ਨਿਜੁਨ੍ਰਿਪਤਾਕੀਕਥਾਜਤਾਈ॥
ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਦਸੀ।
निजु न्रिप ता की कथा जताई ॥
ਮੈਹੌਰਾਸਟ੍ਰਦੇਸਕੋਰਾਜਾ॥
ਮੈਂ ਰਾਸਟ੍ਰ ਦੇਸ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ।
मै हौ रासट्र देस को राजा ॥
ਤਵਹਿਤਭੇਸਅਤਿਥਕੋਸਾਜਾ॥੧੬॥
ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਧ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰਿਆ ਹੈ ॥੧੬॥
तव हित भेस अतिथ को साजा ॥१६॥
ਨੇਤ੍ਰਲਗੇਤੁਮਸੌਹਮਰੇਤਬ॥
ਤਦ ਤੋਂ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲਗ ਗਈਆਂ ਹਨ,
नेत्र लगे तुम सौ हमरे तब ॥
ਤਵਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬੁਲਖੇਜਲਮਹਿਜਬ॥
ਜਦ ਦੀ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਰਛਾਈ ਜਲ ਵਿਚ ਵੇਖੀ ਹੈ।
तव प्रतिबिंबु लखे जल महि जब ॥
ਤਵਮੁਰਿਜਬਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬੁਨਿਹਾਰਾ॥
ਤੂੰ ਵੀ ਜਦ (ਜਲ ਵਿਚ) ਮੇਰੀ ਪਰਛਾਈ ਵੇਖੀ,
तव मुरि जब प्रतिबिंबु निहारा ॥
ਗਯੋਮਾਰਿਤੁਹਿਮਦਨਕਟਾਰਾ॥੧੭॥
ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਤਦ ਦਾ ਕਾਮ ਦੇਵ ਕਟਾਰ ਮਾਰ ਗਿਆ ॥੧੭॥
गयो मारि तुहि मदन कटारा ॥१७॥
ਮੁਹਿਲਖਿਧੀਰਜਨਤੁਮਰਾਰਹਾ॥
ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇਰਾ ਧੀਰਜ ਨਾ ਰਿਹਾ
मुहि लखि धीरज न तुमरा रहा ॥
ਸੁਰੰਗਿਖੋਦਿਸਖਿਯਨਅਸਕਹਾ॥
ਅਤੇ ਸੁਰੰਗ ਪੁਟਵਾ ਕੇ ਸਖੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
सुरंगि खोदि सखियन अस कहा ॥
ਸੋਗਹਿਮੁਹਿਗੀਤੀਰਤਿਹਾਰੀ॥
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਕੜ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਲੈ ਗਈ।
सो गहि मुहि गी तीर तिहारी ॥
ਚਹਤਜੋਥੋਸੋਭਈਪਿਯਾਰੀ॥੧੮॥
ਹੇ ਪਿਆਰੀ! ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਉਹੀ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ॥੧੮॥
चहत जो थो सो भई पियारी ॥१८॥
ਦੁਹੂੰਬੈਠਇਕਮੰਤ੍ਰਬਿਚਾਰਾ॥
ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਬੈਠ ਕੇ ਇਕ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
दुहूं बैठ इक मंत्र बिचारा ॥
ਮੈਰਾਜਾਲਖਿਗਯੋਰਖਵਾਰਾ॥
ਮੈਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦਾ ਚੌਕੀਦਾਰ ਵੇਖ ਗਿਆ ਹੈ।
मै राजा लखि गयो रखवारा ॥
ਪਿਯਪਠਾਇਗ੍ਰਿਹਐਸਉਚਾਰੀ॥
(ਰਾਣੀ ਨੇ) ਯਾਰ ਨੂੰ ਘਰ ਭੇਜ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ,
पिय पठाइ ग्रिह ऐस उचारी ॥
ਲੋਨਲੇਤਨ੍ਰਿਪਨਾਰਤਿਹਾਰੀ॥੧੯॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਣੀ ਲੂਣ ਲੈ ਕੇ (ਗਲ ਜਾਣਾ) ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ॥੧੯॥
लोन लेत न्रिप नार तिहारी ॥१९॥
ਸੁਨਤਸ੍ਰਵਨਸਭਜਨਮਿਲਿਆਏ॥
ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਮਿਲ ਕੇ ਆ ਗਏ
सुनत स्रवन सभ जन मिलि आए ॥
ਆਨਿਤਵਨਕਹਬਚਨਸੁਨਾਏ॥
ਅਤੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲਗੇ।
आनि तवन कह बचन सुनाए ॥
ਕਿਹਨਿਮਿਤਛਾਡਤਹੈਦੇਹੀ॥
ਤੂੰ ਕਿਸ ਲਈ ਸ਼ਰੀਰ ਛਡ ਰਹੀ ਹੈਂ?
