ਪਉੜੀ੫
पउड़ी ५
ਪਉੜੀ ੫
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਅੰਗਹੁਅੰਗੁਉਪਾਇਓਨੁਗੰਗਹੁਜਾਣੁਤਰੰਗੁਉਠਾਇਆ।
(ਬਾਬੇ ਨੇ ਆਪਣੇ) ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਸਰੀਰ ਉਤਪਤ ਕੀਤਾ (ਮਾਨੋਂ) ਗੰਗਾ ਥੋਂ ਤਰੰਗ ਉਠਾਇਆ।
Guru Nanak created him ( Guru Angad) from his limbs as the waves are produced by Ganges out of itself.
अंगहु अंगु उपाइओनु गंगहु जाणु तरंगु उठाइआ ।
ਗਹਿਰਗੰਭੀਰੁਗਹੀਰੁਗੁਣੁਗੁਰਮੁਖਿਗੁਰੁਗੋਬਿੰਦੁਸਦਾਇਆ।
ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰ (ਡੂੰਘੇ ਤੇ ਡੂੰਘਾ) ਗਹਿਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਤੇ ਗੋਬਿੰਦ ਦਾ ਰੂਪ ਹੀ ਸੱਦਿਆ।
Embodied with deep and sublime attributes he (Angad) was known by gurmukhs as the form of the (imperceptible) supreme soul (paramatman).
गहिर गंभीरु गहीरु गुणु गुरमुखि गुरु गोबिंदु सदाइआ ।
ਦੁਖਸੁਖਦਾਤਾਦੇਣਿਹਾਰੁਦੁਖਸੁਖਸਮਸਰਿਲੇਪੁਨਲਾਇਆ।
ਦੁਖਾਂ ਦਾ ਬੀ ਦਾਤਾ ਅਰ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਬੀ ਦੇਣਹਾਰ (ਓਹੀ ਹੈ); ਦੁਖ ਤੇ ਸੁਖ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਕੋਈ ('ਲੇਪ') ਦਾਗ਼ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ।
He himself is bestower of pleasures and pains but remains always without any blot.
दुख सुख दाता देणिहारु दुख सुख समसरि लेपु न लाइआ ।
ਗੁਰਚੇਲਾਚੇਲਾਗੁਰੂਗੁਰੁਚੇਲੇਪਰਚਾਪਰਚਾਇਆ।
ਗੁਰੂ (ਨਾਨਕ ਤੇ) ਚੇਲੇ (ਅੰਗਦ) ਨੇ ਅਜਿਹਾ ('ਪਰਚਾ') ਪ੍ਰੇਮ ਲਾਇਆ ਕਿ ਗੁਰੂ ਚੇਲਾ ਅਰ ਚੇਲਾ ਗੁਰੂ ਬਣ ਗਿਆ।
The love between the Guru and the disciple was such that the disciple became Guru and the Guru disciple.
गुर चेला चेला गुरू गुरु चेले परचा परचाइआ ।
ਬਿਰਖਹੁਫਲੁਫਲਤੇਬਿਰਖੁਪਿਉਪੁਤਹੁਪੁਤੁਪਿਉਪਤੀਆਇਆ।
(ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ) ਬ੍ਰਿਖੋਂ ਫਲ ਤੇ ਫਲੋਂ ਬ੍ਰਿਛ, ਪਿਉ ਪੁਤ ਥੋਂ (ਪਤੀਜਿਆ) ਤੇ ਪੁਤ ਪਿਤਾ ਪੁਰ ਪਤੀਜਿਆ।
It happened in the same manner as tree creates fruit and from fruit is created tree, or as father becomes happy over son and son feels happy in obeying the orders of father.
बिरखहु फलु फल ते बिरखु पिउ पुतहु पुतु पिउ पतीआइआ ।
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁਪੂਰਨੁਬ੍ਰਹਮੁਸਬਦੁਸੁਰਤਿਲਿਵਅਲਖਲਖਾਇਆ।
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸੁਰਤ ਵਿਖੇ ਲਿਵ ਲਗਾਕੇ ਅਲਖ ਲਖਾ ਦਿਤਾ।
His consiconsness merged into word and the perfect transcendental Brahm made him see the imperceptible (Lord).
पारब्रहमु पूरनु ब्रहमु सबदु सुरति लिव अलख लखाइआ ।
ਬਾਬਾਣੇਗੁਰਅੰਗਦਆਇਆ੫।।
(ਐਉਂ) ਬਾਬੇ ਦੇ (ਘਰ) ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਆਇਆ, ਭਾਵ ਇਕ ਰੂਪ ਹੋਇਆ)।
Now Guru Angad got established as ( the extended form of) Baba Nanak.
बाबाणे गुर अंगद आइआ ।५।
GURBANI.WORLD