ਗਉੜੀਕਬੀਰਜੀ॥
Gauree, Kabeer Jee:
गउड़ी कबीर जी ॥
ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਉਪਜੈਨਿਪਜੈਨਿਪਜਿਸਮਾਈ॥
(ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਜੀਵ ਦਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬਿੰਦ ਤੋਂ) ਮੁੱਢ ਬੱਝਦਾ ਹੈ, (ਫਿਰ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਇਹ) ਵਜੂਦ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਵਜੂਦ ਵਿਚ ਆ ਕੇ (ਮੁੜ) ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
We are born, and we grow, and having grown, we pass away.
उपजै निपजै निपजि समाई ॥
ਨੈਨਹਦੇਖਤਇਹੁਜਗੁਜਾਈ੧॥॥
(ਸੋ) ਅਸਾਡੇ ਅਖੀਂ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਇਹ ਸੰਸਾਰ (ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਤੁਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ॥੧॥
Before our very eyes, this world is passing away. ||1||
नैनह देखत इहु जगु जाई ॥१॥
ਲਾਜਨਮਰਹੁਕਹਹੁਘਰੁਮੇਰਾ॥
(ਤਾਂ ਤੇ, ਹੇ ਜੀਵ!) ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਡੁੱਬ ਮਰਦਾ (ਭਾਵ, ਤੂੰ ਝੱਕਦਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ) ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਘਰ ਮੇਰਾ ਹੈ?
How can you not die of shame, claiming, "This world is mine"?
लाज न मरहु कहहु घरु मेरा ॥
ਅੰਤਕੀਬਾਰਨਹੀਕਛੁਤੇਰਾ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
(ਚੇਤੇ ਰੱਖ) ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਮੌਤ ਆਵੇਗੀ, ਤਦੋਂ ਕੋਈ ਭੀ ਚੀਜ਼ ਤੇਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
At the very last moment, nothing is yours. ||1||Pause||
अंत की बार नही कछु तेरा ॥१॥ रहाउ ॥
ਅਨਿਕਜਤਨਕਰਿਕਾਇਆਪਾਲੀ॥
ਅਨੇਕਾਂ ਜਤਨ ਕਰ ਕੇ ਇਹ ਸਰੀਰ ਪਾਲੀਦਾ ਹੈ;
Trying various methods, you cherish your body,
अनिक जतन करि काइआ पाली ॥
ਮਰਤੀਬਾਰਅਗਨਿਸੰਗਿਜਾਲੀ੨॥॥
ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਈਦਾ ਹੈ ॥੨॥
but at the time of death, it is burned in the fire. ||2||
मरती बार अगनि संगि जाली ॥२॥
ਚੋਆਚੰਦਨੁਮਰਦਨਅੰਗਾ॥
(ਜਿਸ ਸਰੀਰ ਦੇ) ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਅਤਰ ਤੇ ਚੰਦਨ ਮਲੀਦਾ ਹੈ,
You apply sandalwood oil to your limbs,
चोआ चंदनु मरदन अंगा ॥
ਸੋਤਨੁਜਲੈਕਾਠਕੈਸੰਗਾ੩॥॥
ਉਹ ਸਰੀਰ (ਆਖ਼ਰ ਨੂੰ) ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
but that body is burned with the firewood. ||3||
सो तनु जलै काठ कै संगा ॥३॥
ਕਹੁਕਬੀਰਸੁਨਹੁਰੇਗੁਨੀਆ॥
ਕਬੀਰ ਆਖਦਾ ਹੈ- ਹੇ ਵਿਚਾਰਨ ਮਨੁੱਖ! ਚੇਤੇ ਰੱਖ;
Says Kabeer, listen, O virtuous people:
कहु कबीर सुनहु रे गुनीआ ॥
ਬਿਨਸੈਗੋਰੂਪੁਦੇਖੈਸਭਦੁਨੀਆ੪੧੧॥॥॥
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵੇਖੇਗੀ (ਭਾਵ, ਸਭ ਦੇ ਵੇਖਦਿਆਂ ਵੇਖਦਿਆਂ) ਇਹ ਰੂਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਇਗਾ ॥੪॥੧੧॥
your beauty shall vanish, as the whole world watches. ||4||11||
बिनसैगो रूपु देखै सभ दुनीआ ॥४॥११॥
GURBANI.WORLD