किह निमित छाडत है देही ॥
ਸੁਨਿਰਾਜਾਕੀਨਾਰਿਸਨੇਹੀ॥੨੦॥
ਹੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ! ॥੨੦॥
सुनि राजा की नारि सनेही ॥२०॥
ਸੁਨੁਰਾਜਾਇਕਦਿਜਮਾਰਿਯੋਮੁਹਿ॥
(ਰਾਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ) ਹੇ ਰਾਜਨ! ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ।
सुनु राजा इक दिज मारियो मुहि ॥
ਲੋਨਲੇਊਗੀਸਾਚਕਹੂੰਤੁਹਿ॥
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸਚ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਲੂਣ ਲੈ ਕੇ (ਗਲ ਜਾਵਾਂਗੀ)।
लोन लेऊगी साच कहूं तुहि ॥
ਜੋਧਨਹਮਰੇਧਾਮਨਿਹਾਰਹੁ॥
ਜੋ ਧਨ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੇਖੋ,
जो धन हमरे धाम निहारहु ॥
ਸੋਸਭਗਾਡਿਗੋਰਿਮਹਿਡਾਰਹੁ॥੨੧॥
ਉਸ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਕਬਰ ਵਿਚ ਦਬ ਦਿਓ ॥੨੧॥
सो सभ गाडि गोरि महि डारहु ॥२१॥
ਹੋਰਿਰਹੇਸਭਏਕਨਮਾਨੀ॥
ਸਾਰੇ ਹੋੜਦੇ ਰਹੇ, (ਪਰ ਉਸ ਨੇ) ਇਕ ਨਾ ਮੰਨੀ।
होरि रहे सभ एक न मानी ॥
ਪਰੀਭੋਹਰਾਭੀਤਰਰਾਨੀ॥
ਰਾਣੀ ਭੋਰੇ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈ।
परी भोहरा भीतर रानी ॥
ਆਸਪਾਸਲੈਲੋਨਬਿਥਾਰੋ॥
ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਲੂਣ ਖਿਲਾਰ ਦਿੱਤਾ
आस पास लै लोन बिथारो ॥
ਜੋਧਨਹੁਤੋਗਾਡਿਸਭਡਾਰੋ॥੨੨॥
ਅਤੇ ਜੋ ਧਨ ਸੀ, ਉਸ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਗਡ ਦਿੱਤਾ ॥੨੨॥
जो धन हुतो गाडि सभ डारो ॥२२॥
ਸੁਰੰਗਿਸੁਰੰਗਿਰਾਨੀਤਹਆਈ॥
ਸੁਰੰਗ ਰਾਹੀਂ ਰਾਣੀ ਉਥੇ ਆ ਗਈ,
सुरंगि सुरंगि रानी तह आई ॥
ਬੈਠੇਜਹਾਮੀਤਸੁਖਦਾਈ॥
ਜਿਥੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਮਿਤਰ ਬੈਠਾ ਸੀ।
बैठे जहा मीत सुखदाई ॥
ਤਾਕੋਸੰਗਲੌਤਹੀਸਿਧਾਰੀ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਈ।
ता को संग लौ तही सिधारी ॥
ਮੂੜਲੋਗਕਛੁਗਤਿਨਬਿਚਾਰੀ॥੨੩॥
ਮੂਰਖ ਲੋਕਾਂ ਨੇ (ਉਸ ਦੀ) ਚਾਲ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਿਆ ॥੨੩॥
मूड़ लोग कछु गति न बिचारी ॥२३॥
ਇਤਿਸ੍ਰੀਚਰਿਤ੍ਰਪਖ੍ਯਾਨੇਤ੍ਰਿਯਾਚਰਿਤ੍ਰੇਮੰਤ੍ਰੀਭੂਪਸੰਬਾਦੇਤੀਨਸੌਛਿਤਾਲੀਸਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪਤਮਸਤੁਸੁਭਮਸਤੁ॥੩੪੬॥੬੪੩੩॥ਅਫਜੂੰ॥
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੪੬ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੪੬॥੬੪੩੩॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ छितालीस चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३४६॥६४३३॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਜਹਹਮਦਿਸਾਉਤਰਾਸੁਨੀ॥
ਅਸੀਂ ਜਿਧਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਸੁਣੀ ਹੈ,
जह हम दिसा उतरा सुनी ॥
ਰਾਜਾਤਹਿਕਬਸਤਥੋਗੁਨੀ॥
ਉਥੇ ਇਕ ਗੁਣਵਾਨ ਰਾਜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
राजा तहिक बसत थो गुनी ॥
ਕਲਗੀਰਾਇਜਾਹਿਜਗਭਾਖਤ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਤ ਕਲਗੀ ਰਾਇ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ।
कलगी राइ जाहि जग भाखत ॥
