ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਚੌਪਈ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਸਹਿਰਸੁਨਾਰਗਾਵਸੁਨਿਯਤਜਹ॥
ਜਿਥੇ ਸੁਨਾਰ ਗਾਂਵ ਨਾਂ ਦਾ (ਇਕ) ਸ਼ਹਿਰ ਸੁਣੀਂਦਾ ਸੀ,
सहिर सुनार गाव सुनियत जह ॥
ਰਾਇਬੰਗਾਲੀਸੈਨਬਸਤਤਹ॥
ਉਥੇ ਬੰਗਾਲੀ ਸੈਨ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
राइ बंगाली सैन बसत तह ॥
ਸ੍ਰੀਬੰਗਾਲਮਤੀਤਿਹਰਾਨੀ॥
ਬੰਗਾਲ ਮਤੀ ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਸੀ।
स्री बंगाल मती तिह रानी ॥
ਸੁੰਦਰਭਵਨਚਤ੍ਰਦਸਜਾਨੀ੧॥॥
ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ॥੧॥
सुंदर भवन चत्रदस जानी ॥१॥
ਬੰਗਦੇਇਦੁਹਿਤਾਇਕਤਾਕੇ॥
ਉਸ ਦੇ (ਘਰ) ਇਕ ਬੰਗ ਦੇਈ ਨਾਂ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।
बंग देइ दुहिता इक ता के ॥
ਔਰਸੁੰਦਰੀਸਮਨਹਿਜਾਕੇ॥
ਉਸ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
और सुंदरी सम नहि जा के ॥
ਤਿਨਇਕਪੁਰਖਨਿਹਾਰੋਜਬਹੀ॥
ਉਸ ਨੇ ਜਦ ਹੀ ਇਕ ਪੁਰਸ਼ ਵੇਖਿਆ,
तिन इक पुरख निहारो जब ही ॥
ਕਾਮਦੇਵਕੇਬਸਿਭੀਤਬਹੀ੨॥॥
ਤਦ ਕਾਮ ਦੇਵ ਦੇ ਵਸ ਵਿਚ ਹੋ ਗਈ ॥੨॥
काम देव के बसि भी तब ही ॥२॥
ਸੂਰਸੂਰਕਹਿਭੂਪਰਪਰੀ॥
ਉਹ 'ਸੂਲ ਸੂਲ' ਕਹਿੰਦੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਡਿਗ ਪਈ,
सूर सूर कहि भू पर परी ॥
ਜਨੁਗਜਬੇਲਬਾਵਕੀਹਰੀ॥
ਮਾਨੋ ਹਵਾ (ਦੇ ਝੋਂਕੇ) ਨਾਲ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਨਾਗ ਵੇਲ (ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਡਿਗੀ ਹੋਵੇ)।
जनु गज बेल बाव की हरी ॥
ਸੁਛਬਿਰਾਇਸੁਧਿਪਾਇਬੁਲਾਇਸਿ॥
ਹੋਸ਼ ਆਉਣ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਛਬਿ ਰਾਇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ
सु छबि राइ सुधि पाइ बुलाइसि ॥
ਕਾਮਭੋਗਰੁਚਿਮਾਨਮਚਾਇਸਿ੩॥॥
ਅਤੇ (ਉਸ ਨਾਲ) ਰੁਚੀ ਪੂਰਵਕ ਕਾਮ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕੀਤੀ ॥੩॥
काम भोग रुचि मान मचाइसि ॥३॥
ਬਧਿਗੀਕੁਅਰਿਸਜਨਕੇਨੇਹਾ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਸਜਨ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਬੰਨ੍ਹੀ ਗਈ,
बधि गी कुअरि सजन के नेहा ॥
ਜਿਮਿਲਾਗਤਸਾਵਨਕੋਮੇਹਾ॥
ਜਿਵੇਂ ਸਾਵਣ ਦਾ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
जिमि लागत सावन को मेहा ॥
ਸੂਰਸੂਰਕਹਿਗਿਰੀਪ੍ਰਿਥੀਪਰ॥
ਉਹ 'ਸੂਲ ਸੂਲ' ਕਹਿੰਦੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਡਿਗ ਪਈ।
सूर सूर कहि गिरी प्रिथी पर ॥
ਤਾਤਮਾਤਆਈਸਖਿਸਭਘਰ੪॥॥
(ਉਸ ਦੇ) ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਸਖੀਆਂ ਘਰ ਆ ਗਈਆਂ ॥੪॥
तात मात आई सखि सभ घर ॥४॥
ਮਾਤਪਰੀਦੁਹਿਤਾਕਹਜਨਿਯਹੁ॥
(ਸਖੀ ਨੇ ਕਿਹਾ) ਹੇ ਮਾਤਾ! (ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ) ਪੁੱਤਰੀ ਨੂੰ ਪਰੀ ਕਰ ਕੇ ਸਮਝੋ।
मात परी दुहिता कह जनियहु ॥
ਤਾਤਨਜੀਏਕੁਅਰਿਪ੍ਰਮਨਿਯਹੁ॥
ਕੁਮਾਰੀ ਇਸੇ (ਪਰੀ ਵਾਲੇ) ਸ਼ਰੀਰ ਵਿਚ ਜੀਉਂਦੀ ਮੰਨੋ।
ता तन जीए कुअरि प्रमनियहु ॥
ਜੋਮੈਕਹਤਤੁਮੈਸੋਕਰਿਯਹੁ॥
ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਕਰਨਾ।
जो मै कहत तुमै सो करियहु ॥
ਛੋਰਿਕਫਨਮੁਖਿਨਹਿਨਨਿਹਰਿਯਹੁ੫॥॥
ਇਸ ਦਾ ਕਫ਼ਨ ਚੁਕ ਕੇ ਮੂੰਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ॥੫॥
छोरि कफन मुखि नहिन निहरियहु ॥५॥
ਤੁਮਕੌਤਾਤਮਾਤਦੁਖਹ੍ਵੈਹੈ॥
ਹੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਖ ਹੋਵੇਗਾ,
तुम कौ तात मात दुख ह्वै है ॥
ਤੁਮਰੀਸੁਤਾਅਧੋਗਤਜੈਹੈ॥
(ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ) ਤੁਹਾਡੀ ਪੁੱਤਰੀ ਅਧੋਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗੀ।
तुमरी सुता अधोगत जै है ॥
ਹਮਰੋਕਛੂਨਸੋਕਹਿਧਰਿਯਹੁ॥
(ਉਹ ਕਹਿ ਗਈ ਹੈ ਕਿ) ਮੇਰਾ ਕਦੇ ਦੁਖ ਨਾ ਮਨਾਉਣਾ
हमरो कछू न सोकहि धरियहु ॥
ਛਮਾਪਰਾਧਹਮਾਰੋਕਰਿਯਹੁ੬॥॥
ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਅਪਰਾਧ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਣਾ ॥੬॥
छमापराध हमारो करियहु ॥६॥
ਰਵਿਸਸਿਕੌਮੈਮੁਖਨਦਿਖਾਰਾ॥
ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਮੁਖ ਨਹੀਂ ਵਿਖਾਇਆ,
रवि ससि कौ मै मुख न दिखारा ॥
ਅਬਹੇਰੈਕਸਅੰਗਨਹਮਾਰਾ॥
(ਫਿਰ) ਹੁਣ ਕੋਈ ਮੇਰਾ ਸ਼ਰੀਰ ਕਿਸ ਲਈ ਵੇਖੇ।
अब हेरै कस अंगन हमारा ॥
ਸਾਸਘੂਟਿਜਨੁਕਰਿਮਰਿਗਈ॥
(ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ) ਮਾਨੋ ਸਾਹ ਘੁਟ ਕੇ ਮਰ ਗਈ ਹੋਵੇ।
सास घूटि जनु करि मरि गई ॥
ਸਖਿਯਨਲਪਿਟਿਬਸਤ੍ਰਮਹਿਲਈ੭॥॥
ਸਖੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਲਪੇਟ ਲਿਆ ॥੭॥
सखियन लपिटि बसत्र महि लई ॥७॥
ਬਕਰੀਬਾਧਿਸਿਰ੍ਰਹੀਮਧਿਦੀਨੀ॥
(ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ) ਸਿੜ੍ਹੀ (ਅਰਥੀ ਦੇ ਤਖਤੇ) ਵਿਚ ਬਕਰੀ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤੀ।
बकरी बाधि सिर्रही मधि दीनी ॥
ਛੋਰਬਸਤ੍ਰਪਿਤੁਮਾਤਨਚੀਨੀ॥
ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਨੇ ਵੀ ਕਪੜਾ ਚੁਕ ਕੇ ਨਾ ਵੇਖਿਆ।
छोर बसत्र पितु मात न चीनी ॥
ਦੁਹੂੰਸੁਤਾਕੋਬਚਨਸੰਭਾਰਾ॥
ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਤਰੀ ਦਾ ਬਚਨ ਯਾਦ ਰਖਿਆ।
दुहूं सुता को बचन संभारा ॥
ਸਲਕੇਮਾਝਬਕਰਿਯਹਿਜਾਰਾ੮॥॥
ਚਿੱਤਾ ('ਸਲ') ਵਿਚ ਬਕਰੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ॥੮॥
सल के माझ बकरियहि जारा ॥८॥
ਗਈਜਾਰਸੰਗਰਾਜਕੁਮਾਰੀ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਯਾਰ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ।
गई जार संग राज कुमारी ॥
ਭੇਦਅਭੇਦਕਿਨੀਨਬਿਚਾਰੀ॥
ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨੂੰ ਨਾ ਵਿਚਾਰਿਆ।
भेद अभेद किनी न बिचारी ॥
ਦੁਹਿਤਾਮਰੀਜਾਰਿਜਨੁਦੀਨੀ॥
(ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ) ਪੁੱਤਰੀ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਜਾਣ ਕੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ,
दुहिता मरी जारि जनु दीनी ॥
ਤ੍ਰਿਯਚਰਿਤ੍ਰਕੀਕ੍ਰਿਯਾਨਚੀਨੀ੯॥॥
ਪਰ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਿਆ ॥੯॥
त्रिय चरित्र की क्रिया न चीनी ॥९॥
ਇਤਿਸ੍ਰੀਚਰਿਤ੍ਰਪਖ੍ਯਾਨੇਤ੍ਰਿਯਾਚਰਿਤ੍ਰੇਮੰਤ੍ਰੀਭੂਪਸੰਬਾਦੇਤੀਨਸੌਸੋਲਹਚਰਿਤ੍ਰਸਮਾਪਤਮਸਤੁਸੁਭਮਸਤੁ੩੧੬੫੯੯੩ਅਫਜੂੰ॥॥॥॥
ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਤ੍ਰੀਆ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦ ਦੇ ੩੧੫ਵੇਂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ॥੩੧੬॥੫੯੯੩॥ ਚਲਦਾ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ सोलह चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३१६॥५९९३॥अफजूं॥
GURBANI.WORLD