ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਚੌਪਈ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਤੁਮਸਭਜੋਗਭੇਸਕੌਕਰੋ॥
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕੰਨ ਵਿਚ ਪਾਓ
तुम सभ जोग भेस कौ करो ॥
ਮੋਰੀਕਹੀਕਾਨਮੈਧਰੋ॥
ਅਤੇ ਜੋਗ ਦਾ ਸਾਰਾ ਭੇਸ ਧਾਰ ਲਵੋ।
मोरी कही कान मै धरो ॥
ਮੂਕਮੰਤ੍ਰਕਛੁਯਾਹਿਸਿਖਾਵਹੁ॥
ਕੁਝ ਕੁ ਗੁਪਤ ('ਮੂਕ') ਮੰਤਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਿਖਾ ਦਿਓ।
मूक मंत्र कछु याहि सिखावहु ॥
ਜਾਤੇਯਾਕੋਗੁਰੂਕਹਾਵਹੁ੫॥॥
ਜਿਸ ਕਰ ਕੇ (ਤੁਸੀਂ) ਉਸ ਦੇ ਗੁਰੂ ਅਖਵਾ ਸਕੋ ॥੫॥
जा ते या को गुरू कहावहु ॥५॥
ਤਬਤਿਨਕਾਮਜਾਰਸੋਊਕਿਯੋ॥
ਤਦ ਯਾਰ ਨੇ ਉਹੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ
तब तिन काम जार सोऊ कियो ॥
ਮੂਕਮੰਤ੍ਰਰਾਜਾਕੋਦਿਯੋ॥
ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਮੰਤਰ ਦਿੱਤਾ।
मूक मंत्र राजा को दियो ॥
ਆਪਨਤਾਕੌਗੁਰੂਕਹਾਯੋ॥
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਗੁਰੂ ਅਖਵਾਇਆ।
आपन ता कौ गुरू कहायो ॥
ਭੇਦਅਭੇਦਰਾਵਨਹਿਪਾਯੋ੬॥॥
ਰਾਜਾ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਿਆ ॥੬॥
भेद अभेद राव नहि पायो ॥६॥
ਜਬਰਾਜਾਅੰਤਹਪੁਰਆਏ॥
ਜਦ ਰਾਜਾ ਰਣਵਾਸ ਵਿਚ ਆਇਆ।
जब राजा अंतहपुर आए ॥
ਤਬਰਾਨੀਯੌਬਚਨਸੁਨਾਏ॥
ਤਦ ਰਾਣੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ,
तब रानी यौ बचन सुनाए ॥
ਗੁਰਜੁਭ੍ਰਮਾਵੈਰਾਇਨਭ੍ਰਮਿਯੈ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਜੇ ਗੁਰੂ ਕੁਝ ਭਰਮਾਉਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਭਰਮਣਾ ਨਹੀਂ।
गुर जु भ्रमावै राइ न भ्रमियै ॥
ਭਲੀਬੁਰੀਗੁਰਕਰੇਸੁਛਮਿਯੈ੭॥॥
ਗੁਰੂ ਜੇ ਕੋਈ ਮਾੜੀ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖਿਮਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ॥੭॥
भली बुरी गुर करे सु छमियै ॥७॥
ਜੋਗੁਰਗ੍ਰਿਹਕੋਦਰਬੁਚੁਰਾਵੈ॥
ਜੇ ਗੁਰੂ ਘਰ ਦਾ ਧਨ ਚੁਰਾ ਲਵੇ।
जो गुर ग्रिह को दरबु चुरावै ॥
ਸੌਕਤ੍ਰਿਯਾਤਨਕੇਲਕਮਾਵੈ॥
(ਜਾਂ) ਸ਼ੌਕ ਨਾਲ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਕੇਲ ਕਰੇ,
सौक त्रिया तन केल कमावै ॥
ਜੋਕੁਪਿਕਰੈਖੜਗਕੋਵਾਰਾ॥
(ਜਾਂ) ਕ੍ਰੋਧ ਕਰ ਕੇ ਖੜਗ ਦਾ ਵਾਰ ਕਰੇ,
जो कुपि करै खड़ग को वारा ॥
ਜੋਸਿਖਭ੍ਰਮਤਲਹੈਸੋਮਾਰਾ੮॥॥
(ਤਾਂ) ਜੋ ਸਿੱਖ ਭਰਮਾ ਗਿਆ, ਸੋ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ॥੮॥
जो सिख भ्रमत लहै सो मारा ॥८॥
ਜਿਨਨੈਮੰਤ੍ਰਕਛੂਜਿਹਦਯੋ॥
ਗੁਰੂ ਨੇ ਜੇ ਕੁਝ ਮੰਤਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ
जिन नै मंत्र कछू जिह दयो ॥
ਤਿਨਗੁਰਮੋਲਸਿਖਕੋਲਯੋ॥
ਤਾਂ ਉਸ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨੇ ਮੁੱਲ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ।
तिन गुर मोल सिख को लयो ॥
ਭਗਨਿਮਾਤਜੌਰਮਤਨਿਹਰੀਯੈ॥
(ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ) ਮਾਂ ਭੈਣ ਨਾਲ ਭੋਗ ਕਰਦਿਆਂ ਵੇਖ ਲਈਏ
भगनि मात जौ रमत निहरीयै ॥
ਸੀਸਝੁਕਾਇਰੋਸਨਹਿਕਰੀਯੈ੯॥॥
ਤਾਂ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਕਰ ਕੇ ਰੋਸ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਏ ॥੯॥
सीस झुकाइ रोस नहि करीयै ॥९॥
GURBANI.WORLD