ਸਲੋਕੁਮਃ੩॥
Salok, Third Mehl:
सलोकु मः ३ ॥
ਮੁੱਖਵਾਕ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ
Sri Darbar Sahib, Amritsar
From the archiveWednesday, February 27, 2013
Hukamnama ArchiveChoose a date to read a past Hukamnama.
TODAY
Hukamnama Audio
Wednesday, February 27, 2013 · SRI DARBAR SAHIB
0:000:00
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਸਤਿਗੁਰਿਮਿਲਿਐਭੁਖਗਈਭੇਖੀਭੁਖਨਜਾਇ॥
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆਂ ਹੀ (ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਦੀ) ਭੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਭੇਖਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ;
Meeting with the True Guru, hunger departs; by wearing the robes of a beggar, hunger does not depart.
सतिगुरि मिलिऐ भुख गई भेखी भुख न जाइ ॥
ਦੁਖਿਲਗੈਘਰਿਘਰਿਫਿਰੈਅਗੈਦੂਣੀਮਿਲੈਸਜਾਇ॥
(ਭੇਖੀ ਸਾਧੂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ) ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਕਲਪਦਾ ਹੈ, ਘਰ ਘਰ ਭਟਕਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਭੀ ਵਧੀਕ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦਾ ਹੈ।
Afflicted with pain, he wanders from house to house, and in the world hereafter, he receives double punishment.
दुखि लगै घरि घरि फिरै अगै दूणी मिलै सजाइ ॥
ਅੰਦਰਿਸਹਜੁਨਆਇਓਸਹਜੇਹੀਲੈਖਾਇ॥
ਭੇਖੀ ਸਾਧੂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਜਿਸ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਪਾਸੋਂ ਮਿਲੇ, ਲੈ ਕੇ ਖਾ ਲਏ (ਭਾਵ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਏ);
Peace does not come to his heart - he is not content to eat what comes his way.
अंदरि सहजु न आइओ सहजे ही लै खाइ ॥
ਮਨਹਠਿਜਿਸਤੇਮੰਗਣਾਲੈਣਾਦੁਖੁਮਨਾਇ॥
ਪਰ ਮਨ ਦੇ ਹਠ ਦੇ ਆਸਰੇ (ਭਿੱਖਿਆ) ਮੰਗਿਆਂ (ਦੋਹੀਂ ਧਿਰੀਂ) ਕਲੇਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ ਹੀ ਭਿੱਖਿਆ ਲਈਦੀ ਹੈ।
With his stubborn mind, he begs, and grabs, and annoys those who give.
मनहठि जिस ते मंगणा लैणा दुखु मनाइ ॥
ਇਸੁਭੇਖੈਥਾਵਹੁਗਿਰਹੋਭਲਾਜਿਥਹੁਕੋਵਰਸਾਇ॥
ਇਸ ਭੇਖ ਨਾਲੋਂ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਥੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਆਸ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
Instead of wearing these beggar's robes, it is better to be a householder, and give to others.
इसु भेखै थावहु गिरहो भला जिथहु को वरसाइ ॥
ਸਬਦਿਰਤੇਤਿਨਾਸੋਝੀਪਈਦੂਜੈਭਰਮਿਭੁਲਾਇ॥
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਰੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਸੂਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਫਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਟਕਦੇ ਹਨ।
Those who are attuned to the Word of the Shabad, acquire understanding; the others wander, deluded by doubt.
सबदि रते तिना सोझी पई दूजै भरमि भुलाइ ॥
ਪਇਐਕਿਰਤਿਕਮਾਵਣਾਕਹਣਾਕਛੂਨਜਾਇ॥
ਪਿਛਲੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ (ਦੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ) ਦੀ ਕਾਰ ਕਮਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕੀ ਆਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ?
They act according to their past actions; it is useless to talk to them.
पइऐ किरति कमावणा कहणा कछू न जाइ ॥
ਨਾਨਕਜੋਤਿਸੁਭਾਵਹਿਸੇਭਲੇਜਿਨਕੀਪਤਿਪਾਵਹਿਥਾਇ੧॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜੋ ਜੀਵ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਥਾਂਇ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਲਾਜ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ) ॥੧॥
O Nanak, those who are pleasing unto the Lord are good; He upholds their honor. ||1||
नानक जो तिसु भावहि से भले जिन की पति पावहि थाइ ॥१॥
ਮਃ੩॥
Third Mehl:
मः ३ ॥
ਸਤਿਗੁਰਿਸੇਵਿਐਸਦਾਸੁਖੁਜਨਮਮਰਣਦੁਖੁਜਾਇ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਦੱਸੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਤੁਰਿਆਂ ਸਦਾ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਮਣ-ਮਰਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
Serving the True Guru, one finds a lasting peace; the pains of birth and death are removed.
सतिगुरि सेविऐ सदा सुखु जनम मरण दुखु जाइ ॥
ਚਿੰਤਾਮੂਲਿਨਹੋਵਈਅਚਿੰਤੁਵਸੈਮਨਿਆਇ॥
ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਉੱਕਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ (ਕਿਉਂਕਿ) ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਭੂ ਮਨ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
He is not troubled by anxiety, and the carefree Lord comes to dwell in the mind.
चिंता मूलि न होवई अचिंतु वसै मनि आइ ॥
ਅੰਤਰਿਤੀਰਥੁਗਿਆਨੁਹੈਸਤਿਗੁਰਿਦੀਆਬੁਝਾਇ॥
ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੇ ਇਸ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਗਿਆਨ (-ਰੂਪ) ਤੀਰਥ ਹੈ।
Deep within himself, is the sacred shrine of spiritual wisdom, revealed by the True Guru.
