ਮਃ੧॥
First Mahalaa:
मः १ ॥
ਅਜਰੁਜਰੈਤਨਉਕੁਲਬੰਧੁ॥
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਦੀ ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਣਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਨੂੰ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ), ਤਾਂ ਇਸ ਦੇ ਨੌ ਹੀ (ਕਰਮ ਤੇ ਗਿਆਨ) ਇੰਦ੍ਰੇ ਜਾਇਜ਼ ਹੱਦ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
One who bears the unbearable, controls the nine holes of the body.
अजरु जरै त नउ कुल बंधु ॥
ਪੂਜੈਪ੍ਰਾਣਹੋਵੈਥਿਰੁਕੰਧੁ॥
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸੁਆਸ ਸੁਆਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਅਡੋਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
One who worships and adores the Lord with his breath of life, gains stability in his body-wall.
पूजै प्राण होवै थिरु कंधु ॥
ਕਹਾਂਤੇਆਇਆਕਹਾਂਏਹੁਜਾਣੁ॥
ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਇਸ ਨੇ ਜਾਣਾ ਹੈ? (ਭਾਵ, ਇਸ ਦਾ 'ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ ਚੱਕਰ' ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ),
Where has he come from, and where will he go?
कहां ते आइआ कहां एहु जाणु ॥
ਜੀਵਤਮਰਤਰਹੈਪਰਵਾਣੁ॥
ਜੀਵਤ-ਭਾਵ (ਭਾਵ, ਨਫ਼ਸਾਨੀ ਖ਼ਾਹਸ਼ਾਂ) ਤੋਂ ਮਰ ਕੇ (ਪ੍ਰਭੂ ਦਰ ਤੇ) ਪ੍ਰਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Remaining dead while yet alive, he is accepted and approved.
जीवत मरत रहै परवाणु ॥
ਹੁਕਮੈਬੂਝੈਤਤੁਪਛਾਣੈ॥
ਤਦੋਂ ਜੀਵ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ-
Whoever understands the Hukam of the Lord's Command, realizes the essence of reality.
हुकमै बूझै ततु पछाणै ॥
ਇਹੁਪਰਸਾਦੁਗੁਰੂਤੇਜਾਣੈ॥
ਇਹ ਮਿਹਰ ਇਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
This is known by Guru's Grace.
इहु परसादु गुरू ते जाणै ॥
ਹੋਂਦਾਫੜੀਅਗੁਨਾਨਕਜਾਣੁ॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਇਹ ਸਮਝ ਲੈ ਕਿ ਉਹੀ ਫਸਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ 'ਮੈਂ ਹਾਂ' 'ਮੈਂ ਹਾਂ',
O Nanak, know this: egotism leads to bondage.
होंदा फड़ीअगु नानक जाणु ॥
ਨਾਹਉਨਾਮੈਜੂਨੀਪਾਣੁ॥੨॥
ਜਿਥੇ 'ਹਉ' ਨਹੀਂ ਜਿਥੇ 'ਮੈਂ' ਨਹੀਂ, ਓਥੇ ਜੂਨੀਆਂ ਵਿਚ ਪੈਣ (ਦਾ ਦੁੱਖ ਭੀ) ਨਹੀਂ ਹੈ ॥੨॥
Only those who have no ego and no self-conceit, are not consigned to reincarnation. ||2||
ना हउ ना मै जूनी पाणु ॥२॥
WWW.GURBANI.WORLD