GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ
ਅੰਗ 952
Display Settings
Translations
ਵਿਣੁ​ਗੁਰ​ਪੀਰੈ​ਕੋ​ਥਾਇ​ਨ​ਪਾਈ​॥​
ਪਰ ਜੇ ਗੁਰੂ ਪੀਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਤੁਰਦਾ ਤਾਂ (ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ) ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
Without the Guru or a spiritual teacher, no one is accepted.
विणु गुर पीरै को थाइ न पाई ॥
ਰਾਹੁ​ਦਸਾਇ​ਓਥੈ​ਕੋ​ਜਾਇ​॥​
(ਬਹਿਸ਼ਤ ਦਾ) ਰਸਤਾ ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਰਸਤੇ ਉਤੇ ਤੁਰਦਾ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਹੈ,
They may be shown the way, but only a few go there.
राहु दसाइ ओथै को जाइ ॥
ਕਰਣੀ​ਬਾਝਹੁ​ਭਿਸਤਿ​ਨ​ਪਾਇ​॥​
ਤੇ ਨੇਕ ਅਮਲਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਬਹਿਸ਼ਤ ਮਿਲਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
Without the karma of good actions, heaven is not attained.
करणी बाझहु भिसति न पाइ ॥
ਜੋਗੀ​ਕੈ​ਘਰਿ​ਜੁਗਤਿ​ਦਸਾਈ​॥​
ਜੋਗੀ ਦੇ ਡੇਰੇ ਤੇ (ਮਨੁੱਖ ਜੋਗ ਦੀ) ਜੁਗਤਿ ਪੁੱਛਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
The Way of Yoga is demonstrated in the Yogi's monastery.
जोगी कै घरि जुगति दसाई ॥
ਤਿਤੁ​ਕਾਰਣਿ​ਕਨਿ​ਮੁੰਦ੍ਰਾ​ਪਾਈ​॥​
ਉਸ ('ਜੁਗਤਿ') ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਕੰਨ ਵਿਚ ਮੁੰਦ੍ਰਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ;
They wear ear-rings to show the way.
तितु कारणि कनि मुंद्रा पाई ॥
ਮੁੰਦ੍ਰਾ​ਪਾਇ​ਫਿਰੈ​ਸੰਸਾਰਿ​॥​
ਮੁੰਦ੍ਰਾਂ ਪਾ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਚੱਕਰ ਲਾਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਹਰ ਜਗਤ ਵਿਚ ਭਉਂਦਾ ਹੈ)।
Wearing ear-rings, they wander around the world.
मुंद्रा पाइ फिरै संसारि ॥
ਜਿਥੈ​ਕਿਥੈ​ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ​॥​
ਪਰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਤਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ (ਬਾਹਰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਭਾਲਣਾ ਵਿਅਰਥ ਹੈ)।
The Creator Lord is everywhere.
जिथै किथै सिरजणहारु ॥
ਜੇਤੇ​ਜੀਅ​ਤੇਤੇ​ਵਾਟਾਊ​॥​
(ਜਗਤ ਵਿਚ) ਜਿਤਨੇ ਭੀ ਜੀਵ (ਆਉਂਦੇ) ਹਨ ਸਾਰੇ ਮੁਸਾਫ਼ਿਰ ਹਨ,
There are as many travellers as there are beings.
जेते जीअ तेते वाटाऊ ॥
ਚੀਰੀ​ਆਈ​ਢਿਲ​ਨ​ਕਾਊ​॥​
ਜਿਸ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਥੇ ਢਿੱਲ ਨਹੀਂ ਲਾ ਸਕਦਾ।
When one's death warrant is issued, there is no delay.
चीरी आई ढिल न काऊ ॥
ਏਥੈ​ਜਾਣੈ​ਸੁ​ਜਾਇ​ਸਿਞਾਣੈ​॥​
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿਚ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਹੈ ਉਹ (ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ) ਜਾ ਕੇ ਭੀ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
One who knows the Lord here, realizes Him there as well.
एथै जाणै सु जाइ सिञाणै ॥
ਹੋਰੁ​ਫਕੜੁ​ਹਿੰਦੂ​ਮੁਸਲਮਾਣੈ​॥​
(ਜੇ ਇਹ ਉੱਦਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਤਾਂ) ਹੋਰ ਦਾਹਵਾ ਕਿ ਮੈਂ ਹਿੰਦੂ ਹਾਂ ਜਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਾਂ ਸਭ ਫੋਕਾ ਹੈ।
Others, whether Hindu or Muslim, are just babbling.
