ਮਃ੪॥
Fourth Mahalaa:
मः ४ ॥
ਅੰਧੇਚਾਨਣੁਤਾਥੀਐਜਾਸਤਿਗੁਰੁਮਿਲੈਰਜਾਇ॥
ਅੰਨ੍ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਤਾਂ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੇ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ) ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲ ਪਏ।
The blind receive the Divine Light, when they merge with the Will of the True Guru.
अंधे चानणु ता थीऐ जा सतिगुरु मिलै रजाइ ॥
ਬੰਧਨਤੋੜੈਸਚਿਵਸੈਅਗਿਆਨੁਅਧੇਰਾਜਾਇ॥
ਇੰਜ ਉਹ (ਮਾਇਆ ਦੇ) ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਚੇ ਹਰੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਗਿਆਨ (ਰੂਪ) ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
They break their bonds, and dwell in Truth, and the darkness of ignorance is dispelled.
बंधन तोड़ै सचि वसै अगिआनु अधेरा जाइ ॥
ਸਭੁਕਿਛੁਦੇਖੈਤਿਸੈਕਾਜਿਨਿਕੀਆਤਨੁਸਾਜਿ॥
ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਰੀਰ ਬਣਾ ਕੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
They see that everything belongs to the One who created and fashioned the body.
सभु किछु देखै तिसै का जिनि कीआ तनु साजि ॥
ਨਾਨਕਸਰਣਿਕਰਤਾਰਕੀਕਰਤਾਰਾਖੈਲਾਜ॥੨॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਸਰਣੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪੈਜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ) ॥੨॥
Nanak seeks the Sanctuary of the Creator - the Creator preserves his honor. ||2||
नानक सरणि करतार की करता राखै लाज ॥२॥
GURBANI.WORLD