ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਚੌਪਈ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਤਿਹਅਰਿਕੁਤੁਮਪ੍ਰਭਾਤ੍ਰਿਯਰਹੈ॥
ਉਸ ਦੀ ਅਰਿਕੁਤੁਮ ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।
तिह अरिकुतुम प्रभा त्रिय रहै ॥
ਅਤਿਸੁੰਦਰਿਤਾਕੌਜਗਕਹੈ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਤ ਅਤਿ ਉਤਮ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ।
अति सुंदरि ता कौ जग कहै ॥
ਸ੍ਰੀਤੜਿਤਾਕ੍ਰਿਤਪ੍ਰਭਾਦੁਹਿਤਾਤਿਹ॥
ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਦਾ ਨਾਂ ਤੜਿਤਾਕ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਭਾ ਸੀ,
स्री तड़िताक्रित प्रभा दुहिता तिह ॥
ਜੀਤਿਲਈਸਸਿਅੰਸਸਕਲਜਿਹ੨॥॥
ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਨੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ (ਕਲਾਵਾਂ) ਜਿਤ ਲਈਆਂ ਹੋਣ ॥੨॥
जीति लई ससि अंस सकल जिह ॥२॥
ਲਰਿਕਾਪਨਤਾਕੋਜਬਗਯੋ॥
ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਬਚਪਨ ਖ਼ਤਮ ਹੋਇਆ
लरिकापन ता को जब गयो ॥
ਅੰਗਅੰਗਜੋਬਨਝਮਕ੍ਯੋ॥
(ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ) ਅੰਗ ਅੰਗ ਵਿਚ ਜੋਬਨ ਝਲਕਾਰੇ ਮਾਰਨ ਲਗਾ।
अंग अंग जोबन झमक्यो ॥
ਆਨਿਮੈਨਤਿਹਜਬੈਸੰਤਾਵੈ॥
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਮ ਆ ਕੇ ਸਤਾਉਂਦਾ,
आनि मैन तिह जबै संतावै ॥
ਮੀਤਮਿਲਨਕੋਸਮੋਨਪਾਵੈ੩॥॥
(ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ) ਮਿਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਾ ਮਿਲਦਾ ॥੩॥
मीत मिलन को समो न पावै ॥३॥
GURBANI.WORLD