होरु फकड़ु हिंदू मुसलमाणै ॥
ਸਭਨਾ​ਕਾ​ਦਰਿ​ਲੇਖਾ​ਹੋਇ​॥​
(ਹਿੰਦੂ ਹੋਵੇ ਚਾਹੇ ਮੁਸਲਮਾਨ) ਹਰੇਕ ਦੇ ਅਮਲਾਂ ਦਾ ਲੇਖਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Everyone's account is read in the Court of the Lord;
सभना का दरि लेखा होइ ॥
ਕਰਣੀ​ਬਾਝਹੁ​ਤਰੈ​ਨ​ਕੋਇ​॥​
ਆਪਣੇ ਨੇਕ ਅਮਲਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਦੇ ਕੋਈ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਲੰਘਿਆ।
without the karma of good actions, no one crosses over.
करणी बाझहु तरै न कोइ ॥
ਸਚੋ​ਸਚੁ​ਵਖਾਣੈ​ਕੋਇ​॥​
ਜੋ ਮਨੁੱਖ (ਐਸ ਜਨਮ ਵਿਚ) ਕੇਵਲ ਸੱਚੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ,
One who speaks the True Name of the True Lord,
सचो सचु वखाणै कोइ ॥
ਨਾਨਕ​ਅਗੈ​ਪੁਛ​ਨ​ਹੋਇ​॥੨॥​
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਲੇਖਾ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ॥੨॥
O Nanak, is not called to account hereafter. ||2||
नानक अगै पुछ न होइ ॥२॥
ਪਉੜੀ​॥​
Pauree:
पउड़ी ॥
ਹਰਿ​ਕਾ​ਮੰਦਰੁ​ਆਖੀਐ​ਕਾਇਆ​ਕੋਟੁ​ਗੜੁ​॥​
ਇਸ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਸੋਹਣਾ ਘਰ ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਲ੍ਹਾ ਗੜ੍ਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
The fortress of the body is called the Mansion of the Lord.
हरि का मंदरु आखीऐ काइआ कोटु गड़ु ॥
ਅੰਦਰਿ​ਲਾਲ​ਜਵੇਹਰੀ​ਗੁਰਮੁਖਿ​ਹਰਿ​ਨਾਮੁ​ਪੜੁ​॥​
ਜੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪੋਗੇ ਤਾਂ ਇਸ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਚੰਗੇ ਗੁਣ-ਰੂਪ ਲਾਲ ਜਵਾਹਰ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ।
The rubies and gems are found within it; the Gurmukh chants the Name of the Lord.
अंदरि लाल जवेहरी गुरमुखि हरि नामु पड़ु ॥
ਹਰਿ​ਕਾ​ਮੰਦਰੁ​ਸਰੀਰੁ​ਅਤਿ​ਸੋਹਣਾ​ਹਰਿ​ਹਰਿ​ਨਾਮੁ​ਦਿੜੁ​॥​
(ਹੇ ਮਨ!) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ (ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ) ਪੱਕਾ ਕਰ ਕੇ ਰੱਖ, ਤਾਂ ਹੀ ਇਹ ਸਰੀਰ ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ-ਦਾ-ਮੰਦਰ ਬੜਾ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
The body, the Mansion of the Lord, is very beautiful, when the Name of the Lord, Har, Har, is implanted deep within.
हरि का मंदरु सरीरु अति सोहणा हरि हरि नामु दिड़ु ॥
ਮਨਮੁਖ​ਆਪਿ​ਖੁਆਇਅਨੁ​ਮਾਇਆ​ਮੋਹ​ਨਿਤ​ਕੜੁ​॥​
(ਪਰ) ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਮਗਰ ਤੁਰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਖੁੰਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਦਾ ਝੋਰਾ ਨਿੱਤ (ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ)।
The self-willed manmukhs ruin themselves; they boil continuously in attachment to Maya.
