ਕਰਹਿਬਿਲਾਸਪ੍ਰਜੰਕਚੜਿਹਸਿਹਸਿਨਾਰਿਔਨਾਹਿ॥੬॥
ਤਾਂ ਪਲੰਘ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਰਤੀ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰਨ ਲਗੇ ॥੬॥
करहि बिलास प्रजंक चड़ि हसि हसि नारि औ नाहि ॥६॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਭਾਤਿਭਾਤਿਕੇਆਸਨਲੈਕੈ॥
ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੇ ਆਸਣ ਬਣਾ ਕੇ
भाति भाति के आसन लै कै ॥
ਅਬਲਾਕਹਬਹੁਭਾਤਿਰਿਝੈਕੈ॥
ਅਤੇ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰਿਝਾ ਕੇ
अबला कह बहु भाति रिझै कै ॥
ਆਪਨਪਰਘਾਯਲਕਰਿਮਾਰੀ॥
ਕਾਮ ਵਿਚ ਲੀਨ (ਉਸ) ਰਾਜ ਦੁਲਾਰੀ ਨੂੰ
आपन पर घायल करि मारी ॥
ਮਦਨਮੋਹਨੀਰਾਜਦੁਲਾਰੀ॥੭॥
ਆਪਣੇ ਉਤੇ ਘਾਇਲ ਕਰ ਲਿਆ (ਅਰਥਾਤ ਫ਼ਿਦਾ ਕਰ ਲਿੱਤਾ) ॥੭॥
मदन मोहनी राज दुलारी ॥७॥
ਅਧਿਕਬਢਾਇਨਾਰਿਸੌਹੇਤਾ॥
(ਉਸ) ਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੇਮ ਵਧਾ ਕੇ
अधिक बढाइ नारि सौ हेता ॥
ਇਹਿਬਿਧਿਬਾਧਤਭਏਸੰਕੇਤਾ॥
ਆਪਸ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਉਂਤ (ਸੰਕੇਤ) ਬਣਾਈ।
इहि बिधि बाधत भए संकेता ॥
ਧੂੰਈਕਾਲਿਪੀਰਕੀਐਯਹੁ॥
ਪੀਰ ਦੀ ਧੂਣੀ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਆਉਣਾ
धूंई कालि पीर की ऐयहु ॥
ਡਾਰਿਭਾਗਹਲਵਾਮਹਿਜੈਯਹੁ॥੮॥
ਅਤੇ ਹਲਵੇ ਵਿਚ ਭੰਗ ਪਾ ਜਾਣਾ ॥੮॥
डारि भाग हलवा महि जैयहु ॥८॥
ਸੋਫੀਜਬੈਚੂਰਮਾਖੈਹੈ॥
ਜਦ ਸੋਫ਼ੀ (ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰ) ਚੂਰਮਾ ਖਾਣਗੇ,
सोफी जबै चूरमा खै है ॥
ਜੀਯਤਮ੍ਰਿਤਕਸਭੈਹ੍ਵੈਜੈਹੈ॥
ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਮਰ ਜਾਣਗੇ।
जीयत म्रितक सभै ह्वै जै है ॥
ਤਹੀਕ੍ਰਿਪਾਕਰਿਤੁਮਹੂੰਐਯਹੁ॥
ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਆਉਣਾ
तही क्रिपा करि तुमहूं ऐयहु ॥
ਮੁਹਿਲੈਸੰਗਦਰਬਜੁਤਜੈਯਹੁ॥੯॥
ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਧਨ ਸਹਿਤ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ॥੯॥
मुहि लै संग दरब जुत जैयहु ॥९॥
ਜਬਹੀਦਿਨਧੂੰਈਕੋਆਯੋ॥
ਜਦ ਧੂੰਣੀ ਦਾ ਦਿਨ ਆਇਆ।
जब ही दिन धूंई को आयो ॥
ਭਾਗਿਡਾਰਿਚੂਰਮਾਪਕਾਯੋ॥
ਤਾਂ ਭੰਗ ਪਾ ਕੇ ਚੂਰਮਾ ਪਕਾਇਆ।
भागि डारि चूरमा पकायो ॥
ਸਕਲਮੁਰੀਦਨਗਈਖਵਾਇ॥
ਸਾਰਿਆਂ ਮੁਰੀਦਾਂ ਨੂੰ (ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ) ਖਵਾ ਗਈ
सकल मुरीदन गई खवाइ ॥
ਰਾਖੇਮੂੜਮਤਕਰਿਸ੍ਵਾਇ॥੧੦॥
ਅਤੇ ਮੂਰਖ (ਚੇਲਿਆਂ) ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਸੰਵਾ ਦਿੱਤਾ ॥੧੦॥
