ਆਸਾਮਹਲਾ੧॥
Aasaa, First Mahalaa:
आसा महला १ ॥
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਸੇਵਕੁਦਾਸੁਭਗਤੁਜਨੁਸੋਈ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਦਾਸ ਬਣਦਾ ਹੈ,
He alone is the selfless servant, slave and humble devotee,
सेवकु दासु भगतु जनु सोई ॥
ਠਾਕੁਰਕਾਦਾਸੁਗੁਰਮੁਖਿਹੋਈ॥
ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ (ਅਸਲ) ਸੇਵਕ ਹੈ ਦਾਸ ਹੈ ਭਗਤ ਹੈ।
who as Gurmukh, becomes the slave of his Lord and Master.
ठाकुर का दासु गुरमुखि होई ॥
ਜਿਨਿਸਿਰਿਸਾਜੀਤਿਨਿਫੁਨਿਗੋਈ॥
(ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸਦਾ ਯਕੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ) ਜਿਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚੀ ਹੈ ਉਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ,
He, who created the Universe, shall ultimately destroy it.
जिनि सिरि साजी तिनि फुनि गोई ॥
ਤਿਸੁਬਿਨੁਦੂਜਾਅਵਰੁਨਕੋਈ੧॥॥
ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਉਸ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ॥੧॥
Without Him, there is no other at all. ||1||
तिसु बिनु दूजा अवरु न कोई ॥१॥
ਸਾਚੁਨਾਮੁਗੁਰਸਬਦਿਵੀਚਾਰਿ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਨਾਮ ਵਿਚਾਰ ਕੇ-
Through the Word of the Guru's Shabad, the Gurmukh reflects upon the True Name;
साचु नामु गुर सबदि वीचारि ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਸਾਚੇਸਾਚੈਦਰਬਾਰਿ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬੰਦੇ ਸਦਾ-ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਸੁਰਖ਼ਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
in the True Court, he is found to be true. ||1||Pause||
गुरमुखि साचे साचै दरबारि ॥१॥ रहाउ ॥
ਸਚਾਅਰਜੁਸਚੀਅਰਦਾਸਿ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿ ਕੇ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਅਰਜ਼ੋਈ ਤੇ ਅਰਦਾਸ ਹੀ ਅਸਲ (ਅਰਜ਼ੋਈ ਅਰਦਾਸ) ਹੈ,
The true supplication, the true prayer
सचा अरजु सची अरदासि ॥
ਮਹਲੀਖਸਮੁਸੁਣੇਸਾਬਾਸਿ॥
ਮਹਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਖਸਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਅਰਦਾਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਦਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ (ਸ਼ਾਬਾਸ਼ ਆਖਦਾ ਹੈ),
- within the Mansion of His Sublime Presence, the True Lord Master hears and applauds these.
महली खसमु सुणे साबासि ॥
ਸਚੈਤਖਤਿਬੁਲਾਵੈਸੋਇ॥
ਆਪਣੇ ਸਦਾ-ਅਟੱਲ ਤਖ਼ਤ ਉਤੇ (ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਭੂ) ਉਸ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹੈ,
He summons the truthful to His Heavenly Throne
सचै तखति बुलावै सोइ ॥
ਦੇਵਡਿਆਈਕਰੇਸੁਹੋਇ੨॥॥
ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਣ-ਆਦਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ॥੨॥
and bestows glorious greatness upon them; that which He wills, comes to pass. ||2||
दे वडिआई करे सु होइ ॥२॥
ਤੇਰਾਤਾਣੁਤੂਹੈਦੀਬਾਣੁ॥
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਗੁਰਮੁਖਿ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਹੀ ਤਾਣ ਹੈ ਤੇਰਾ ਹੀ ਆਸਰਾ ਹੈ,
The Power is Yours; You are my only Support.
तेरा ताणु तूहै दीबाणु ॥
ਗੁਰਕਾਸਬਦੁਸਚੁਨੀਸਾਣੁ॥
ਗੁਰੂ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਵਾਨਾ ਹੈ,
The Word of the Guru's Shabad is my true password.
गुर का सबदु सचु नीसाणु ॥
ਮੰਨੇਹੁਕਮੁਸੁਪਰਗਟੁਜਾਇ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਨੂੰ (ਸਿਰ ਮੱਥੇ ਤੇ) ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਜਗਤ ਵਿਚ ਸੋਭਾ ਖੱਟ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
One who obeys the Hukam of the Lord's Command, goes to Him openly.
मंने हुकमु सु परगटु जाइ ॥
ਸਚੁਨੀਸਾਣੈਠਾਕਨਪਾਇ੩॥॥
ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸੱਚੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵਿਕਾਰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ ॥੩॥
With the password of truth, his way is not blocked. ||3||
सचु नीसाणै ठाक न पाइ ॥३॥
ਪੰਡਿਤਪੜਹਿਵਖਾਣਹਿਵੇਦੁ॥
ਪੰਡਿਤ ਲੋਕ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਕੇ ਸੁਣਾਂਦੇ ਹਨ,
The Pandit reads and expounds on the Vedas,
पंडित पड़हि वखाणहि वेदु ॥
ਅੰਤਰਿਵਸਤੁਨਜਾਣਹਿਭੇਦੁ॥
ਪਰ (ਨਿਰੀ ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ ਮਾਣ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ) ਇਹ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ-ਪਦਾਰਥ ਅੰਦਰ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
but he does not know the secret of the thing within himself.
अंतरि वसतु न जाणहि भेदु ॥
ਗੁਰਬਿਨੁਸੋਝੀਬੂਝਨਹੋਇ॥
ਪਰ ਇਹ ਸਮਝ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ,
Without the Guru, understanding and realization are not obtained;
गुर बिनु सोझी बूझ न होइ ॥
ਸਾਚਾਰਵਿਰਹਿਆਪ੍ਰਭੁਸੋਇ੪॥॥
ਕਿ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰੇਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ॥੪॥
but still God is True, pervading everywhere. ||4||
साचा रवि रहिआ प्रभु सोइ ॥४॥
ਕਿਆਹਉਆਖਾਆਖਿਵਖਾਣੀ॥
ਹੇ ਚੋਜੀ ਪ੍ਰਭੂ! ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਖੁਖ ਰਹਿਣ ਦਾ ਮੈਂ ਕੀਹ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਾਂ? ਕੀਹ ਆਖ ਕੇ ਸੁਣਾਵਾਂ?
What should I say, or speak or describe?
किआ हउ आखा आखि वखाणी ॥
ਤੂੰਆਪੇਜਾਣਹਿਸਰਬਵਿਡਾਣੀ॥
ਤੂੰ (ਇਸ ਭੇਦ ਨੂੰ) ਆਪ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
Only You Yourself know, O Lord of total wonder.
तूं आपे जाणहि सरब विडाणी ॥
ਨਾਨਕਏਕੋਦਰੁਦੀਬਾਣੁ॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਾਸਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੀ ਇਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ ਆਸਰਾ ਹੈ,
Nanak takes the Support of the Door of the One God.
नानक एको दरु दीबाणु ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਸਾਚੁਤਹਾਗੁਦਰਾਣੁ੫੨੧॥॥॥
ਜਿਥੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿ ਕੇ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੫॥੨੧॥
There, at the True Door, the Gurmukhs sustain themselves. ||5||21||
गुरमुखि साचु तहा गुदराणु ॥५॥२१॥
GURBANI.WORLD