मनमुख आपि खुआइअनु माइआ मोह नित कड़ु ॥
ਸਭਨਾ​ਸਾਹਿਬੁ​ਏਕੁ​ਹੈ​ਪੂਰੈ​ਭਾਗਿ​ਪਾਇਆ​ਜਾਈ​॥੧੧॥​
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉਹੀ ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਿਲਦਾ ਪੂਰੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਹੈ ॥੧੧॥
The One Lord is the Master of all. He is found only by perfect destiny. ||11||
सभना साहिबु एकु है पूरै भागि पाइआ जाई ॥११॥
ਸਲੋਕ​ਮਃ​੧​॥​
Shalok, First Mahalaa:
सलोक मः १ ॥
ਨਾ​ਸਤਿ​ਦੁਖੀਆ​ਨਾ​ਸਤਿ​ਸੁਖੀਆ​ਨਾ​ਸਤਿ​ਪਾਣੀ​ਜੰਤ​ਫਿਰਹਿ​॥​
(ਤਪ ਆਦਿਕਾਂ ਨਾਲ) ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਵਿਚ (ਸਿੱਧੀ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ) ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸੁਖ-ਰਹਿਣਾ ਹੋਣ ਵਿਚ ਭੀ ਨਹੀਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਖਲੋਣ ਵਿਚ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹੈ (ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਬੇਅੰਤ) ਜੀਵ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਹੀ ਫਿਰਦੇ ਹਨ (ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤੇ ਹੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ)।
There is no Truth in suffering, there is no Truth in comfort. There is no Truth in wandering like animals through the water.
ना सति दुखीआ ना सति सुखीआ ना सति पाणी जंत फिरहि ॥
ਨਾ​ਸਤਿ​ਮੂੰਡ​ਮੁਡਾਈ​ਕੇਸੀ​ਨਾ​ਸਤਿ​ਪੜਿਆ​ਦੇਸ​ਫਿਰਹਿ​॥​
ਸਿਰ ਦੇ ਕੇਸ ਮੁਨਾਣ ਵਿਚ (ਭਾਵ, ਰੁੰਡ-ਮੁੰਡ ਹੋ ਜਾਣ ਵਿਚ) ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਸ ਗੱਲ ਵਿਚ ਭੀ (ਜਨਮ-ਮਨੋਰਥ ਦੀ) ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਵਿਦਵਾਨ ਬਣ ਕੇ (ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਰਚਾ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਲਈ) ਦੇਸਾਂ ਦੇਸਾਂ ਵਿਚ ਫਿਰੀਏ।
There is no Truth in shaving one's head; there is no Truth is studying the scriptures or wandering in foreign lands.
ना सति मूंड मुडाई केसी ना सति पड़िआ देस फिरहि ॥
ਨਾ​ਸਤਿ​ਰੁਖੀ​ਬਿਰਖੀ​ਪਥਰ​ਆਪੁ​ਤਛਾਵਹਿ​ਦੁਖ​ਸਹਹਿ​॥​
ਰੁੱਖਾਂ ਬਿਰਖਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚ ਭੀ ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਟਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ (ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ) ਦੁੱਖ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ (ਭਾਵ, ਰੁੱਖਾਂ ਬਿਰਖਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਜੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਉਤੇ ਕਈ ਕਸ਼ਟ ਸਹਾਰਿਆਂ ਭੀ ਜਨਮ-ਮਨੋਰਥ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ)।
There is no Truth in trees, plants or stones, in mutilating oneself or suffering in pain.
ना सति रुखी बिरखी पथर आपु तछावहि दुख सहहि ॥
ਨਾ​ਸਤਿ​ਹਸਤੀ​ਬਧੇ​ਸੰਗਲ​ਨਾ​ਸਤਿ​ਗਾਈ​ਘਾਹੁ​ਚਰਹਿ​॥​
(ਸੰਗਲ ਲੱਕ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਿਚ ਭੀ) ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹਾਥੀ ਸੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਬੱਧੇ ਪਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; (ਕੰਦ-ਮੂਲ ਖਾਣ ਵਿਚ ਭੀ) ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਗਾਈਆਂ ਘਾਹ ਚੁਗਦੀਆਂ ਹੀ ਹਨ (ਭਾਵ, ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸੰਗਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆਂ ਤੇ ਗਾਈਆਂ ਵਾਂਗ ਕੰਦ-ਮੂਲ ਖਾਧਿਆਂ ਸਿੱਧੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ)।
There is no Truth in binding elephants in chains; there is no Truth in grazing cows.