राखे मूड़ मत करि स्वाइ ॥१०॥
ਸੋਫੀਭਏਜਬੈਮਤਵਾਰੇ॥
ਜਦ ਸੋਫ਼ੀ ਲੋਕ ਮਸਤ ਹੋ ਗਏ।
सोफी भए जबै मतवारे ॥
ਪ੍ਰਿਥਮਦਰਬਹਰਿਬਸਤ੍ਰਉਤਾਰੇ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਧਨ ਹਰ ਕੇ ਫਿਰ ਬਸਤ੍ਰ ਉਤਾਰ ਲਏ।
प्रिथम दरब हरि बसत्र उतारे ॥
ਦੁਹੂੰਅਨਲਿਯਾਦੇਸਕੋਪੰਥਾ॥
ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਦਾ ਰਾਹ ਫੜਿਆ।
दुहूंअन लिया देस को पंथा ॥
ਇਹਬਿਧਿਦੈਸਾਜਨਕਹਸੰਥਾ॥੧੧॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਸਹਿਜ ਸਿਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ॥੧੧॥
इह बिधि दै साजन कह संथा ॥११॥
ਭਯਾਪ੍ਰਾਤਸੋਫੀਸਭਜਾਗੇ॥
ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੋਫ਼ੀ ਜਾਗੇ
भया प्रात सोफी सभ जागे ॥
ਪਗਰੀਬਸਤ੍ਰਬਿਲੋਕਨਲਾਗੇ॥
ਅਤੇ (ਆਪਣੇ) ਬਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪਗੜੀਆਂ ਲਭਣ ਲਗੇ।
पगरी बसत्र बिलोकन लागे ॥
ਸਰਵਰਕਹੈਕ੍ਰੋਧਕਿਯਭਾਰਾ॥
ਕਹਿਣ ਲਗੇ ਕਿ ਪੀਰ ('ਸਰਵਰ') ਨੇ ਸਾਡੇ ਉਤੇ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧ ਕੀਤਾ ਹੈ
सरवर कहै क्रोध किय भारा ॥
ਸਭਹਿਨਕੌਅਸਚਰਿਤਦਿਖਾਰਾ॥੧੨॥
ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਵਿਖਾਇਆ ਹੈ ॥੧੨॥
सभहिन कौ अस चरित दिखारा ॥१२॥
ਸਭਜੜਰਹੋਤਹਾਮੁਖਬਾਈ॥
ਸਾਰੇ ਮੂਰਖ ਉਥੇ ਮੂੰਹ ਅੱਡੀ ਖੜੋਤੇ ਰਹੇ।
सभ जड़ रहो तहा मुख बाई ॥
ਲਜਾਮਾਨਮੂੰਡਨਿਹੁਰਾਈ॥
ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਮਾਰਿਆਂ ਨੇ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਕਰੀ ਰਖਿਆ।
लजा मान मूंड निहुराई ॥
ਭੇਦਅਭੇਦਨਕਿਨੂੰਪਛਾਨਾ॥
ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਿਆ।
भेद अभेद न किनूं पछाना ॥
ਸਰਵਰਕਿਯਾਸੁਸਿਰਪਰਮਾਨਾ॥੧੩॥
ਜੋ ਪੀਰ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਮੱਥੇ ਮੰਨਿਆ ॥੧੩॥
सरवर किया सु सिर पर माना ॥१३॥
ਦੋਹਰਾ॥
ਦੋਹਰਾ:
दोहरा ॥
ਭੇਦਅਭੇਦਤ੍ਰਿਯਾਨਕੋਸਕਤਨਕੋਊਪਾਇ॥
ਇਸਤਰੀਆਂ ਦਾ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ।
भेद अभेद त्रियान को सकत न कोऊ पाइ ॥
ਸਭਨਲਖੋਕੈਸੇਛਲਾਕਸਕਰਿਗਈਉਪਾਇ॥੧੪॥
ਸਭ ਦੇ ਵੇਖਦਿਆਂ ਕਿਵੇਂ ਛਲ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਖੇਡ ਗਈ ॥੧੪॥
सभन लखो कैसे छला कस करि गई उपाइ ॥१४॥
ਇਤਿਸ੍ਰੀਚਰਿਤ੍ਰਪਖ੍ਯਾਨੇਤ੍ਰਿਯਾਚਰਿਤ੍ਰੇਮੰਤ੍ਰੀਭੂਪਸੰਬਾਦੇਤੀਨਸੌਪੈਤਾਲੀਸਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪਤਮਸਤੁਸੁਭਮਸਤੁ॥੩੪੫॥੬੪੧੦॥ਅਫਜੂੰ॥
