ਧਨਾਸਰੀਮਹਲਾ੧॥
Dhanaasaree, First Mahalaa:
धनासरी महला १ ॥
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਕਾਇਆਕਾਗਦੁਮਨੁਪਰਵਾਣਾ॥
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾ ਸਰੀਰ (ਮਾਨੋ) ਇਕ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ (ਸਰੀਰ-ਕਾਗ਼ਜ਼ ਉਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ) ਦਰਗਾਹੀ ਪਰਵਾਨਾ ਹੈ।
The body is the paper, and the mind is the inscription written upon it.
काइआ कागदु मनु परवाणा ॥
ਸਿਰਕੇਲੇਖਨਪੜੈਇਆਣਾ॥
ਪਰ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਦੇ ਇਹ ਲੇਖ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦਾ (ਭਾਵ, ਇਹ ਸਮਝਣ ਦਾ ਜਤਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਸੰਸਕਾਰ-ਲੇਖ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਹੋਰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ)।
The ignorant fool does not read what is written on his forehead.
सिर के लेख न पड़ै इआणा ॥
ਦਰਗਹਘੜੀਅਹਿਤੀਨੇਲੇਖ॥
ਮਾਇਆ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਅਸਰ ਹੇਠ ਰਹਿ ਕੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਰੱਬੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰੇਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉੱਕਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
In the Court of the Lord, three inscriptions are recorded.
दरगह घड़ीअहि तीने लेख ॥
ਖੋਟਾਕਾਮਿਨਆਵੈਵੇਖੁ੧॥॥
ਪਰ ਹੇ ਭਾਈ! ਵੇਖ (ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਖੋਟਾ ਸਿੱਕਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਖੋਟੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ) ਖੋਟਾ ਸੰਸਕਾਰ-ਲੇਖ ਭੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ॥੧॥
Behold, the counterfeit coin is worthless there. ||1||
खोटा कामि न आवै वेखु ॥१॥
ਨਾਨਕਜੇਵਿਚਿਰੁਪਾਹੋਇ॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜੇ ਰੁਪਏ ਆਦਿਕ ਸਿੱਕੇ ਵਿਚ ਚਾਂਦੀ ਹੋਵੇ,
O Nanak, if there is silver in it,
नानक जे विचि रुपा होइ ॥
ਖਰਾਖਰਾਆਖੈਸਭੁਕੋਇ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਖਰਾ ਸਿੱਕਾ ਆਖਦਾ ਹੈ (ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਸ ਮਨ ਵਿਚ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਖਰਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
then everyone proclaims, "It is genuine, it is genuine." ||1||Pause||
खरा खरा आखै सभु कोइ ॥१॥ रहाउ ॥
ਕਾਦੀਕੂੜੁਬੋਲਿਮਲੁਖਾਇ॥
ਕਾਜ਼ੀ (ਜੇ ਇਕ ਪਾਸੇ ਤਾਂ ਇਸਲਾਮੀ ਧਰਮ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹਾਕਮ ਭੀ ਹੈ, ਰਿਸ਼ਵਤ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਸ਼ਰਈ ਕਾਨੂੰਨ ਬਾਰੇ) ਝੂਠ ਬੋਲ ਕੇ ਹਰਾਮ ਦਾ ਮਾਲ (ਰਿਸ਼ਵਤ) ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
The Qazi tells lies and eats filth;
कादी कूड़ु बोलि मलु खाइ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣੁਨਾਵੈਜੀਆਘਾਇ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ (ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ-ਅਖਵਾਂਦੇ) ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰ ਕਰ ਕੇ ਤੀਰਥ-ਇਸ਼ਨਾਨ (ਭੀ) ਕਰਦਾ ਹੈ।
the Brahmin kills and then takes cleansing baths.
ब्राहमणु नावै जीआ घाइ ॥
ਜੋਗੀਜੁਗਤਿਨਜਾਣੈਅੰਧੁ॥
ਜੋਗੀ ਭੀ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੈ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਜਾਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
The Yogi is blind, and does not know the Way.
जोगी जुगति न जाणै अंधु ॥
ਤੀਨੇਓਜਾੜੇਕਾਬੰਧੁ੨॥॥
(ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਆਪਣੇ ਵਲੋਂ ਧਰਮ-ਨੇਤਾ ਹਨ, ਪਰ) ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਦੇ ਹੀ ਅੰਦਰ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਵਲੋਂ ਸੁੰਞ ਹੀ ਸੁੰਞ ਹੈ ॥੨॥
The three of them devise their own destruction. ||2||
तीने ओजाड़े का बंधु ॥२॥
ਸੋਜੋਗੀਜੋਜੁਗਤਿਪਛਾਣੈ॥
ਅਸਲ ਜੋਗੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਹੀ ਜਾਚ ਸਮਝਦਾ ਹੈ,
He alone is a Yogi, who understands the Way.
सो जोगी जो जुगति पछाणै ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਏਕੋਜਾਣੈ॥
ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀ ਸਾਂਝ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
By Guru's Grace, he knows the One Lord.
गुर परसादी एको जाणै ॥
ਕਾਜੀਸੋਜੋਉਲਟੀਕਰੈ॥
ਕਾਜ਼ੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸੁਰਤਿ ਨੂੰ ਹਰਾਮ ਦੇ ਮਾਲ ਵਲੋਂ ਮੋੜਦਾ ਹੈ,
He alone is a Qazi, who turns away from the world,
काजी सो जो उलटी करै ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਜੀਵਤੁਮਰੈ॥
ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਦੁਨਿਆਵੀ ਖ਼ਾਹਸ਼ਾਂ ਵਲੋਂ ਪਰਤਦਾ ਹੈ।
and who, by Guru's Grace, remains dead while yet alive.
गुर परसादी जीवतु मरै ॥
ਸੋਬ੍ਰਾਹਮਣੁਜੋਬ੍ਰਹਮੁਬੀਚਾਰੈ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਸੁਰਤਿ ਜੋੜਦਾ ਹੈ,
He alone is a Brahmin, who contemplates God.
सो ब्राहमणु जो ब्रहमु बीचारै ॥
ਆਪਿਤਰੈਸਗਲੇਕੁਲਤਾਰੈ੩॥॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪ ਭੀ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਭੀ ਲੰਘਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
He saves himself, and saves all his generations as well. ||3||
आपि तरै सगले कुल तारै ॥३॥
ਦਾਨਸਬੰਦੁਸੋਈਦਿਲਿਧੋਵੈ॥
ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਅਕਲਮੰਦ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
One who cleanses his own mind is wise.
दानसबंदु सोई दिलि धोवै ॥
ਮੁਸਲਮਾਣੁਸੋਈਮਲੁਖੋਵੈ॥
ਉਹੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈ ਜੋ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੈਲ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
One who cleanses himself of impurity is a Muslim.
मुसलमाणु सोई मलु खोवै ॥
ਪੜਿਆਬੂਝੈਸੋਪਰਵਾਣੁ॥
ਉਹੀ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਕਬੂਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
One who reads and understands is acceptable.
पड़िआ बूझै सो परवाणु ॥
ਜਿਸੁਸਿਰਿਦਰਗਹਕਾਨੀਸਾਣੁ੪੫੭॥॥॥॥
ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉਤੇ ਦਰਗਾਹ ਦਾ ਟਿੱਕਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ॥੪॥੫॥੭॥
Upon his forehead is the Insignia of the Court of the Lord. ||4||5||7||
जिसु सिरि दरगह का नीसाणु ॥४॥५॥७॥
GURBANI.WORLD