ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਚੌਪਈ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਤਬਹਾਡੀਪਤਿਸੌਨਹਿਜਰੀ॥
ਤਦ ਹਾਡੀ (ਰਾਜਪੂਤ ਰਾਣੀ) ਪਤੀ ਨਾਲ ਨਾ ਸੜੀ
तब हाडी पति सौ नहि जरी ॥
ਲਰਿਕਨਕੀਆਸਾਜਿਯਧਰੀ॥
ਅਤੇ ਲੜਕਿਆਂ ਦੀ ਆਸ ਮਨ ਵਿਚ ਰਖ ਲਈ।
लरिकन की आसा जिय धरी ॥
ਛੋਰਿਪਿਸੌਰਦਿਲੀਕੌਆਏ॥
ਪਿਸ਼ਾਵਰ ਨੂੰ ਛਡ ਕੇ ਦਿੱਲੀ ਵਲ ਚਲ ਪਈਆਂ।
छोरि पिसौर दिली कौ आए ॥
ਸਹਿਰਲਹੌਰਪੂਤਦੋਜਾਏ੯॥॥
ਲਾਹੌਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ॥੯॥
सहिर लहौर पूत दो जाए ॥९॥
ਜਬਰਾਨੀਦਿਲੀਮੌਗਈ॥
ਜਦ ਰਾਣੀ ਦਿੱਲੀ ਪਹੁੰਚੀ
जब रानी दिली मौ गई ॥
ਹਜਰਤਿਕੌਐਸੀਸੁਧਿਭਈ॥
ਤਾਂ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗ ਗਿਆ।
हजरति कौ ऐसी सुधि भई ॥
ਸੋਊਅਨਕਹਿਯੋਇਨੈਮੁਹਿਦੀਜੈ॥
(ਤਾਂ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ) ਸਾਊਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ (ਰਾਣੀਆਂ) ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿਓ
सोऊअन कहियो इनै मुहि दीजै ॥
ਤੁਮਮਨਸਬਜਸਵੰਤਕੋਲੀਜੈ੧੦॥॥
ਅਤੇ ਤਸੀਂ ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਰੁਤਬਾ ਸੰਭਾਲ ਲਵੋ ॥੧੦॥
तुम मनसब जसवंत को लीजै ॥१०॥
ਰਨਿਯਨਕੋਸਊਅਨਨਹਿਦਯੋ॥
ਸਾਊਆਂ ਨੇ ਰਾਣੀਆਂ ਨਾ ਦਿੱਤੀਆਂ
रनियन को सऊअन नहि दयो ॥
ਹਜਰਤਿਸੈਨਪਠਾਵਤਭਯੋ॥
ਤਾਂ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਛੇ) ਸੈਨਾ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤੀ।
हजरति सैन पठावत भयो ॥
ਰਨਛੋਰੈਇਹਭਾਤਿਉਚਾਰੋ॥
ਰਣਛੋੜ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ
रनछोरै इह भाति उचारो ॥
ਨਰਕੋਭੇਸਸਭੈਤੁਮਧਾਰੋ੧੧॥॥
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਰਦਾਵਾਂ ਭੇਸ ਧਾਰ ਲਵੋ ॥੧੧॥
नर को भेस सभै तुम धारो ॥११॥
ਖਾਨਪੁਲਾਦਜਬੈਚੜਿਆਏ॥
ਜਦ ਪੁਲਾਦ ਖ਼ਾਨ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆ ਗਿਆ
खान पुलाद जबै चड़ि आए ॥
ਤਬਰਨਿਯਨਯੌਬਚਨਸੁਨਾਏ॥
ਤਦ ਰਾਣੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਚਨ ਸੁਣਾਏ।
तब रनियन यौ बचन सुनाए ॥
ਹਮੈਨਗਜਸੈਨਾਮੌਦੀਜੈ॥
ਸਾਨੂੰ ਨਗਜ (ਪਹਾੜੀ) ਸੈਨਾ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿਓ
हमै नगज सैना मौ दीजै ॥
ਹਿੰਦੂਧਰਮਰਾਖਿਕਰਿਲੀਜੈ੧੨॥॥
ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ (ਆਪਣੇ) ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕੀਏ ॥੧੨॥
हिंदू धरम राखि करि लीजै ॥१२॥
ਨਾਵਨਕੌਸੁਭਵਾਰੋਦਿਯੋ॥