अंतरि तीरथु गिआनु है सतिगुरि दीआ बुझाइ ॥
ਮੈਲੁਗਈਮਨੁਨਿਰਮਲੁਹੋਆਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰਿਤੀਰਥਿਨਾਇ॥
ਜੋ ਨਾਮ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਤੀਰਥ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦੀ (ਮਨ ਦੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ) ਮੈਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਨ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
His filth is removed, and his soul becomes immaculately pure, bathing in the sacred shrine, the pool of Ambrosial Nectar.
मैलु गई मनु निरमलु होआ अंम्रित सरि तीरथि नाइ ॥
ਸਜਣਮਿਲੇਸਜਣਾਸਚੈਸਬਦਿਸੁਭਾਇ॥
ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਸਤਸੰਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਸੰਗੀ ਆ ਮਿਲਦੇ ਹਨ,
The friend meets with the True Friend, the Lord, through the love of the Shabad.
सजण मिले सजणा सचै सबदि सुभाइ ॥
ਘਰਹੀਪਰਚਾਪਾਇਆਜੋਤੀਜੋਤਿਮਿਲਾਇ॥
ਹਿਰਦੇ-ਰੂਪ ਘਰ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ (ਪ੍ਰਭੂ-ਸਿਮਰਨ ਰੂਪ) ਆਹਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਬਿਰਤੀ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
Within the home of his own being, he finds the Divine Self, and his light blends with the Light.
घर ही परचा पाइआ जोती जोति मिलाइ ॥
ਪਾਖੰਡਿਜਮਕਾਲੁਨਛੋਡਈਲੈਜਾਸੀਪਤਿਗਵਾਇ॥
ਪਰ, ਪਖੰਡ ਕੀਤਿਆਂ ਮੌਤ ਦਾ ਸਹਮ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, (ਪਖੰਡ ਦੀ) ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਟਾ ਕੇ ਮੌਤ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਤੁਰਦੀ ਹੈ।
The Messenger of Death does not leave the hypocrite; he is led away in dishonor.
पाखंडि जमकालु न छोडई लै जासी पति गवाइ ॥
ਨਾਨਕਨਾਮਿਰਤੇਸੇਉਬਰੇਸਚੇਸਿਉਲਿਵਲਾਇ੨॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਾਮ ਵਿਚ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਹਨ ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ (ਦੇ ਚਰਨਾਂ) ਵਿਚ ਸੁਰਤ ਜੋੜ ਕੇ (ਇਸ ਸਹਮ ਤੋਂ) ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ॥੨॥
O Nanak, those who are imbued with the Naam are saved; they are in love with the True Lord. ||2||
नानक नामि रते से उबरे सचे सिउ लिव लाइ ॥२॥
ਪਉੜੀ॥
Pauree:
पउड़ी ॥
ਤਿਤੁਜਾਇਬਹਹੁਸਤਸੰਗਤੀਜਿਥੈਹਰਿਕਾਹਰਿਨਾਮੁਬਿਲੋਈਐ॥
ਉਸ ਸਤਸੰਗ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠੋ, ਜਿਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
Go, and sit in the Sat Sangat, the True Congregation, where the Name of the Lord is churned.
तितु जाइ बहहु सतसंगती जिथै हरि का हरि नामु बिलोईऐ ॥
ਸਹਜੇਹੀਹਰਿਨਾਮੁਲੇਹੁਹਰਿਤਤੁਨਖੋਈਐ॥
(ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ) ਮਨ ਟਿਕਾ ਕੇ ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਨਾਮ-ਤੱਤ ਖੁੱਸ ਨਾਹ ਜਾਏ।
In peace and poise, contemplate the Lord's Name - don't lose the essence of the Lord.
सहजे ही हरि नामु लेहु हरि ततु न खोईऐ ॥
ਨਿਤਜਪਿਅਹੁਹਰਿਹਰਿਦਿਨਸੁਰਾਤਿਹਰਿਦਰਗਹਢੋਈਐ॥
ਸਦਾ ਦਿਨ ਰਾਤ ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪੋ, ਇਹ ਨਾਮ-ਰੂਪ ਢੋਆ ਲੈ ਕੇ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਅੱਪੜੀਦਾ ਹੈ।
Chant the Name of the Lord, Har, Har, constantly, day and night, and you shall be accepted in the Court of the Lord.
नित जपिअहु हरि हरि दिनसु राति हरि दरगह ढोईऐ ॥
ਸੋਪਾਏਪੂਰਾਸਤਗੁਰੂਜਿਸੁਧੁਰਿਮਸਤਕਿਲਿਲਾਟਿਲਿਖੋਈਐ॥
ਪਰ, ਉਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉਤੇ ਧੁਰੋਂ (ਭਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦਾ ਲੇਖ) ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
He alone finds the Perfect True Guru, on whose forehead such a pre-ordained destiny is written.
सो पाए पूरा सतगुरू जिसु धुरि मसतकि लिलाटि लिखोईऐ ॥
ਤਿਸੁਗੁਰਕੰਉਸਭਿਨਮਸਕਾਰੁਕਰਹੁਜਿਨਿਹਰਿਕੀਹਰਿਗਾਲਗਲੋਈਐ੪॥॥
ਸਾਰੇ ਉਸ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਓ ਜੋ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥੪॥
Let everyone bow in worship to the Guru, who utters the sermon of the Lord. ||4||
तिसु गुर कंउ सभि नमसकारु करहु जिनि हरि की हरि गाल गलोईऐ ॥४॥