ना सति हसती बधे संगल ना सति गाई घाहु चरहि ॥
ਜਿਸੁ​ਹਥਿ​ਸਿਧਿ​ਦੇਵੈ​ਜੇ​ਸੋਈ​ਜਿਸ​ਨੋ​ਦੇਇ​ਤਿਸੁ​ਆਇ​ਮਿਲੈ​॥​
ਜਿਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸਫਲਤਾ ਹੈ ਜੇ ਉਹ ਆਪ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
He alone grants it, whose hands hold spiritual perfection; he alone receives it, unto whom it is given.
जिसु हथि सिधि देवै जे सोई जिस नो देइ तिसु आइ मिलै ॥
ਨਾਨਕ​ਤਾ​ਕਉ​ਮਿਲੈ​ਵਡਾਈ​ਜਿਸੁ​ਘਟ​ਭੀਤਰਿ​ਸਬਦੁ​ਰਵੈ​॥​
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਵਡਿਆਈ ਉਸ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦਾ) ਸ਼ਬਦ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
O Nanak, he alone is blessed with glorious greatness, whose heart is filled with the Word of the Shabad.
नानक ता कउ मिलै वडाई जिसु घट भीतरि सबदु रवै ॥
ਸਭਿ​ਘਟ​ਮੇਰੇ​ਹਉ​ਸਭਨਾ​ਅੰਦਰਿ​ਜਿਸਹਿ​ਖੁਆਈ​ਤਿਸੁ​ਕਉਣੁ​ਕਹੈ​॥​
(ਪ੍ਰਭੂ ਤਾਂ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵਾਂ ਦੇ) ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਮੇਰੇ (ਸਰੀਰ) ਹਨ, ਮੈਂ ਸਭਨਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕੁਰਾਹੇ ਪਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਮਝਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
God says, all hearts are mine, and I am in all hearts. Who can explain this to one who is confused?
सभि घट मेरे हउ सभना अंदरि जिसहि खुआई तिसु कउणु कहै ॥
ਜਿਸਹਿ​ਦਿਖਾਲਾ​ਵਾਟੜੀ​ਤਿਸਹਿ​ਭੁਲਾਵੈ​ਕਉਣੁ​॥​
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੋਹਣਾ ਰਸਤਾ ਵਿਖਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌਣ ਭੁਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
Who can confuse that being, unto whom I have shown the Way?
जिसहि दिखाला वाटड़ी तिसहि भुलावै कउणु ॥
ਜਿਸਹਿ​ਭੁਲਾਈ​ਪੰਧ​ਸਿਰਿ​ਤਿਸਹਿ​ਦਿਖਾਵੈ​ਕਉਣੁ​॥੧॥​
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ (ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ) ਸਫ਼ਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਹੀ ਭੁਲਾ ਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਕੌਣ ਵਿਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ॥੧॥
And who can show the Path to that being whom I have confused since the beginning of time? ||1||
जिसहि भुलाई पंध सिरि तिसहि दिखावै कउणु ॥१॥
ਮਃ​੧​॥​
First Mahalaa:
मः १ ॥
ਸੋ​ਗਿਰਹੀ​ਜੋ​ਨਿਗ੍ਰਹੁ​ਕਰੈ​॥​
(ਅਸਲ) ਗ੍ਰਿਹਸਤੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ,
He alone is a householder, who restrains his passions
सो गिरही जो निग्रहु करै ॥
ਜਪੁ​ਤਪੁ​ਸੰਜਮੁ​ਭੀਖਿਆ​ਕਰੈ​॥​
ਜੋ (ਪ੍ਰਭੂ ਪਾਸੋਂ) ਜਪ ਤਪ ਤੇ ਸੰਜਮ-ਰੂਪ ਖ਼ੈਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ;
and begs for meditation, austerity and self-discipline.
जपु तपु संजमु भीखिआ करै ॥
ਪੁੰਨ​ਦਾਨ​ਕਾ​ਕਰੇ​ਸਰੀਰੁ​॥​
ਜੋ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ (ਭੀ) ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਵਾਲਾ ਹੀ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਖ਼ਲਕਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਰਚ-ਮਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ);
He gives donations to charity with his body;
पुंन दान का करे सरीरु ॥
ਸੋ​ਗਿਰਹੀ​ਗੰਗਾ​ਕਾ​ਨੀਰੁ​॥​
ਉਹ ਗ੍ਰਿਹਸਤੀ ਗੰਗਾ ਜਲ (ਵਰਗਾ ਪਵਿਤ੍ਰ) ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
such a householder is as pure as the water of the Ganges.