ਨਾਨਾਦੇਸਕਾਨਿਤਿਹਰਾਖਤ॥੧॥
ਅਨੇਕ ਦੇਸ਼ ਉਸ ਦੀ ਈਨ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ॥੧॥
नाना देस कानि तिह राखत ॥१॥
ਮੀਤਮਤੀਤਿਹਨਾਰਿਬਿਰਾਜੈ॥
ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦਾ ਨਾਂ ਮੀਤ ਮਤੀ ਸੀ,
मीत मती तिह नारि बिराजै ॥
ਜਾਹਿਬਿਲੋਕਿਚੰਦ੍ਰਮਾਲਾਜੈ॥
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦਾ ਸੀ।
जाहि बिलोकि चंद्रमा लाजै ॥
ਤਾਕੀਏਕਲਛਿਮਿਨਿਦਾਸੀ॥
ਉਸ ਦੀ ਲਛਮਨੀ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਦਾਸੀ ਸੀ।
ता की एक लछिमिनि दासी ॥
ਦੁਰਬਲਦੇਹਘੜੀਅਬਿਨਾਸੀ॥੨॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁਰਬਲ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ॥੨॥
दुरबल देह घड़ी अबिनासी ॥२॥
ਤਾਸੌਨਾਰਿਹੇਤੁਅਤਿਮਾਨੈ॥
ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ता सौ नारि हेतु अति मानै ॥
ਮੂੜਨਰਾਨੀਕ੍ਰਿਆਪਛਾਨੈ॥
ਪਰ ਮੂਰਖ ਰਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ ਸੀ।
मूड़ न रानी क्रिआ पछानै ॥
ਗੁਪਤਲੇਤਦਾਸੀਸੁਛਿਮਾਹੀ॥
ਉਹ ਦਾਸੀ (ਰਾਜੇ ਪਾਸੋਂ) ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਛੇਮਾਹੀ (ਤਨਖ਼ਾਹ) ਲੈਂਦੀ ਸੀ
गुपत लेत दासी सु छिमाही ॥
ਬੁਰੀਬੁਰੀਤਿਹਦੇਤਉਗਾਹੀ॥੩॥
ਅਤੇ ਭੈੜੀ ਭੈੜੀ ਗੱਲ ਉਸ (ਰਾਜੇ) ਨੂੰ ਦਸਦੀ ਸੀ ॥੩॥
बुरी बुरी तिह देत उगाही ॥३॥
ਤਿਹਰਾਨੀਅਪਨੀਕਰਿਮਾਨੈ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਣੀ ਆਪਣਾ ਕਰ ਕੇ ਜਾਣਦੀ ਸੀ
तिह रानी अपनी करि मानै ॥
ਮੂਰਖਤਾਹਿਜਸੂਸਨਜਾਨੈ॥
ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ (ਰਾਜੇ ਦੀ) ਜਾਸੂਸ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ ਸੀ।
मूरख ताहि जसूस न जानै ॥
ਪਰੈਬਾਤਤਾਕਹਜੇਸ੍ਰਵਨਨ॥
ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਜੋ ਗੱਲ ਪੈਂਦੀ ਸੀ,
परै बात ता कह जे स्रवनन ॥
ਲਿਖਿਪਠਵੈਤਤਛਿਨਰਾਜਾਤਨ॥੪॥
(ਉਹ) ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਲਿਖ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ॥੪॥
लिखि पठवै ततछिन राजा तन ॥४॥
ਹੁਤੇਦੋਇਦਾਸੀਕੇਭਾਈ॥
ਉਸ ਦਾਸੀ ਦੇ ਦੋ ਭਰਾ ਸਨ।
हुते दोइ दासी के भाई ॥
ਬਿਰਧਦੰਤਕਛੁਕਹਾਨਜਾਈ॥
(ਉਨ੍ਹਾਂ) ਵੱਡਿਆਂ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
बिरध दंत कछु कहा न जाई ॥
ਸ੍ਯਾਮਬਰਨਇਕਦੁਤਿਯਕੁਰੂਪਾ॥
ਇਕ ਦਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਕੁਰੂਪ ਸੀ।
स्याम बरन इक दुतिय कुरूपा ॥
ਆਂਖੈਜਾਨੁਸੁਰਨਕੇਕੂਪਾ॥੫॥
ਅੱਖਾਂ ਮਾਨੋ (ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ) ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਖੂਹ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ ॥੫॥
आंखै जानु सुरन के कूपा ॥५॥
ਬਗਲਗੰਧਿਤਿਨਤੇਅਤਿਆਵੈ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਗਲਾਂ (ਕੱਛਾਂ) ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁਰਗੰਧ ਆਉਂਦੀ ਸੀ।
बगल गंधि तिन ते अति आवै ॥
ਬੈਠਨਨਿਕਟਨਕੋਈਪਾਵੈ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕੋਈ ਬੈਠ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ।
