿਚ ਆਪ ਸਥਿਤ ਹੋ ਗਈ।
इसथित आपु तवन महि भई ॥
ਇਹ​ਛਲ​ਧਾਮ​ਮਿਤ੍ਰ​ਕੇ​ਗਈ​॥੧੦॥​
ਇਸ ਛਲ ਨਾਲ ਮਿਤਰ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ॥੧੦॥
इह छल धाम मित्र के गई ॥१०॥
ਇਹ​ਛਲ​ਢੋਲ​ਬਜਾਵਤ​ਚਲੀ​॥​
ਇਸ ਛਲ ਨਾਲ ਢੋਲ ਵਜਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਉਹ ਚਲੀ ਗਈ।
इह छल ढोल बजावत चली ॥
ਮਾਤ​ਪਿਤਾ​ਸਭ​ਨਿਰਖਤ​ਅਲੀ​॥​
ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਸਖੀਆਂ ਵੇਖਦੀਆਂ ਰਹਿ ਗਈਆਂ।
मात पिता सभ निरखत अली ॥
ਭੇਵ​ਅਭੇਵ​ਨ​ਕਿਨਹੂੰ​ਪਾਯੋ​॥​
ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਿਆ।
भेव अभेव न किनहूं पायो ॥
ਸਭ​ਹੀ​ਇਹ​ਬਿਧਿ​ਮੂੰਡ​ਮੁੰਡਾਯੋ​॥੧੧॥​
ਸਾਰੇ ਹੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠਗੇ ਗਏ ॥੧੧॥
सभ ही इह बिधि मूंड मुंडायो ॥११॥
ਦੋਹਰਾ​॥​
ਦੋਹਰਾ:
दोहरा ॥
ਇਹ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਤਨ​ਚੰਚਲਾ​ਗਈ​ਮਿਤ੍ਰ​ਕੇ​ਧਾਮ​॥​
ਇਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਮਿਤਰ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ।
इह चरित्र तन चंचला गई मित्र के धाम ॥
ਢੋਲ​ਢਮਾਕੋ​ਦੈ​ਗਈ​ਕਿਨਹੂੰ​ਲਖਾ​ਨ​ਬਾਮ​॥੧੨॥​
ਢੋਲ ਨੂੰ ਡਗੇ ਮਾਰ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ, ਕੋਈ ਵੀ (ਉਸ) ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਨਾ ਸਕਿਆ ॥੧੨॥
ढोल ढमाको दै गई किनहूं लखा न बाम ॥१२॥
ਇਤਿ​ਸ੍ਰੀ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਪਖ੍ਯਾਨੇ​ਤ੍ਰਿਯਾ​ਚਰਿਤ੍ਰੇ​ਮੰਤ੍ਰੀ​ਭੂਪ​ਸੰਬਾਦੇ​ਤੀਨ​ਸੌ​ਚੌਵਨ​ਚਰਿਤ੍ਰ​ਸਮਾਪਤਮ​ਸਤੁ​ਸੁਭਮ​ਸਤੁ​॥੩੫੪॥੬੫੧੫॥ਅਫਜੂੰ॥​
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੫੪ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੫੪॥੬੫੧੫॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ चौवन चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३५४॥६५१५॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ​॥​
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸੁਨੁ​ਰਾਜਾ​ਇਕ​ਕਥਾ​ਅਪੂਰਬ​॥​
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਕ ਅਦੁੱਤੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ
सुनु राजा इक कथा अपूरब ॥
ਜੋ​ਛਲ​ਕਿਯਾ​ਸੁਤਾ​ਨ੍ਰਿਪ​ਪੂਰਬ​॥​
ਜੋ ਛਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
जो छल किया सुता न्रिप पूरब ॥
ਭੁਜੰਗ​ਧੁਜਾ​ਇਕ​ਭੂਪ​ਕਹਾਵਤ​॥​
ਇਹ ਰਾਜਾ ਭੁਜੰਗ ਧੁਜਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
भुजंग धुजा इक भूप कहावत ॥
ਅਮਿਤ​ਦਰਬ​ਬਿਪਨ​ਪਹ​ਦ੍ਰਯਾਵਤ​॥੧॥​
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ॥੧॥
अमित दरब बिपन पह द्रयावत ॥१॥
ਅਜਿਤਾਵਤੀ​ਨਗਰ​ਤਿਹ​ਰਾਜਤ​॥​
ਉਹ ਅਜਿਤਾਵਤੀ ਨਗਰੀ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ
अजितावती नगर तिह राजत ॥
ਅਮਰਾਵਤੀ​ਨਿਰਖਿ​ਜਿਹ​ਲਾਜਤ​॥​
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਇੰਦਰਪੁਰੀ ਵੀ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦੀ ਸੀ।
अमरावती निरखि जिह लाजत ॥
ਬਿਮਲ​ਮਤੀ​ਤਾ​ਕੇ​ਗ੍ਰਿਹ​ਰਾਨੀ​॥​
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਬਿਮਲ ਮਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਸੀ।
बिमल मती ता के ग्रिह रानी ॥
ਸੁਤਾ​ਬਿਲਾਸ​ਦੇਇ​ਪਹਿਚਾਨੀ​॥੨॥​
ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਬਿਲਾਸ ਦੇਈ ਸੀ ॥੨॥
सुता बिलास देइ पहिचानी ॥२॥
ਮੰਤ੍ਰ​ਜੰਤ੍ਰ​ਤਿਨ​ਪੜੇ​ਅਪਾਰਾ​॥​
ਉਸ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜੰਤ੍ਰ ਬਹੁਤ ਅਧਿਕ ਪੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ।
मंत्र जंत्र तिन पड़े अपारा ॥
ਜਿਹ​ਸਮ​ਪੜੇ​ਨ​ਦੂਸਰਿ​ਨਾਰਾ​॥​
ਉਸ ਵਰਗੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹੇ ਸਨ।
जिह सम पड़े न दूसरि नारा ॥
ਗੰਗ​ਸਮੁਦ੍ਰਹਿ​ਜਹਾ​ਮਿਲਾਨੀ​॥​
ਜਿਥੇ ਗੰਗਾ ਜਾ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,
गंग समुद्रहि जहा मिलानी ॥