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਭੁਲਾਵਾ ਦੇ ਕੇ
नावन कौ सुभ वारो दियो ॥
ਬਾਲਨਸਹਿਤਦੇਸਮਗੁਲਿਯੋ॥
ਬਾਲਕਾਂ ਸਮੇਤ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ) ਦੇਸ ਦਾ ਰਸਤਾ ਪਕੜਿਆ।
बालन सहित देस मगु लियो ॥
ਰਜਪੂਤਨਰੂਮਾਲਫਿਰਾਏ॥
ਤਦ ਰਾਜਪੂਤਨੀਆਂ ਨੇ ਰੁਮਾਲ ਫਿਰਾਏ
रजपूतन रूमाल फिराए ॥
ਹਮਮਿਲਨੇਹਜਰਤਿਕੌਆਏ੧੩॥॥
ਕਿ ਅਸੀਂ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਆਈਆਂ ਹਾਂ ॥੧੩॥
हम मिलने हजरति कौ आए ॥१३॥
ਤਿਨਕੌਕਿਨੀਨਚੋਟਿਚਲਾਈ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਹਮਲਾ ਨਾ ਕੀਤਾ।
तिन कौ किनी न चोटि चलाई ॥
ਇਹਰਾਨੀਹਜਰਤਿਪਹਆਈ॥
(ਅਤੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ) ਇਹ ਰਾਣੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਕੋਲ ਆਈ ਹੈ।
इह रानी हजरति पह आई ॥
ਤੁਪਕਤਲੋਤੈਜਬੈਉਬਰੇ॥
ਜਦ ਇਹ ਬੰਦੂਕਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਆਈਆਂ,
तुपक तलो तै जबै उबरे ॥
ਤਬਹੀਕਾਢਿਕ੍ਰਿਪਾਨੈਪਰੇ੧੪॥॥
ਤਦ ਹੀ ਕ੍ਰਿਪਾਨਾਂ ਕਢ ਕੇ ਪੈ ਗਈਆਂ ॥੧੪॥
तब ही काढि क्रिपानै परे ॥१४॥
ਜੌਨੈਸੂਰਸਰੋਹੀਬਹੈ॥
ਜਿਸ ਵੀ ਸੂਰਮੇ ਉਤੇ ਤਲਵਾਰ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ,
जौनै सूर सरोही बहै ॥
ਜੈਬੋਟਿਕੈਨਬਖਤਰਰਹੈ॥
ਤਾਂ ਨਾ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕਫ ('ਜੈਬੋ') ਟਿਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਵਚ।
जैबो टिकै न बखतर रहै ॥
ਏਕੈਤੀਰਏਕਅਸਵਾਰਾ॥
ਇਕ ਸਵਾਰ ਲਈ ਇਕ ਤੀਰ
एकै तीर एक असवारा ॥
ਏਕੈਘਾਇਏਕਗਜਭਾਰਾ੧੫॥॥
ਅਤੇ ਇਕ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਲਈ (ਕਿਰਪਾਨ ਦਾ) ਇਕ ਜ਼ਖ਼ਮ (ਕਾਫ਼ੀ ਸਨ) ॥੧੫॥
एकै घाइ एक गज भारा ॥१५॥
ਜਾਪਰਪਰੈਖੜਗਕੀਧਾਰਾ॥
ਜਿਸ ਉਤੇ ਵੀ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਧਾਰ ਪੈਂਦੀ ਸੀ।
जा पर परै खड़ग की धारा ॥
ਜਨੁਕਬਹੇਬਿਰਛਪਰਆਰਾ॥
(ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਬ੍ਰਿਛ ਉਤੇ ਆਰਾ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
जनुक बहे बिरछ पर आरा ॥
ਕਟਿਕਟਿਸੁਭਟਧਰਨਿਪਰਪਰਹੀ॥
ਸੂਰਵੀਰ ਕਟ ਕਟ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਡਿਗ ਰਹੇ ਸਨ।
कटि कटि सुभट धरनि पर परही ॥
ਚਟਪਟਆਨਿਅਪਛਰਾਬਰਹੀ੧੬॥॥
(ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ) ਝਟਪਟ ਆ ਕੇ ਅਪੱਛਰਾਵਾਂ ਵਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ॥੧੬॥
चटपट आनि अपछरा बरही ॥१६॥
GURBANI.WORLD