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੪੫ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੪੫॥੬੪੧੦॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ पैतालीस चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३४५॥६४१०॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਸੁਨੁਰਾਜਾਇਕਕਹੌਕਬਿਤ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਇਕ ਕਬਿੱਤ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ
सुनु राजा इक कहौ कबित ॥
ਜਿਹਬਿਧਿਅਬਲਾਕਿਯਾਚਰਿਤ॥
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਖੇਡਿਆ ਸੀ।
जिह बिधि अबला किया चरित ॥
ਸਭਹਿਨਕੌਦਿਨਹੀਮਹਿਛਲਾ॥
ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਨ ਵਿਚ ਹੀ ਛਲ ਲਿਆ।
सभहिन कौ दिन ही महि छला ॥
ਨਿਰਖਹੁਯਾਸੁੰਦਰਿਕੀਕਲਾ॥੧॥
ਉਸ ਸੁੰਦਰੀ ਦੀ ਚਾਲਾਕੀ ਵੇਖੋ ॥੧॥
निरखहु या सुंदरि की कला ॥१॥
ਇਸਕਾਵਤੀਨਗਰਇਕਸੋਹੈ॥
ਇਸਕਾਵਤੀ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਨਗਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
इसकावती नगर इक सोहै ॥
ਇਸਕਸੈਨਰਾਜਾਤਹਕੋਹੈ॥
ਉਥੋਂ ਦਾ ਇਸਕ ਸੈਨ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
इसक सैन राजा तह को है ॥
ਸ੍ਰੀਗਜਗਾਹਮਤੀਤਿਹਨਾਰੀ॥
ਉਸ ਦੀ ਗਜਗਾਹ ਮਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਸੀ,
स्री गजगाह मती तिह नारी ॥
ਜਾਸਮਕਹੂੰਨਰਾਜਕੁਮਾਰੀ॥੨॥
ਜਿਸ ਵਰਗੀ (ਸੁੰਦਰ) ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ॥੨॥
जा सम कहूं न राज कुमारी ॥२॥
ਇਕਰਣਦੂਲਹਸੈਨਨ੍ਰਿਪਤਿਤਿਹ॥
ਉਥੇ ਰਣਦੂਲਹ ਸੈਨ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ (ਹੋਰ) ਰਾਜਾ ਸੀ
इक रणदूलह सैन न्रिपति तिह ॥
ਜਾਸਮਉਪਜਾਦੁਤਿਯਨਮਹਿਮਹਿ॥
ਜਿਸ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੂਜਾ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
जा सम उपजा दुतिय न महि महि ॥
ਮਹਾਸੂਰਅਰੁਸੁੰਦਰਘਨੋ॥
ਉਹ ਵੱਡਾ ਸੂਰਮਾ ਅਤੇ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਸੀ।
महा सूर अरु सुंदर घनो ॥
ਜਨੁਅਵਤਾਰਮਦਨਕੋਬਨੋ॥੩॥
(ਇੰਜ ਲਗਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਕਾਮ ਦੇਵ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੋਵੇ ॥੩॥
जनु अवतार मदन को बनो ॥३॥
ਸੋਨ੍ਰਿਪਇਕਦਿਨਚੜਾਸਿਕਾਰਾ॥
ਉਹ ਰਾਜਾ ਇਕ ਦਿਨ ਸ਼ਿਕਾਰ ਚੜ੍ਹਿਆ
सो न्रिप इक दिन चड़ा सिकारा ॥