ਆਸਾਮਹਲਾ੩॥
Aasaa, Third Mahalaa:
आसा महला ३ ॥
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਲਾਲੈਆਪਣੀਜਾਤਿਗਵਾਈ॥
ਸੇਵਕ ਨੇ ਆਪਣੀ (ਵੱਖਰੀ) ਹਸਤੀ ਮਿਟਾ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
The Lord's slave sets aside his own social status.
लालै आपणी जाति गवाई ॥
ਤਨੁਮਨੁਅਰਪੇਸਤਿਗੁਰਸਰਣਾਈ॥
ਆਪਣਾ ਮਨ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
He dedicates his mind and body to the True Guru, and seeks His Sanctuary.
तनु मनु अरपे सतिगुर सरणाई ॥
ਹਿਰਦੈਨਾਮੁਵਡੀਵਡਿਆਈ॥
(ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਵਿਕਿਆ ਹੋਏ ਦਾਸ ਵਾਸਤੇ) ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਦਾਸ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਸਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
His greatest greatness is that the Naam, the Name of the Lord, is in his heart.
हिरदै नामु वडी वडिआई ॥
ਸਦਾਪ੍ਰੀਤਮੁਪ੍ਰਭੁਹੋਇਸਖਾਈ੧॥॥
ਜੇਹੜਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਸਾਥੀ-ਮਿੱਤਰ ਹੈ ॥੧॥
The Beloved Lord God is his constant companion. ||1||
सदा प्रीतमु प्रभु होइ सखाई ॥१॥
ਸੋਲਾਲਾਜੀਵਤੁਮਰੈ॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਅਸਲੀ ਦਾਸ ਉਹ ਹੈ (ਅਸਲੀ ਵਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੈ) ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਕਿਰਤ-ਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਵਾਸਨਾਂ ਵਲੋਂ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
He alone is the Lord's slave, who remains dead while yet alive.
सो लाला जीवतु मरै ॥
ਸੋਗੁਹਰਖੁਦੁਇਸਮਕਰਿਜਾਣੈਗੁਰਪਰਸਾਦੀਸਬਦਿਉਧਰੈ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
(ਅਜੇਹਾ ਦਾਸ) ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਗ਼ਮੀ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ (ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਵਾਸਨਾਂ ਤੋਂ) ਬਚਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
He looks upon pleasure and pain alike; by Guru's Grace, he is saved through the Word of the Shabad. ||1||Pause||
सोगु हरखु दुइ सम करि जाणै गुर परसादी सबदि उधरै ॥१॥ रहाउ ॥
ਕਰਣੀਕਾਰਧੁਰਹੁਫੁਰਮਾਈ॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਹੀ ਕਰਨ-ਜੋਗ ਕਾਰ ਆਪਣੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਤੋਂ ਦੱਸੀ ਹੋਈ ਹੈ।
He does his deeds according to the Lord's Primal Command.
करणी कार धुरहु फुरमाई ॥
ਬਿਨੁਸਬਦੈਕੋਥਾਇਨਪਾਈ॥
(ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ) ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ (ਵਿਚ ਜੁੜਨ) ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ (ਉਸ ਦੇ ਦਰ ਤੇ) ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
Without the Shabad, no one is approved.
बिनु सबदै को थाइ न पाई ॥
ਕਰਣੀਕੀਰਤਿਨਾਮੁਵਸਾਈ॥
ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਸੇਵਕ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ (ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ) ਵਸਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ-ਇਹੀ ਉਸ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਕਰਨ-ਜੋਗ ਕਾਰ ਹੈ।
Singing the Kirtan of the Lord's Praises, the Naam abides within the mind.
करणी कीरति नामु वसाई ॥
ਆਪੇਦੇਵੈਢਿਲਨਪਾਈ੨॥॥
(ਪਰ ਇਹ ਦਾਤਿ ਪ੍ਰਭੂ) ਆਪ ਹੀ (ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਨੂੰ) ਦੇਂਦਾ ਹੈ (ਤੇ ਦੇਂਦਿਆਂ) ਚਿਰ ਨਹੀਂ ਲਾਂਦਾ ॥੨॥
He Himself gives His gifts, without hesitation. ||2||
आपे देवै ढिल न पाई ॥२॥
ਮਨਮੁਖਿਭਰਮਿਭੁਲੈਸੰਸਾਰੁ॥
ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ ਜਗਤ ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਣਾ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਕੁਰਾਹੇ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
The self-willed manmukh wanders around the world in doubt.
मनमुखि भरमि भुलै संसारु ॥
ਬਿਨੁਰਾਸੀਕੂੜਾਕਰੇਵਾਪਾਰੁ॥
(ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵਪਾਰੀ) ਸਰਮਾਏ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਠੱਗੀ ਦਾ ਹੀ ਵਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Without any capital, he makes false transactions.
बिनु रासी कूड़ा करे वापारु ॥
ਵਿਣੁਰਾਸੀਵਖਰੁਪਲੈਨਪਾਇ॥
ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਸ ਸਰਮਾਇਆ ਨਹੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਦਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ।
Without any capital, he does not obtain any merchandise.
विणु रासी वखरु पलै न पाइ ॥
ਮਨਮੁਖਿਭੁਲਾਜਨਮੁਗਵਾਇ੩॥॥
(ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ (ਸਹੀ ਜੀਵਨ-ਰਾਹ ਤੋਂ) ਖੁੰਝਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਰਬਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥੩॥
The mistaken manmukh wastes away his life. ||3||
मनमुखि भुला जनमु गवाइ ॥३॥
ਸਤਿਗੁਰੁਸੇਵੇਸੁਲਾਲਾਹੋਇ॥
(ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਵਿੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਸਲੀ) ਦਾਸ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦਾ ਹੈ,
One who serves the True Guru is the Lord's slave.
सतिगुरु सेवे सु लाला होइ ॥
ਊਤਮਜਾਤੀਊਤਮੁਸੋਇ॥
ਉਹੀ ਉੱਚੀ ਹਸਤੀ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹੀ ਉੱਚੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
His social status is exalted, and his reputation is exalted.
ऊतम जाती ऊतमु सोइ ॥
ਗੁਰਪਉੜੀਸਭਦੂਊਚਾਹੋਇ॥
ਗੁਰੂ ਦੀ (ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਨਾਮ-ਸਿਮਰਨ ਦੀ) ਪਉੜੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਸਭਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Climbing the Guru's Ladder, he becomes the most exalted of all.
गुर पउड़ी सभ दू ऊचा होइ ॥
ਨਾਨਕਨਾਮਿਵਡਾਈਹੋਇ੪੭੪੬॥॥॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਵਿਚ ਹੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੈ ॥੪॥੭॥੪੬॥
O Nanak, through the Naam, the Name of the Lord, greatness is obtained. ||4||7||46||
नानक नामि वडाई होइ ॥४॥७॥४६॥
GURBANI.WORLD