LINE 01
ਗਉੜੀਕਬੀਰਜੀ॥
Gauree, Kabeer Jee:
गउड़ी कबीर जी ॥
LINE 02
ਜੋਜਨਪਰਮਿਤਿਪਰਮਨੁਜਾਨਾ॥
ਜੋ ਮਨੁੱਖ (ਨਿਰਾ ਆਖਦੇ ਹੀ ਹਨ ਕਿ) ਅਸਾਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਹੱਦ-ਬੰਨਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਤੇ ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ,
He claims to know the Lord, who is beyond measure and beyond thought;
जो जन परमिति परमनु जाना ॥
LINE 03
ਬਾਤਨਹੀਬੈਕੁੰਠਸਮਾਨਾ੧॥॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਬੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਅੱਪੜੇ ਹਨ (ਭਾਵ, ਉਹ ਗੱਪਾਂ ਹੀ ਮਾਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਬੈਕੁੰਠ ਅਸਲ ਵਿਚ ਡਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਹੈ) ॥੧॥
by mere words, he plans to enter heaven. ||1||
बातन ही बैकुंठ समाना ॥१॥
LINE 04
ਨਾਜਾਨਾਬੈਕੁੰਠਕਹਾਹੀ॥
ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਬੈਕੁੰਠ ਕਿੱਥੇ ਹੈ,
I do not know where heaven is.
ना जाना बैकुंठ कहा ही ॥
LINE 05
ਜਾਨੁਜਾਨੁਸਭਿਕਹਹਿਤਹਾਹੀ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਚੱਲਣਾ ਹੈ, ਚੱਲਣਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
Everyone claims that he plans to go there. ||1||Pause||
जानु जानु सभि कहहि तहा ही ॥१॥ रहाउ ॥
LINE 06
ਕਹਨਕਹਾਵਨਨਹਪਤੀਅਈਹੈ॥
ਨਿਰਾ ਇਹ ਆਖਣ ਨਾਲ ਤੇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ (ਕਿ ਅਸਾਂ ਬੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਹੈ) ਮਨ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
By mere talk, the mind is not appeased.
कहन कहावन नह पतीअई है ॥
LINE 07
ਤਉਮਨੁਮਾਨੈਜਾਤੇਹਉਮੈਜਈਹੈ੨॥॥
ਮਨ ਨੂੰ ਤਦੋਂ ਹੀ ਧੀਰਜ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਏ ॥੨॥
The mind is only appeased, when egotism is conquered. ||2||
तउ मनु मानै जा ते हउमै जई है ॥२॥
LINE 08
ਜਬਲਗੁਮਨਿਬੈਕੁੰਠਕੀਆਸ॥
(ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ ਚੇਤੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਕਿ) ਜਦ ਤਕ ਮਨ ਵਿਚ ਬੈਕੁੰਠ ਜਾਣ ਦੀ ਤਾਂਘ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ,
As long as the mind is filled with the desire for heaven,
जब लगु मनि बैकुंठ की आस ॥
LINE 09
ਤਬਲਗੁਹੋਇਨਹੀਚਰਨਨਿਵਾਸੁ੩॥॥
ਤਦ ਤਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਮਨ ਜੁੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ॥੩॥
he does not dwell at the Lord's Feet. ||3||
तब लगु होइ नही चरन निवासु ॥३॥
LINE 10
ਕਹੁਕਬੀਰਇਹਕਹੀਐਕਾਹਿ॥
ਕਬੀਰ ਆਖਦਾ ਹੈ- ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਾ ਕੇ ਦੱਸੀਏ,
Says Kabeer, unto whom should I tell this?
कहु कबीर इह कहीऐ काहि ॥
LINE 11
ਸਾਧਸੰਗਤਿਬੈਕੁੰਠੈਆਹਿ੪੧੦॥॥॥
(ਭਾਵ, ਇਹ ਗੱਲ ਪਰਤੱਖ ਹੀ ਹੈ) ਕਿ ਸਾਧ-ਸੰਗਤ ਹੀ (ਅਸਲੀ) ਬੈਕੁੰਠ ਹੈ ॥੪॥੧੦॥
The Saadh Sangat, the Company of the Holy, is heaven. ||4||10||
साधसंगति बैकुंठै आहि ॥४॥१०॥
GURBANI.WORLD