ਗਉੜੀਗੁਆਰੇਰੀਮਹਲਾ੩॥
Gauree Gwaarayree, Third Mahalaa:
गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥
ਸੁਥਾਉਸਚੁਮਨੁਨਿਰਮਲੁਹੋਇ॥
ਉਹ (ਸਤਸੰਗ) ਥਾਂ ਸੱਚਾ ਥਾਂ ਹੈ, (ਉਥੇ ਬੈਠਿਆਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ) ਮਨ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
True is that place, where the mind becomes pure.
सुथाउ सचु मनु निरमलु होइ ॥
ਸਚਿਨਿਵਾਸੁਕਰੇਸਚੁਸੋਇ॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ (ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ) ਨਿਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਸਤ ਸੰਗ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
True is the one who abides in Truth.
सचि निवासु करे सचु सोइ ॥
ਸਚੀਬਾਣੀਜੁਗਚਾਰੇਜਾਪੈ॥
(ਸਤਸੰਗ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਚੌਹਾਂ ਜੁਗਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
The True Bani of the Word is known throughout the four ages.
सची बाणी जुग चारे जापै ॥
ਸਭੁਕਿਛੁਸਾਚਾਆਪੇਆਪੈ॥੧॥
(ਉਸ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ) ਇਹ ਸਾਰਾ ਆਕਾਰ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਬਣਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ॥੧॥
The True One Himself is everything. ||1||
सभु किछु साचा आपे आपै ॥१॥
ਕਰਮੁਹੋਵੈਸਤਸੰਗਿਮਿਲਾਏ॥
(ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ) ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ (ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ) ਸਤਸੰਗ ਵਿਚ ਮਿਲਾਂਦਾ ਹੈ।
Through the karma of good actions, one joins the Sat Sangat, the True Congregation.
करमु होवै सतसंगि मिलाए ॥
ਹਰਿਗੁਣਗਾਵੈਬੈਸਿਸੁਥਾਏ॥੧॥ਰਹਾਉ॥
ਉਸ ਥਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬੈਠ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
Sing the Glories of the Lord, sitting in that place. ||1||Pause||
हरि गुण गावै बैसि सुथाए ॥१॥ रहाउ ॥
ਜਲਉਇਹਜਿਹਵਾਦੂਜੈਭਾਇ॥
ਸੜ ਜਾਏ ਇਹ ਜੀਭ ਜੇ ਇਹ ਹੋਰ ਹੋਰ ਸੁਆਦਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
Burn this tongue, which loves duality,
जलउ इह जिहवा दूजै भाइ ॥
ਹਰਿਰਸੁਨਚਾਖੈਫੀਕਾਆਲਾਇ॥
ਜੇ ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਸੁਆਦ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਚੱਖਦੀ, ਪਰ (ਨਿੰਦਾ ਆਦਿਕ ਦੇ) ਫਿੱਕੇ ਬੋਲ ਹੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।
which does not taste the sublime essence of the Lord, and which utters insipid words.
हरि रसु न चाखै फीका आलाइ ॥
ਬਿਨੁਬੂਝੇਤਨੁਮਨੁਫੀਕਾਹੋਇ॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਸੁਆਦ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਫਿੱਕਾ (ਪ੍ਰੇਮ ਤੋਂ ਸੱਖਣਾ) ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਭੀ ਫਿੱਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਗਿਆਨ-ਇੰਦ੍ਰੇ ਭੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਹੋਛੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਲ ਦੌੜਨ ਦੇ ਆਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ)।
Without understanding, the body and mind become tasteless and insipid.
बिनु बूझे तनु मनु फीका होइ ॥
ਬਿਨੁਨਾਵੈਦੁਖੀਆਚਲਿਆਰੋਇ॥੨॥
ਨਾਮ ਤੋਂ ਵਾਂਜਿਆ ਰਹਿ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦੁਖੀ ਜੀਵਨ ਬਿਤੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਹੀ ਇਥੋਂ ਆਖ਼ਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੨॥
Without the Name, the miserable ones depart crying out in pain. ||2||
बिनु नावै दुखीआ चलिआ रोइ ॥२॥
ਰਸਨਾਹਰਿਰਸੁਚਾਖਿਆਸਹਜਿਸੁਭਾਇ॥
(ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ) ਜੀਭ ਨੇ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਦਾ ਸੁਆਦ ਚੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ-ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਮਗਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
One whose tongue naturally and intuitively tastes the Lord's sublime essence,
रसना हरि रसु चाखिआ सहजि सुभाइ ॥
ਗੁਰਕਿਰਪਾਤੇਸਚਿਸਮਾਇ॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ (ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ) ਵਿਚ ਰੰਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
by Guru's Grace, is absorbed in the True Lord.
गुर किरपा ते सचि समाइ ॥
ਸਾਚੇਰਾਤੀਗੁਰਸਬਦੁਵੀਚਾਰ॥
ਗੁਰੂ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
Imbued with Truth, one contemplates the Word of the Guru's Shabad,
साचे राती गुर सबदु वीचार ॥
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁਪੀਵੈਨਿਰਮਲਧਾਰ॥੩॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ-ਰਸ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਮ-ਜਲ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਧਾਰ ਪੀਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
and drinks in the Ambrosial Nectar, from the immaculate stream within. ||3||
अंम्रितु पीवै निरमल धार ॥३॥
ਨਾਮਿਸਮਾਵੈਜੋਭਾਡਾਹੋਇ॥
(ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ) ਜੇਹੜਾ ਹਿਰਦਾ ਸੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
The Naam, the Name of the Lord, is collected in the vessel of the mind.
नामि समावै जो भाडा होइ ॥
ਊਂਧੈਭਾਂਡੈਟਿਕੈਨਕੋਇ॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਲੋਂ ਉਲਟੇ ਹੋਏ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ।
Nothing is collected if the vessel is upside-down.
ऊंधै भांडै टिकै न कोइ ॥
ਗੁਰਸਬਦੀਮਨਿਨਾਮਿਨਿਵਾਸੁ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Through the Word of the Guru's Shabad, the Naam abides within the mind.
गुर सबदी मनि नामि निवासु ॥
ਨਾਨਕਸਚੁਭਾਂਡਾਜਿਸੁਸਬਦਪਿਆਸ॥੪॥੩॥੨੩॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਅਸਲ ਹਿਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਤਾਂਘ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ॥੪॥੩॥੨੩॥
O Nanak, True is that vessel of the mind, which thirsts for the Shabad. ||4||3||23||
नानक सचु भांडा जिसु सबद पिआस ॥४॥३॥२३॥
WWW.GURBANI.WORLD