ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਚੌਪਈ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਚਿੰਜੀਸਹਰਬਸਤਹੈਜਹਾ॥
ਜਿਥੇ ਚਿੰਜੀ ਨਾਂ ਦਾ ਨਗਰ ਵਸਦਾ ਸੀ,
चिंजी सहर बसत है जहा ॥
ਚਿੰਗਸਸੈਨਨਰਾਧਿਪਤਹਾ॥
ਉਥੇ ਚਿੰਗਸ ਸੈਨ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ (ਰਾਜ ਕਰਦਾ) ਸੀ।
चिंगस सैन नराधिप तहा ॥
ਗੈਹਰਮਤੀਨਾਰਿਤਿਹਕਹਿਯਤ॥
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗੈਹਰ ਮਤੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ,
गैहर मती नारि तिह कहियत ॥
ਜਿਹਸਮਸੁਰਪੁਰਨਾਰਿਨਲਹਿਯਤ੧॥॥
ਜਿਸ ਵਰਗੀ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੀ ਇਸਤਰੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਸੀ ॥੧॥
जिह सम सुर पुर नारि न लहियत ॥१॥
ਸਹਰਸੁਰੇਸ੍ਵਾਵਤੀਬਿਰਾਜੈ॥
ਇਕ ਸੁਰੇਸ੍ਵਾਵਤੀ ਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ,
सहर सुरेस्वावती बिराजै ॥
ਜਾਕੌਨਿਰਖਿਇੰਦ੍ਰਪੁਰਲਾਜੈ॥
ਜਿਸ (ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ) ਇੰਦਰ ਪੁਰੀ ਵੀ ਲਜਾਉਂਦੀ ਸੀ।
जा कौ निरखि इंद्र पुर लाजै ॥
ਬਲਵੰਡਸਿੰਘਸਾਹਇਕਸੁਨਿਯਤ॥
ਬਲਵੰਡ ਸਿੰਘ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਸ਼ਾਹ ਸੁਣੀਂਦਾ ਸੀ
बलवंड सिंघ साह इक सुनियत ॥
ਜਿਹਸਮਾਨਜਗਔਰਨਗੁਨਿਯਤ੨॥॥
ਜਿਸ ਵਰਗਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ॥੨॥
जिह समान जग और न गुनियत ॥२॥
ਸਦਾਕੁਅਰਿਤਿਹਸੁਤਾਭਨਿਜੈ॥
ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਕੁਮਾਰੀ ਨਾਂ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਦਸੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ,
सदा कुअरि तिह सुता भनिजै ॥
ਚੰਦ੍ਰਸੂਰਲਖਿਜਾਹਿਅਰੁਝੈ॥
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਉਲਝ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
चंद्र सूर लखि जाहि अरुझै ॥
ਅਪ੍ਰਮਾਨਦੁਤਿਜਾਤਨਕਹੀ॥
ਉਸ ਦੀ ਅਸੀਮ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
अप्रमान दुति जात न कही ॥
ਜਾਨੁਕਫੂਲਿਚੰਬੇਲੀਰਹੀ੩॥॥
(ਇੰਜ ਲਗਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਚੰਬੇਲੀ ਦਾ ਫੁਲ ਹੋਵੇ ॥੩॥
जानुक फूलि चंबेली रही ॥३॥
ਸਦਾਕੁਅਰਿਨਿਰਖਾਜਬਰਾਜਾ॥
ਸਦਾ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ,
सदा कुअरि निरखा जब राजा ॥
ਤਬਹੀਸੀਲਤਵਨਕਾਭਾਜਾ॥
ਤਦ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ੀਲ (ਸੰਜਮ) ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।
तब ही सील तवन का भाजा ॥
ਸਖੀਏਕਨ੍ਰਿਪਤੀਰਪਠਾਈ॥
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ
सखी एक न्रिप तीर पठाई ॥