बैठन निकट न कोई पावै ॥
ਚੇਰੀਭ੍ਰਾਤਜਾਨਿਹਿਤਮਾਨੈ॥
ਦਾਸੀ ਭਰਾ ਸਮਝ ਕੇ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ) ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਸੀ।
चेरी भ्रात जानि हित मानै ॥
ਮੂੜਨਾਰਿਕਛੁਕ੍ਰਿਯਾਨਜਾਨੈ॥੬॥
ਉਹ ਮੂਰਖ ਇਸਤਰੀ ਕੁਝ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ ਸੀ ॥੬॥
मूड़ नारि कछु क्रिया न जानै ॥६॥
ਤਹਇਕਹੁਤੀਜਾਟਿਕੀਨਾਰ॥
ਉਥੇ ਇਕ ਜਟ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।
तह इक हुती जाटि की नार ॥
ਮੈਨਕਹਤਤਿਹਨਾਮਉਚਾਰ॥
ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ (ਸਭ) 'ਮੈਨਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ।
मैन कहत तिह नाम उचार ॥
ਜਉਤਿਹਨਾਮਚੇਰਿਸੁਨਿਪਾਵੇ॥
ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਦਾਸੀ ਸੁਣ ਲੈਂਦੀ,
जउ तिह नाम चेरि सुनि पावे ॥
ਤਹਤੇਤਾਹਿਟੂਕਰਾਜਾਵੇ॥੭॥
ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਟੁਕੜਾ (ਖਾਣ ਨੂੰ) ਦਿੰਦੀ ॥੭॥
तह ते ताहि टूकरा जावे ॥७॥
ਤਿਨਇਸਤ੍ਰੀਇਹਭਾਤਿਬਿਚਾਰੀ॥
ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਿਆ
तिन इसत्री इह भाति बिचारी ॥
ਦਾਸੀਮੂੜਹ੍ਰਿਦੈਮਹਿਧਾਰੀ॥
ਅਤੇ (ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ) ਮੂਰਖ ਦਾਸੀ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ।
दासी मूड़ ह्रिदै महि धारी ॥
ਭਾਇਖਰਚੁਕਛੁਮਾਗਤਤੇਰੇ॥
ਜੇ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਕੁਝ ਖਰਚ ਮੰਗਣ
भाइ खरचु कछु मागत तेरे ॥
ਗੁਹਜਪਠੈਯੈਕਰਿਕਰਿਮੇਰੇ॥੮॥
ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਗੁਪਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਭੇਜ ਦਿਆ ਕਰ ॥੮॥
गुहज पठैयै करि करि मेरे ॥८॥
ਤਬਚੇਰੀਐਸੋਤਨਕਿਯੋ॥
ਤਦ ਦਾਸੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕੀਤਾ
तब चेरी ऐसो तन कियो ॥
ਡਾਰਿਦਰਬਭੋਜਨਮਹਿਦਿਯੋ॥
ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਧਨ ਨੂੰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ (ਅਰਥਾਤ-ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤਾ)।
डारि दरब भोजन महि दियो ॥
ਭਾਇਨਿਮਿਤਖਰਚੀਪਠਦਈ॥
ਭਰਾਵਾਂ ਲਈ (ਉਸ ਨੇ) ਖਰਚਾ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
भाइ निमित खरची पठ दई ॥
ਸੋਲੈਨਾਰਿਦਰਬੁਘਰਗਈ॥੯॥
ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਨਾਰੀ (ਜਟ-ਇਸਤਰੀ) ਘਰ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ ॥੯॥
सो लै नारि दरबु घर गई ॥९॥
ਆਧੋਧਨਤਿਹਭ੍ਰਾਤਨਦੀਨਾ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਅੱਧਾ ਧਨ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ
आधो धन तिह भ्रातन दीना ॥
ਆਧੋਕਾਢਿਆਪਿਤ੍ਰਿਯਲੀਨਾ॥
ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਆਪ ਕਢ ਲਿਆ।
आधो काढि आपि त्रिय लीना ॥
ਮੂਰਖਚੇਰੀਭੇਦਨਪਾਵੈ॥
ਮੂਰਖ ਦਾਸੀ ਨੇ ਭੇਦ ਨਾ ਪਾਇਆ
मूरख चेरी भेद न पावै ॥