ਮਃ੪॥
Fourth Mahalaa:
मः ४ ॥
ਗਣਤੈਸੇਵਨਹੋਵਈਕੀਤਾਥਾਇਨਪਾਇ॥
ਜੇ ਇਹ ਆਖਦੇ ਰਹੀਏ ਕਿ ਮੈਂ ਫਲਾਣਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਫਲਾਣੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਕੋਈ ਭੀ ਕੰਮ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
Calculated service is not service at all, and what is done is not approved.
गणतै सेव न होवई कीता थाइ न पाइ ॥
ਸਬਦੈਸਾਦੁਨਆਇਓਸਚਿਨਲਗੋਭਾਉ॥
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ।
The flavor of the Shabad, the Word of God, is not tasted if the mortal is not in love with the True Lord God.
सबदै सादु न आइओ सचि न लगो भाउ ॥
ਸਤਿਗੁਰੁਪਿਆਰਾਨਲਗਈਮਨਹਠਿਆਵੈਜਾਇ॥
ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਉਹ ਮਨ ਦੇ ਹਠ ਨਾਲ ਹੀ (ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ) ਆਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਗੁਰੂ-ਦਰ ਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ)
The stubborn-minded person does not even like the True Guru; he comes and goes in reincarnation.
सतिगुरु पिआरा न लगई मनहठि आवै जाइ ॥
ਜੇਇਕਵਿਖਅਗਾਹਾਭਰੇਤਾਂਦਸਵਿਖਾਂਪਿਛਾਹਾਜਾਇ॥
ਜੇ ਉਹ ਇਕ ਕਦਮ ਅਗਾਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਟਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਦਸ ਕਦਮ ਪਿਛਾਂਹ ਜਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
He takes one step forward, and ten steps back.
जे इक विख अगाहा भरे तां दस विखां पिछाहा जाइ ॥
ਸਤਿਗੁਰਕੀਸੇਵਾਚਾਕਰੀਜੇਚਲਹਿਸਤਿਗੁਰਭਾਇ॥
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਭਾਣੇ ਵਿਚ ਤੁਰਨ, ਤਾਂ ਹੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਪ੍ਰਵਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
The mortal works to serve the True Guru, if he walks in harmony with the True Guru's Will.
सतिगुर की सेवा चाकरी जे चलहि सतिगुर भाइ ॥
ਆਪੁਗਵਾਇਸਤਿਗੁਰੂਨੋਮਿਲੈਸਹਜੇਰਹੈਸਮਾਇ॥
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਾ-ਭਾਵ ਮਿਟਾ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾਏ ਤਾਂ ਉਹ ਅਡੋਲ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
He loses his self-conceit, and meets the True Guru; he remains intuitively absorbed in the Lord.
आपु गवाइ सतिगुरू नो मिलै सहजे रहै समाइ ॥
ਨਾਨਕਤਿਨੑਾਨਾਮੁਨਵੀਸਰੈਸਚੇਮੇਲਿਮਿਲਾਇ॥੨॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਅਜੇਹੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਭੁੱਲਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ॥੨॥
O Nanak, they never forget the Naam, the Name of the Lord; they are united in Union with the True Lord. ||2||
नानक तिना नामु न वीसरै सचे मेलि मिलाइ ॥२॥
WWW.GURBANI.WORLD