सो गिरही गंगा का नीरु ॥
ਬੋਲੈ​ਈਸਰੁ​ਸਤਿ​ਸਰੂਪੁ​॥​
ਜੇ ਈਸ਼ਰ (ਜੋਗੀ ਭੀ ਅਸਲ ਗ੍ਰਿਹਸਤੀ ਵਾਲੀ ਇਹ ਜੁਗਤਿ ਵਰਤ ਕੇ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਪੇ ਤਾਂ ਇਹ ਭੀ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਏ, ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ (ਵੱਖਰਾ) ਰੂਪ ਰੇਖ ਨਾਹ ਰਹਿ ਜਾਏ (ਭਾਵ, ਹੇ ਈਸ਼ਰ ਜੋਗੀ! ਜੇ ਤੂੰ ਭੀ ਉਪਰ-ਦੱਸੀ ਜੁਗਤਿ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਪੇਂ,
Says Eeshar, the Lord is the embodiment of Truth.
बोलै ईसरु सति सरूपु ॥
ਪਰਮ​ਤੰਤ​ਮਹਿ​ਰੇਖ​ਨ​ਰੂਪੁ​॥੨॥​
ਤਾਂ ਤੂੰ ਭੀ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਇਕ-ਮਿਕ ਹੋ ਜਾਏਂ; ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਤਿਆਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਨਾਹ ਪਏਗੀ) ॥੨॥
The supreme essence of reality has no shape or form. ||2||
परम तंत महि रेख न रूपु ॥२॥
ਮਃ​੧​॥​
First Mahalaa:
मः १ ॥
ਸੋ​ਅਉਧੂਤੀ​ਜੋ​ਧੂਪੈ​ਆਪੁ​॥​
(ਅਸਲ) ਅਵਧੂਤ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਆਪਾ-ਭਾਵ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਂਦਾ ਹੈ;
He alone is a detached hermit, who burns away his self-conceit.
सो अउधूती जो धूपै आपु ॥
ਭਿਖਿਆ​ਭੋਜਨੁ​ਕਰੈ​ਸੰਤਾਪੁ​॥​
ਜੋ ਖਿੱਝ ਨੂੰ ਮੰਗ ਮੰਗ ਕੇ ਲਿਆਂਦਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ (ਜੋ ਮੰਗ ਮੰਗ ਕੇ ਲਿਆਂਦੇ ਹੋਏ ਟੁਕੜੇ ਖਾਣ ਦੇ ਥਾਂ ਖਿੱਝ ਨੂੰ ਛਕ ਜਾਵੇ, ਮੁਕਾ ਦੇਵੇ);
He begs for suffering as his food.
भिखिआ भोजनु करै संतापु ॥
ਅਉਹਠ​ਪਟਣ​ਮਹਿ​ਭੀਖਿਆ​ਕਰੈ​॥​
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਰੂਪ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ (ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ) ਖ਼ੈਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ,
In the city of the heart, he begs for charity.
अउहठ पटण महि भीखिआ करै ॥
ਸੋ​ਅਉਧੂਤੀ​ਸਿਵ​ਪੁਰਿ​ਚੜੈ​॥​
ਉਹ ਅਵਧੂਤ ਕਲਿਆਣ-ਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦੇਸ ਵਿਚ ਅੱਪੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Such a renunciate ascends to the City of God.