ਯੌਰਾਜਾਤਨਕਹੁਤੈਜਾਈ੪॥॥
(ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ) ਰਾਜੇ ਪਾਸ ਜਾ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੀਂ ॥੪॥
यौ राजा तन कहु तै जाई ॥४॥
ਮੈਤਵਰੂਪਨਿਰਖਿਉਰਝਾਨੀ॥
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ
मै तव रूप निरखि उरझानी ॥
ਮਦਨਤਾਪਤੇਭਈਦਿਵਾਨੀ॥
ਅਤੇ ਕਾਮ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਦੀਵਾਨੀ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।
मदन ताप ते भई दिवानी ॥
ਏਕਬਾਰਤੁਮਮੁਝੈਬੁਲਾਵੋ॥
ਇਕ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ (ਆਪਣੇ ਕੋਲ) ਬੁਲਾਓ
एक बार तुम मुझै बुलावो ॥
ਕਾਮਤਪਤਕਰਿਕੇਲਮਿਟਾਵੋ੫॥॥
ਅਤੇ ਰਤੀ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰ ਕੇ ਕਾਮ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਟਾਓ ॥੫॥
काम तपत करि केल मिटावो ॥५॥
ਜੌਆਪਨਗ੍ਰਿਹਮੁਹਿਨਬੁਲਾਵਹੁ॥
(ਜੇ) ਆਪਣੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ
जौ आपन ग्रिह मुहि न बुलावहु ॥
ਏਕਬਾਰਮੋਰੇਗ੍ਰਿਹਆਵਹੁ॥
ਤਾਂ ਇਕ ਵਾਰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਹੀ ਆ ਜਾਓ।
एक बार मोरे ग्रिह आवहु ॥
ਮੋਸੰਗਕਰਿਯੈਮੈਨਬਿਲਾਸਾ॥
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਾਮੁਕ ਵਿਲਾਸ ਕਰੋ।
मो संग करियै मैन बिलासा ॥
ਹਮਕਹਤੋਰਿਮਿਲਨਕੀਆਸਾ੬॥॥
ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਮਿਲਣ ਦੀ ਹੀ ਆਸ ਹੈ ॥੬॥
हम कह तोरि मिलन की आसा ॥६॥
ਭੂਪਕੁਅਰਿਵਹੁਗ੍ਰਿਹਨਬੁਲਾਈ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ (ਆਪਣੇ) ਘਰ ਨਾ ਬੁਲਾਇਆ
भूप कुअरि वहु ग्रिह न बुलाई ॥
ਆਪੁਜਾਇਤਿਹਸੇਜਸੁਹਾਈ॥
ਅਤੇ ਆਪ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਜ ਨੂੰ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਕੀਤਾ।
आपु जाइ तिह सेज सुहाई ॥
ਦੀਪਦਾਨਤਰੁਨੀਤਿਨਕੀਨਾ॥
ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਦੀਪਕ ਜਲਾ ਕੇ
दीप दान तरुनी तिन कीना ॥
ਅਰਘਧੂਪਰਾਜਾਕਹਦੀਨਾ੭॥॥
ਅਤੇ ਧੂਪ ਅਤੇ ਅਰਗ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ ॥੭॥
अरघ धूप राजा कह दीना ॥७॥
ਸੁਭਰਸੇਜਊਪਰਬੈਠਾਯੋ॥
ਸੁੰਦਰ ਸੇਜ ਉਤੇ ਬਿਠਾਇਆ
सुभर सेज ऊपर बैठायो ॥
ਭਾਗਅਫੀਮਸਰਾਬਮੰਗਾਯੋ॥
ਅਤੇ ਭੰਗ, ਅਫ਼ੀਮ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਮੰਗਾਈ।
भाग अफीम सराब मंगायो ॥
ਪ੍ਰਥਮਕਹਾਨ੍ਰਿਪਸੌਇਨਪੀਜੈ॥
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੀਓ
प्रथम कहा न्रिप सौ इन पीजै ॥
ਬਹੁਰਿਮੁਝੈਮਦਨੰਕੁਸਦੀਜੈ੮॥॥
ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਮਦਨਾਂਕੁਸ਼ (ਪੁਰਸ਼ ਇੰਦਰੀ) ਦਿਓ ॥੮॥
