LINE 01
ਭੈਰਉਬਾਣੀਰਵਿਦਾਸਜੀਉਕੀਘਰੁ੨॥
ਰਾਗ ਭੈਰਉ, ਘਰ ੨ ਵਿੱਚ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ।
Bhairao, The Word Of Ravi Daas Jee, Second House:
भैरउ बाणी रविदास जीउ की घरु २ ॥
LINE 02
ੴਸਤਿਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ॥
ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥
LINE 03
ਬਿਨੁਦੇਖੇਉਪਜੈਨਹੀਆਸਾ॥
ਉਸ (ਪ੍ਰਭੂ) ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ (ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ) ਤਾਂਘ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, (ਇਸ ਦਿੱਸਦੇ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਮੋਹ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ)
Without seeing something, the yearning for it does not arise.
बिनु देखे उपजै नही आसा ॥
LINE 04
ਜੋਦੀਸੈਸੋਹੋਇਬਿਨਾਸਾ॥
ਤੇ, ਇਹ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ ਇਹ ਸਭ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
Whatever is seen, shall pass away.
जो दीसै सो होइ बिनासा ॥
LINE 05
ਬਰਨਸਹਿਤਜੋਜਾਪੈਨਾਮੁ॥
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਹੈ,
Whoever chants and praises the Naam, the Name of the Lord,
बरन सहित जो जापै नामु ॥
LINE 06
ਸੋਜੋਗੀਕੇਵਲਨਿਹਕਾਮੁ੧॥॥
ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਅਸਲ ਜੋਗੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਕਾਮਨਾ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧॥
is the true Yogi, free of desire. ||1||
सो जोगी केवल निहकामु ॥१॥
LINE 07
ਪਰਚੈਰਾਮੁਰਵੈਜਉਕੋਈ॥
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਪਰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
When someone utters the Name of the Lord with love,
परचै रामु रवै जउ कोई ॥
LINE 08
ਪਾਰਸੁਪਰਸੈਦੁਬਿਧਾਨਹੋਈ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਜਦੋਂ ਪਾਰਸ-ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਉਹ ਛੁੰਹਦਾ ਹੈ (ਉਹ, ਮਾਨੋ, ਸੋਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਮੇਰ-ਤੇਰ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
it is as if he has touched the philosopher's stone; his sense of duality is eradicated. ||1||Pause||
पारसु परसै दुबिधा न होई ॥१॥ रहाउ ॥
LINE 09
ਸੋਮੁਨਿਮਨਕੀਦੁਬਿਧਾਖਾਇ॥
(ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਵਾਲਾ) ਉਹ ਮਨੁੱਖ (ਅਸਲ) ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਹ (ਨਾਮ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ) ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਮੇਰ-ਤੇਰ ਮਿਟਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
He alone is a silent sage, who destroys the duality of his mind.
सो मुनि मन की दुबिधा खाइ ॥
LINE 10
ਬਿਨੁਦੁਆਰੇਤ੍ਰੈਲੋਕਸਮਾਇ॥
ਤੇ, ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਸਮਾਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਦਸ ਦੁਆਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
Keeping the doors of his body closed, he merges in the Lord of the three worlds.
बिनु दुआरे त्रै लोक समाइ ॥
LINE 11
ਮਨਕਾਸੁਭਾਉਸਭੁਕੋਈਕਰੈ॥
(ਜਗਤ ਵਿਚ) ਹਰੇਕ ਮਨੁੱਖ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦਾ ਸੁਭਾਉ ਵਰਤਦਾ ਹੈ,
Everyone acts according to the inclinations of the mind.
मन का सुभाउ सभु कोई करै ॥
LINE 12
ਕਰਤਾਹੋਇਸੁਅਨਭੈਰਹੈ੨॥॥
(ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਦੇ ਥਾਂ, ਨਾਮ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ) ਕਰਤਾਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ, ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਡਰ ਭਉ ਨਹੀਂ ॥੨॥
Attuned to the Creator Lord, one remains free of fear. ||2||
करता होइ सु अनभै रहै ॥२॥
LINE 13
ਫਲਕਾਰਨਫੂਲੀਬਨਰਾਇ॥
(ਜਗਤ ਦੀ ਸਾਰੀ) ਬਨਸਪਤੀ ਫਲ ਦੇਣ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਖਿੜਦੀ ਹੈ;
Plants blossom forth to produce fruit.
फल कारन फूली बनराइ ॥
LINE 14
ਫਲੁਲਾਗਾਤਬਫੂਲੁਬਿਲਾਇ॥
ਜਦੋਂ ਫਲ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਫੁੱਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
When the fruit is produced, the flowers wither away.
फलु लागा तब फूलु बिलाइ ॥
LINE 15
ਗਿਆਨੈਕਾਰਨਕਰਮਅਭਿਆਸੁ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਿਰਤ-ਕਾਰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਹੈ (ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਪਰਚਣ ਲਈ ਹੈ, ਉੱਚ-ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੂਝ ਲਈ ਹੈ),
For the sake of spiritual wisdom, people act and practice rituals.
गिआनै कारन करम अभिआसु ॥
LINE 16
ਗਿਆਨੁਭਇਆਤਹਕਰਮਹਨਾਸੁ੩॥॥
ਜਦੋਂ ਉੱਚ-ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੂਝ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਅੱਪੜ ਕੇ ਕਿਰਤ-ਕਾਰ ਦਾ (ਮਾਇਕ ਉੱਦਮਾਂ ਦਾ) ਮੋਹ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
When spiritual wisdom wells up, then actions are left behind. ||3||
गिआनु भइआ तह करमह नासु ॥३॥
LINE 17
ਘ੍ਰਿਤਕਾਰਨਦਧਿਮਥੈਸਇਆਨ॥
ਸਿਆਣੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਘਿਉ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਦਹੀਂ ਰਿੜਕਦੀ ਹੈ,
For the sake of ghee, wise people churn milk.
घ्रित कारन दधि मथै सइआन ॥
LINE 18
ਜੀਵਤਮੁਕਤਸਦਾਨਿਰਬਾਨ॥
(ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਾਮ ਜਪ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਪਰਚਦਾ ਹੈ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਜੀਵਨ-ਨਿਰਬਾਹ, ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਕਿਰਤ-ਕਾਰ ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਜੁੜਨ ਵਾਸਤੇ ਹੀ ਹੈ। ਸੋ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਾਮ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ) ਮਾਇਆ ਦੀ ਕਿਰਤ-ਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਦਾ ਵਾਸ਼ਨਾ-ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
Those who are Jivan-mukta, liberated while yet alive - are forever in the state of Nirvaanaa.
जीवत मुकत सदा निरबान ॥
LINE 19
ਕਹਿਰਵਿਦਾਸਪਰਮਬੈਰਾਗ॥
ਰਵਿਦਾਸ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਵੈਰਾਗ (ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ) ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ;
Says Ravi Daas, O you unfortunate people,
कहि रविदास परम बैराग ॥
LINE 20
ਰਿਦੈਰਾਮੁਕੀਨਜਪਸਿਅਭਾਗ੪੧॥॥॥
ਹੇ ਭਾਗ-ਹੀਣ! ਪ੍ਰਭੂ ਤੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਹੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ? ॥੪॥੧॥
why not meditate on the Lord with love in your heart? ||4||1||
रिदै रामु की न जपसि अभाग ॥४॥१॥
GURBANI.WORLD