सो अउधूती सिव पुरि चड़ै ॥
ਬੋਲੈ​ਗੋਰਖੁ​ਸਤਿ​ਸਰੂਪੁ​॥​
ਜੇ ਗੋਰਖ (ਜੋਗੀ ਭੀ ਇਸ ਅਵਧੂਤ ਦੀ ਜੁਗਤਿ ਵਰਤ ਕੇ) ਸਤਿ-ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਪੇ,
Says Gorakh, God is the embodiment of Truth;
बोलै गोरखु सति सरूपु ॥
ਪਰਮ​ਤੰਤ​ਮਹਿ​ਰੇਖ​ਨ​ਰੂਪੁ​॥੩॥​
ਤਾਂ (ਇਹ ਗੋਰਖ ਭੀ) ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਏ, ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ (ਵੱਖਰਾ) ਰੂਪ ਰੇਖ ਨਾਹ ਰਹਿ ਜਾਏ ॥੩॥
the supreme essence of reality has no shape or form. ||3||
परम तंत महि रेख न रूपु ॥३॥
ਮਃ​੧​॥​
First Mahalaa:
मः १ ॥
ਸੋ​ਉਦਾਸੀ​ਜਿ​ਪਾਲੇ​ਉਦਾਸੁ​॥​
(ਅਸਲ) ਵਿਰਕਤ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਉਪਰਾਮਤਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
He alone is an Udasi, a shaven-headed renunciate, who embraces renunciation.
सो उदासी जि पाले उदासु ॥
ਅਰਧ​ਉਰਧ​ਕਰੇ​ਨਿਰੰਜਨ​ਵਾਸੁ​॥​
ਹਰ ਥਾਂ ਮਾਇਆ-ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਜਾਣਦਾ ਹੈ;
He sees the Immaculate Lord dwelling in both the upper and lower regions.
अरध उरध करे निरंजन वासु ॥
ਚੰਦ​ਸੂਰਜ​ਕੀ​ਪਾਏ​ਗੰਢਿ​॥​
(ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ) ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ;
He balances the sun and the moon energies.
चंद सूरज की पाए गंढि ॥
ਤਿਸੁ​ਉਦਾਸੀ​ਕਾ​ਪੜੈ​ਨ​ਕੰਧੁ​॥​
ਉਸ ਵਿਰਕਤ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਰੀਰ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ) ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ।
The body-wall of such an Udasi does not collapse.
तिसु उदासी का पड़ै न कंधु ॥
ਬੋਲੈ​ਗੋਪੀ​ਚੰਦੁ​ਸਤਿ​ਸਰੂਪੁ​॥​
ਜੇ ਗੋਪੀ ਚੰਦ (ਭੀ ਇਸ ਉਦਾਸੀ ਦੀ ਜੁਗਤਿ ਵਰਤ ਕੇ) ਸਤਿ-ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਪੇ,
Says Gopi Chand, God is the embodiment of Truth;
बोलै गोपी चंदु सति सरूपु ॥
ਪਰਮ​ਤੰਤ​ਮਹਿ​ਰੇਖ​ਨ​ਰੂਪੁ​॥੪॥​
ਤਾਂ (ਇਹ ਗੋਪੀ ਚੰਦ ਭੀ) ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਏ, ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ (ਵੱਖਰਾ) ਰੂਪ ਰੇਖ ਨਾਹ ਰਹਿ ਜਾਏ ॥੪॥
the supreme essence of reality has no shape or form. ||4||
परम तंत महि रेख न रूपु ॥४॥
ਮਃ​੧​॥​
First Mahalaa:
मः १ ॥
ਸੋ​ਪਾਖੰਡੀ​ਜਿ​ਕਾਇਆ​ਪਖਾਲੇ​॥​
(ਅਸਲੀ) ਨਾਸਤਕ ਉਹ ਹੈ ਜੋ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਹਸਤੀ ਨਾਹ ਮੰਨਣ ਦੇ ਥਾਂ) ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਧੋਵੇ (ਭਾਵ, ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਹਸਤੀ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ),
He alone is a Paakhandi, who cleanses his body of filth.
सो पाखंडी जि काइआ पखाले ॥
ਕਾਇਆ​ਕੀ​ਅਗਨਿ​ਬ੍ਰਹਮੁ​ਪਰਜਾਲੇ​॥​
ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਰੱਬੀ ਜੋਤਿ ਜਗਾਂਦਾ ਹੈ,
The fire of his body illuminates God within.
काइआ की अगनि ब्रहमु परजाले ॥
ਸੁਪਨੈ​ਬਿੰਦੁ​ਨ​ਦੇਈ​ਝਰਣਾ​॥​
ਸੁਫ਼ਨੇ ਵਿਚ ਭੀ ਵੀਰਜ ਨੂੰ ਡਿੱਗਣ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ (ਭਾਵ, ਸੁਫ਼ਨੇ ਵਿਚ ਭੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਮ-ਵੱਸ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਂਦਾ);
He does not waste his energy in wet dreams.
सुपनै बिंदु न देई झरणा ॥