बहुरि मुझै मदनंकुस दीजै ॥८॥
ਸੁਨਤਬਚਨਇਹਭੂਪਨਮਾਨਾ॥
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨਾ ਮੰਨਿਆ
सुनत बचन इह भूप न माना ॥
ਜਮਕੇਡੰਡਤ੍ਰਾਸਤਰਸਾਨਾ॥
ਅਤੇ ਜਮ ਦੇ ਡੰਡੇ ਦੇ ਭੈ ਤੋਂ ਘਬਰਾ ਗਿਆ।
जम के डंड त्रास तरसाना ॥
ਕਹਿਯੋਨਮੈਤੌਸੌਰਤਿਕਰਿਹੋ॥
ਕਹਿਣ ਲਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ
कहियो न मै तौसौ रति करिहो ॥
ਘੋਰਨਰਕਮੋਭੂਲਿਨਪਰਿਹੌ੯॥॥
ਅਤੇ ਭੁਲ ਕੇ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪਵਾਂਗਾ ॥੯॥
घोर नरक मो भूलि न परिहौ ॥९॥
ਤਿਮਿਤਿਮਿਤ੍ਰਿਯਅੰਚਰਗਰਿਡਾਰੈ॥
(ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਂਹ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ) ਤਿਵੇਂ ਤਿਵੇਂ (ਇਸਤਰੀ) ਗਲੇ ਵਿਚ ਪਲੂ ਪਾਉਂਦੀ ਸੀ
तिमि तिमि त्रिय अंचर गरि डारै ॥
ਜੋਰਿਜੋਰਿਦ੍ਰਿਗਨ੍ਰਿਪਹਿਨਿਹਾਰੈ॥
ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਜੋੜ ਜੋੜ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਸੀ।
जोरि जोरि द्रिग न्रिपहि निहारै ॥
ਹਾਇਹਾਇਮੁਹਿਭੂਪਤਿਭਜਿਯੈ॥
(ਉਹ) 'ਹਾਇ ਹਾਇ' (ਕਰ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ) ਹੇ ਰਾਜਨ! ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਭੋਗ ਵਿਲਾਸ ਕਰੋ
हाइ हाइ मुहि भूपति भजियै ॥
ਕਾਮਕ੍ਰਿਯਾਮੋਰੇਸੰਗਸਜਿਯੈ੧੦॥॥
ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਾਮ-ਲੀਲ੍ਹਾ ਰਚਾਓ ॥੧੦॥
काम क्रिया मोरे संग सजियै ॥१०॥
ਨਹਿਨਹਿਪੁਨਿਜਿਮਿਜਿਮਿਨ੍ਰਿਪਕਰੈ॥
ਰਾਜਾ ਫਿਰ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ 'ਨਾਂਹ ਨਾਂਹ' ਕਰਦਾ ਸੀ,
नहि नहि पुनि जिमि जिमि न्रिप करै ॥
ਤਿਮਿਤਿਮਿਚਰਨਚੰਚਲਾਪਰੈ॥
ਤਿਵੇਂ ਤਿਵੇਂ ਇਸਤਰੀ ਚਰਨੀਂ ਪੈਂਦੀ ਸੀ।
तिमि तिमि चरन चंचला परै ॥
ਹਹਾਨ੍ਰਿਪਤਿਮੁਹਿਕਰਹੁਬਿਲਾਸਾ॥
(ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ) ਹਾ ਹਾ ਰਾਜਨ! ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਲਾਸ ਕਰੋ
हहा न्रिपति मुहि करहु बिलासा ॥
ਕਾਮਭੋਗਕੀਪੁਰਵਹੁਆਸਾ੧੧॥॥
ਅਤੇ (ਮੇਰੀ) ਕਾਮ ਭੋਗ ਦੀ ਆਸ ਪੂਰੀ ਕਰੋ ॥੧੧॥
काम भोग की पुरवहु आसा ॥११॥
ਕਹਾਕਰੌਕਹੁਕਹਾਪਧਾਰੌ॥
ਦਸੋ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਕਿਥੇ ਜਾਵਾਂ,
कहा करौ कहु कहा पधारौ ॥
ਆਪਮਰੌਕੈਮੁਝੈਸੰਘਾਰੌ॥
ਆਪ ਮਰ ਜਾਵਾਂ ਜਾਂ (ਤੁਸੀਂ) ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓ।
आप मरौ कै मुझै संघारौ ॥
ਹਾਇਹਾਇਮੁਹਿਭੋਗਨਕਰਈ॥
'ਹਾਇ ਹਾਇ' ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ,
हाइ हाइ मुहि भोग न करई ॥
ਤਾਤੇਜੀਅਹਮਾਰਾਜਰਈ੧੨॥॥
ਜਿਸ ਕਰ ਕੇ ਮੇਰਾ ਜੀ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੈ ॥੧੨॥
ता ते जीअ हमारा जरई ॥१२॥
GURBANI.WORLD