LINE 01
ਆਸਾਮਹਲਾ੧॥
Aasaa, First Mahalaa:
आसा महला १ ॥
LINE 02
ਮੈਗੁਣਗਲਾਕੇਸਿਰਿਭਾਰ॥
(ਪਰ ਹੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ!) ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਗੁਣ ਹਨ (ਮੈਂ ਤਾਂ ਨਿਰੀ ਇਹੀ ਖੱਟੀ ਖੱਟੀ ਹੈ) ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉਤੇ (ਨਿਰੀਆਂ) ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਬੱਧੇ ਹੋਏ ਹਨ।
My virtue is that I carry the load of my words upon my head.
मै गुण गला के सिरि भार ॥
LINE 03
ਗਲੀਗਲਾਸਿਰਜਣਹਾਰ॥
ਗੱਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਹੀ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ ਜੋ, ਹੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ! ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਨ (ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਨ)।
The real words are the Words of the Creator Lord.
गली गला सिरजणहार ॥
LINE 04
ਖਾਣਾਪੀਣਾਹਸਣਾਬਾਦਿ॥
ਤਦ ਤਕ ਮੇਰਾ ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਮੇਰਾ ਹੱਸ ਹੱਸ ਕੇ ਸਮਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰਨਾ-ਇਹ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਹੈ,
How useless are eating, drinking and laughing,
खाणा पीणा हसणा बादि ॥
LINE 05
ਜਬਲਗੁਰਿਦੈਨਆਵਹਿਯਾਦਿ੧॥॥
ਜਦ ਤਕ, ਹੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ! ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਚੇਤੇ ਨਾਹ ਆਵੇਂ ॥੧॥
if the Lord is not cherished in the heart! ||1||
जब लगु रिदै न आवहि यादि ॥१॥
LINE 06
ਤਉਪਰਵਾਹਕੇਹੀਕਿਆਕੀਜੈ॥
ਤਾਂ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੁਥਾਜੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ,
Why should someone care for anything else,
तउ परवाह केही किआ कीजै ॥
LINE 07
ਜਨਮਿਜਨਮਿਕਿਛੁਲੀਜੀਲੀਜੈ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਜੇ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਖੱਟਣ-ਜੋਗ ਪਦਾਰਥ ਇਕੱਠਾ ਕਰੀਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
if throughout his life, he gathers in that which is truly worth gathering? ||1||Pause||
जनमि जनमि किछु लीजी लीजै ॥१॥ रहाउ ॥
LINE 08
ਮਨਕੀਮਤਿਮਤਾਗਲੁਮਤਾ॥
(ਅਸਾਂ ਖੱਟਣ-ਜੋਗ ਪਦਾਰਥ ਨਹੀਂ ਖੱਟਿਆ, ਇਸੇ ਕਰ ਕੇ) ਸਾਡੀ ਮਨ ਦੀ ਮਤਿ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਨ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਬਣਿਆ ਪਿਆ ਹੈ।
The intellect of the mind is like a drunken elephant.
मन की मति मतागलु मता ॥
LINE 09
ਜੋਕਿਛੁਬੋਲੀਐਸਭੁਖਤੋਖਤਾ॥
(ਇਸ ਅਹੰਕਾਰੀ ਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ) ਜੋ ਕੁਝ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ ਸਭ ਭੈੜ ਹੀ ਭੈੜ ਹੈ।
Whatever one utters is totally false, the most false of the false.
जो किछु बोलीऐ सभु खतो खता ॥
LINE 10
ਕਿਆਮੁਹੁਲੈਕੀਚੈਅਰਦਾਸਿ॥
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ) ਅਰਦਾਸ ਵੀ ਕਿਸ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਕਰੀਏ? (ਆਪਣੇ ਢੀਠਪੁਣੇ ਵਿਚ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਿਆਂ ਭੀ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ)
So what face should we put on to offer our prayer,
किआ मुहु लै कीचै अरदासि ॥
LINE 11
ਪਾਪੁਪੁੰਨੁਦੁਇਸਾਖੀਪਾਸਿ੨॥॥
ਸਾਡਾ ਭਲਾ ਤੇ ਸਾਡਾ ਬੁਰਾ (ਚੰਗਿਆਈਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹ ਤੇ ਭੈੜੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹ) ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਾਡੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੇ ਗਵਾਹ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ॥੨॥
when both virtue and vice are close at hand as witnesses? ||2||
पापु पुंनु दुइ साखी पासि ॥२॥
LINE 12
ਜੈਸਾਤੂੰਕਰਹਿਤੈਸਾਕੋਹੋਇ॥
(ਪਰ ਸਾਡੇ ਕੁਝ ਵਸ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਜੀਵ ਨੂੰ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈਂ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਉਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
As You make us, so we become.
जैसा तूं करहि तैसा को होइ ॥
LINE 13
ਤੁਝਬਿਨੁਦੂਜਾਨਾਹੀਕੋਇ॥
ਤੈਥੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ (ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਅਕਲ ਦੇ ਸਕੇ)।
Without You, there is no other at all.
तुझ बिनु दूजा नाही कोइ ॥
LINE 14
ਜੇਹੀਤੂੰਮਤਿਦੇਹਿਤੇਹੀਕੋਪਾਵੈ॥
ਤੂੰ ਹੀ ਜਿਹੋ ਜਿਹੀ ਅਕਲ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈਂ, ਉਹੀ ਅਕਲ ਜੀਵ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
As is the understanding which You bestow, so do we receive.
जेही तूं मति देहि तेही को पावै ॥
LINE 15
ਤੁਧੁਆਪੇਭਾਵੈਤਿਵੈਚਲਾਵੈ੩॥॥
ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲਗਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗਤ ਦੀ ਕਾਰ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ॥੩॥
As it pleases Your Will, so do You lead us. ||3||
तुधु आपे भावै तिवै चलावै ॥३॥
LINE 16
ਰਾਗਰਤਨਪਰੀਆਪਰਵਾਰ॥
ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਵਧੀਆ ਰਾਗ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਗਣੀਆਂ ਆਦਿਕ ਦਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਪਰਵਾਰ-
The divine crystalline harmonies, their consorts, and their celestial families
राग रतन परीआ परवार ॥
LINE 17
ਤਿਸੁਵਿਚਿਉਪਜੈਅੰਮ੍ਰਿਤੁਸਾਰ॥
ਜੇ ਇਸ ਰਾਗ-ਪਰਵਾਰ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਨਾਮ-ਰਸ ਭੀ ਜੰਮ ਪਏ (ਤਾਂ ਇਸ ਮੇਲ ਵਿਚੋਂ ਅਸਚਰਜ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ)।
from them, the essence of Ambrosial Nectar is produced.
तिसु विचि उपजै अंम्रितु सार ॥
LINE 18
ਨਾਨਕਕਰਤੇਕਾਇਹੁਧਨੁਮਾਲੁ॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਇਹ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਹੀ) ਕਰਤਾਰ ਤਕ ਅਪੜਾਣ ਵਾਲਾ ਧਨ-ਮਾਲ ਹੈ,
O Nanak, this is the wealth and property of the Creator Lord.
नानक करते का इहु धनु मालु ॥
LINE 19
ਜੇਕੋਬੂਝੈਏਹੁਬੀਚਾਰੁ੪੯॥॥॥
ਜੇ ਕਿਸੇ ਸੁਭਾਗੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਪੈ ਜਾਏ (ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਮਾਣੇ) ॥੪॥੯॥
If only this essential reality were understood! ||4||9||
जे को बूझै एहु बीचारु ॥४॥९॥
GURBANI.WORLD